 |
| foto van een Sire campagne uit 2004 |
Als een kind te dik is kunnen ouders een Ondertoezichtstelling (OTS) opgelegd krijgen of het kind wordt uithuisgeplaatst. Dat blijkt uit een analyse van Pointer van de rechtszaken van de afgelopen 14 jaar waarin overgewicht een van de redenen was.
Dit hoorde ik vorige week maandagochtend op de radio tijdens het klaarmaken van mijn ontbijt en lunch. Meer informatie vond ik in hier.
Er wordt wel geroepen dat kinderen met ernstig overgewicht door hun ouders niet goed begeleid worden en dat het kindermishandeling of verwaarlozing is om je kind zo zwaar te laten worden.
Het is vanzelfsprekend niet zo zwart-wit. Maar kennelijk gebeurt het dus in een enkel geval wel dat een rechter bepaalt dat het beter is voor het kind om niet meer thuis te wonen. Om het kind te beschermen tegen nog meer ongezond voedsel en daarmee tegen nog meer overgewicht.
Natuurlijk wordt een gezin bij zo'n situatie niet aan haar lot overgelaten. Het kind uit de situatie weghalen, tijdelijk, lost op de lange termijn niets op. Het hele gezin, maar vooral de ouders, hebben begeleiding nodig. Zij moeten informatie over gezonde voeding en kennis over de nadelen die overgewicht met zich meebrengt krijgen zodat ze het probleem zelf kunnen aanpakken.
Veel kinderen zijn te zwaar, dit lees en zie ik regelmatig in het nieuws. Ook zie ik het bij mij op school. Veel jonge mensen met flink wat overgewicht. Jongens met een cupmaat A, of kleine B. Meisjes met een hangbuikje over hun broekriem.
Onze kantine die veel ongezonde producten verkoopt. Een supermarkt op 5 minuten lopen waar snoep, koek en frisdrank gekocht wordt tijdens tussenuren en langere pauzes. Het helpt allemaal niet.
Ik heb er al veel vaker over geschreven in mijn blogs, ik vind het zorgelijk dat er bij een grote groep zo weinig kennis is over gezonde voeding. Ik heb de oplossing niet, en de oplossingen waarmee de overheid komt zijn kennelijk niet de juiste of niet voldoende. En zo worden steeds meer jonge mensen te zwaar. Met de bekende gezondheidsrisico's als gevolg.
Hoe gaat zoiets dan vraag ik me af. Wanneer komt dit bij een rechter? Er zijn ongetwijfeld mensen in de directe omgeving van het kind die zich zorgen maken. Familie, buren, juffen en meesters, docenten en de huisarts zijn de eerste die bij me opkomen.
Wie trekt er aan de bel, wanneer worden de zorgen zo ernstig dat er ingegrepen wordt door Jeugdzorg? En wat is er aan vooraf gegaan? Ongetwijfeld al een lange weg met gesprekken en vragen en tips en adviezen.
In mijn straat woont een heel dik jongetje, hij gaat na de zomer naar de middelbare school. Hij zat op judo bij mij op de sportschool. Vorig jaar kwam hij daarnaast nog twee keer per week naar de sportschool na zijn schooldag. Dan liep hij op de loopband. Maar totaal niet met plezier, alleen maar mopperen en klagen en vragen of hij al mocht stoppen.
Na enige maanden kwam hij niet meer. Ook met judo is hij gestopt. Ik zie hem vaak lopen, hij wordt steeds zwaarder. Ik vind het zielig om te zien. Maar ik kan er niets aan doen. Hij krijgt het zwaar, letterlijk en figuurlijk, na de zomervakantie op een nieuwe school. Ik gun hem een leuke jeugd, maar ik ben zo bang dat hij die niet heeft op deze manier. Het kan zijn dat hij wordt gepest. Misschien wil hij wel afvallen maar helpen zijn ouders niet mee. Hij is tenslotte nog te jong om te bepalen wat er 's avonds op tafel komt.
Gelukkig gebeurt het niet vaak dat een kind om deze reden uit het gezin wordt weggehaald, maar iedere keer dat het gebeurt is een keer te veel.
In steden zie je vaker overgewicht in arme wijken. De schulden van de mensen die daar wonen zijn vaak hoog opgelopen zodat mensen alleen nog spotgoedkoop voedsel kunnen kopen en dat is meestal niet het gezondste. De voedselbank heeft helaas ook weinig verse spullen vooral nu supermarkten verspil me niet en too good to go pakketten aanbieden. Voorlichting helpt dan niet.
BeantwoordenVerwijderenMensen in arme wijken hebben niet allemaal schulden maar een laag inkomen is inderdaad een belemmering om gezond voedsel te kopen. Ik koop veel op de markt en daar is groente en fruit echt een stuk goedkoper dan in de supermarkt. Kennis is ook belangrijk, voorlichting ook.
VerwijderenIets te snel net, is iets genuanceerder. Ik koop op de markt, niet altijd veel. Wel kom ik wekelijks in de Turkse supermarkt en Lidl, want daar zijn groente en fruit scherp geprijsd en bij de laatste zijn er ook goede aanbiedingen. Ik geef toe dat 500 gram aardbeien voor 3 euro (aanbieding of de markt) niet te vergelijken is met een pak met 6 roze koeken voor 1,19.
VerwijderenHet woord roze koek triggert mij te reageren. Nou ik ben ook zo'n moeder die haar kinderen een tijd lang de laatste week van de maand (vaak nog meer dagen ) alleen maar pannenkoeken met suiker kon voorzetten. En dan van veel bloem, deels water en wat melk en een enkel eitje erdoor. Er was vaak nog maar een tientje over om eten van te kopen. Voedselbank nooit van gehoord. Ik probeerde verder nog zoveel mogelijk gezond te eten. Maar een traktatie van een roze koek in t weekend kon ik de kinderen niet ontzeggen. Ik probeerde elke dag een halve sinaasappel of appel per persoon te regelen in de normale weken. En goedkope groente. Als er een onverwachte rekening kwam dan werd het een weekje pannenkoeken of spaghetti met ui en ketchup. Een van de 4 kinderen heeft overgewicht ontwikkelt. De anderen niet. Zo ben ik wel uit de schulden gebleven.
Verwijderen@anoniem 19.09. Dat je je kinderen in het weekend trakteerde vind ik heel normaal. Een traktatie hoort er ook bij, dat zal iedere voedingsspecialist van diëtist tot obesitasarts beamen. Daar wordt ook niemand dik van (uitzonderingen met aandoeningen daargelaten) als je verder gezond eet en voldoende beweegt. Aanleg bij overgewicht speelt ook een heel grote rol. Zelfs meer dan we denken. Knap dat je deze reactie schrijft, want ik kan me voorstellen dat het niet heel fijne herinneringen zijn om zo weinig geld voor voeding te hebben. Dank je wel.
VerwijderenMoeilijk probleem. Zelfs al is de basiskennis over gezond eten en hoe je dat in je leven inpast wel aanwezig dan nog het echt doen niet voor iedereen weggelegd. Teveel verleidingen overal, waarschijnlijk ook geld dat een rol speelt en het kost ook tijd om goed en gezond te eten en veel ouders hebben het al zo druk.
BeantwoordenVerwijderenDat roken slecht is voor je gezondheid is ook algemeen bekend maar toch doen mensen het nog steeds en helemaal erg dat kinderen vapen.
En niemand weet echt de oplossing.
De verleidingen spelen een grote rol, ook bij mensen die wel weten wat gezond voor ze is. Tijd idem, maar ook in 30 minuten kan je een gezonde maaltijd maken, is niet nodig om iedere dag ongezond te eten. De gratis supermarktblaadjes staan vol met makkelijke en snelle menusuggesties. Is zeker niet makkelijk op te lossen.
VerwijderenIk denk niet dat weinig inkomen het allergrootste probleem is, maar meer de ontwetendheid én de stress wanneer je jaar in jaar uit moet rondkomen van weinig. Vaak roken mensen dan ook (geen oordeel!) en zijn dan misschien geneigd een pak frikadellen uit de supermarkt te halen. Vers fruit en groente schiet er dan bij in. Diepvriesfruit is veel goedkoper dan 'vers' fruit en heel geschikt om door yoghurt, havermout etc. te doen. Ik denk dat mensen onderschatten hoeveel calorieën er in producten zit. Ed is net in Engeland geweest en ik zag dat daar op menukaarten precies staat hoeveel calorieën er in items zitten. Dat helpt misschien iets. Verder zijn mensen (en het begint bij kinderen) mijlenver komen te staan van hoe iets groeit en waar het vandaan komt. Ik had een schooltuintje en was supertrots op mijn 'eigen' wortels, uien, bietjes en aardappelen. Wij keken gisteren toevallig een programma op de Duitse televisie over koffie en daar was een test over die kant-en-klare koude koffie's. Ik vind het smerig, veel te zoet maar ik schrok echt van de hoeveelheid suiker erin, en zo is het met (bijna) alles. Ketchup zonder toegevoegde suiker is veel duurder dan een goedkope. En verder komt het (denk ik) ook dat mensen geen zin hebben om te koken. Na het eten lopen wij vaak een rondje en als ik de hoeveelheid fietsen van Thuisbezorgd, Domini's etc. ik zie echt enorm en dat is pas duur. Verder is er nu natuurlijk Ozempic dus mensen die geld hebben kopen dat spul online zodat 'dik zijn' meer en meer een taboe wordt en het stempel 'eigen schuld' krijgt. Een paar jaar geleden kwam er geld voor ontbijten op school omdat kinderen natuurlijk niet kunnen presteren en leren op een lege maag, maar ik denk dat er dan iets mis is met je volledige uitgaven patroon want wat kost een bordje havermout of één of twee volkorenboterhammen met beleg? Tot zover mijn (iets te lange comment).
BeantwoordenVerwijderenIn Engeland is dat inderdaad verplicht, op alle menukaarten, ook bij fastfoodketens. Havermout kost 80 cent voor een pond. Dat is inderdaad niet duur. Bananen zijn regelmatig in de aanbieding en kosten dan een euro voor een kilo. Fastfood is duur. Het blijft een samenspel van kennis, tijd, zin en geld. Dat is allemaal bekend maar het is ook allemaal erg lastig op te lossen. Wat voor de een normaal en makkelijk is kan voor de ander een belemmering zijn. Ik sta ruim voor ik de deur uit moet op, heb dan voldoende tijd om havermoutpap én een gezonde lunch klaar te maken. Eet op mijn gemak en fiets dan naar school waar ik om half 8 begin met mijn werk. Om kwart over 8 komt een collega letter de school binnen rennen. Stond op en moest meteen de deur uit, stond in de file en at in de auto een proteïnebar en dronk een blikje Fristi. Heeft geen lunch bij zich want geen tijd gehad om dat klaar te maken en koopt in de pauze een kipburger.
VerwijderenDe collega met twee kinderen is weer een ander scenario. Geen reactie is te lang Ilona!😊
In Canada zag ik dat ook, in plaats van de prijs van een gerecht stond het aantal calorieën, en ik maar zoeken naar die prijs:-). Nou is het wel zo dat wat tot voor kort hier een normale portie wordt genoemd, daar 'small' heet. Beter is dan om 1 portie voor 2 ps te bestellen.
VerwijderenIk weet nog hoe ontzettend groot ik de porties vond toen ik in de jaren 90 in New York was. Abnormaal groot!
VerwijderenWe zijn steeds aan het praten over voorlichting, gebrek aan kennis, mogelijk te weinig financiële middelen of onvoldoende aanbod van of toegankelijkheid tot gezonde voeding. (de zgn voedselwoestijnen in arme buurten, niet iedereen heeft een fiets, auto. scootmobiel of geld voor het ov om naar een markt te reizen). Maar kan het ook te maken hebben met het wegeten van emoties? Zoals eenzaamheid, je niet begrepen voelen (veel pubers zijn veel eenzamer dan we denken, hun aantal volgers op Insta ten spijt) en vast nog veel meer.
VerwijderenOnderzoeken wijzen volgens mij uit dat het vooral het voedselaanbod en gebrek aan beweging is.
VerwijderenDat ben ik met je eens. Ik geef een voorbeeld: vroeger als je een 3 had gehaald voor je wiskunde liep je boos of verdrietig het trappenhuis naar beneden af, je afvragend wat je fout had gedaan, misschien uithuilen bij je ouders, die zich hopelijk dan vrijmaakten om je te helpen of te steunen of misschien kon je het delen met een vriendin of vriend, of met de leraar zelf. Nu kun je de lift in stappen, gefrustreerd naar de super sjokken om daar 3 choco- of kaascroissants voor 1.50 (of minder) in te slaan. Aan het probleem van de onvoldoende wordt op die manier niets gedaan maar je voelt je even weer wat lekkerder. Een vals gevoel natuurlijk.
VerwijderenIk bedoel doordat goedkoop voedselaanbod zo slecht is en er ook nog eens een gebrek aan beweging wordt gefaciliteerd door het onderwijs zelf, ligt de combinatie met negatieve emoties wegwerken met eten al snel voor de hand. Die combi was vroeger toch minder sterk.
Is goed mogelijk dat sommigen dat zo doen.
VerwijderenJe gaf eens feedback op het aanbod in de schoolkantine. Hoe is dat opgepakt?
BeantwoordenVerwijderenAnnemaria
Daar kan ik kort over zijn: niet.
VerwijderenIk zat in de jaren tachtig op de middelbare school en de schoolkantine verkocht toen voornamelijk zoetigheid en chips. Dichtbij zat een bakker en vooral de worstenbroodjes waren daar erg populair onder de schooljeugd. Dus wat dat betreft was het vroeger niet veel beter. En toch kan ik me niet herinneren dat er veel dikke kinderen op school zaten en op foto's uit die tijd zie ik ze ook niet. Thuis at iedereen toch minder calorierijk, denk ik. Bij mij thuis aten we voornamelijk groentes, vlees en aardappelen. Dingen als Italiaans eten en Chinees lustte mijn vader niet, dus dat aten we echt maar zelden. En ook bij andere gezinnen stond voornamelijk de Hollandse pot op tafel. Maar ook frisdranken en andere zoete dranken kwamen alleen in huis als er iets te vieren was. Wij dronken thee of koffie (trouwens wel met suiker) of melk op vaste tijden op de dag. En ook chips aten we alleen als het feest was. Er was wel het koekje bij de thee/koffie, maar tussendoor werd er verder niets gegeten.
BeantwoordenVerwijderenDaarnaast denk ik dat we destijds toch ook wel meer lichaamsbeweging hadden en dan bedoel ik de kinderen in de omgeving waar ik opgegroeid ben. Onze fietsen hadden maar drie versnellingen en op een schooldag fietste ik 22 km, op de sportclubs zaten veel meer kinderen en wij waren in onze vrije tijd ook veel meer actief buiten bezig, toch zeker toen we klein waren (tikkertje, touwtje springen, verstoppertje en andere actieve spelletjes).
Eigenlijk wist ik niet dat een rechter kan bepalen wat er met een kind of gezin gebeurt als een kind te zwaar is. Ik denk dat leerkrachten en huisartsen misschien toch wel aan de bel trekken als een kind obesitas heeft of dreigt te krijgen. Waarschijnlijk na herhaaldelijk gesprekken met de ouders/opvoeders gehad te hebben.
We komen uit dezelfde tijd, wij gingen tijdens onze middelbare school tijd, in een tussenuur, ook naar de bakker en haalden dan puddingbroodjes. In de kantine roze koeken en yokidrink. Maar dik waren we niet. Ik keek toevallig vorige week nog in mijn foto-albums en zag op klassenfoto's geen enkel dik kind. We aten ook niet de hele dag door. Drie maaltijden en soms iets tussendoor, een appel , een kaakje, een paar dropjes. Dat was het wel. Bij ons ook thee en koffie op vaste momenten. Nooit taart behalve bij verjaardagen. En alles op de fiets. En ik speelde waterpolo dus ging drie avonden per week trainen. Wat jij beschrijft is precies zoals ik het me herinner, dat was echt allemaal heel normaal voor onze tijd.
VerwijderenNee, ik wist ook niet van die uithuisplaatsingen, gelukkig maar weinig, maar toch.
Toen onze kinderen nog thuis woonden, ze waren/zijn niet dik, gaf ik ze vaak bij de lunch een pakje Vifit, een soort yoghurtdrank met vruchtensmaak. Hoewel ik niet dom, arm of gestrest was, stond ik er nooit bij stil dat dit drankje vol met suiker zit! Ik dacht juist dat het gezond was. En zo zijn er vast veel meer produkten die als gezond (extra vitamines, extra eiwit, extra vezels) speciaal voor kinderen worden gemaakt en waarbij ouders echt niet weten dat ze juist dikmakend zijn.
BeantwoordenVerwijderenMarijke
Helemaal met je eens, er waren producten waarvan we niet wisten dat ze bomvol suiker zaten.
VerwijderenAls kinderen kregen wij wel eens Yokidrink tussen de middag, perzik, framboos of naturel. Geen grote hoeveelheden maar een bekertje. Denk niet dat mijn moeder stilstond bij de voedingswaarde en de suikers.
Toen ik jong was was er ook geen, of veel minder, aandacht voor gezond eten. Er was natuurlijk minder bewerkt en ultrabewerkt voedsel.
Jouw kinderen zullen ook genoeg kennis hebben (meegekregen) om gezonde keuzes te maken.
Van de week werd een veel te dik meisje aan me gekoppeld per ongeluk, helaas was ik niet haar moeder want dan hadden we er samen voor gegaan. Het ergste is dat niemand me ooit vertelde dat je suikerverslaving weg is als je 2 weken geen suiker neemt. Dat staat nergens in een dieet want dan zou je die niet nodig hebben. In de laatste 15 jaar zijn er steeds vaker afhaal/fastfood/supermarkt/shoarmaketens geopend bewust bij mbo- en middelbarescholen. Dat is iets waar de gemeente/regering iets tegen kan doen. Maar waar een verslaving is, is een weg het te krijgen. Kinderen uit huis werkt alleen als ze op die nieuwe plek wel begeleiding krijgen en niet meer terug hoeven. Sta als puber maar eens op tegen ouders die niet willen. Het is een veel groter probleem helaas.
BeantwoordenVerwijderenIk ben het met je eens hoor, en als puber is het lastig, maar als je nog heel jong bent is het helemaal niet mogelijk om je eigen keuzes te maken. Ik heb geen idee of zo'n jongere die uithuisgeplaatst is weer terug gaat en hoe de begeleiding dan is. Maar dat overgewicht onder jongeren een groot probleem is en veel verschillende oorzaken heeft moge duidelijk zijn. Daarom ook nog een deel 2, en wellicht 3!
VerwijderenIn de boeken Vet Belangrijk en Vet Belangrijk 2.0, door Liesbeth van Rossum en Mariëtte Boon worden kinderen beschreven die door een ziekte veel te zwaar zijn en/of voortdurend honger hebben. Er zijn verschillende ziektes die dit kunnen veroorzaken. Het is niet altijd een kwestie van foute voeding. Ik vind het belangrijk om hier rekening mee te houden. Natuurlijk is een dergelijke oorzaak een uitzondering en zal het meeste overgewicht bij kinderen zeker veroorzaakt worden door slechte eetgewoonten.
BeantwoordenVerwijderenIk ben zelf een voorbeeld van iemand die als kind vanaf de tijd dat ik een peuter was, streng op dieet was en toch een overgewicht had. Dat kwam niet doordat ik veel en ongezond at. We aten juist heel gezond en matig. Weinig koolhydraten, weinig vetten, veel groenten en veel eiwit in de vorm van magere zuivel en mager vlees.
Dit weet ik. Ik heb het niet over deze kinderen, het gaat ook bij de uithuisplaatsing niet om deze kinderen. Over jouw geschiedenis met diëten heb je wel eens iets geschreven. Het moet voor een kind, daar weet jij dus alles van, heel naar zijn om overgewicht te hebben en al zo jong bezig te gaan met afvallen.
VerwijderenIk verbaas me steeds meer over het bewegen van de jeugd. Onze kinderen gingen met fiets met 3 versnellingen op de fiets naar school. 16 tot 19 kilometer. Nu is er bijna geen jeugd meer die geen elektrische fiets heeft. Ook de step rijdt vanzelf. Ze hoeven veel minder energie te gebruiken om zich voort te bewegen. Dus heb je ook minder eten nodig.
BeantwoordenVerwijderenKinderen bewegen te weinig, dat is onderzocht, ze voldoen niet aan de beweegnorm. Ze eten te veel, ook dat is onderzocht. De verleidingen zijn overal, dag en nacht beschikbaar. In de winkel, online bestellen, in een paar tellen gekocht, binnen korte tijd bezorgd. Er moet veel gebeuren om de (toekomstige) jeugd gezond te krijgen en te houden.
VerwijderenIk werk in een supermarkt, daar komen in de pauzes en tussenuren heel veel jongeren. Die kopen broodjes, snoep, chips en energiedrink. Maar dik zijn ze niet.
BeantwoordenVerwijderenIk ben zelf niet de slankste, daarom let ik op wat mijn dochter van 11 eet. Ze krijgt fruit en groenten mee naar school. Ze is ook dol op groenten dus dat scheelt. Beweging krijgt ze ook genoeg.
Ik wil niet dat zij later dik wordt, want ik was dik op de middelbare school en werd gepest..
Ik zie ook dat het de meeste kinderen niet dik zijn, maar de uitschieters zijn erg dik en dat zijn er meer dan pakweg 30 jaar geleden. Lijkt me fijn wanneer je kind graag groenten eet, dat maakt het een stuk makkelijker om met elkaar aan tafel te zitten en gezond te eten. Kinderen kunnen zo ontzettend naar tegen elkaar doen, snap goed dat je je dochter van 11 wil behoeden voor pestgedrag.
VerwijderenIn de eerste plaats: een interessant blogje. Ook de reacties zijn interessant. Toen mijn kinderen naar de middelbare gingen, heb ik in de ouderraad geprotesteerd tegen de ongezonde kantinetroep. Ik werd aangekeken of ik knettergek was geworden. Toen ik werkte waren er in mijn klas waarin alle kinderen over moesten blijven (streekschool), zeer grote verschillen. Soms speelde armoede een rol. Maar soms ook helemaal niet. Het is een lastig probleem
BeantwoordenVerwijderenJa, het is zeker een lastig probleem, er zijn natuurlijk wel dingen te bedenken maar die 'kunnen' dan niet omdat de voedselproducenten dan in opstand komen. Of omdat mensen dat betutteling of bemoeienis vinden. Ik kom er in volgende blogs over dit onderwerp nog nader terug op wat er wel al gebeurd, hier en in het buitenland.
VerwijderenIk had het er wel eens over met iemand die vier kinderen heeft. Een van de vier (de oudste) was te dik en is dat ook altijd gebleven (ze is nu rond de 40). Wat ik wel bijzonder vind is dat de moeder van het viertal toen de oudste geboren werd nogal onervaren was en bij elk huiltje een fles gaf omdat ze dacht dat de baby honger had. Het werd dus een dikke baby en het is nooit meer goed gekomen. Ondanks dat ze daarna wel gewoon gezond voedsel kreeg (en niet meer teveel). De andere drie in het gezin zijn gewoon slank.... Heel bijzonder, vind ik dat.
BeantwoordenVerwijderenDat kan meespelen, plus aanleg. Er zijn vele factoren die een rol spelen.
Verwijderen