piz

Het is een bestaande afkorting en staat voor Pensioen In Zicht. Iemand vertelde mij dit en toen ik het in de zoekmachine invoerde kwamen er inderdaad veel sites naar boven die iets doen met of schrijven over piz.

Het zijn voornamelijk websites van bedrijven die cursussen, trainingen en zelfs workshops in het buitenland organiseren voor mensen, eventueel samen met partner, die niet ver van hun pensioen verwijderd zijn. Het schijnt dat je dan in een groot diep zwart eng gat valt en slechts met behulp van een cursus uit dit gat kan komen. 

Vorige week sprak ik een kennis op de sportschool. Ze is een vrouw van bijna 67 en heeft een partner die een paar jaar jonger is dan zij. Zij werkt vier dagen, de partner heeft onlangs zijn ontslag ingediend en is nu even thuis. Hij betaalt dit zelf. Hij heeft een eigen huis en ze verblijven zowel bij haar als bij hem. Ze eten meestal bij haar thuis. Wanneer hij bij haar is doet hij niet veel. Als zij 's ochtends het eten klaar legt dan zet hij het 's avonds op. 

Ze vertelde dat zich zich groen en geel ergert wanneer zij aan het eind van de werkdag, na ook nog een half uur fietsen, thuiskomt en partner met een biertje voor de tv zit. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, maar helemaal eerlijk is het niet. Hij heeft voor een paar maanden sabbatical gekozen omdat hij zijn werk echt vreselijk vond. En dat hij zijn kostbare tijd nu vult met niksnutterij is aan hem. 

Dat zij hiervan baalt snap ik ook wel hoor, ze is moe als ze thuiskomt en het zou fijn zijn als hij voor alles zorgde tijdens haar afwezigheid. Maar vooraf hebben ze daar geen afspraken over gemaakt heb ik begrepen. Zij verwacht dat hij ineens heel andere dingen doet dan voorheen, waarschijnlijk heeft hij geen idee dat zij dit verwacht. 

Ik las laatst ook ergens, weet niet meer waar, over een net gepensioneerde man die de hele ochtend YouTube filmpjes zit te kijken. De vrouw des huizes vindt dit niet leuk. Ook dat snap ik wel. Zeker als je gewend bent dat je alleen thuis bent, of in een leeg huis thuiskomt na je werk en dan wat tijd voor je zelf hebt. 

Wanneer mensen met pensioen gaan is dit natuurlijk een enorme verandering in het leven, ook in het leven van de partner als die er is. En dat gaat dus niet bij iedereen even makkelijk. Ik ken gelukkig ook voorbeelden van mensen waarbij het vanaf dag een al goed ging, mensen met hobby's en een groot sociaal netwerk. Zij hebben vaak een vollere agenda na het pensioen dan ervoor. 

Een paar jaar geleden was T. door omstandigheden een poosje thuis. Ik vond dat ook lastig. De taakverdeling was niet de reden. Die is bij ons al heel lang hetzelfde. Ik doe een paar dingen in huis, T. doet de rest, de verdeling is denk ik 20/80. Toch was het ineens anders en dat hebben we besproken. Waarom vond ik het lastig, wat kon ik daar aan doen, wat kon hij daar aan doen? 

Het zat in vrij kleine dingen. Ik ben soms niet meteen toe aan een gesprek als ik na mijn werk thuiskom. Dan zit mijn hoofd nog vol, heb ik een dag lang veel gepraat en moet ik echt even ontspannen. Ik ga natuurlijk naar de sportschool maar ik ben ook altijd even thuis en heb dan mijn routine. En zo waren er wat punten waar we toen afspraken over hebben gemaakt. Vaak zijn het aannames en verwachtingen waardoor er ergernis en frustratie ontstaan. Gooi het op tafel, praat erover, spreek het uit. En dan kan je daarna afspraken maken. Bij ons werkte dat goed.

Zou het echt zo simpel zijn? Dan moet ik misschien een carrière als PIZ coach overwegen!