dik kind - deel 2

 

Maagverkleining voor kinderen met obesitas in het basispakket.

Wel als laatste redmiddel en pas nadat ze eerst een intensief traject hebben doorlopen om hun leefstijl te veranderen.

Dit bericht stond op het Internet en ik hoorde erover op de radio. Dikke kinderen zijn veel in het nieuws. Ik schreef er ook al eerder iets over in de blog Dik Kind deel 1. 

Deze kinderen zijn veel in het nieuws omdat men zich zorgen maakt. Denk bij men aan ouders, artsen, specialisten, leraren, jongerenwerkers... kortom heel veel mensen. En natuurlijk een deel van de dikke kinderen zelf ook. 

Een kennis van mij, iemand met veel verstand van voeding, biedt haar kinderen een veilig en warm thuis. Er wordt gezond gegeten, er wordt niet overdreven op gezonde voeding gehamerd en tot voor kort hadden haar kinderen een normaal gewicht. Zowel de partner als mijn kennis hebben zelf ook een gezond gewicht. 

Nu de kinderen pubers zijn ziet zij met afgrijzen dat ze niet alleen in de lengte, maar ook in de breedte groeien. Daar zijn gesprekken over maar die leiden vaak tot boosheid en ruzie in huis. En dat wil je als ouder ook niet. Je kan het nog zo goed met je kinderen voor hebben, de juiste voeding op tafel zetten, de koelkast vullen met gezonde snacks, kinderen en dan zeker pubers, gaan gewoon hun eigen gang.

De maagverkleiningen uit het artikel in de link zijn niet bedoeld voor de kinderen van mijn kennis. Haar kinderen hebben geen obesitas, ze zijn wat aan de mollige kant. Misschien worden ze nog wel dik, maar de kans is ook aanwezig dat ze na verloop van tijd weer wat afvallen. Misschien pas als ze 30 zijn, maar misschien ook wel eerder als die ingewikkelde pubertijd voorbij is. 

De maagverkleiningen uit het artikel zijn bedoeld voor kinderen met (ernstig) overgewicht. Momenteel heeft 1 op de 7 kinderen (ernstig) overgewicht, aldus Liesbeth van Rossum, hoogleraar obesitas aan het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam.

De gezondheidsrisico's voor deze kinderen zijn enorm groot. Daarnaast raken deze kinderen vaak in een sociaal isolement omdat zij gepest worden, daardoor hun zelfvertrouwen verliezen, zich terugtrekken op hun kamer en steeds minder meedoen aan de maatschappij. 

Het is verdrietig dat er kinderen zijn met deze aandoening, met zoveel overgewicht dat zij op jonge leeftijd al onder het mes moeten. Een maagverkleining betekent ook een leven lang letten op wat en hoe je eet. Maar als het betekent dat je weer kan deelnemen aan het sociale verkeer, met plezier en zonder angst de deur weer uitgaat, dan is dat je winst. Ik denk dat ieder dik kind liever slank wil zijn.  Ik hoop dat deze aanpassing in het basispakket van de zorg voor de ernstige gevallen een uitkomst is en dat hun leven daardoor weer leuk wordt. Dat is wat je alle kinderen en jongeren gunt, toch?

Disclaimer: ik ben me bewust van de uitzonderingen, kinderen met een aandoening waardoor zij kampen met overgewicht. Ik ben geen wetenschapper, arts of voedingsdeskundige. Ik schrijf over dingen die me opvallen en bezig houden.