dik kind - deel 1

foto van een Sire campagne uit 2004

Als een kind te dik is kunnen ouders een Ondertoezichtstelling (OTS) opgelegd krijgen of het kind wordt uithuisgeplaatst. Dat blijkt uit een analyse van Pointer van de rechtszaken van de afgelopen 14 jaar waarin overgewicht een van de redenen was.

Dit hoorde ik vorige week maandagochtend op de radio tijdens het klaarmaken van mijn ontbijt en lunch. Meer informatie vond ik in hier.

Er wordt wel geroepen dat kinderen met ernstig overgewicht door hun ouders niet goed begeleid worden en dat het kindermishandeling of verwaarlozing is om je kind zo zwaar te laten worden.

Het is vanzelfsprekend niet zo zwart-wit. Maar kennelijk gebeurt het dus in een enkel geval wel dat een rechter bepaalt dat het beter  is voor het kind om niet meer thuis te wonen. Om het kind te beschermen tegen nog meer ongezond voedsel en daarmee tegen nog meer overgewicht.

Natuurlijk wordt een gezin bij zo'n situatie niet aan haar lot overgelaten. Het kind uit de situatie weghalen, tijdelijk, lost op de lange termijn niets op.  Het hele gezin, maar vooral de ouders, hebben begeleiding nodig. Zij moeten informatie over gezonde voeding en kennis over de nadelen die overgewicht met zich meebrengt krijgen zodat ze het probleem zelf kunnen aanpakken. 

Veel kinderen zijn te zwaar, dit lees en zie ik regelmatig in het nieuws. Ook zie ik het bij mij op school. Veel jonge mensen met flink wat overgewicht. Jongens met een cupmaat A, of kleine B. Meisjes met een hangbuikje over hun broekriem. 

Onze kantine die veel ongezonde producten verkoopt. Een supermarkt op 5 minuten lopen waar snoep, koek en frisdrank gekocht wordt tijdens tussenuren en langere pauzes. Het helpt allemaal niet.

Ik heb er al veel vaker over geschreven in mijn blogs, ik vind het zorgelijk dat er bij een grote groep zo weinig kennis is over gezonde voeding. Ik heb de oplossing niet, en de oplossingen waarmee de overheid komt zijn kennelijk niet de juiste of niet voldoende. En zo worden steeds meer jonge mensen te zwaar. Met de bekende gezondheidsrisico's als gevolg. 

Hoe gaat zoiets dan vraag ik me af. Wanneer komt dit bij een rechter? Er zijn ongetwijfeld mensen in de directe omgeving van het kind die zich zorgen maken. Familie, buren, juffen en meesters, docenten en de huisarts zijn de eerste die bij me opkomen.

Wie trekt er aan de bel, wanneer worden de zorgen zo ernstig dat er ingegrepen wordt door Jeugdzorg? En wat is er aan vooraf gegaan? Ongetwijfeld al een lange weg met gesprekken en vragen en tips en adviezen.

In mijn straat woont een heel dik jongetje, hij gaat na de zomer naar de middelbare school. Hij zat op judo bij mij op de sportschool. Vorig jaar kwam hij daarnaast nog twee keer per week naar de sportschool na zijn schooldag. Dan liep hij op de loopband. Maar totaal niet met plezier, alleen maar mopperen en klagen en vragen of hij al mocht stoppen.

Na enige maanden kwam hij niet meer. Ook met judo is hij gestopt. Ik zie hem vaak lopen, hij wordt steeds zwaarder. Ik vind het zielig om te zien. Maar ik kan er niets aan doen. Hij krijgt het zwaar, letterlijk en figuurlijk, na de zomervakantie op een nieuwe school. Ik gun hem een leuke jeugd, maar ik ben zo bang dat hij die niet heeft op deze manier. Het kan zijn dat hij wordt gepest. Misschien wil hij wel afvallen maar helpen zijn ouders niet mee. Hij is tenslotte nog te jong om te bepalen wat er 's avonds op tafel komt.

Gelukkig gebeurt het niet vaak dat een kind om deze reden uit het gezin wordt weggehaald, maar iedere keer dat het gebeurt is een keer te veel.