fotoserie - 11 - zo was mijn week 15 / 2026

zondag 5 april, eerste paasdag

Wij doen niet aan Pasen, maar wél aan paaseitjes! Ik eet iedere avond bij de thee een blokje fudge en een stukje chocolade. Momenteel is dat een paaseitje. T. neemt er af en toe een. Ik heb er denk ik genoeg tot ergens in oktober/november, dan ga ik over op de musketkransjes en als die op zijn sla ik weer paaseitjes in. 

We zijn op tijd op, ik iets eerder dan T. maar we zitten allebei om half 9 aan het ontbijt. Geen paasontbijt, voor mij gewoon havermoutpap, voor T. brood met gebakken ei, ook normaal voor de zondag.

Om half 11 stap ik in de auto voor een bezoek aan mijn vader. Als ik in het dorp ben rijd ik nog even langs de Jumbo, ik heb genoeg spaarpunten voor 5 potten gratis 100% pindakaas en een pot amandelpasta. Ik heb geen Jumbo vlakbij dus dit komt goed uit.

Bij papa drink ik koffie met ... paasbrood met spijs. Niet zelfgemaakt maar wel lekker. Ik krijg de rest mee, hij heeft er twee. We praten bij en eind van de ochtend rijd ik weer huiswaarts.

Na de lunch maak ik de börektaart af. Terwijl die in de oven staat kijken we naar de opname van 2V12.  Verder een luie middag. Kop thee, beetje bloggen, wat lezen en puzzelen. Ik hoef nog niet na te denken over kleding voor de werkweek. We eten makkelijk, allebei waar we zelf trek in hebben. Voor mij is dat soep met brood.

maandag 6 april, tweede paasdag

Ik heb zin om te fietsen. Het is lekker weer, het waait niet zo hard als gisteren en de temperatuur is ook goed. Na het ontbijt vertrek ik. Onderweg stop ik om de dikke envelop met de boekhouding van T. van het eerste kwartaal bij het administratiekantoor in de bus te doen. Dat ligt op de route. 

Als ik weer thuis ben vermaak ik me de rest van de dag met bloggen, in het zonnetje zitten, lezen en wat opruimen in huis. Halverwege de middag krijgen we visite, gezellig. Als de visite is vertrokken zorgt T. voor het eten. Ik kijk even wat ik komende week aantrek en hang alvast een en ander klaar. Morgen en overmorgen spijkerbroek met roze blouse en grijs colbertje, donderdag en vrijdag dezelfde spijkerbroek maar dan met een witte blouse en rood colbertje. Zwarte sneakers en een sjaaltje, comfortable maar toch netjes.  Casual chic heet dat geloof ik.

dinsdag 7 april

De eerste werkdag van weer een korte week. Ik start meteen met een vergadering, dan nog een en dan nog drie gesprekken met langstudeerders. Studievertragers gebruiken we niet meer, klinkt te negatief vindt men. Prima hoor, langstudeerders dus. Het zijn nog steeds studenten die door een grote diversiteit aan redenen hun studie niet binnen de gestelde tijd afmaken en nu, onder een aantal voorwaarden, de gelegenheid krijgen dit alsnog te doen. 

Twee studenten zijn goed bezig, lopen stage en maken hun schoolopdrachten. De derde komt met een heel verhaal en een enorme reeks smoezen en excuses waardoor er geen sprake is van voortgang.  In het gesprek laat ze vallen dat ze drie keer in het ziekenhuis is opgenomen, zelfs een keer een paar minuten dood is geweest maar op het nippertje weer gered. De stageplek waar ze stage moet lopen nam nooit de telefoon op en de keren dat ze langs ging werd ze weggestuurd. Allemaal heel bijzonder want dit is een stageplek waar een medewerker van onze school dagelijks aanwezig is om de stagiaires te trainen en alle stagezaken in goede banen te leiden. Kortom een verhaal dat we met een flinke schep zout nemen. 

's Middags wat regeldingen en dan is het al weer tijd om naar huis te gaan. Heerlijk buiten, sjaal af en  handschoenen uit.

Sporten en eten maken, het is mijn beurt. Er staat een stampppotje op het menu, zo af en toe vind ik dat lekker. Voor T. met een gehaktbal, ik eet de laatste vegetarische balletjes. Deze zijn van het huismerk van Lidl en vind ik minder lekker dan de balletjes van Garden Gourmet, die koop ik volgende keer weer.  

woensdag 8 april

Mijn eerste afspraak is een studentbespreking. De andere studentbesprekingen zijn volgende week, maar in dit team zijn er een twee docenten, ook mentoren,  die volgende week op studiereis gaan. Ze bezoeken een aantal scholen in Scandinavië. De vergadering duurt ruim een uur, er moeten wat knopen worden doorgehakt over een aantal studenten en daar nemen we de tijd voor. Het gaat hier om adviezen over zittenblijven of zelfs stoppen met de opleiding. Nog niets is definitief maar voor de studenten is er nog maar weinig echte lestijd over om cijfers op te halen. 

Dan maak ik samen met een collega de adviezen definitief voor de examens die wij beoordelen. Twee examens worden als positief teruggestuurd naar de voorzitter van het examenbureau, een examen rammelt aan alle kanten, geen cesuur, geen instructie voor de student en nog wat dingen die niet goed zijn of ontbreken. Dit examen krijgt het stempel 'negatief beoordeeld'. 

Dan is het tijd om mijn pauzerondje te doen. Lekker hoor met dit weer. 

Als het tijd is om naar huis te gaan kan mijn tussenjas in de fietstas, het is echt warm. Ik ga sporten en weer thuis maak ik vast wat dingen in orde voor het eten. Het is mijn beurt. Maar het is een makkelijke maaltijd dus veel tijd heb ik niet nodig. 

donderdag 9 april

Weer zo'n mooie dag. Het is al lekker wanner ik de deur uit ga. 

Er staat van alles in mijn agenda. Ik start met een bijeenkomst van de plaatsingscommissie. Ook vandaag een teambijeenkomst om de taken de verdelen. 

Op een school wordt les gegeven, maar daarnaast moeten er ook veel andere zaken gedaan worden. Er wordt niet voor ieder dingetje een werknemer in dienst genomen, het zijn taken en geen functies waar het om gaat. Het maakt de werkdruk soms wel hoog. Het is de bedoeling dat een team zelf de taken verdeelt en dat dit niet wordt gedaan door een leidinggevende. 

De taken lopen uiteen van een rol als vakgroepsvoorzitter tot het organiseren van de diploma-uitreiking. Maar ook examens beoordelen, praktijkexamens plannen en voorlichting geven zijn taken. Zo kan een  taak kan iets zijn waar iemand wekelijks mee bezig is, maar een andere taak geeft twee of drie keer per jaar extra werkdruk.  Wanneer de taken door het team zelf verdeeld worden kunnen mensen zich aanmelden voor dingen die ze leuk vinden en dingen waar ze goed in zijn. Sommige taken doe je alleen, andere taken doe je samen. 

Ik geef me weer op voor de VAC, de vaststellingscommissie die examens beoordeelt. Dit jaar geeft ik me ook op voor de accountantscontrole. Dat is administratief werk waarbij er allerlei informatie moet worden verzameld, iets waar ik goed in ben en ook nog leuk vind om te doen. Er zijn geen andere gegadigden voor deze werkzaamheden dus wanneer de lijst wordt vastgesteld zijn dit mijn extra taken. 

vrijdag 10 april

Laatste dag van een korte werkweek. Ik kan hier wel aan wennen. 

Op school stap ik met mijn werktas in de ene en mijn volle koffiethermos in in de andere hand in de lift. Dan gaat ineens de verlichting uit. Er blijft nog een klein lampje branden. Ik ben niet snel genoeg en als ik me omdraai is de liftdeur dicht. Gelukkig gaat deze enkele seconden later weer open. Ik stap weer uit de lift en zie dat het donker is in de gang. Wanneer ik terugloop naar de personeelskamer zie ik dat de noodverlichting aan is. We hebben stroomstoring. Gelukkig zit ik niet vast in de lift!

Het duurt ruim een half uur, in die tijd kan ik niet veel doen, internet werkt ook niet, mijn laptop heeft een volle batterij maar zelfs inloggen kan niet want alle schoolsystemen liggen eruit. Dan maar even mail lezen op mijn telefoon en appen met de groepsapp met collega's. Die kunnen de school alleen maar binnenkomen via een achterdeur die handmatig open kan. Wat een gedoe en wat zijn we onthand zonder stroom. Gelukkig is alles weer in orde voor de lessen beginnen en hebben de studenten er geen last van. 

zaterdag 11 april

Ik ben om 5 uur wakker maar sta dan nog niet op. Gelukkig lukt het me om toch nog wat te slapen tot iets voor 7 uur. De klachten die ik van de neuropathie heb zijn momenteel erger dan ooit. Nee, die medicatie werkt (nog) niet. Brandende onderbenen, brandende onderarmen en pijnlijke handen. Ik weet dat het ook af en toe minder erg kan zijn, maar helemaal weg is het nooit. Maar zoals nu is echt niet fijn. Wat wel helpt is bezig zijn. Dingen doen die de aandacht afleiden. Sporten is ook lekker.

Vandaag is het gezellig op de sportschool, ik heb leuke gesprekken met twee andere vrouwen en een man. Alle drie zijn ze een paar jaar ouder dan ik, maar alle drie nog aan het werk en met drukke levens. We hebben het over werk, over wat er speelt in de wereld, over kwaaltjes en over lekker eten. Ondertussen vliegt de tijd voorbij. Als ik mijn cardiorondje af heb nog even de buikspieren trainen en dan naar huis.

Ik heb een lange lijst met dingen die gekookt moeten worden: pasta, bulgur, eieren, bieten, broccoli en nog een paar dingen. Ik wil dit op de inductie koken maar de zon schijnt niet. Ik hoop dat het morgen kan. Scheelt weer gas. De was gaat naar buiten en omdat het flink waait droogt het snel en wordt het lekker glad, strijken doe ik bijna nooit. 

Mijn vader belt me op. Hij heeft een 'ikje' geschreven en dat opgestuurd aan de NRC. Vorige week vertelde hij dat hij niet meer verwacht dat ze het plaatsen, want hij heeft niets gehoord en het was toen al twee weken geleden. Vanmorgen kreeg hij een mail dat het geplaatst wordt. Leuk!

's Middags kijken we samen 2V12, ik puzzel en ik lees en 's avonds maak ik een lekker wokgerecht. Natuurlijk ijs toe. 

fotoserie - 10 - weg

 

Op mijn werk zit ik met mijn gezicht naar de deur en met mijn rug naar het raam. Als ik naar buiten kijk is dit mijn uitzicht. Een bedrijventerrein waar veel oude panden staan, een aantal wordt momenteel gesloopt. Het hele gebied, inclusief het terrein waar onze school staat, ondergaat tussen nu en 20-nog wat een complete metamorfose. 

Er komen appartementen, horeca, nieuwe loop- en fietsroutes en zelfs een tunnel onder de school door. Het ziet er allemaal gelikt uit en belooft erg mooi te worden. Of ik hier nog werk als het klaar is weet ik niet, maar ik zal dan vast nog wel eens door deze wijk fietsen. Wat ik wel zeker weet is dat het uitzicht vanuit mijn kantoor er over een paar jaar volledig anders uitziet.

fotoserie - 9 - afwas

Sommige dagen kom ik op school en wanneer ik, als een van de eersten, de personeelsruimte binnenloop dan tref ik het aanrecht zoals hierboven aan. Niet altijd hoor. Maar vaak wel. Ik heb mijn eigen kop en ook mijn eigen vork voor mijn lunchsalade. Ik was mijn eigen spullen af. Als ik bezoek heb was ik de kopjes af of zet ik ze in de vaatwasser. Ik kan dat makkelijk zeggen natuurlijk want niemand kan bewijzen dat ik het niet doe. Geloof me, ik doe het echt.

Dat geldt niet voor iedereen zoals je ziet. Een van onze medewerkers, laat dat nou toevallig een vrouw zijn (!) is altijd om 7 uur op school, leegt de vaatwasser en zet koffie. Maar zij is niet verantwoordelijk voor het opruimen van andermans vuile vaat. Ze doet het wel hoor, maar niet altijd. Ze heeft namelijk ook nog andere taken. De schoonmakers die de school aan het einde van de dag komen schoonmaken zijn ook niet verantwoordelijk voor onze vaat. Die doen het dus ook niet. En dan hebben we natuurlijk nog de kaboutertjes.... maar ook die komen hier nooit langs!

fotoserie - 8 - lastig

Ik vind dit altijd een lastige tijd van het jaar. Ik was al aan dit blogartikel begonnen toen ik zag dat Gewoon Anneke een blog had geschreven over dit onderwerp met als titel 'Wat trek ik aan?' Dat was ook de titel die ik in de conceptversie gebruikte! Ik hoor trouwens van veel mensen dat ze niet goed weten wat ze aan moeten. Het zijn wel allemaal vrouwen valt me op, hebben mannen hier dan geen last van? 

In het zonnetje is het heerlijk, zelfs al warm. Als de zon weg is moet je een jas aan en in de ochtend zijn handschoenen op de fiets ook geen overbodige luxe. Geen dikke winterkleren meer aan, maar het voorjaarstenue kan ook nog niet.  

Mevrouw W. heeft haar kledingwissel al gehad, daar schreef zij onlangs ook een stukje over. Zij was genoodzaakt haar kledingkast leeg te halen en schoon te maken. Voor mij is het nog te vroeg, ik doe het eind april, in de meivakantie.  Dan plan ik een dag en maak ik de kast schoon, zoek ik kleding uit voor het tussenseizoen, ruim ik dikke vesten op, bekijk ik wat er weg kan en zorg ik dat er weer een leuke collectie uit mijn eigen kledingvoorraad in de kast ligt en hangt.

fotoserie - 7 - bot

Bepaalde dingen snap ik niet, daar kan ik met mijn pet niet bij, gaan mijn verstand te boven. En dan heb ik het niet over wiskundige formules. Toegeven, daar heb ik ook geen verstand van, wiskunde was nooit mijn favoriete vak en zodra het kon liet ik het vallen en koos ik voor een vakkenpakket met talen, geschiedenis en economie.

Nee, dit gaat over onze schoolkantine. In 2019 en 2020 wonnen we prijzen voor onze gezonde schoolkantine. Ik koop er nooit iets dus ik weet niet wat er toen te krijgen was. Ik weet wel dat de snoepmachines op een gegeven moment weg waren. Ik zag leerlingen en studenten met wraps en soms een smoothie. 

De laatste maanden ruik ik steeds vaker een baklucht. Ik heb snel 'last' van luchtjes en vind deze lucht, zeker om 10 uur 's ochtends, ook niet prettig. Ik zie af en toe collega's met een kip- of hamburger op vrijdag, zij trakteren zichzelf dan. 

Toen ik vanmorgen om half 11 van de vierde verdieping naar de tweede ging, naar de afdeling waar ik koffie drink en lunch met mijn collega's, zag ik een paar servetjes en een kipbotje rondslingeren in de gang. Daarom natuurlijk die lucht. In de lunchpauze besloot ik om te kijken wat er allemaal verkocht wordt in onze kantine. Dit is het aanbod:

Daarnaast staan er ook nog twee automaten, een met frisdrank en een met snacks zoals chips en Snickers en roze koeken.

Ik loop al heel wat jaren op deze school rond maar heb me nooit bezig gehouden met het aanbod in de kantine. Eigenlijk ging ik er vanuit dat dat wel goed zat. Maar dat zit niet goed. Ik vind hier wat van en ben dan ook van plan om het binnenkort weer eens op de agenda te zetten. Geen idee welke afspraken er gemaakt zijn met de cateraar die het uitgifteloket pacht, weet ook niet wie er in de school nog betrokken zijn. Maar daar kom ik snel genoeg achter. Met het stijgend aantal kinderen met obesitas is het een schande dat de school waar ik werk niet meer doet aan een gezonde leefstijl voor onze populatie!

fotoserie - 6 - etiket

Jarenlang kocht ik etiketjes speciaal voor de diepvries. Altijd bij de Hema. Het waren heel kleine etiketjes. Soms was er net te weinig ruimte om alle informatie op te schrijven. Dan gebruikte ik er twee. Ook lieten ze niet altijd makkelijk los en bleven er vaak wat plakrestjes achter.

Sinds een paar maanden gebruik schilderstape. Van dat crèmekleurige crepe tape dat gebruikt wordt om af te plakken en het schilderen van randjes makkelijker maakt. 

Ik kan de etiketten zo groot en zo klein maken als nodig is en het laat goed los zonder plakresten. Ik vouw een klein hoekje om zodat ik het er makkelijk af kan trekken voor ik de verpakking in de vaatwasser doe. Ook plakt het goed op zakjes en blikjes en andere dingen die ik in de vriezer heb staan en liggen. Ideaal en goedkoop, zo'n rol gaat heel lang mee.

fotoserie - 5 - op mijn bord in week 14 / 2026

Ik at deze week een paar keer alleen, dat vind ik niet erg want dan eet ik net zo lekker als altijd. Ik maakte wat uit de vriezer op en at dingen die T. niet zo lekker vindt. 

maandag 30 maart

volkoren pasta en kikkererwten in een saus van pompoensoep (die ik een beetje had ingekookt), munt en feta - broccoli - sla met komkommer

dinsdag 31 maart

gewokte savooiekool met pittige olijven, ui, munt en specerijen - bulgur met kikkererwten - bloemkool - vegetarische balletjes in paprikasaus (op de foto niet heel kleurrijk, maar het was een ware smaakexplosie door de komijn, nootmuskaat, paprika en koriander!)

woensdag 1 april

crunchwrap met gerookte tempeh, geroosterde tomaten en uien, mais en ijsbergsla - witte koolsla- groene sla met komkommer

donderdag 2 april

maaltijdsalade - patatjes (mijn eerste portie patat uit de aifryer en ik vond ze lekker)

vrijdag 3 april

gepofte aardappel - veldertjes (jonge kapucijners) met ui, wortel, paprika, bleekselderij, mais, knoflook, tomaat - broccoli - piccalilly - sla met komkommer en geraspte wortel

zaterdag 4 april

gewokte groenten (witte kool, wortel, groene paprika, taugé, champignons, ui en prei) - pittige tempeh - rijstnoedels - satésaus

zondag 5 april

pompoensoep - geroosterd volkorenbrood met ajvar, geitenkaas en augurk, spinaziesla met komkommer

Volgende week een stamppotje met rauwe andijvie en natuurlijk ook de börek die ik vandaag heb gemaakt. Verder wat gerechten die hier wel vaker op tafel komen. 

fotoserie - 4 - zo was mijn week 14 / 2026

zondag 29 maart

Van het uur korter slapen merk ik niets als ik opsta. Maar misschien is dat omdat ik genoeg slaap iedere nacht, zo'n uurtje minder kan ik dan wel hebben. 

De discussie rondom zomer- en wintertijd was er even, toen weer niet en nu weer af en toe. Van mij hoeft het niet, maar ik heb er totaal geen last van dus verder maakt het me dan ook niet uit. 

Max moet het nu met mij alleen doen. Bij het opstaan komt hij me halen, vind ik gezellig. Hij springt op de wastafel en blijft in de buurt tot ik naar beneden ga. Ik ververs zijn water en vul zijn brokjes aan. Nog geen dorst en honger dus hij gaat zijn eigen ding weer doen.  

Als ik bezig ben met het maken van mijn havermoutpap even bellen met T., die is ook net op en gaat zo in het tussenstophotel ontbijten voor hij weer verder reist. 

Ik ga sporten en daarna  fiets ik naar de bieb om mijn boek in te leveren. Ik drink er koffie en lees wat tijdschriften. 

Verder doe ik geen spannende dingen. Ik kijk een paar afleveringen van een serie en ik schrijf twee blogs voor komende week. Ik neem een voetenbadje en daarna zoek ik mijn kleding uit voor de nieuwe werkweek. 't Blijft koud dus daar houd ik rekening mee. 

Terwijl Podium Klassiek aanstaat maak ik eten. Na het eten opruimen en met een beker thee en wat paaseitjes het 8 Uur Journaal en Rust en Vreugd kijken. Gezellige afsluiter van het weekend. 

maandag 30 maart

Het begin van een korte werkweek. Vrijdag is het goede vrijdag en is de school gesloten. Na een plensbui stap ik op de fiets en ga ik naar school. 

Als ons ochtendoverleg voorbij is begin ik met nakijkwerk. Ik moet schrijfexamens Engels nakijken. De examens zijn op de computer gemaakt, in een speciaal daarvoor bestemd programma. Ik beoordeel de opdrachten op A1 niveau. De resultaten van de meeste studenten variëren tussen 6 en 9,8. Er is een student met een dikke onvoldoende en een examen is zo slecht gemaakt dat ik het niet eens kan beoordelen. Er is té weinig opgeschreven zodat het niet aan de pré-condities (80% van het examen moet gemaakt zijn) voldoet.

dinsdag 31 maart

Vandaag is een dag zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Op school is het een drukke dag met veel regeldingen. Leuk woord vind ik dat, regeldingen. Ik heb standaard een aantal momenten in mijn agenda waarop ik 'bureauwerk' doe. Anderen kunnen dan zien dat ik op die momenten bezet ben, maar niet in vergadering of buiten school. Als ze dan een afspraak willen maken met me dan kan dat eventueel wel op die geblokkeerde tijden, maar liever niet. Ik denk dat ik het ga veranderen in 'administratie en regeldingen', dat bekt lekker.

Als ik de sleutel in het slot steek hoor ik Max al naar beneden komen. Het is een zware kat en we hebben houten trappen. Het lijkt wel alsof er een span paarden omlaag komt! Kopjes geven doet hij niet, maar wel met zijn staart even langs je benen gaan. Als ik zit om mijn schoenen uit te doen loopt hij een paar keer onder mijn benen door. Dat is zijn manier om te zeggen dat hij blij is me te zien.

Ik ga sporten en wanneer ik bezig ben word ik door school gebeld. Het is al ver na mijn werktijd dus ik neem niet op. Ik zie morgen de terugbelnotitie wel in mijn mail. Twee minuten later een sms van een moeder waar ik al vier jaar af en toe contact mee heb. Ze is bezorgd of haar zoon wel voor de zomervakantie afstudeert en vraagt of we kunnen bellen. Ik reageer niet. Morgen is ze de eerste. Ik vind het nogal brutaal om, als je via school geen contact krijgt, mij zo te benaderen.

woensdag 1 april

De zomertijd betekent dat ik niet meer steeds te vroeg wakker ben. Ik word vanmorgen van mijn alarm wakker. Ik droom erg veel, dat is een bijwerking van de medicatie die ik slik.  Ik weet even niet welk geluid ik hoor, dan besef ik dat het mijn alarm is. Ik snooze nooit, ga er meteen uit.

Doordeweeks is T. degene die Max verzorgt, nu ben ik het. Als ik klaar ben met mijn eigen lunch en ontbijt (dat moet nog even afkoelen) verschoon ik de kattenbak, geef ik verse brokjes en zet ik zijn natte hapje met zijn pil klaar. Dat eet hij altijd meteen op, brokjes laat hij liggen en gaat hij pas eten als hij echt honger heeft. 

Na het ochtendoverleg sms ik de moeder van gisteren terug en vertel haar wanneer ik met haar een belafspraak kan maken. Zij is aan het werk en heeft vanmorgen geen tijd, vanmiddag kan ik niet. Of ik morgen of vrijdag tijd heb. Morgen wel, vrijdag niet, dan ben ik vrij. Kennelijk kan het wachten. 

donderdag 2 april

Beetje druilerig weer vandaag. 

Mondelinge examens op het programma vandaag, herkansingen en inhalers. 

T. is thuis als ik thuis kom. Hij is eerder terug vanwege een privé-situatie, niets met ons maar wel belangrijk genoeg om eerder terug te komen. 's Avonds kijken we meteen de laatste aflevering van 2v12. 

Niet vergeten het vroege alarm uit te zetten, morgen hoef ik niet om 05.15 uur uit bed.

vrijdag 3 april

Ik word om iets na 5 uur wakker, draai me nog eens om, ook al gaat dat moeilijk want Max ligt bovenop me, en slaap door tot iets voor 7 uur. Opstaan, sportkleding aan, ontbijt maken, T. haalt het bed af, beddengoed in de wasmachine. Dan ontbijt eten. T. vertrekt al om half 9, ik stofzuig de slaapkamer en geef het sanitair, de wc en de badkamervloer de wekelijkse schoonmaakbeurt. Normaal T. zijn taak, nu doe ik het.

Dan ga ik sporten. Als ik terug ben kan de was naar buiten, het is zonnig en het waait, die was is zo droog vermoed ik. Na de koffie en een dubbele boterham met pindakaas, ik heb trek, ga ik naar de markt. Er is een kraam waar alles in grote hoeveelheden verkocht wordt. Soms koop ik daar sperziebonen, die gaan dan per kilo of nog meer, nu niet. Wel andere dingen maar dat is echt veel te veel voor ons. Ik heb geen ruimte en behoefte aan 3 kroppen ijsbergsla, of 1 een kilo lente-uitjes. Ze verkopen bijna niets per stuk. Ik neem bij een andere kraam komkommers en drie flinke preien mee, ook haal ik piepers bij de aardappelboer.

Als ik weer thuis ben snijd ik de preien in de lengte doormidden en dan in stukjes. Goed wassen en droogslingeren in de slacentrifuge. Ik fruit een ui, 4 flinke tenen knoflook en een half theelepeltje komijnzaad en doe dan de prei erbij. 10 Minuten meebakken en dan nog 5 minuten stoven. Vers gemalen peper en snuf gedroogde oregano erbij. Ik schep het uit de pan en doe het in een schaal die straks, als alles afgekoeld is, de koelkast in kan. Zondag ga ik verder, dan maak ik er een prei-feta-börektaart mee. Geen zout bij de prei, de feta is al zout genoeg!

zaterdag 4 april

Een waterig zonnetje. Maar niet meteen gaan klagen, het regent niet dus de was kan straks naar buiten en de fietsronde langs de winkels wordt ook geen beproeving. 

Op het gemak de ochtendroutine volgen, radio 1 staat aan. Na het ontbijt gaat de wasmachine aan en vertrek ik. Sporten natuurlijk. Het is gezellig druk. Dat komt omdat een aantal mensen die er normaal op zondag zijn, er nu zijn. Morgen en maandag is onze sportschool dicht. 

Weer thuis hang ik de was aan de muurmolen. Dan koffie in het zonnetje en als ik die op heb boodschappen doen. Met twee volle fietstassen rijd ik door het centrum en kom ik een kennis tegen. We kletsen wat en omdat we vlak bij de bieb zijn besluiten we om daar op het terras nog even samen koffie te drinken. Dat praat makkelijker en is een stuk gezelliger.

Het is druk, iedereen lijkt wel bezig met paasboodschappen. Dat feest vieren wij, net als kerstmis, ook niet met bijzondere maaltijden en hapjes. Maar de winkels pakken wel uit met allerlei speciale paasproducten en deze vinden gretig aftrek. 

Morgenochtend ga ik naar mijn vader, misschien dat ik daar een snee paasbrood eet bij de koffie, meestal heeft hij dat wel in huis, vaak ook nog zelfgebakken.

Maar dat is morgen en lees je volgende week.

fotoserie - 3 - zuur

 

De laatste zoetzure komkommer gegeten en dus was het weer de hoogste tijd voor een nieuwe voorraad. Ik maak het zonder recept want heel moeilijk is het niet. Ik snijd twee komkommer door midden en schraap het zaad eruit. Dan snijd ik er repen van. Per pot een komkommer, een rode ui in halve ringen en een teen knoflook in schijfjes. Andere groenten erbij kan ook, ik had nog een zielige wortel liggen.  

Half water, half azijn in een pan, paar eetlepels suiker en een theelepel zout, 8 kruidnagels, 8 pimentkorrels, rode peper, paar schijfjes verse gember en wat kardamompeulen. Alles aan de kook brengen en de suiker laten oplossen. 

De gevulde potten afvullen met het water-azijnmengsel, deksel erop en laten afkoelen. De koelkast in en minimaal een dag wachten voor gebruik. Blijft weken goed en wordt steeds lekkerder.

fotoserie - 2 - week 11

Ik wist niet wat ik hoorde toen ik naar deze podcast luisterde. Week 5 zonder wijf en week 11 voor jezelf. Het is niet eens iets nieuws, maar voor mij dus wel. Ik bevind met duidelijk niet in de kringen waar deze week 11 wél bekend is. 

Wanneer ik AI raadpleeg lees ik dat in week 5 zonder wijf mannen met hun vriendengroep gaan skiën of snowboarden zonder hun vrouwen. Die week wordt er veel op de lange latten gestaan en veel tijd doorgebracht met drinken en feesten.

Week 11 is in de volksmond een week is van zelfreflectie, maar kan het ook een mannen- of vrouwenweek zijn waar het vriendengroepje nog één keer gaat skiën of snowboarden voor het winterseizoen weer ten einde is. Daarnaast is het week om even alle verplichtingen los te laten en te gaan voor je eigen geluk.

Dat dit voor bepaalde groepen mensen inhoudt dat ze hun trouwring afdoen en vervolgens een losbandige week hebben waarin ze vreemdgaan, want het is tenslotte hún week, daarvan had ik werkelijk nog nooit gehoord. Ik heb er verder geen oordeel over, mensen moeten lekker doen waar ze zin in hebben, ik kan niet achter de voordeur kijken en wie weet is het voor sommigen het geheime ingrediënt om hun relatie leuk te houden.

Wintersport is niet mijn ding, misschien dat ik er daarom nooit van heb gehoord?

fotoserie - 1 - half 8

Iedere ochtend ben ik net even voor half 8 boven, op de vierde verdieping van ons schoolgebouw. Ik ben een van de eersten. Op maandag is het kantoor voor mij alleen, op dinsdag en donderdag zit onze NT2 docent tegenover mij, op woensdag en vrijdag deel ik het kantoor met onze jeugd- en gezinsspecialist. Beide collega's, respectievelijk een vrouw en een man, zijn fijne mensen waar ik een goede werkrelatie mee heb.

Ik vertrek tussen 07.05 en 07.10 uur en ben ongeveer tien minuten later op school. Dan pak ik koffie en neem ik de lift naar mijn kantoor. Niemand controleert, maar ik wil niet later dan 07.30 mijn laptop aanzetten. En dat lukt 99 van de 100 dagen. 

plaatjes en praatjes

Elke dag een foto in april. Een idee van Ilona van de blog Gewoon Iloon. Vind ik een leuk idee en ga ik ook doen. 

Ik heb een vrij oude mobiele telefoon en daar maak ik niet de beste foto's mee. Ook ben ik geen goede fotograaf en let ik niet op compositie, lichtval en meer van dat soort dingen. Dus verwacht geen prachtige foto's, maar gewoon een praatje bij een plaatje.

Morgen de eerste foto, met tekst, in een reeks van 30.

op mijn bord in week 13 / 2026

Deze week aten we nog samen, volgende week ben ik een week alleen. Niet alles ging zoals gepland, maar lekker was het allemaal wel. Ik heb geen foto's gemaakt, zal proberen om dat komende week wel te doen. 

maandag 23 maart

volkoren penne met prei en champignons (in room) - broccoli - sla met komkommer

dinsdag 24 maart

börek  (laatste stuk uit de vriezer) - broccoli - gemengde sla

woensdag 25 maart

nasi - kip saté met pindasaus - zoetzure komkommer

donderdag 26 maart

gebakken aardappels - broccoli - sla met komkommer en tomaat

vrijdag 27 maart

brood met makreel - gemengde sla

zaterdag 28 maart

gewokte groenten - tarwenoedels - tempeh - pindasaus

zondag 29 maart

bord vol lekkers: falafel, geroosterde tomaten en uien, bulgur, bloemkool met spicy chili oil, stukje börek, yoghurtknoflooksaus - radijsjes - sla met komkommer

Volgende week staan er wat dingen uit de vriezer op het menu. Kleine kliekjes, laatste porties. Die wil ik opmaken. 

zo was mijn week 13 / 2026

zondag 22 maart

T. staat samen met mij op. Normaal gesproken is hij niet zo vroeg op zondag. Het is al lekker licht en ook niet zo mistig als gisterochtend. T. gaat werken, ik ga sporten. Na het sporten de was buiten hangen, bieten, eieren, broccoli en pasta koken voor komende week en ook weer buiten koffie drinken. Voorlopig voor het laatst want de voorspelling is dat het kouder wordt volgende week. 

Dan naar de bieb waar het laatste boek van Anna Enquist voor me klaarligt. Ik vind haar een bijzonder goede auteur en heb alles van haar gelezen. Als ik weer thuis ben kan ik nog een uurtje in de zon buiten zitten met mijn boek. Blote armen en benen, weer vitamine D opnemen. Ondertussen staat er een pan met water en snijdsels (ui, peen, prei, knoflook, selderij - uit een zak uit de vriezer) op de inductieplaat. Met de bouillon maak ik straks pompoensoep.

Lunchen, vaatwasser aan en binnen verder lezen want nu staat er geen zon meer op ons terras en dan is het toch nog behoorlijk fris.

Later op de middag nog een prei in dunne reepjes in de bouillon, als de prei zacht is de geroosterde pompoen uit de vriezer erbij en dan de staafmixer erin. Niet te fijn malen, ik wil nog wel wat textuur, het moet geen heel gladde soep worden.

Ook nog kleding voor de week uitzoeken, dan tafeldekken, eten verder afmaken en aan tafel. Zo is ook deze dag alweer bijna afgelopen, en daarmee ook het weekend.

maandag 23 maart

Op school geen drukke dag, tussen de bedrijven door fiets ik naar het ziekenhuis voor mijn afspraak met de neuroloog. Fijn gesprek en wat aanpassingen aan de medicatie. Ergens in mei een belafspraak om te bespreken hoe het dan gaat.

Op school koffiepauze en daarna mijn overleg met de directeur. Hij is ad interim en heeft nog vier weken te gaan, na de meivakantie start onze nieuwe directrice. Ik heb altijd leuke gesprekken met de a.i. en zal het samen sparren missen. 

Na de lunchpauze worden de deelnemers aan de Malagareis bekend gemaakt. De student met de enkelband is geen deelnemer. Ik hoor dat zijn gedrag op school, ondanks de enkelband, nogal te wensen overlaat en dat hij daarom niet meegenomen is in de loting. Voor een van de begeleiders een opluchting, zij was fel tegenstander van zijn deelname. Een andere begeleider haalt zijn schouders op. Hij was voorheen jongerenwerken en heeft voor hetere vuren gestaan.

Einde van de dag sporten en daarna snel verder lezen in het boek 'Het einde van Erna Ankersmit'. T. zorgt voor het eten, ik maak de sla en dek de tafel. Gezellig weer samen eten. 

dinsdag 24 maart

Op dinsdagochtend heb ik altijd dezelfde vergaderingen. Samen met mijn zorgcollega's bespreek ik de een aantal studenten die een extra zorgbehoefte hebben. De lijst is wekelijks anders, er kunnen studenten af, daar gaat het dan goed mee, en er komen studenten bij. We kijken wat nodig is om een student verder te helpen. 

Ook bijeenkomst van de plaatsingscommissie, er worden in deze tijd van het jaar veel intakegesprekken gevoerd met studenten die na de zomervakantie bij ons beginnen.

Tenslotte nog een ingelast overleg met mijn directeur. Ons hoofdkantoor, de afdeling financiën, heeft een prognose nodig voor het aantal studenten op alle verschillende opleidingen en niveaus voor de jaren 2026 tot en met 2030. Voor 2026 is het makkelijk, die prognose staat klaar en werk ik wekelijks bij. Voor de jaren daarna is het lastiger. Ik heb wel een idee, gebaseerd op aantallen van de afgelopen jaren en de eerder gemaakte prognoses voor de komende jaren. Kwestie van bijstellen en het betere gokwerk. Na ruim een uur hebben we alles ingevuld en kan het Excelbestand retour naar de financiële mensen. 

's Middags wat administratie dan naar huis. Het is nog lekker buiten maar begint al te waaien. Ik ga lekker sporten en daarna maak ik mijn eigen eten. We wijken van de planning af, komt vandaag beter uit.

woensdag 25 maart

Stevige wind en een paar spetters onderweg naar school. Een uur later regent het hard en een paar collega's komen kletsnat binnen. 

In de ochtend twee vergaderingen, daarna heb ik geen afspraken meer en tijd voor andere dingen. Mijn pauzedienst, een rondje om de school om te kijken of er geen gekke dingen gebeuren, kan doorgaan, het is net droog op dat moment. Wel erg koud, maar een frisse neus halen is toch best lekker. Er staat een handjevol studenten buiten te roken maar die veroorzaken geen overlast. 

Aaghh! We hebben muizen in school! Het is geen pure chocoladehagelslag op het aanrecht in ons keukentje van onze afdeling, het zijn muizenkeuteltjes!

donderdag 26 maart

Onstuimig weer. Ik moet er even tussenuit voor een afspraak buiten de deur en krijg zowel heen als terug een hagelbui op mijn fietshelm. Tussen alle buien en buitjes door schijnt de zon.

Gesprek met een student met enkelband, zijn moeder en zijn reclasseerder. Hij - het zijn tot nu toe altijd jongens - doet het goed op school, hij houdt zich aan zijn afspraken, volgt alle lessen, is bezig met een inhaalslag en ook is de stageplek tevreden. Vanaf volgende week worden zijn regels versoepeld en mag hij buiten school met vrienden, die vooraf worden gescreend door iemand van reclassering, afspreken. Tot nu toe is hij in zijn vrije tijd thuis. Hij kijkt er erg naar uit om weer een sociaal leven te hebben. Over twee weken mag zijn enkelband er ook af. Nu maar hopen dat hij nooit meer de fout in gaat.

vrijdag 27 maart

Bijna niemand op school. De helft van het team heeft cursus, er zijn wat parttimers en er is een zieke. Niet erg zo'n vrijdag met maar een paar mensen. Ik heb administratie te doen maar er is dan ook wat meer tijd om te pauzeren en wat te kletsen met elkaar.

Eind van de dag gaan T. en ik naar buren wat verderop in de straat. Zij verhuizen morgen naar een ander deel van het land en we zwaaien ze uit. Ik verwacht niet dat we contact houden, we zien ze nu ook erg weinig. Soms een praatje in de straat en T. doet af en toe een klusje voor ze.  Ze zijn een stuk jonger dan wij en hebben twee kleine kinderen. We wensen ze veel succes met het nieuwe huis en de nieuwe banen.

zaterdag 28 maart

Als ik naar de sportschool vertrek stapt T. in de auto om naar Frankrijk te rijden. Ik ben de komende week in mijn uppie. Lunchafspraak met een vriendin gaat niet door, zij moet naar haar moeder. Afspraak nu over twee weken.

Ik doe wat ik altijd doe na het sporten. Eerst koffie met een boterham, vandaag niet buiten want daar is het echt te koud voor. Dan rondje boodschappen en als ik daar van terug ben kan de was buiten naar buiten want er komt geen regen meer aan. Althans, dat is wat de buienradarapp voorspelt. 

Ik heb geen afspraken vandaag en vind het wel even lekker om alleen te zijn. Sowieso vind ik dat niet erg, zeker niet wanneer ik moet werken. Ik ben met mijn vader en spreek af om eerste paasdag bij hem koffie te drinken. Hij heeft nog geen plannen.

Dan in de middag wat bloggen, lezen, puzzelen en televisie kijken. Ik heb nog veel opnames die ik wil kijken. Omdat ze van de BBC zijn kan dat alleen op de televisie thuis. Ideaal om te doen als ik alleen thuis ben. 

Zo nog even alles aan kant, ovenklok vast een uur vooruit zetten, de overige apparaten doen dat zelf en ten slotte controleren of de boel op slot is. Dan naar bed.

BN & BB #3

Ted Turner, misschien weet je meteen wie dit is, maar ik verwacht het niet. Ted Turner is de oprichter van CNN. En in die hoedanigheid heb ik hem ontmoet, alhoewel ontmoeten hier een groot woord is. Hoe zat dat dan?

Na wat uitzendwerk in Londen vond ik een echte baan. We leven dan eind jaren tachtig. Ik mocht aan de slag als receptioniste/secretaresse bij The Cable Authority. Een overheidsorganisatie belast met het toekennen van vergunningen aan bedrijven om kabeltelevisie in het land aan te leggen. Daarnaast bewaakte de Authority het aanbod van kabeltelevisie. Er was een Controller of Programming en een Controller of Advertising. Voor deze laatste werkte ik als zijn secretaresse. Ook zat ik in mijn eerste jaar achter de receptiebalie van ons piepkleine kantoor. 

Er kwamen veel fietskoeriers met videobanden van programma's en reclames die ter controle moesten worden bekeken bij mijn balie. Er kwamen ook andere bezoekers, hele delegaties van kabelbedrijven die hun bedrijf kwamen promoten, programmamakers en andere belanghebbenden. De telefoon stond ook niet stil. Een leuke, drukke en leerzame baan.

Op een dag stond er een grote Amerikaan met cowboyhoed op voor mijn balie. Van een gesprek was natuurlijk geen sprake, hij werd verwacht en de secretaresse van de Director General kwam al aanlopen. De enige reden dat ik deze ontmoeting heb onthouden was omdat ik onder de indruk was van de cowboyhoed. Ik wist niet dat mensen die echt droegen, dacht dat dat aan Hollywood films was voorbehouden. Ik vond het dan ook erg apart dat iemand zo'n hoed droeg en al helemaal dat hij hem pas afzette toen hij in het kantoor van de baas was aangekomen. Maar goed, als je Ted Turner bent dan kan je natuurlijk doen waar je zelf zin in hebt.

Volgende keer geen BB-er maar een BN-er. 

permanent

Angry old wife schreef een blog met de titel permanent. Toen ik het las dacht ik dat het over de krullen in het haar zou gaan. Dat bleek niet zo te zijn. Aaf van Zuinigaan dacht hetzelfde en schreef vervolgens ook een blogje met in de titel het woord permanent, bij haar ging het wel over kapsels. Sindsdien zit het woord in mijn hoofd en komen er allerlei herinneringen terug.

Mijn moeder had prachtig steil haar, ik heb dat haar van haar. Maar dat weet ik alleen van foto's waar ze als meisje op te zien is. Foto's van mijn moeder als tiener heb ik nooit gezien. Ze trouwde op haar 23e met mijn vader, niet in het wit en met een kek hoedje op, passend bij haar mantelpakje. Ik zie daar niet goed hoe haar kapsel is. Op foto's die daarna genomen zijn, door mijn vader, een enthousiast amateurfotograaf, heeft ze geen steil haar, ze heeft grove krullen, of misschien moet ik zeggen slagen in haar haar. 

Ik weet dat ze iedere zoveel weken naar de kapper ging en dan nam ze een permanent. Als dat nog vers was waren het vrij compacte krullen. Ik vond het er een beetje stijfjes uitzien. Een week of wat later zag het er dan wel weer wat natuurlijker uit. Haar wassen betekende daarna een lange föhnsessie. Door de regen fietsen betekende een plastic haarkapje en zwemmen betekende een badmuts. Want het haar mocht absoluut niet nat worden.

En toen kreeg ze op haar 39e voor het eerst kanker. En door de behandeling verdween haar haar. Ze ging een pruik dragen. Een pruik die heel veel op haar kapsel leek. Een dure pruik want mama wilde er tiptop uit blijven zien. Je moest dan ook echt goed kijken om te zien dat het een pruik was.

In de jaren daarna was ze afwisselend wat beter en dan weer ziek. Uitzaaiingen en behandelingen volgden elkaar in de elf jaar tot haar dood op. 

De laatste maanden van haar leven, ze wist dat het op ging houden, besloot ze geen pruik meer te dragen. Omdat ze geen chemotherapie meer kreeg groeide haar haar weer terug. Maar heel anders dan voorheen. Het was blond, terwijl mijn moeder altijd een brunette was, en heel fijn. Maar ook heel mooi. Ze droeg dit korte witte koppie met verve, ze zag er zelfs hip uit! Ik heb haar nooit kunnen vragen waarom ze in hemelsnaam al die jaren een permanent had gehad. 

En ik? Ik heb het zelf een keer geprobeerd. Na mijn relatiebreuk met nare ex ging ik de dingen doen die ík wilde. Daar hoorde ook een ander uiterlijk bij. Ik liet mijn haar groeien, het was mijn hele leven al kort, en ik nam een permanent. Een keer, daarna nooit weer. Ik vond het niet mooi en het stond me ook niet vond ik.  Ik liet het al vrij snel weer kort knippen en heb het zeker nog tien jaar kort tot heel kort gedragen. Nu is het lang en voorlopig laat ik dat zo. Lang en steil. 

op mijn bord in week 12 / 2026

Ik heb weer heel lekker gegeten deze week. Hollandse pot, maar ook gerechten, of onze variatie daarop, uit andere windstreken. De planning ging op de schop omdat T. griep kreeg aan het begin van de week.

maandag 16 maart

börek (vriezer, opgepiept in de airfryer) - broccoli - sla met tomaat en komkommer

dinsdag 17 maart

bordje vol: zilvervliesrijst, tempeh, gekookt ei, sperzieboontjes, geroosterde pompoen, broccoli, spinazie. satésaus - komkommer

woensdag 18 maart

netjes gepresenteerd voor de foto

alles op mijn bord

witlof met ham en kaassaus uit de oven - gebakken aardappels - sla met komkommer

donderdag 19 maart

bord vol lekkers: gerookte tofu, broccoli, gestoofde spinazie, peultjes, geroosterde tomaten en ui, feta,  bulgur -  sla met komkommer

vrijdag 20 maart

volkorenpita met makreel - broccoli - salade met tomaat en komkommer

zaterdag 21 maart

pizza primavera - salade   (uit eten bij de pizzeria)

zondag 22 maart

pompoensoep - zelfgebakken volkorendesembrood met kruidenboter - salade met komkommer en tomaat

Volgende week staat er een maaltijd met rookworst op het programma. Ook eten we een rijstgerecht en iets met prei. 

zo was mijn week 12 / 2026

zondag 15 maart

We staan samen op want T. gaat vanmorgen werken. Zo gaat dat als je zzp-er bent. Je deelt je eigen werktijd en -dagen in. Ik ga sporten en net als gisteren gaan we samen de deur uit.

Als ik thuiskom hang ik de was buiten. Het is mijn sportkleding van afgelopen week. Deze spullen doe ik nooit in de droger. 's Winters gaat het op een rekje, maar als het even kan hang ik het buiten op. Het droogt vrij snel en na een uur kan ik het al weer opvouwen en in de kast leggen.

Omdat het zonnig is en ik op de gratis stroom de inductieplaat kan aanzetten maak ik dingen klaar voor het eten voor komende week. Ik kook groente en aardappels en maak een saus. Dinsdag slechts een kwestie van de ovenschotel samenstellen en in de oven schuiven.  

's Middags gaan we op kraamvisite. Het baby'tje, een meisje, is de dag na mijn verjaardag geboren. Het is een schattig kindje en ze zit gedurende de visite bij mij op schoot te kirren en te lachen. 

Weer thuis is het etenstijd en omdat we soep met brood en een eenvoudige salade eten staat het eten in no time op tafel.

Nog even opruimen, journaal kijken, kleding voor de werkweek uitzoeken en dan ben ik weer klaar voor de nieuwe week. 

maandag 16 maart

Ik word een paar minuten voor het wekalarm wakker. Ontbijt maken, lunch maken, blogs lezen tijdens het eten van mijn havermoutpap en dan de deur uit.

Zodra ik op school ben en met mijn koffie achter de laptop zit bel ik de tandarts. Het is een grote praktijk en mijn eigen tandarts heeft deze week geen tijd, een andere wel dus ik maak de afspraak voor morgen. Komt goed uit, morgen geen werkafspraken die ik moet verzetten. 

T. is niet lekker en gaat vroeg naar bed, ik eet alleen. Gelukkig hebben we voldoende in huis voor snelle, makkelijke en gezonde maaltijden voor een persoon. Ook kan ik altijd wel wat bedenken met de dingen die we hebben zonder dat ik eerst nog boodschappen moet doen.

dinsdag 17 maart

We hebben een ontwikkelochtend. Het eerste deel ben ik aanwezig en is ook nog eens nuttig. Het tweede deel gaat over hybride werken (zowel thuis als op de werkplek werken) en de leiding wil weten hoe ons team over dit onderwerp denkt. De cao zegt dat hier afspraken over gemaakt moeten worden en die hebben wij nog niet. Ik vind ook dit een nuttig en interessant onderwerp maar kan er dus niet bij zijn. Zelf vind ik thuiswerken niet ideaal, ik ben het liefst op school.

De tandarts zorgt dat de afgebroken hoektand wordt voorzien van een nieuwe vulling en mijn tand ziet eruit als nieuw. De tandarts, een vriendelijke jonge vrouw, vertelt me dat dit wel een paar jaar zo kan blijven zitten. Een kroon op termijn is wel het advies. Donderdag moet ik naar mijn eigen tandarts voor een andere, minder dringende, klacht en ik zal het dan met haar bespreken.

De uitzondering bevestigt de regel want na het bezoek aan de tandarts ga ik naar huis om thuis te werken. Ik heb een half verdoofde mond en kan niet goed en netjes eten en drinken en sla de gezamenlijke lunch op school over. Ik slurp koffie naar binnen en eet mijn boterham in stukjes. Dan doe ik wat werk en wanneer de verdoving zo goed als uitgewerkt is lunch ik. 

pompoen, ui, knoflook, gemberpoeder, komijnpoeder, korianderpoeder, peper en olie, half uur op 200 graden hete lucht

soep in een zak, niet van Unox maar van mevrouw Niekje

Omdat ik toch thuis ben, de zon schijnt en ik ontdek dat de pompoen in de koelkast plekjes krijgt, besluit ik om deze te roosteren in de oven. Samen met een ui, knoflook en kruiden. Voor nu gaat de zak de vriezer in, binnenkort maak ik er soep mee. Dan nog de laatste werkdingen, e-mails lezen en beantwoorden, daarna omkleden om te gaan sporten.

T. ligt met koorts op bed, het leek even goed te gaan maar vannacht toch ineens 39 graden. Ik eet 's avonds alleen, de planning van het weekmenu gaat op de schop deze week. 

woensdag 18 maart

In het NS station van onze kleine stad is een stemlokaal. Het is op mijn route en open vanaf 6 uur, dus ik kan voor school al mijn stem uitbrengen. Voor ik vertrek nog snel een foto van het ID-bewijs van T gemaakt en de stempas van de volmacht voorzien. Ik ben meteen aan de beurt en ik stem vandaag voor twee. Het kost me een paar minuten.

Na de gezamenlijke start, duurt meestal 10 minuten, heb ik een overleg met vijf collega's. Het is een geen gemakkelijk gesprek, dingen lopen niet lekker in de communicatie richting team en studenten en als gespreksleider moet ik zorgen dat het gesprek eerlijk en open is en blijft en dat iedereen ruimte krijgt om te spreken en feedback te geven. Als het na een uur klaar is ben ik opgelucht maar ook moe. 

Daarna nog een kort overleg over een student met een hoorprobleem en ernstige woordblindheid. Welke voorzieningen zijn er om hem door zijn examens heen te loodsen en hoe moet de begeleiding van de docenten eruit zien? Dit zijn de leukere kanten van mijn werk: iemand die door velen als kansloos wordt gezien toch de kans geven.

Na de koffiepauze heb ik mijn ontwikkelgesprek. Het heeft, zoals ik had verwacht, niet heel veel om het lijf. Ik krijg wat complimenten, kan mijn zegje doen over mijn huidige werkzaamheden en waar ik over vijf jaar ben hoef ik niet eens op in te gaan. Ik doe mijn werk nog steeds naar ieders tevredenheid, ook die van mijzelf, ervaar genoeg autonomie en ben een prima teamspeler zonder dat ik daar heel erg mijn best voor doe. Mijn ziekteverzuim is het laagst van het hele team, ook best iets om trots op te zijn als een-na-oudste van het team!

T. eet nog steeds niet mee, ik ga nu toch maar de dingen die als deels bereid de koelkast staan voor mezelf klaarmaken. Geen verkeerde beslissing want het is weer heerlijk.

donderdag 19 maart

Vandaag veel administratief werk, prognose bijwerken, verzuimmeldingen doen, inlezen in een nieuw te beoordelen examen en ook weer voorbereidingen doen voor mijn lessen voor volgend jaar. 

Het verschil in temperatuur om zeven uur 's ochtends en in de middag, als ik naar huis fiets, is zo'n 10 graden. Wanten gaan de tas in, die heb ik niet nodig.

Ik fiets langs de toko een neem soto ajam mee voor T. Hij heeft nog steeds weinig trek maar moet natuurlijk wel wat eten. Soto ajam is zijn favoriete soep, normaal maakt hij dit zelf maar dat gaat nu niet. Ik ga sporten en maak einde van de dag wat lekkers te eten voor mezelf. Ik kijk deel twee van Rust en Vreugd. Vind het aardig, meer ook niet. 

vrijdag 20 maart

Het is heel erg stil op school, het is Suikerfeest en een aantal collega's en studenten zijn vrij. Ook zijn er collega's naar een cursus en er is er een ziek. We zijn met een klein clubje. Ik heb geen afspraken maar wel erg veel losse administratieve dingen te doen. Ik stort me op mijn werk want ik wil alles af hebben vandaag. Volgende week staat er veel in de agenda. De periode tot aan de zomervakantie is altijd druk. De zomervakantie lijkt nu ook nog ver weg, maar door vakantie en vrije dagen zijn er toch niet zo heel veel werkdagen meer. 

Na het werk fiets ik langs de markt en neem ik een en ander mee. Dan door naar huis, werkkleding uit, bed opmaken, en vaatwasser legen. Dan klaar met mijn taken voor vandaag en aan het weekend beginnen.

zaterdag 21maart

Geen zon, beetje mistig. Weerbericht voorspelt later op de ochtend zon. Ik wacht niet met wassen maar zet de machine aan. Kan de was naar buiten wanneer ik terug ben van de sportschool.

We ontbijten samen, T. voelt zich weer beter en gaat vandaag werken. Ik ga sporten. 

boompje met knoppen

de eerste bewoners van de bee & bee dienen zich aan

koffie in 't zonnetje

Er is zuurdesembrood, T. maakt dat zo af en toe en ik neem er een snee van bij mijn koffie. Geroosterd en met pindakaas. Dat zoiets simpels zo lekker kan zijn. Inmiddels schijnt de zon en voor het eerst dit jaar zit ik even buiten om mijn koffie te drinken en wat zonlicht te absorberen.

Er gaat weer een was de machine in en dan op de fiets naar het centrum voor wat laatste boodschappen. Heerlijk om nu buiten te zijn. 

's Avonds hebben we allebei zin in pizza en we besluiten om naar de pizzeria in de wijk te gaan. Even bellen om te vragen of er plek is, we kunnen een half uur later komen. Het is vijf minuten lopen en drie kwartier later zitten we te eten. Gezellig en lekker.