In de lunchpauze vorige week een stevige maar interessante discussie tussen de collega's. In mei vindt er een studiereis naar Malaga plaats. Vanuit de overheid wordt het gestimuleerd om studenten in het mbo de kans op een buitenlandervaring te geven.
Ieder jaar vinden er diverse korte en langere buitenlandreizen plaats. Onze studenten zijn al in België, Duitsland (Berlijn), Spanje (Malaga) en diverse plaatsen in Griekenland en Turkije geweest. Daar leren ze dingen over de cultuur, ze kijken op een school of ze doen een echte stage. Er zijn altijd maar een bepaald aantal plekken beschikbaar. Reizen worden via posters in de school en informatiesessies in de klas bij de studenten bekend gemaakt. Studenten mogen zich dan aanmelden. Er zijn echter wel wat voorwaarden om mee te mogen.
Zo mag je geen schorsing op je naam hebben, je mag geen studieachterstand hebben en je mag geen hoog ongeoorloofd verzuim hebben.
Studenten melden zich niet massaal aan, maar voor iedere reis zijn er altijd genoeg gegadigden waardoor er soms ook moet worden geloot. Aan de studiereis naar Malaga mogen 12 studenten deelnemen. Er zijn inmiddels al meer dan 12 aanmeldingen, volgende week is de sluitingsdatum.
Een van de studenten die kenbaar heeft gemaakt mee te willen heeft een enkelband. Over enkelbanden en school schreef ik al eerder een blog.
Los van het feit of deze student van de rechter of reclassering toestemming krijgt om de grens over te gaan en hoe hij dan door de detectiepoortjes op de vliegvelden komt, vinden we dit een lastige aanmelding.
In het team zijn verschillende meningen, ook onder de begeleidende collega's. Zo zijn er mensen in het team die vinden dat hij mee mag. Hij voldoet aan de voorwaarden want op school gaat het goed. Wat er buiten school is gebeurd mag niet meetellen, daar heeft de rechter al een straf voor opgelegd.
Er zijn ook collega's die vinden dat hij niet in aanmerking komt omdat hij een enkelband heeft. Zij vinden dat een veroordeling en een straf best gevolgen mag hebben in zijn leefwereld. Een geval 'wie zijn billen brandt...' Bovendien zijn zij van mening dat het goed mogelijk is dat hij tijdens deze reis misschien niet het gewenste gedrag zal vertonen. Hij heeft een behoorlijk zware straf gehad en dat was niet omdat hij een rolletje drop heeft gestolen.
De collega's die vinden dat hij wel mee mag zeggen dan dat alle andere studenten net zo goed onaangepast gedrag kunnen vertonen tijdens zo'n reis, en uit ervaring weten we dat dit klopt. Het zijn en blijven jongeren die zonder ouderlijk toezicht een poosje van huis zijn, een leeftijd hebben waarbij ze experimenteren met van alles en nog wat, op school maar ook buiten school. Met een groep op reis gaan brengt altijd risico's met zich mee.
Ik ben benieuwd naar het vervolg. Jullie vast ook.
Het makkelijkste zou zijn dat het gewoon niet mag van de rechter, dat het bv in zijn vonnis staat of in de regels voor enkelbanddragers
BeantwoordenVerwijderenDe argumenten voor en tegen zijn allemaal begrijpelijk.
Dat het bij schoolreizen zowel in binnen- en buitenland wel eens uit de hand loopt is voorspelbaar en zal overal voorkomen en hoeft niets met enkelband te maken te hebben.
Het kan voor hem ook als straf op straf voelen.
En als het verder op school goed gaat heeft hij misschien zijn lesje wel geleerd en zou juist voor hem het goed zijn om mee te mogen.
Ja ben benieuwd wat het gaat worden
Zou inderdaad fijn zijn als reclassering beslist. Voor- en tegenstanders hebben een punt. Afwachten nog even.
VerwijderenBen benieuwd naar mogelijke juridische regeltje. En hoe dit af gaat lopen
BeantwoordenVerwijderenJa, ik ook.
VerwijderenJaren geleden was een vaste bestemming van een middelbare school bij ons in de buurt, een hotel in Barcelona. Dat ging altijd goed totdat er een klas ging, waarvan een klein groepje de hele boel in het hotel kort en klein geslagen heeft. Daaronder zaten de zonen van een lerares van een basisschool en tijdens de studiereis gingen de remmen er blijkbaar helemaal af. In dat hotel waren ze van deze school sindsdien niet meer welkom.
BeantwoordenVerwijderenIk snap natuurlijk wel het dilemma waar jullie mee worstelen, als het over deze ene jongen gaat. Mijn eerste gedachte was dan ook van thuislaten die gast, maar het hoeft met hem niet verkeerd te gaan, met anderen kan dat net zo goed.
Wat Lot zegt, vind ik goed: het zou fijn zijn als een andere partij de beslissing maakt en hierbij goede uitleg geeft aan de jongen en aan jullie. Als hij niet mee mag moet dat goed uitgelegd worden en als hij wel mee mag, dan moet hij weten wat de voorwaarden zijn. Zo weten jullie ook hoe te handelen als er nog eens zoiets voordoet.
Met name de uitleg waarom wel of niet is inderdaad belangrijk. Zoiets als in Barcelona hebben wij me onze vmbo afdeling ook eens gehad, toevallig ook in Barcelona. Vreselijk, en vooral voor de kinderen die er niet bij betrokken waren en de docenten die mee waren. De leerlingen zijn van school verwijderd en moesten verdeeld worden over andere scholen.
Verwijderen"Wat er buiten school is gebeurd mag niet meetellen, daar heeft de rechter al een straf voor opgelegd."
BeantwoordenVerwijderenPrecies! En daarom heeft deze jongen een enkelband... Die straf loopt dus nog.
Na het verlopen van de straf en het verdwijnen van de enkelband is er niets wat in de weg staat om wel deel te kunnen nemen aan dergelijke activiteiten. Maar voor nu? Nee... Je hebt een enkelband en dat je jezelf aanmeldt wetende dat je een dergelijke beperking hebt, getuigt niet van enig begrip van de situatie. Persoonlijk zou ik de beste jongen met name daarop aanspreken.
Ik weet niet of de enkelband nog aanwezig is tegen de tijd dat de reis is. Zoveel mensen, zoveel meningen. Begrip is bij sommige van onze jongeren sowieso soms ver te zoeken, dus dat zijn we wel gewend.
VerwijderenVoor reizen met een enkelband is toestemming nodig van de toezichthouder. Het is in principe een vrijheidsbeperkende maatregel.
BeantwoordenVerwijderenMisschien is het geval van deze leerling zodanig dat er een uitzondering mogelijk is. Dat moet hij dan aanvragen.
Ik neem aan dat de bevoegde instantie dan contact opneemt met de school. Dan kunnen jullie aangeven wat je wil/kan leveren aan extra 'service'.
Zelf zou ik er niet voor voelen om aan zoiets mee te werken. Maar ik ken zijn situatie niet, als de toezichthouder goede redenen kan aangeven waarom deze reis voor hem nuttig is, zou ik er nog eens over denken.
Denk dat de kans gering is dat jullie voor dit dilemma komen te staan.
Annemaria
Er is zeer nauw contact met de school, niet alleen in deze situatie, maar bij alle jongeren met een reclasseerder wegens een strafbaar feit. Ik hoef hier verder niet aan mee te werken of over na te denken, ik ben niet betrokken want ik heb me niet opgegeven om mee te gaan en ik ben ook zijn directe begeleider op school niet. Kans is dat het zichzelf oplost.
VerwijderenIk krijg soms de indruk dat jullie school veel tijd besteedt aan het vaststellen dat iets niet jullie verantwoordelijkheid is.
BeantwoordenVerwijderenMarijke
Wat een bijzondere opmerking. Veel tijd? Waarop baseer je dat? Daarnaast gaat dit over een discussie die we tijdens de lunch voerden, niet om iets vast te stellen. Ten slotte is het wel onze verantwoordelijkheid om een jongere wel of niet mee te nemen op een studiereis, tenzij de reclassering geen toestemming geeft.
VerwijderenMijn neef(je) van 14 jaar is een paar weken geleden op schoolreis geweest naar Barcelona. Hij was de afgelopen twee jaar een stugge puber waar zijn ouders niet meer dan "Goed" of "Mwoah" uit kregen als ze vroegen hoe het op school of op een feestje of op zijn voetbaltraining was gegaan. Maar van deze reis is hij helemaal enthousiast teruggekomen. Ik had er op zich sowieso wel vertrouwen in dat mijn neefje door deze puberfase heen komt, maar het is leuk dat zo'n reis een jongere zo kan inspireren en enthousiasmeren. Dus ja, een reisje naar het buitenland zonder je ouders maar met school kan voor een jongere heel wat betekenen. Ook zelf herinner ik me nog van mijn schoolreizen dat het voor mij het eerste moment was om echt Engels te gaan praten omdat het gewoon moest om me verstaanbaar te maken (voorheen altijd alleen tijdens de Engelse les in de klas), en dat ze mij meer lieten zien van hoe mensen leefden in een ander deel van de wereld.
BeantwoordenVerwijderenEr zijn veel verschillende programma's die studenten in de gelegenheid stellen om zonder al te hoge kosten zo'n buitenlandervaring op te doen. Omdat het zo belangrijk is voor de ontwikkeling van een jong mens. Leuk om te lezen hoe dat met jouw neefje is gegaan. Ik kan me het helemaal voorstellen zo'n knul die niets teveel zegt en dan verandert in een enthousiaste jong volwassene. Zelf ging ik met havo 4 naar Parijs, té gek was dat! Ik was al wel eerder zonder mijn ouders naar Engeland geweest en ook dat was 'awesome'. Ik ben tijdens die eerste trip, ik was toen 12 en ging met de zwemclub, verliefd geworden op Engeland en alles wat maar met Engeland (en het VK) te maken had. Ben er zelfs een aantal jaren gaan wonen.
VerwijderenJe hebt gelijk, dit was best een interessant gesprek tijdens de middagpauze. Het zet me best wel aan het denken: een student met een enkelband, een zware straf die meer is dan een snoepje stelen en een rechter die benadrukt 'Wat er buiten school is gebeurd mag niet meetellen'. En dat terwijl er effectief gekozen moet worden indien er teveel kandidaten zijn. Kies je hem dan zijn er mogelijks risico's maar dat is bij de andere kandidaten ook van toepassing. Kies je hem niet, dan kan dit bij de recht overkomen dat deze beslissing toch gelinkt is aan zijn enkelband.
BeantwoordenVerwijderenMoeilijk. De vraag is dan ook: bij wie ligt de verantwoordelijkheid als er iets fout gaat. Wat bepaalt de rechter daar? En hoe bescherm je jezelf als partij als je niet voor hem kiest?
Is het mogelijk om de 'selectie' net iets meer te onderbouwen in plaats van 'loting' bij te veel kandidaten? Want ergens zou het spijtig zijn dat men enkel naar de enkelband kijkt in plaats naar de volledige persoon. Want ergens denk ik: ja hij heeft een enkelband maar er zijn ook genoeg personen die zich misschien ook wel aan iets schuldig gemaakt hebben, maar nooit op heterdaad betrapt werden met als gevolg dat niemand iets weet. Zet dan die twee personen naast elkaar: je weet nooit echt dat je de juiste keuze maakt. Uitsluitend iemand beoordelen op de enkelband is dus niet altijd de juiste manier. De persoon in zijn geheel analyseren kan meer inzicht bieden.
Het klopt dat er bij tussen de groep die zich hebben opgegeven ook jongeren zitten die wel een strafbaar feit hebben begaan maar niet zijn gepakt. En om iemand te blijven straffen die al gestraft is, is ook niet eerlijk. Zoveel verschillende punten en allemaal valt er wat voor te zeggen. Onze school is een school van kansen. Vaak zijn studenten elders gestrand, soms door gedrag, soms door andere vervelende dingen waar ze niets aan konden doen. Wij bieden ze een kans op een diploma, en we zijn bereid om heel lang ons best voor ze te doen. We bekijken altijd de hele persoon, niet zijn daden alleen.
VerwijderenIk ben heel benieuwd. Met band zal het denk ik niet lukken; zonder band zit zijn straf erop en verdient (in principe) een nieuwe kans.
BeantwoordenVerwijderenMaar ik ben blij dat ik die keus niet hoef te maken.
Onder speciale omstandigheden mag je met band reizen. Zonder band is het sowieso geen issue, dan geldt hetzelfde voor deze student als voor alle andere studenten. Ik ben ook blij dat ik die keus niet hoef te maken.
VerwijderenDa's een lastige. Ik neig naar niet mee met die band omdat zijn straf dan schijnbaar nog loopt. Maar inderdaad; er is geen garantie dat het niet mis kan gaan met jongeren zonder enkelband. Misschien heeft de leerling met enkelband juist nog wel meer redenen om zich te gedragen dan de leerlingen zonder.
BeantwoordenVerwijderenGoed punt Nicky, dat laatste is absoluut waar, want als hij de fout in gaat is de straf hoog.
Verwijderen