Vieren
Er was vandaag wat te vieren op mijn werk. Niet iets heel bijzonders, maar wel iets om met ons allen trots op te zijn. Mijn teamleider vond dan ook dat we wel iets lekkers verdienden bij de koffie. En dus was er gebak. Gebak van een goede banketbakker. Er waren verschillende soorten gebakjes en mijn favorieten, harde mokka's, tompoucen en hazelino's, zaten er ook bij. Ik wist van te voren dat er gebak zou zijn en ook welke gebakjes er zouden zijn, ik had ze namelijk zelf besteld!
Keuzestress
Ik had ze voor het weekend besteld bij de banketbakker in het centrum. Ik weet dat het gebak daar lekker is. Sinds ik de bestelling plaatste gingen de gebakjes rond in mijn hoofd. Niet de hele dag door natuurlijk, maar wel een paar keer per dag. Welke zou ik nemen? Ik had nog niet zo lang geleden een hazelnootschuimgebakje gegeten. En dat was erg lekker en ik zou er best nog een lusten. Maar een harde mokka vind ik ook niet te versmaden, net als een tompouce. Oh wat een keuzestress!
Niets nemen
Keuzestress over het gebakje is een ding, maar ik had ook nog de optie om niets te nemen. Het liefst zou mijn eetgestoorde brein die keuze maken. Maar mijn gezonde brein is momenteel redelijk krachtig en maakte de beslissing om wél een taartje te nemen. Die beslissing nam ik al een paar dagen geleden zodat ik me ook kon verheugen op het lekkers.
Harde mokka
Ik besloot gisteren dat het een harde mokka zou worden, en dat ik bij die keuze zou blijven. En dat lukte. Toen de dozen op tafel stonden en ik alle lekkere dingen zag heb ik als een van de eersten het gebakje van mijn keuze gepakt. Gelukkig vindt niemand dat raar en ik zag dat er aan het eind van de pauze nog eentje over was, dus ik heb het niet weggekaapt voor de neus van een ander. En dat wist ik eigenlijk wel want niet iedereen houdt van koffiesmaak in gebak. Er waren ook nog twee tompoucen over én zelfs nog een hazelino. Ik had dus net zo goed als laatste kunnen pakken want mijn favorieten waren niet als eerste op.
Boterham
Ja, ik heb ook mijn boterham met pindakaas gegeten, zelfs drie kwartier eerder dan normaal! Ik zeg: goed bezig!