op mijn bord in week 22 / 2026

Het was een warme week en daar heb ik het eten op aangepast, we hebben geen zware kost gegeten.

maandag 25 mei

de grootste braadslee met ratatouille 

volkorenpasta met ratatouille - Romaine sla met komkommer

dinsdag 26 mei

maaltijdsalade nog zonder dressing

maaltijdsalade  (spinazie, andijvie en ijsbergsla, tomaat, komkommer, augurk, broccoli, retich, doperwtjes, feta en gefrituurde uitjes) - geroosterd zuurdesembrood - hummus

woensdag 27 mei

kikkererwtenspinaziestoof  - bulgur - Romaine sla met komkommer

donderdag 28 mei

bami met kipsaté - zoetzure komkommer

vrijdag 29 mei

crunchwrap met vegetarische balletjes, tomaat en ijsbergsla - broccoli - sla met komkommer

zaterdag 30 mei

groenten voor het wokgerecht

gewokte groenten - rijstnoedels - omeletreepjes - pindasaus

zondag 31 mei

1 snee zuurdesembrood met avocado en tomaat - 1 snee zuurdesembrood met feta, tomaat en olijven - gemengde salade

Morgen eten we asperges  maar niet met aardappels zoals we altijd doen. Ook staan er peulvruchten op het menu.

zo was mijn week 22 / 2026

zondag 24 mei - eerste pinksterdag

Al vroeg in de ochtend is het warm en zonnig. Slapen gaat goed omdat we sinds een paar jaar airco hebben op de slaapkamer. Die gaat aan met deze warmte. 

Na het ontbijt stap ik op de fiets en maak ik een rondje van 1,5 uur. Onderweg heel veel wandelaars en joggers, fietsers en wielrenners. 

T. helpt een buurman met het verbouwen van zijn huis. Vandaag is het zo'n klusdag voor de mannen, want de buurman heeft weinig vrije tijd, hij is concertviolist en veel op pad. Ik ben thuis en maak gebruik van de zonne-energie door een was te draaien en ook nog een en ander vooruit de koken voor de komende week. Deuren en ramen goed dicht zodat de warmte buiten blijft. 

Als ik mijn lunch op heb ga ik nog een kleine kledingwissel doen. Alleen de zomerjurken die ik in de zomervakantie draag haal ik nog niet tevoorschijn. Wel alle zomerbroeken. Ook berg ik dikke jassen op en pak ik mijn twee dunne zomerjasjes. Nu ligt en hangt alles weer netjes en is de kast ook weer schoon van binnen. Een werkje waar ik altijd een zeer tevreden gevoel aan over houd. 

Eind van de middag kijken we 2V12 en nog een aflevering van een serie. Ik lees nog wat en maak iets lekkers te eten voor mezelf. 

maandag 25 mei - tweede pinksterdag

Ik ben al vroeg de deur uit, ik ga weer fietsen. Dezelfde route als gisteren maar vandaag heb ik ook een tussenstop. In de grote stad is een rommelmarkt waar een collega/vriendin J. een kraam heeft. Ze staat hier een paar keer per jaar. 

Vanwege het mooie weer is het erg druk maar heel gezellig. De markt is onder de bomen en in het gras waardoor je geen last hebt van de warmte. Ik kijk even bij haar kraam en doe meteen een rondje langs wat andere kramen. Rommelmarkten zijn niet mijn ding dus ik ben vrij snel klaar. J. en ik kletsen nog wat. Dan komen er andere kennissen van haar aanlopen en stap ik weer op de fiets voor het laatste stuk naar huis. 

's Middags maak ik ratatouille in de grootste braadslee die we hebben. Een deel voor vanavond en vier porties voor in de vriezer. 

Dan even kijken wat ik deze week aantrek naar het werk. Ik heb weer voldoende keuze en besluit om morgen een zomerjurk met een spijkerjasje aan te doen. Woensdag een broek en donderdag en vrijdag denk ik ook.

Telefoonalarm instellen voor morgen, ik sta wat later op dan normaal omdat ik niet op school begin maar een vergadering op een andere locatie heb. De rest van de week de normale starttijd en dan wel gewoon op school. 

dinsdag 26 mei

Het is nog warm in de woonkamer dus alles openzetten wanneer ik beneden ben. Het koelt niet echt af want het is buiten ook nog steeds vrij warm.

Ik fiets naar de andere locatie voor mijn vergadering. Het is ook daar warm, het gebouw is dit weekend flink opgewarmd. Met 7 mensen in een vergaderzaaltje is dan ook niet prettig. Gelukkig duurt de afspraak geen 2 maar 1,5 uur.

Wanneer ik naar school fiets heb ik onderweg nauwelijks schaduw en ik heb er spijt van dat ik mijn zonnebrand niet bij me heb. Zit nog niet zo in mijn systeem.

Als ik op school ben begint de pauze en sluit ik even aan voor koffie en een boterham. Dan door naar een volgende vergadering en daarna nog een. 's Middags tijd om mijn mail te lezen en te beantwoorden.

Op de sportschool is het rustig. Toch valt de temperatuur me daar niet tegen. Ik doe mijn rondje en dan lekker douchen, buiten is het nog steeds heel warm maar ik voel me fris en energiek.

We eten een salade, lekker fris, want we hebben allebei weinig trek in iets warms, het gerecht van vandaag schuift door naar morgen. 

woensdag 27 mei

Ik hoor in de verte een geluid, ik lig nog te dromen en het duurt heel even voor ik door heb dat het mijn alarm is. 

Ik moet een jasje aan op de fiets, het is 17 graden. Lekker.

Op school begin ik met afspraken met studenten. Ik ben samen met een collega en voor de verandering komen ze allemaal en zijn ze ook nog eens op tijd. Ja, dat kan dus ook.

Het eerste gesprek verloopt vrij wonderlijk. De student heeft maatwerk en hoef niet veel meer te doen voor hij zijn diploma heeft. Een aantal dagen stagelopen en nog een examenonderdeel. De student komt net terug van vakantie. De reden dat hij vertraging heeft opgelopen met zijn studie is omdat hij regelmatig op vakantie gaat. Prima toch, in het onderwijs zijn er toch ook veel vakanties? Ik hoor het je denken. Ja, dat klopt, maar deze student gaat op vakantie buiten de schoolvakanties om! Vraagt daar geen toestemming voor en ziet het probleem niet zo. Hij is immers 18 en niet meer leerplichtig? 

De andere gesprekken verlopen normaal en de studenten doen goed hun best en willen voor de zomervakantie hun opleiding afronden. Dan zijn ze klaar en kunnen ze doorgaan met een opleiding op een hoger niveau. 

In de eerste pauze lopen een collega en ik een rondje buiten, onze wekelijkse beurt om in de gaten te houden of er geen rare dingen gebeuren in de pauze. Andere collega's surveilleren binnen. Niet een favourite taak van docenten, maar wel een belangrijke. De conciërges kunnen niet alles in de gaten houden, bovendien is het een goed moment om op een andere manier contact met leerlingen en studenten te maken.

Ik heb wat regeldingen en ga daar de rest van de ochtend mee aan de slag. 's Middags nog een overleg met een collega en dan zit mijn werkdag er op. 

donderdag 28 mei

Weer wekt het alarm me, ik vind dat toch een stuk fijner dan wakker worden voor het tijd is. 

Na de start met het hele team heb ik een spoedoverleg met twee teamleiders en een zorgmedewerker. We overleggen wat te doen naar aanleiding van een gebeurtenis waarbij meerdere studenten zijn betrokken. Er moeten verschillende dingen worden uitgezocht en we maken afspraken over hoe we verder gaan. 

Na dit overleg ga ik iets later dan normaal naar een vaste afspraak met een andere teamleider. Met deze collega loopt ik ook altijd mijn woensdagpauzerondje, het is een fijne collega en we werken prettig samen. 

Ik lunch met weer een andere collega. Dit doen we vaker omdat we niet meer in hetzelfde team werken en we elkaar anders bijna nooit meer spreken, op een kort praatje in de gang na. 

Een productieve en gezellige werkdag. Ben wat later thuis dan normaal, kleed me direct om en ga nog even sporten. T. zorgt voor het eten, ik schrijf dit dagverslag en lees de krant.

vrijdag 29 mei

Heerlijk, ook vandaag wakker door mijn telefoonalarm. Ik slaap goed en voel me daardoor 's ochtends ook steeds prima en heb (daardoor meer) zin in mijn werk.  Het is al warm buiten, 20 graden, en ook in de woonkamer is het nog steeds 25 graden. Alles openzetten helpt niet echt, het belooft een broeierig warme dag te worden.

Ik heb een lege agenda vandaag, twee afspraken vervallen en ik ga aan de slag met het plannen van de laatste evaluatiegesprekken met studenten in het 'langstudeertraject'. Er zijn nog zes lesweken te gaan dit schooljaar en mijn agenda vult zich nu snel. Omdat ik deze gesprekken met een andere collega doe, die óók een volle agenda heeft, is het even puzzelen maar het lukt. 

Na de pauze heb ik nog wat nakijkwerk. Ik rond af en kijk alvast even wat er volgende week op het programma staat. Een aantal mondelingen Engels en een boel afspraken. Alleen maandag lijkt een rustige dag te worden. Maar eerst weekend.

zaterdag 30 mei

Ik word niet fit wakker na een nacht met nare dromen. T. moest me een keer wakker maken omdat ik me heel duidelijk in een vervelende situatie bevond. Bijwerking van de medicatie tegen neuropathie zijn nachtmerries. Ik heb ze gelukkig niet iedere nacht, maar wel vaak. 

Geen snikhete dag, het is best lekker buiten. Ik heb in de ochtend mijn vaste dingen zoals sporten, was ophangen, boodschappen doen, was binnen halen en opbergen en reageren op de reacties op mijn blog.

Na de lunch heb ik dan eindelijk mijn kappersafspraak. De kapsalon waar ik al bijna 20 jaar kom mist een kapster en de wachttijden zijn lang. Maar vandaag is het dan zover en het is wel nodig ook. Met het borstelen van mijn haar merk ik dat het sneller in de klit is aan de onderkant, en ik laat er zeker 3 centimeter af knippen. Ik maak ook meteen een afspraak voor de laatste zaterdag van augustus, dat is over precies drie maanden en dat is het weekend voor ik weer naar school ga. 

Als ik klaar ben loop ik even door het centrum van onze kleine stad. Het is ontzettend druk vanwege het mooie weer en een aantal activiteiten die ieder jaar in het laatste weekend van mei plaatsvinden. 

Weer thuis haal ik nog een droge was van de lijn en ga ik de krant lezen. Ik kook een pan met veel groenten en noedels voor mezelf en omdat het zaterdag is neem ik ijs met slagroom toe.

zo maar een herinnering: mijnheer G.

Door mijn koffieblog kwamen er wat andere herinneringen naar boven. Herinneringen aan de banen die ik heb gehad. Ik ben behoorlijk baanvast. Maar er zijn perioden in mijn leven geweest waarin ik wel korte, tijdelijke, dienstverbanden had. Dat was in de tijd dat ik voor uitzendbureaus werkte. 

Via een uitzendbureau kwam ik terecht bij een maritiem bedrijf, een heel bekende in Nederland én ver daarbuiten.  Bekend van bergingen van grote schepen waaronder de Herald of Free Enterprise en de Estonia. 

Het bedrijf had verschillende afdelingen, ik ging er werken voor de directeur van de afdeling Engineering, de heer G. Het bedrijf was gevestigd in een modern ingericht kantoor voor die tijd, midden jaren 90. Als directiesecretaresse had ik een ruime kamer met grote ramen, een bureau met computer en een zitje voor bezoekers.

Ik was de rechterhand van de directeur en kreeg veel aanloop in mijn kamer, het was een heel drukke baan en ook een erg leuke baan. Leuke collega's, heel veel mannen maar ook een aantal leuke vrouwelijke collega's. Ook weer voornamelijk secretaresses en administratie, maar ook een paar dames op de ingenieursafdeling.

Ik startte als uitzendkracht maar kreeg na een half jaar een vast contract aangeboden. Ik heb bij dit bedrijf 3,5 jaar met heel veel plezier gewerkt.

Wat ik toen al bijzonder vond was dat de directeur door alle andere directeuren en managers met zijn voornaam werd aangesproken maar dat de rest van het personeel hem met meneer aansprak. Zelf deed ik dat ook. Ik was in mijn baan in Londen gewend om ook de hoogste baas met zijn voornaam aan te spreken, terwijl de Engelsen veel gevoeliger zijn voor rangen en standen. Maar daar mocht ik Mister Davey gewoon John noemen. Maar hier was dat dus niet het geval.

Wat ik ook erg apart vond was dat het gewone volk in de kantine lunchte, maar dat de directieleden in een aparte ruimte aan een gedekte tafel aanschoven. Nu deed mijnheer G. dan niet iedere dag, want op maandag was er altijd Management Team vergadering en dan verzorgde de cateraar een broodjeslunch na afloop. Ik was aanwezig bij deze vergadering om te notuleren en ook voor mij waren er broodjes en at ik mee met de mannen.

Ik denk dat veel bedrijven in die tijd al wat losser waren in de omgangvormen en dat dit de naweeën waren van een verouderde bedrijfscultuur die lang heerste in deze branch. Ik heb daarna nooit meer meneer of mevrouw tegen een meerdere gezegd of hoeven zeggen.   

blauw

Blauw is een televisieserie op NPO 1. Het tweede seizoen is momenteel te zien. Seizoen 1 heb ik niet gezien, maar ga ik nog kijken. 

Reality televisie kan heel interessant zijn, het kan ook sensationeel, spannend of platvloers zijn. Het is niet zo dat alle reality televisie hetzelfde is. Je hebt al jaren  programma's waar mensen worden gevolgd en gefilmd, het aantal programma's dat op deze leest is geschoeid is flink toegenomen.

Reality series als Blauw, Op de spoed en Zorgen (studenten in hun eerste jaar van een mbo-opleiding verpleegkunde) kijk ik graag. Ook series waar bekende mensen een tijdje meelopen bij een instelling of school kunnen op mijn waardering rekenen. 

Ik vind het interessant om te zien hoe mensen hun werk doen, werk waarvan je misschien al wel een beeld hebt, maar tijdens het kijken van zo'n serie er achter komt wat het werk echt inhoudt. En of je nu bij de politie werkt, in een ziekenhuis of school, ieder beroep heeft leuke maar ook minder leuke en ronduit moeilijke kanten. 

Toen ik een keuze moest maken voor een opleiding en beroep was er niet veel informatie. Nu wist ik wel dat ik na de middelbare school eerst een jaar als au-pair naar Londen wilde, maar wat ik daarna wilde doen wist ik niet. Ik had wel wat ideeën maar niets waar ik echt voor warmliep. Daar zou ik in dat au-pair-jaar over nadenken.

Als ik nu jong zou zijn en opnieuw moest nadenken over een opleiding en carrière zou ik misschien wel keuzestress krijgen, maar ik zou in ieder geval beter weten wat er allemaal voor mooie en spannende beroepen zijn.  Een van de vele voordelen van Internet en  reality televisie.

De zorg is niets voor mij, dat weet ik zeker. Maar misschien zou ik niet het onderwijs in gegaan zijn maar een baan bij de politie hebben gekozen. Dat lijkt me namelijk een mooi beroep. 

gastblog

Hallo leuke lezers!

Tjonge jonge jonge... het was warm de afgelopen dagen! Ik wist niet waar ik het zoeken moest! 

Hoe houdt een kat het uit vraag je je dan af. Ik viel al flauw bij de gedachte aan mijn warme pouch, laat staan dat ik er nog in zou kruipen. Mooi niet! 

Nee hoor, ik doe het spreekwoord 'kat in 't bakkie' eer aan en kruip weer lekker in mijn kartonnetje in de keuken.

Lekker knus en niet te warm, ik val vrij snel in slaap en heb verder ook geen last van het vrouwtjes- en mannetjesmens wanneer zij in de keuken bezig zijn, ik slaap overal doorheen.

Ik ben ook best veel buiten geweest de afgelopen dagen en heb daar ook heerlijk liggen slapen. Geen weer om heel actief te zijn. 

Buurkat Bob was ook veel aan het slapen met het warme weer denk ik want ik heb hem niet gezien. 

Ik heb het koudste plekje op het terras gevonden, hier is de zon 's middags als eerste weg en dan is het daar prima toeven.

Ach, ik mopper niet hoor, ik ben allang blij dat die rare witte vlokken van een aantal maanden geleden verdwenen zijn, dit mag voor mij wel even duren.

krul

Vroeger kreeg je een krul in je schrift of later op een proefwerk, die vroeger geen proefwerken heetten maar repetities. Vorig jaar las ik iets over de krul en vorige week moest ik er ineens aan denken toen ik opdrachten van mijn studenten aan het nakijken was. De krul schijnt typisch Nederlands te zijn en nergens anders te worden gebruikt. Daarom is er ook geen krul te vinden in emotieconland.

Ik heb lang zelf krullen gezet. Veel repetities en so'tjes (schriftelijke overhoringen) nagekeken als docent Engels en economie. Nu zet ik nooit meer ergens een krul achter of onder. Wanneer ben ik gestopt met krullen zetten en wanneer ben ik vinkjes gaan gebruiken? Ergens in mijn leven in is de krul verdwenen en heeft het vinkje zijn intrede gedaan. Maar wanneer was dat? En waarom?

Vinkjes zie je nu overal. Ik weet nog uit mijn tijd in Engeland dat het vinkje, daar een 'tick' genoemd, veel wordt gebruikt. En toch denk ik dat ik daar niet ben begonnen met vinkjes gebruiken. Ik herinner me niet dat ik toen al taken- of andere lijstjes had die ik kon afvinken. 

Terug in Nederland, midden jaren 90, maakte men volgens mij ook nog geen gebruik van vinkjes. Ook toen nog geen takenlijstjes voor zover ik me kan herinneren. Ik had als secretaresse een mapjessysteem. Die lagen op volgorde van prioriteit. Als er als iets af te vinken was dan zette ik denk ik een krul. Of een streep erdoor. 

Voor mijn gevoel gebruik ik wel al geruime tijd vinkjes, tien jaar misschien? Zou het kunnen dat met de intrede van Whatsapp en andere digitale programma's de vink zijn intrede in Nederland deed? Ik heb me suf gepiekerd maar ik weet het echt niet meer. 

nog flauwer

Vorige week schreef ik al over het incident waarbij ik tijdens een bezoek aan de kapper flauw viel. Vandaag val ik nog een keer flauw. 

Het is zomervakantie en we rijden over de snelweg in Frankrijk. We gaan terug naar huis. Op de heenweg en tijdens de vakantie reed de bestelbus, met al heel wat kilometers op de teller, nog goed. Op de terugweg krijgt de auto kuren. Ik rijd nooit zelf in deze bus, als het moet kan ik het, maar T. zit tijdens de vakanties achter het stuur. 

Ik merk aan T. dat hij iets aan de auto merkt. In het begin laat hij er nog niet zoveel over los. Maar als je iemand al ruim 40 jaar kent dan heb je er weinig voor nodig om een gezichtsuitdrukking of een kleine verandering in gedrag te kunnen lezen.

De auto rijdt niet lekker, wat het precies was weet ik niet meer, maar T. maakt zich zorgen. De auto klinkt ook niet lekker meer en nu begin ik me ook zorgen te maken.

We rijden inmiddels op de ring rond Parijs. Het warm, het is druk, ik krijg het warm, ik maak me druk. De auto gaat steeds raarder doen, ik zelf ga me ook steeds ongemakkelijker voelen. We rijden langzaam op de rechterbaan. Ik zeg nog tegen T. dat ik me niet okay voel. Hij heeft zijn aandacht bij de weg en het drukke verkeer en heeft niet door dat ik me echt niet goed voel. En toen was er niets meer.

Als ik weer bij kom staan we op de vluchtstrook. Ik hang in mijn gordel en heb ook deze keer in mijn broek geplast. T. opent de deur en helpt me uit de auto. Ik ga in de snikhete zon in de berm zitten. T. haalt de gevarendriehoek uit de auto en helpt me in een fluorescerend geel veiligheidshesje. 

Wat er daarna allemaal volgde is een lang verhaal. Na een boel geregel, heel veel wachten en nog veel meer gedoe zijn we zijn thuisgekomen, mét de auto op aan aanhanger. Een rit van acht uur met een paar plaspauzes. Om 3 uur 's nachts waren we thuis. Doodmoe maar blij en opgelucht.

Ik weet nu dat ik flauw kan vallen wanneer ik heel erg schrik of heel erg veel paniek ervaar. Ik kan dan een paar dingen doen, soms kan ik het flauwvallen voor zijn, maar niet altijd. Ik zeg het wel meteen als ik het voel aankomen, dan weet de ander in ieder geval wat er aan de hand is.

op mijn bord in week 21 / 2026

Wat heb ik allemaal gegeten deze week? We begonnen met pasta en ik eindigde met een crunchwrap.

maandag 18 mei

vegetarische lasagne met aubergine - broccoli - Romaine sla met komkommer

dinsdag 19 mei

andijviestamppot - vegetarische balletjes - komkommermayoslaatje

woensdag 20 mei

chili sin carne - zilvervliesrijst - broccoli - Romaine sla met komkommer

donderdag 21 mei

gebakken aardappels - rode koolsla - broccoli - ijsbergsla sla met komkommer en tomaat

vrijdag 22 mei

restje lasagne - zuurdesemtoast met avocado, tomaat, pittige olijven en munt -broccoli - ijsbergsla met komkommer

zaterdag 23 mei

gewokte groenten - rijstnoedels - tempeh - pindasaus - komkommer

zondag 24 mei

vulling voor de wrap, nu nog zonder saus

crunchwrap met limabonen, tomaat, ui, augurk, pittige olijven en een yoghurtknoflooksaus - rode koolsla - broccoli - spinaziesla met komkommer

Volgende week nog hoge temperaturen en daar is het weekmenu een beetje op ingericht. 

zo was mijn week 21 / 2026

zondag 17 mei

De statistieken doen weer normaal, de lezers uit Singapore zijn afgehaakt. Waarschijnlijk vinden ze de belevenissen van een vrouw van middelbare leeftijd in Nederland niet zo interessant. Kan ik me iets bij voorstellen.

Vandaag inderdaad geen interessante dag. Ik ga lekker sporten en maak na het sporten het eten voor morgen. Nog even naar de bieb om een gereserveerd boek op te halen en dan snel terug naar huis voor het weer gaat regenen.

Lunchen en daarna luieren. Oh ja, even de garderobe voor volgende week uitzoeken, we beginnen met kou en tegen het weekend wordt het een stuk warmer. Dat betekent overigens niet dat het op school ook warm is, daar houd ik rekening mee bij mijn keuze. Morgen en dinsdag een jurk met een panty én een vest, woensdag tot en met vrijdag een broek en een jasje. T-shirt met lange mouwen onder het jasje. Mocht het toch warm zijn kan het jasje uit. 

T. heeft trek in Chinees. Ik vind dat nooit lekker en maak liever zelf iets klaar. Vandaag is dat een pan vol met gewokte groenten (veel restjes) en noedels, boekweitnoedels deze keer. 

Niet vergeten weer even het alarm op mijn telefoon naar werkstand te zetten en op tijd naar bed. Er komt een vijfdaagse werkweek aan. Dan nog een keer een lang weekend en daarna is het voorlopig gedaan met de vrije dagen. 

maandag 18 mei

Kwartiertje voor het alarm ben ik wakker. Ik blijf nog even liggen maar zet de wekker vast uit. Even goed wakker worden en dan uit bed. 

Het is droog en niet heel koud, er schijnt al een zonnetje wanneer ik naar school fiets. Wanneer ik bij voor de fietsenstalling sta en mijn toegangspas uit mijn schoudertas wil pakken grijp ik mis. Schoudertas ligt nog thuis. Terug naar huis dus. Gelukkig is T. nog thuis en kan ik naar binnen en mijn spullen pakken.

Ik heb een telefonisch consult met de neuroloog. We hebben een kort maar prettig gesprek. Ik ben tevreden, mijn klachten zijn momenteel een stuk minder dan afgelopen winter. Ze sluit mijn dossier en mocht ik in de toekomst toch nog een afspraak willen dan kan ik weer via de huisarts een doorverwijzing vragen. Voor nu is er geen vervolg nodig. Ik ben benieuwd hoe het komende winter zal zijn.

De werkdag verloopt verder rustig. Ik ga einde van de dag naar de sportschool. Omdat het eten al klaar is valt er verder weinig te doen behalve tafeldekken en de oven aanzetten. 

dinsdag 19 mei

Ben vandaag wel weer ruim voor de wekker wakker. Moet niet in zo'n patroon terechtkomen, dus weer even aandacht besteden aan het slaapritme. Met andere woorden: niet kijken hoe laat het is, omdraaien en door, wachten op het alarm. Kwestie van doen dan wordt het vanzelf weer standaard.

Vandaag komen er 5 collega's van onze andere mbo-scholen lunchen. We spreken elkaar een paar keer per jaar, altijd op ons hoofdkantoor en altijd met een agenda en een actielijst. Deze afspraak is om elkaar ook op een andere manier wat beter te leren kennen. Ik organiseer de afspraak en de lunch. De broodjes maak ik niet zelf maar worden door een cateraar gemaakt en bezorgd.

Iedereen is mooi op tijd en omdat we elkaar al wel vaak gezien en gesproken hebben is het een gezellige en informele bijeenkomst. Na afloop ruim ik alles op en dan is het al bijna tijd om naar huis te gaan.

woensdag 20 mei

Een minuut voor de wekker kijk ik hoe laat het is. Lukt nog niet om te wachten tot het alarm gaat. Misschien morgen.

Ik start met een leuke afspraak. Samen met twee teamleiders vullen we de jaarplanning voor volgend jaar. De vakanties en feestdagen vulde ik in januari in, toen de vakantiedata van onze school bekend werden, vandaag gaan we ontwikkeldagen, examens, inleverdeadlines, studievoortgangsgesprekken, rapportvergaderingen en alle andere terugkerende activiteiten invullen. Zijn we de hele ochtend mee bezig.

Wanneer ik eind van de werkdag naar huis fiets is het al een stuk warmer dan de afgelopen dagen. Ik hoor en lees dat er zomerse temperaturen aankomen. Fijn dat we een lang weekend hebben, misschien eindelijk hét moment om wat voorjaarskleding tevoorschijn te halen?

donderdag 21 mei

Vier minuten voor de wekker vandaag. Ik sta meteen op. Ik voel dat mijn ogen jeuken. In die spiegel zie ik dat mijn oogleden weer rood en dik zijn. Ik moet nog langer geen oogmake-up gebruiken en misschien moet ik er maar helemaal mee stoppen. De rest van week en komende week alleen lippenstift.

In de loop van de ochtend nemen de zwellingen af en maar blijven mijn oogleden rood, ook jeukt het. 

Drukke dag met veel korte en en een paar langere afspraken. De dag vliegt voorbij en voor ik het weet is het tijd om in te pakken. 

vrijdag 22 mei

Ik denk dat dit een kort weekoverzicht wordt. Ook vandaag is er over het werk niet veel bijzonders te vertellen. 

Ik ben op tijd thuis en kan nog een was buiten hangen. Die is een uur later droog. Ik heb tijd om wat zomerkleding tevoorschijn te halen en berg nu eindelijk mijn dikke vesten op. Volgend week is het juni, die heb ik hopelijk niet meer nodig.

Ik leg de shirtjes met korte mouwen en wat hemdjes in de kast, hang een zomerjurk klaar voor morgen.

Dan ga ik nog even buiten zitten met een kop thee en de krant. Lange weekend is begonnen!

zaterdag 23 mei

Het is al warm wanneer ik opsta. Ik hoef geen jas of vestje aan naar de sportschool, en als ik klaar ben met douchen trek ik de zomerjurk aan. Buiten in de schaduw drink ik mijn koffie en daarna pak ik de fiets, fietstassen én ik stop een koeltas in een van de fietstassen. Rondje Turkse super en Lidl. Dan direct door naar het centrum van de stad. Daar woont een vriendin en we hebben een afspraak om te lunchen.

We fietsen naar de grote stad waar we op een terras neerstrijken, heerlijk beschut door grote bomen zodat we een schaduwrijk plekje hebben. Thee, water, lekkere lunch en koffie toe. Dan fietsen we op ons gemakje weer terug naar huis. Ook J. is een vriendin waar ik twee keer per jaar mee afspreek. We kennen elkaar van school en zijn oud-collega's. Inmiddels werkt ze al weer geruime tijd ergens anders maar het contact is gebleven. Ze is net zo lang als ik , heeft ook donker haar en vaak denken mensen dat we zussen zijn. 

Weer thuis is het echt te warm om naar buiten te gaan dus rommel ik wat in huis en lees ik de krant. Morgen is het Pinksteren, de sportschool is dicht, ik ga lekker fietsen in de ochtend want ook morgen wordt het schitterend weer!

nee!! dit geloof je toch niet??

Jullie zijn vast mijn blog vergeten nog niet vergeten. Ik verbaasde me in deze blog over werkzaamheden rondom mijn school. Een fietspad aangelegd en vergeten de oprit te maken. De oprit werd een paar weken later alsnog gemaakt. Met natuurlijk extra kosten vanwege de inzet van mankracht en materieel.

Zie ik vanmorgen dit:

Ik ben naar buiten gegaan en heb gevraagd hoe en wat. Een beetje lacherig vertelde een van de werkmannen dat het waarschijnlijk niet de laatste keer zou zijn dat er hier aan dit stukje stoep gewerkt moet worden. Ik heb maar niet verder gevraagd, koffie aangeboden en gebracht en ben toen zelf ook weer aan het werk gegaan.

hoofdzorgen

De mentale gezondheid van jongeren gaat achteruit hoorde ik maandag 19 januari in het programma Vroeg op NPO1 en later ook nog bij het NOS Radio 1 Journaal. Hier een link naar het nieuwsbericht.  

Ik kan het niet staven met cijfers, maar ik zie wel een verschil tussen toen ik in het onderwijs begon ( ruim 25 jaar geleden) en nu. De stijging van het aantal jongeren met problemen begon al voor de coronapandemie. De coronatijd heeft een grote groep jongeren geen goed gedaan. 

Naast de bevindingen uit het onderzoek heb ik er zelf ook wat ideeën over, en dat is met name omdat ik veel studenten van 16 tot 26 zie en spreek. 

Bij mij op school zijn vijf dagen per week een schoolpsycholoog en een gezins- en jeugdspecialist aanwezig voor de begeleiding van onze studenten. Ook is er een externe jongerenwerken die vier dagen per week op de locatie is maar ook op huisbezoek kan gaan wanneer een student lang niet op school is geweest. Wij kunnen deze extra zorg bieden omdat wij een zogenaamde plusvoorziening zijn. Er is meer geld beschikbaar voor deze specialistische hulp. Nog wel! 

Wat ik zie is dat jongeren veel dingen moeten, niet alleen van zichzelf maar ook van hun ouders, vrienden en onder invloed van sociale media. De prestatiedruk is hoog. De cijfers op school moeten goed zijn. Het uiterlijk moet perfect zijn, de vrijetijdsbesteding moet leuk zijn, het leven moet een feest zijn. Want als dat niet zo is, dan is er van alles mis met je. 

En dat is natuurlijk niet zo. Er is niets mis met je als je geen hoge cijfers haalt, niet op het hbo of aan de universiteit studeert. Gaat werken als je niet meer naar school wil gaan. 

Er is niets mis met je als je figuur niet hetzelfde is als dat van de fit boys en fit girls op TikTok. Als je geen zin hebt om je wenkbrauwen te epileren en je lippen niet laat inspuiten.

Er is niets mis met je als je in je vrije tijd gewoon op de bank hangt, of aan volleybal doet en niet gaat skiën of gaat zeilen en je vakantie niet doorbrengt op Ibiza maar in Twente of Drenthe. 

En ook is er niets mis met je als je leven niet een aaneengesloten reeks van leuke en spannende dagen is. Voor de meeste mensen is het namelijk heel normaal dat niet iedere dag een feestdag is. 

Maar vertel dat maar eens aan al die jongeren die zich sip, gedeprimeerd en zelfs depressief voelen. 

Bij mij op school doen we aan zogenaamde vroegsignalering. Wekelijks bespreekt een medewerker van het zorgteam samen met de mentor de klas. Alle studenten worden dan kort even tegen het licht gehouden. Zijn ze op school of niet, en waarom dan niet? Hoe zijn de cijfers? Hoe is het gedrag in de klas/in de school? Zijn er opvallende dingen? 

Indien er zorgen zijn rondom een student dan wordt deze aangemeld bij het zorgteam. Als coördinator van de zorg komen zij dus bij mij in beeld. Met de zorgmedewerkers bespreek ik wat wij kunnen doen, wie wat gaat doen en als er externen moeten worden betrokken dan regel ik dit. Zo hopen wij dat we de jongeren waar het niet goed mee gaat al in een vroeg stadium te kunnen ondersteunen en gaan we samen met de jongeren aan de slag. Samen omdat we de jongeren overal bij betrekken, het gaan immers om hen.

flauw

Flauwvallen door angst of schrik, ik ben ermee bekend. Gelukkig gebeurt het niet vaak en de laatste keer is nu al weer een aantal jaren geleden. Dat was niet de eerste keer, ik heb dit vanaf mijn middelbareschooltijd meerdere keren meegemaakt.

Een van die keren was nog in de tijd van de gulden, ik weet dit omdat ik een rekening kreeg toegestuurd voor de rit met de ambulance waarmee ik na het flauwvallen naar het ziekenhuis ben gebracht.

Behalve dat ik me herinner dat het in het tijdperk van de gulden was, weet ik ook nog dat ik heel kort haar had. Vanwege mijn korte koppie ging ik iedere 6 weken naar de kapper. 

De kapper die destijds mijn haar knipte was met vakantie hoorde ik toen ik belde voor een afspraak. Maar haar collega had nog wel een plekje vrij, was dat goed? Ja hoor, want ik wilde persé dat mijn haar die week geknipt werd. 

Einde van mijn werkdag toog ik richting het centrum van de grote stad voor mijn afspraak. Bij de kapper aangeboden kreeg ik een kopje koffie aangeboden en mocht ik meteen plaatsnemen in de stoel. Kapmantel om, die zat een beetje strak maar daar zei ik op dat moment niets van. 

De kapper vroeg me wat ik wilde en ik legde het aan hem uit. Lekker opgeschoren van achteren en bij mijn oren, wat langer bovenop. Hij pakte zijn tondeuse en al pratend begon hij aan de achterkant. 

Maar wat praatte die kerel veel! Hij bleef ratelen, ik kreeg geen kans om zelf iets te zeggen, hij ging maar door en door. En ondertussen stond hij met die tondeuse te zwaaien. Ik kreeg het steeds benauwder. Van de strakke kapmantel, maar ook van zijn gedrag.

De achterkant was klaar, hij wilde aan de zijkanten beginnen. Hij zette zijn tondeuse op mijn haar en ik zag dat hij er een hap uit nam. Ik kreeg het nog wat benauwder en begon aan mijn kaptmantel te trekken. En toen was ik weg. 

Toen ik weer terug was lag ik op de grond. En had ik in mijn broek geplast. Om me heen een en al paniek. Zelfs was ik rustig, voelde me alsof ik uit een rare droom ontwaakte. Er werd een ambulance gebeld. Ik werd aan allerlei snoertjes en kastjes gekoppeld. Klom zelf op de brancard en werd de ambulance ingereden.

In het ziekenhuis werd T. gebeld. Ik kreeg allerlei onderzoeken waar uiteindelijk niet meer uit kwam dan dat er niets aan de hand was. Ik mocht weer naar huis. T. bracht een verschoning mee en met een half geknipt hoofd stapte ik in de auto. Eenmaal thuis, en bijgekomen van de schrik en de situatie, heeft T. mijn coupe afgemaakt. Het zag er pico bello uit! En die ambulancerit, van de Witte de Withstraat naar Dijkzigt, een ritje van 10 minuten, kostte destijds zo'n 600 gulden!

extra lekker

 

Sinds ik mezelf een beperking heb opgelegd en ik niet meer ongelimiteerd ongefilterde koffie drink is het kopje koffie thuis extra lekker.

De beperking is vanwege mijn verhoogde cholesterol. Dat is door medicatie gelukkig wel omlaag gegaan want een aanpassing in dieet kon niet meer en meer bewegen ook niet. Ik eet al gezond en bewoog al genoeg. Maar ik dronk nog wel veel ongefilterde koffie, en dat is niet goed voor je vanwege het stofje cafestol in ongefilterde koffie.

Ondanks de medicatie let ik toch nog meer op wat ik eet en drink dan ik al deed. Alcohol drink ik heel soms op vakantie, een glas wijn bij het eten. Wekelijks een klodder advocaat op mijn ijstoetje. Die klodder is nu een kloddertje. Verder drink ik geen alcohol. Ik drink eigenlijk alleen maar koffie en thee. Groene thee, rooibos en soms Earl Grey. Nooit sap, nooit fris. En dus koffie.

Op school hebben we de keus uit filterkoffie, die ik soms zelf zet als ik als eerste in de personeelsruimte binnenkom 's ochtends, en ongefilterde koffie uit een koffiemachine van Douwe Egberts. De machine wordt veel gebruikt want je hebt binnen een minuut een bak lekkere koffie én je kan kiezen wat voor soort koffie je wilt.

De filterkoffie vind ik niet echt lekker, maar hè, het is koffie dus niet zeuren. De ongefilterde koffie vind ik wel lekker maar drink ik met mate. Ik 'mag' er van mezelf twee per dag. Op school geldt die regel, en thuis ook. Omdat we thuis geen filterapparaat hebben drink ik thuis ook oploskoffie. Gelukkig vind ik die ook lekker, ik heb het leren drinken in mijn tijd in Londen. Ik heb er nog goede herinneringen aan en ik denk dat ik mede daardoor oploskoffie lekker vind.

Maar zo'n kopje van versgemalen bonen is natuurlijk het allerlekkerst!

Disclaimer: Ik heb er geen verstand van dus pin me er niet op vast. Ik heb diverse artikelen gelezen en soms wordt beweerd dat ongefilterde koffie slecht voor je is, in andere artikelen staat dat het niet zo is. Ik neem het zekere voor het onzekere. 

eetherinneringen - koffie en een speculaasje

Ik ben terug uit Londen waar ik een aantal jaren heb gewoond. Ik heb wil zo snel mogelijk aan het werk. Ik zoek iets in het centrum van Rotterdam omdat ik ook twee avonden per week naar school zal gaan om de lerarenopleiding Engels te doen. De school is in het centrum. Zelf wonen we, nare ex en ik, op zuid. 

Ik schrijf me in bij een aantal uitzendbureau en heb heel snel werk. Ik krijg een baan aangeboden als directiesecretaresse bij een scheepvaartkantoor, Wm. H. Muller en co. In die tijd, begin jaren 90, nog een ontzettend traditioneel mannenbolwerk. Alleen maar mannen in de directie en ook op andere afdelingen voornamelijk mannen. Vrouwen zijn secretaresse, telefoniste of doen iets administratiefs. En dan is er Adèle. 

Adèle zorgt voor de koffie en de thee. Op mijn werk in Londen, we waren met een klein clubje mensen in een klein kantoor, dronken we oploskoffie en thee. Vooral thee. Met melk voor mijn collega's, zonder voor mij. 

Ik had nog nooit in Nederland op een kantoor gewerkt dus voor mij waren veel dingen nieuw. In de bedrijfskantine gratis melk en karnemelk. Ham en kaas per plakje verpakt. Geen witte bonen in tomatensaus, geen jam roly poly, geen fish fingers en ook geen patat. Wel kroketten en frikandellen en op vrijdag nasi, bami en saté.

Terug naar Adèle en de koffie. Iedere dag om half 10 en half 11 maakte Adèle een rondje door het kantoor met haar kar met daarop kopjes, schoteltjes, suikerklontjes, een melkkan en twee grote containers met koffie en thee. We werkten in een oud pand met houten vloeren en je kon Adèle en haar rammelende kar al van verre horen aankomen.

Bij het eerste rondje kreeg je van haar een speculaasje bij de koffie. Eentje, nooit twee. Bij ronde twee kreeg je niks. 

's Middags kwam Adèle nog een keer langs, nu schonk ze alleen thee. Bij de thee kreeg je van haar een mariakaakje. Eentje, nooit twee. 

Het was toen al ouderwets om op deze manier de werknemers van koffie en thee te voorzien. Ik heb op veel plekken gewerkt en had dit niet eerder meegemaakt. En na deze job ben ik ook nooit meer een Adèle met een koffiekar tegengekomen. 

op mijn bord in week 20 / 2026

Omdat ik minimaal eens per week peulvruchten op het menu wil zetten probeer ik wat nieuwe gerechten te bedenken. Iedere week chili sin carne wordt ook saai. Deze week is dat gelukt, ik maakte een ovenschotel met lima bonen. 

maandag 11 mei

asperges met gekookt ei, ham en Roseval aardappeltjes - Romaine sla met komkommer

dinsdag 12 mei

romige gratin van gestoofde prei en lima bonen - tomatensla - ijsbergsla met komkommer

woensdag 13 mei

quiche Lorraine - Romaine sla met tomaat en komkommer - broccoli

donderdag 14 mei

Javaanse pindasoep met veel groenten - zilvervliesrijst - gekookt ei - zoetzure komkommer

vrijdag 15 mei

Indiase dahl van rode linzen - naanbrood - zilvervliesrijst - gestoofde paksoi - broccoli - komkommer

zaterdag 16 mei

pompoensoep - broodje kaas en komkommer - Romaine sla met tomaat

zondag 17 mei

sobanoedels - gewokte groenten - omeletreepjes - pindakokossaus - komkommerschijfjes 

Morgen is het pastadag en ook eten we volgende week weer een keer bonen, dit keer chili sin carne uit de vriezer. 

zo was mijn week 20 / 2026

zondag 10 mei

Moederdag, maar niet bij ons. Mijn moeder overleed 33 jaar geleden, de moeder van T is nu bijna 3 jaar dood. Zelf hebben we geen kinderen. Op de kleuterschool beplakte ik botervlootjes en maakte ik tekeningen voor mama. Daarna schaften mijn ouders moeder- én vaderdag af. Vonden ze onzin. Dat is wellicht ook de reden dat ik deze dag niet anders zie dan andere zondagen. 

Het is een prachtige dag en ik ben op mijn normale weekendtijd van 7 uur uit bed. Als ik even na 9 uur klaar ben met alles pak ik mijn sporttas met handdoeken, badslippers en toilettas en vertrek ik naar de sportschool. 

Lekker zweten, wat spierkrachttraining en dan douchen. Op zondag was ik mijn haar dus de douchebeurt duurt iets langer. Ben zo blij dat de douches van mijn sportschool ruim én schoon zijn. Ik maak er dagelijks een paar minuten gebruik van. 

Het is minder warm dan verwacht maar gelukkig voldoende zon om een en ander op de inductieplaat op gratis stroom te koken. Daar hebben we die zonnepanelen tenslotte voor. Het eten voor dinsdag maak ik af en hoeft dinsdag alleen nog maar de oven in.

's Middags ga ik bij buuf E. thee drinken. Even bijkletsen. Daarna berg ik nog een was op en lees ik verder in mijn boek. Ik ben niet heel enthousiast over 'Het beladen huis' van Christien Brinkgreve. Toch lees ik verder omdat ik wel nieuwsgierig genoeg gemaakt word. Ik ben ook bezig in het laatste boek van Adriaan van Dis, 'Alles voor de reis'. Net als het andere boek vind ik het aardig, maar niet unputdownable, zoals de Engelsen zo treffend zeggen. 

Kleding voor de korte werkweek uitzoeken, wat lekkers te eten maken en dan zit het weekend er al weer op.

maandag 11 mei

Handschoenen aan, de thermometer geeft aan dat het 7 graden is. 

Ik ben weer mooi op tijd op school, precies om 07.30 uur log ik in. 

Vrij lege dag voor me. Twee korte afspraken waarvan er eentje niet doorgaat wegens privé-omstandigheden van de collega. De andere afspraak is met een student. Ze heeft moeite met haar examenopdracht en ik leg haar uit wat precies de bedoeling is en hoe ze verder moet. Ik hoop dat het haar lukt want vanaf nu moet ze het helemaal alleen doen. 

Ik ga verder met het up-to-date maken van mijn lessen voor volgend jaar. Ik zoek naar nieuwe beeldmateriaal en vind het een en ander op YouTube. Ook heb ik wat programma's van Pointer en Focus waar ik met de klas naar wil kijken. 

dinsdag 12 mei

33 Jaar alweer. Mama is alweer 33 jaar dood. Het blijft raar zo'n datum. Ik doe er niets meer aan of mee, behalve even met papa bellen. Maar ook voor hem is deze dag niet meer zo beladen als vroeger. Kennelijk gaat dat zo. Maakt het gemis er niet minder om, wel anders. En het verdriet ook. Is ook anders. 

Als ik rond tienen papa bel is hij er niet. Ik denk dat hij naar het strooiveld van het crematorium is. Dat doet hij altijd op deze dag. 

Ik heb twee vergaderingen in de ochtend en in de middag tijd voor wat regeldingen en administratie. 

Na het sporten ga ik lezen en ik kom er maar niet in. Niet in het boek van Christien Brinkgreve en niet in het boek van Adriaan van Dis. Ik verwijder ze van mijn tablet. Zo veel mooie boeken, deze zijn zonde van mijn tijd. Ik download een nieuw boek maar ik denk niet dat ik dit een goede keus vind. Gelukkig heb ik een enorm lange wensenlijst dus als dit niets is download of reserveer ik de volgende op de lijst. De lijst wordt nooit korter, wel langer.

Einde van de dag probeer ik papa nog een keer en tref ik hem thuis. Hij vertelt over zijn bezoek aan het strooiveld. We hebben het ook nog even over deze dag 33 jaar geleden. Het was warm en zonnig, heel anders dan vandaag. Ik weet niet meer veel van deze dag. Dat stemt me dan weer verdrietig. Maar ik neem het mezelf niet kwalijk. Ik zit in die periode middenin de relatie met nare ex en heb dus niet alleen het sterven van mama aan mijn hoofd, maar ik ben ook aan het overleven in een toxische relatie.

woensdag 13 mei

Heerlijk, ik ben niet voor de wekker wakker. Ik slaap beter de laatste tijd en dat doet me goed. Max ligt half op me, ik merk het pas als ik wakker ben. Ik sta op maar Max vindt het denk ik nog te vroeg, hij blijft lekker liggen en staat pas op wanneer T. ook uit bed komt. Ik ga op dat moment de deur uit. 

Ik heb weer geen afspraken vandaag. Ik maak mijn lesplanner voor volgend jaar af. Alles opdrachten netjes per week in een overzichtelijk schema. Met afvinkmogelijkheid. Ik weet dat studenten dit op prijs stellen. Ik ben blij dat ik het af heb, het is altijd weer een puzzel om de lesstof per week zo in te delen zodat ik geen tijd te kort kom, maar ook niet heel veel tijd over heb aan het eind van een blok van 9 lesweken. Later dit schooljaar wordt het drukker en dan heb ik voor zo'n klusje minder of geen tijd. Het kan maar vast klaarliggen. Geeft mij een tevreden gevoel.

Sporten en daarna een paar dingen aan het eten doen. Er is quiche uit de vriezer, mijn vader bakt af en toe een quiche voor zichzelf en maakt er dan ook een voor ons. En die zijn lekker, dus die vinden gretig aftrek bij ons. We eten er witlofsla bij, dat is in een mum van tijd gemaakt.  Quiche uit de vriezer is nooit zo lekker als vers, maar 15 minuten in de airfryer en het korstje is weer krokant en de quiche lijkt weer vers. We smullen. 

Gek hoor, woensdagavond en ik kan mijn alarm op weekendstand zetten.

donderdag 14 mei Hemelvaartsdag

Koud vanmorgen. Een stuk kouder dan het gemiddeld op deze datum normaal gesproken is. En regen. Niks dauwtrappen, watertrappelen zal je bedoelen!

Gelukkig regent het niet de hele ochtend. T. gaat werken, ik wil fietsen want de sportschool is dicht. Ik wacht tot het droog is en dan vertrek ik. Gelukkig blijft het droog. Ik fiets een nieuwe route, door een mooi natuurgebied. Kom wandelaars en andere fietsers tegen. Veel mensen willen er op zo'n dag als vandaag toch even op uit.

Als ik weer thuis ben komt T. ook thuis. We lunchen en daarna doen we wat dingen in huis. We (T) zijn bezig aan een opknapbeurt van het huis. We wonen hier nu ruim 23 jaar en er zijn wat dingen die een verfje kunnen gebruiken of vernieuwd of veranderd moeten worden. Ik help een handje en zo zijn we lekker bezig 's middags. Ondertussen staat er een pan kippenbouillon te trekken voor de soep van vanavond. Omdat de zon volop schijnt kan dat op de inductieplaat met stroom van de zonnepanelen.

Eind van de dag kijk ik nog een aflevering van een serie, lees ik de krant van gisteren en The Guardian van vandaag. In het VK doen ze niet aan Hemelvaartsdag. Ook niet aan Pinksteren trouwens. Daarna maak ik het eten af en gaan we aan tafel.

vrijdag 15 mei

Hoge lezersaantallen. Ik lees bij anderen dat zij er ook mee te maken hebben, lezers uit Singapore. Heel apart en natuurlijk flauwekul. Maar hoe dat dan werkt? Waarom zie ik zulke grote aantallen met als herkomst Singapore? 

T. moet er eerder uit dan ik, heeft een heel vroege start. Ik sta op mijn normale tijd op. Betekent wel dat ik het bed moet afhalen. Gelukkig ben ik nog vrij en heb ik alle tijd. Ik ontbijt op mijn gemak, haal het bed af, prop de boel in de wasmachine en ga dan sporten.

Als ik terug kom is de was klaar, het regent niet meer en er is zelfs een zonnetje. Ik hang het beddengoed buiten aan de lijn. Dan bed opmaken. Daarna koffie met een boterham.

Vrijdag marktdag in mijn kleine stad. Ik koop aardbeien, komkommers, aardappels, broccoli en een meloen. De rest van de verse spullen haal ik morgen bij de Turkse super en de Lidl. 

Ik heb al een poosje trek in Indiaas eten en ik besluit dahl met rode linzen te maken. Ik gebruik geen recept want ik weet wat ik erin wil hebben. Alle ingrediënten zijn ervoor in huis.

Als de dahl staat te pruttelen eet ik mijn lunch. Daarna haal ik de was binnen. Dan nog wat administratie te doen en als dat ook klaar is ga ik lezen. 

Buren iets verderop in de straat verhuizen vandaag. De buurman en zijn schoonvader vullen een gehuurde vrachtauto. Als alles is ingeladen start de auto niet meer. Vele pogingen later, hulptroepen uit de straat en ook iemand van het autoverhuurbedrijf, komt er een vervangende auto. Alles moet uit vrachtwagen een overgeplaatst in vrachtwagen twee. Wat een pech. Gelukkig is het droog en krijgen buurman en schoonvader hulp van een medewerker van het bedrijf en ook van een vriend.

zaterdag 16 mei

Geen drukke dag vandaag. Het is zonnig en droog wanneer ik ga sporten en ook wanneer ik weer naar huis fiets. Ik hang de was buiten, drink mijn koffie en ga dan boodschappen doen. Halverwege, ik heb twee winkels gehad, nog twee te gaan, gaat het een beetje spetteren. Ik besluit om op te schieten zodat ik de was binnen kan halen voordat alles weer helemaal nat is. Zal je net zien dat de brug voor mijn neus open gaat.

Gelukkig valt het mee met de regen en is de was redelijk gedroogd. Ik hang wat dingen op een rekje en de rest gaat de droger in. 

Verder doe ik niet veel. Geen zin om nog naar buiten te gaan dus ik ga lezen. De krant, wat blogs en in mijn boek. Tussendoor de gedroogde was opruimen, nieuwe lading in de droger en ook nog even de vaatwasser uitruimen. 

Ik haal pompoensoep uit de vriezer, de laatste portie, en eet dit met een pompoenpitbroodje met geitenkaas en wat sla. Na het eten kijken we samen naar 2V12. Kop thee met wat lekkers erbij en zit ook deze dag er op.

BN & BB #4

Nummer vier in deze reeks. 

Ik had het al over Mr. Pieter van Vollenhoven, Richard Branson en Ted Turner. 

Sommige mensen zie je op televisie en als je ze dan een keer in het echt ziet dan vallen ze niet heel erg op, of weet je niet precies waar je ze van kent, dat komt dan later pas. Dit was het geval met Tom Egberts.

Ik werkte nog bij Unilever op de Nassaukade in Rotterdam, eind jaren negentig. We deden erg veel leuke dingen met alle medewerkers van het bedrijf, het geld leek er tegen de plinten te klotsen. Zo gingen we een keer met een grote groep medewerkers met een paar touringcars naar Amsterdam. Daar zouden we onder andere een rondleiding krijgen door de Arena. Wat er verder op het programma stond, ik zou het niet meer weten, maar het was vast iets met eten en nog een feestje na afloop. Want zo ging dat toen.

Ik werkte er nog niet heel lang maar kende al veel mensen van het bedrijf, echter nog niet iedereen. In de bus zat ik bij de mensen van de afdeling waar ik werkte want dat waren de mensen die ik al wel goed kende. Aangekomen bij de Arena stroomden de bussen leeg en gingen we de Arena in. Eerst kregen we koffie en werd er een en ander verteld over het gebouw en de voetbalclub Ajax. Voetbal had en heeft niet mijn interesse en toen ik naar het toilet moest vond ik het een goed idee om voor de rondleiding nog even snel te gaan, de rest van de uitleg geloofde ik wel. 

Toen ik terugkwam van het toilet was iedereen verdwenen, de rondleiding was al begonnen. Ze waren vast nog maar net weg en bovendien was ik niet de enige die nog even naar het toilet was gegaan, toch? 

Ik besloot op eigen houtje achter de groep aan te gaan. Best een groot gebouw trouwens, welke kant zijn ze opgegaan, met welke trap? Hé, een bekende! Die is ook vast naar de groep op zoek. Ik snel op hem af en spring naast hem op de roltrap. 'Hebben ze jou ook achtergelaten?' Een verbaasde blik was het antwoord. 'Ik denk niet dat je mij moet hebben, maar jouw groep is die kant op'.  'Oh, ik dacht dat je bij onze groep hoorde, maar dan heb ik me vergist, sorry'. 

Bovenaan de trap ga ik naar rechts, hij naar links. Een paar treden lager op de rolstrap stond een collega en die vraagt aan me wat Tom Egberts tegen me zei. Tom Egberts, natuurlijk, daarom kwam hij me zo bekend voor!

kracht

Ik ga al ruim 20 jaar naar de sportschool. Ik volg geen speciaal programma maar ik heb wel een vaste routine. Ik doe 45 minuten cardiotraining voor mijn conditie en uithoudingsvermogen, 25 minuten in flink tempo lopen, niet rennen, en 20 minuten fietsen, ook weer op een behoorlijk tempo maar niet zodat ik na mijn fietsrondje uitgeput ben.  Mijn sportschoolsessie is dan namelijk nog niet klaar.

Na het lopen en fietsen ga ik krachttraining doen. Iedere dag vier apparaten zodat al mijn spiergroepen aan de beurt komen. Ik doe de krachttraining niet omdat ik grote zichtbare spieren wil hebben. Ik vind het prima zoals het er nu uitziet, atletisch en redelijk gespierd. Waar ik het vooral om doe is om ervoor te zorgen dat ik voldoende kracht heb om normale dingen te doen. Dat ik stevig op mijn benen sta, nog tegen de wind in kan fietsen, tassen kan dragen, een matras kan omkeren en ik meer van zulk soort gewone dagelijkse dingen kan doen. Ik merk wel dat ik minder sterk ben dan 20 jaar geleden. Maar dat is logisch. Ik blijf dit doen want behalve dat ik een sterk lichaam krijg voel ik me er mentaal ook heel goed bij. 

vergeten

 

Net voor de meivakantie is er een mooi fietspad langs de school aangelegd. Het fietspad aan de voorkant van de school is nu afgezet en we moeten via de zijkant naar de fietsenstalling. Zo'n mooi fietspad hadden we nog niet eerder.

Jammer dat ze waren vergeten om een schuin stuk in de stoeprand te maken, waardoor je moest afstappen om fatsoenlijk op het fietspad te komen. Maandag hebben twee stratenmakers dat alsnog in orde gemaakt. Ze zijn er een hele dag mee bezig geweest. De auto met aanhanger die de stoepranden bracht en de graafmachine die de stenen uit de auto heeft heeft getild en op de stoep heeft gezet staan niet op de foto. 

Kosten?

• 2 stratenmakers een dag bezig
• 1 graafmachinist een uur bezig
• 1 chauffeur die stenen brengt een uur bezig
• huur van de kraan
• gebruik van de auto met aanhanger
• oprijstoeprandtegels
• zand

Wie was er verantwoordelijk voor de stoep en waarom zijn niet meteen de juiste stoeprandtegels geplaatst? Want op deze manier is het niet erg efficiënt volgens mij.