zomerserie 2026 - 17 augustus - baas boven baas

Dat ik mijn eigen fietsband kan plakken vind ik niet heel bijzonder maar ik vind het wel bijzonder fijn. Scheelt een wandeling naar het centrum van de stad om daar naar een fietsenmaker te gaan die er veel geld voor vraagt. De tijd voor de wandeling heb ik, het geld voor de reparatie ook. Maar ik heb geen zin om er veel tijd en geld aan uit te geven, dus doe ik het zelf.

de gerepareerde achterband

In de vakantie kregen we een lekke achterband. De auto geeft dat aan in het dashboard. We waren niet ver van het vakantiehuis en ook al op de terugweg van ons uitje van die dag. 

De auto is nu drie jaar oud en T. heeft een keer eerder een lekke band gehad. Toen heeft hij een set aangeschaft waarmee je zelf je band kan repareren. Dat is toen ook goed gelukt.

Toen we 'thuis' waren heeft T. zijn bandenreparatieset tevoorschijn gehaald en voor de tweede keer een band van zijn auto geplakt. En met de gerepareerde band reden we door de streek waar we vakantie vierden, deden we boodschappen en reden we ook weer naar huis. De band is nog steeds vol!

zomerserie 2026 - 16 augustus - op mijn bord in week 33

We zijn weer thuis en eten ook hier weer een paar lekkere zomerse maaltijden.

maandag 10 augustus

chili sin carne - zilvervliesrijst - broccoli - spinaziesla met tomaat en komkommer

De chili komt uit de vriezer. Het is geen echte chili maar gewoon een lekker stoofje met rode kidneybonen, peen, mais, ui, knoflook, bleekselderij en tomaten uit blik. 

De rijst is zilvervliesrijst en de broccoli is 5 minuten gekookt. 

dinsdag 11 augustus

pasta - saus van ovengeroosterde tomaten - broccoli - Romaine sla met komkommer

Er staan nog wat bakjes tomatensaus in de vriezer. De saus is gemaakt door tomaten, uien en knoflook in de oven te roosteren. 

woensdag 12 augustus

maaltijdsalade - volkorenbrood - hummus

Deze salade was goed gevuld met sperziebonen, augurk, tomaat, komkommer, feta, een sjalotje en gegrilde courgettes. De hummus is zelfgemaakt van een pot kikkererwten en kwam uit de vriezer. Lekker op geroosterd volkorenbrood.

donderdag 13 augustus

gebakken aardappels - witlofsla

We hebben nog aardappels uit Frankrijk, Amandines. Deze heb ik gisteren even kort gekookt. Vandaag heeft T. ze gebakken. Ik heb een witlofsalade gemaakt met stukjes appel, bleekselderij, augurk, een eitje, een sjalotje en een handje diepvriesdoperwtjes.

vrijdag 14 augustus

volkorenbol met makreel - sla met komkommer en tomaat

Op de markt een gerookte makreel gekocht. Daar eet ik twee keer van. Geroosterde volkorenbol met restje hummus, plakjes augurk, makreel en gesnipperd sjalotje. De sla was een mengsel van Romaine sla en spinazie.

zaterdag 15 augustus

noedels - gewokte groenten - tempeh- pindasaus - seroendeng

Een grote wok vol met peen, taugé, spitskool, champignons, sjalotje, verse geraspte gember en broccoli. Blokjes tempeh mee in de wok en op het bord een paar eetlepels zelfgemaakte pindasaus erover heen en twee schepjes seroendeng (geraspte geroosterde kokos en pinda's)

zondag 16 augustus

Turkse rode linzensoep - gözleme - sla met komkommer en tomaat

Op zaterdagmiddag een grote pan soep gemaakt. Genoeg voor twee keer met ons tweetjes en ook nog een portie voor een keer alleen. De gözleme heb ik bij de Turkse bakker gekocht. Even oppiepen in een droge hete pan, dan is ie extra lekker. 

Volgende week is de warmte voorbij. Ik heb wel wat zomerse dingen op het menu gezet. Ik ga ook twee keer lunchen en dan houd ik het 's avonds meestal bij wat simpels. De spinazie was in de aanbieding dus morgen een pasta gerecht met spinazie en champignons.

zomerserie 2026 - 15 augustus - gastblog

Hoi lieve mensen, ik heb even behoefte om in de spreekwoordelijke pen te klimmen. Niet dat ik iets heel belangrijks te vertellen heb, maar toch moet er mij even iets van het hart. Ik ben een poosje alleen geweest in het grote huis. 

Ik voelde al nattigheid toen we nog met ons drieën waren, de twee mensen en ik. Ze waren druk in de weer met tassen, kratten en een koffer. In mijn herinnering belooft dat nooit veel goeds. En dat klopte. Ze gingen samen de deur uit en ze kwamen niet, zoals ze normaal wél doen, terug. Meestal is het mannetjesmens gedurende de dag wel even thuis, het vrouwtjesmens is altijd een hele dag de hort op. Nu bleven ze samen weg.

Ik heb me natuurlijk wel gered met een slaapje hier, slaapje daar, hapje brokjes en wat slokjes water. Maar echt goed voelde het niet.

Eind van de dag hoorde ik de voordeur opengaan dus ik ben toch maar gaan kijken of zij het waren. Maar het was de buurvrouw. Die ken ik goed dus ik was niet bang. Ze schijnt een sleutel te hebben en ook alles van mijn medicijnen te weten. We hebben even geknuffeld en gelukkig mocht ik van haar ook nog even buitenspelen. Na een half uurtje ging ze weer naar huis en was ik weer alleen. Ik ben lekker breeduit op de bank van het vrouwtjesmens gaan liggen slapen.

De volgende ochtend wéér die buurvrouw! Gelukkig snapt zij precies wat ik nodig heb en is ze heel lief voor me. Ik miste de twee mensen uit het grote huis al wat minder.

Ik houd erg van routines en gelukkig doet de buurvrouw geen onverwachte dingen. Na twee dagen wist ik ook wat haar routine was en kon ik er al rekening mee houden. Ik ben rustig bovenaan de trap gaan zitten wachten zodat ik haar netjes kon begroeten bij binnenkomst. en trof ze me niet half in slaap en met 'just out of bed hair' aan. Ik heb manieren geleerd.

Het heeft even geduurd voor de mensen uit het grote huis weer terug waren. Ik vind het toch wel fijn dat ze er weer zijn want zij laten me veel langer buiten blijven dan de buurvrouw. En buitenspelen is toch wel het leukste dat er is!

NB: de foto's zijn gemaakt met de beveiligingscamera's en daarom niet van topkwaliteit.

zomerserie 2026 - 14 augustus - nu al

De herfst komt eraan. Vanmorgen zag ik de eerste kruisspin in haar web op ons dakterras.

In ons appelboompje hangen 7 Cox Orange appels, bijna tijd om ze te plukken. 

Vanmiddag zag ik kruidnoten en gevulde speculaas bij Albert Heijn. Ik weet dat dat al jaren zo is en verbaas me er niet meer over. 

Toen ik de tijden van de zonsopkomst en -ondergang opzocht zag ik dat ik mijn fietsverlichting even moet nakijken voor ik op de laatste dag van deze maand weer naar school ga. Het is dan nog donker als ik opsta en op het moment dat ik de deur uit moet is de zon net op. Een week later is het dat niet meer het geval en zie ik de zon onderweg opkomen.

Het is nu toch nog nauwelijks voor te stellen, al die herfstdingen? Ik zit dit te typen in de woonkamer waar het nu 27 graden is. Buiten is de temperatuur in de afgelopen paar uur gedaald van 38 naar 32 graden. Het is nu 19.00 uur.

Als deze hittegolf voorbij is, is het hopelijk nog wel mooi weer en kunnen we nog genieten van een mooie nazomer. Maar de herfst... die kondigt zich nu echt al aan!

zomerserie 2026 - 13 augustus - goud

Elstar, jonagold, fuji, kanzi, jazz, pink lady, gala en granny smith. Zomaar een greep uit het brede appelaanbod in onze supermarkten. Ik eet graag appels en vind al deze rassen, op de granny smith na, lekkere appels, met als favoriet de elstar.

Tegenwoordig eet ik bijna nooit meer een golden delicious. Ik vind ze niet zo heel lekker wanneer ik ze nu koop. Vaak zijn ze nog niet helemaal geel, maar nog wat groengeel. En juist die met een mooie gele schil vind ik ze het lekkerst. Ze herinneren me aan mijn jeugd. Toen at ik alleen maar golden delicious appels. 

Fijn dat de Franse supers nog wel van die mooie gele verkopen. Zo mooi geel als op de foto hierboven. Ze zijn heerlijk zoet en precies zoals ik ze me herinner. Het appeltje dat ik mee naar school kreeg voor in de pauze. 

Tijdens de vakantie heb ik een grote zak golden delicious gekocht en daar heerlijk iedere dag eentje van gegeten!

zomerserie 2026 - 12 augustus - appeltaart

Nee, ik heb nog geen appeltaart gebakken, daar wacht ik mee tot het najaar. Het is nu trouwens veel te warm om met appeltaartdeeg aan de slag te gaan, dat wordt zo zacht dat het niet meer goed te kneden is en al helemaal niet geschikt om een ruitjespatroon op de bovenkant mee te maken.

Maar ik heb wél appeltaart gegeten. Franse appeltaart. Bij de koffie.

zomerserie 2026 - 11 augustus - hertje

 

Vanuit het slaapkamerraam van ons vakantiehuis in Frankrijk zagen we 's ochtends iedere dag een hertje in het veld naast onze tuin. We moesten heel stil zijn want het hertje hoorde ons, zeker wanneer de wind haar kant op stond.

Het was er sowieso een gezellige drukte wat dieren betreft: eekhoorns, dassen, hagedissen, spechten, gaaien, mezen, duiven, zwaluwen, vlinders, vliegen en een enkele mug.

zomerserie 2026 - 10 augustus - organiseren

Ik ga op reis en ik nam mee..... een koffer vol met tasjes. En nu wil ik niet meteen de influencer uithangen, maar wat is dit toch handig!

Een paar jaar geleden kocht ik deze koffer-organisers bij de Xenos. Ik zie dat ze nog steeds verkocht worden. Het is nu de tweede keer dat ik ze gebruikte en ik vind ze echt ideaal. Ik heb ze als volgt in gebruik:

• ondergoed / sokken
• nachtponnen /  bikini
• hemdjes / T-shirts / vestjes
• jurken / rokjes
• broeken

De handdoeken zitten los in de koffer, mijn sandalen en trainers en een paar espadrilles, een colbertje en een jas zitten in een kratje. We nemen de meeste spullen namelijk mee in kratjes, die in de auto netjes kunnen worden opgestapeld. Voor de overnachting op de heen-en terugreis heb ik een kleine weekendtas. Ik hoef dan niet mijn hele koffer de B&B in te slepen.

Wat we verder nog meenamen? Een paar dingen uit de keuken zoals onze messen. Je wilt niet weten hoe vaak je botte messen in een vakantiehuis aantreft! En natuurlijk ook onze volautomatische espressomachine. Want koffie uit een Senseo- of koffiezetapparaat met filter vinden we allebei niet lekker. 

Namen we ook aardappelen, bruine bonen en pindakaas mee? Nee hoor, zo ver gaat het nu ook weer niet. Maar dat we de espressomachine meenemen is omdat we een grote laadruimte hebben, dus het kan!

zomerserie 2026 - 9 augustus - op mijn bord in week 32

Ik heb weer erg lekker gegeten in de afgelopen week. Dit is wat er deze week op mijn bord lag:

maandag 3 augustus

quiche Lorraine - sla met tomaat en komkommer

dinsdag 4 augustus

pasta - saus van ovengeroosterde tomaten - sla met komkommer en sperzieboontjes

woensdag 5 augustus

maaltijdsalade met geitenkaas, tomaat, walnoten, ei, komkommer en honingdressing - patat

donderdag 6 augustus

bord vol lekkers, quiche staat niet op de foto

bord vol lekkers: wortelsalade - komkommersalade - quiche - stokbrood - olijven - tomatensla

vrijdag 7 augustus

gebakken aardappels met spekjes en uien - sperziebonen - groene sla met komkommer en radijs

zaterdag 8 augustus

ratatouille - geroosterde kipdij - sla met komkommer en radijs

zondag 9 augustus

pizza margarita - gemengde sla

Voor volgende week is er nog geen planning, ik moet nog bedenken wat we zullen eten. In ieder geval een keer pasta, dat staat al wel vast. 

zomerserie - 8 augustus - openlucht kringloop

 

Er zijn hier in de buurt een paar plekken waar het goed bramenplukken is. Een van die plekken is aan het water, achter de sportschool. Er staan een paar struiken. Daar komt nooit iemand behalve ik. 

Een andere plek is in een klein bedrijvenpark op 5 minuten fietsen. Daar staan veel struiken en er fietsen veel mensen langs. Ik ben dan ook niet de enige die daar bramen plukt, de bramen op plukhoogte voor mensen van gemiddelde lengte zijn snel weg, maar de bramen waar ik bij kan hangen er meestal nog wel. 

Zo'n bedrijvenpark is een rare omgeving. Er wonen geen mensen, iedereen die er wat te doen heeft zit binnen, iedereen die er fiets of met de auto rijdt is onderweg van A naar B.

De laatste keer dat ik daar ging plukken zag ik een paar lederen slippers liggen. Ze waren gedragen maar niet kapot. 

Heeft iemand daar bramen geplukt en gedacht 'Ik ga lekker op mijn blote voeten terug naar huis/mijn werk ' en vervolgens zijn slippers uitgedaan en onder de bramenstruik geplaatst??? 

zomerserie 2026 - 7 augustus - ladderwagen

Een luid gepiep, geritsel en gefladder wanneer ik mijn fiets bij de sportschool in het rek zet. Ik kijk omhoog om te zien waar het vandaan komt. Net om het hoekje en een beetje uit het zicht staat een grote boom. Een paar meter boven mij, in die boom, zie ik een jonge ekster die verwoede pogingen doet om weg te vliegen. Ik hoor dat zijn moeder het jong van een afstand zit aan te moedigen. Weer probeert hij weg te komen om vervolgens op zijn kop aan de tak te blijven hangen. Dan zie ik wat er mis is. Hij zit met een draad die om zijn pootje gewikkeld is, vast aan een tak. Het lukt hem niet om los te komen.

Ik weet niet wat ik moet doen. De sportschool is nog dicht, maar ik denk ook niet dat ik daar iets vind. Als ze al iets van een trap hebben is het een keukentrap, geen trap die een paar meter lang is. En dan nog, wat kan ik dan doen? De boom staat ook nog eens op erg schuin aflopend stuk, een paar meter lager is het water van de rivier.

Er zijn wat meer mensen gekomen maar die gaan naar binnen zodra de voordeur van het slot is. Ik vertel aan medesporter S., zelf een dierenvriendin weet ik, wat ik net zag en ook zij gaat kijken. We weten niet zo goed wat te doen en besluiten te gaan sporten. Het zit mij niet lekker, maar ook S. vindt het maar niks. Zij besluit de dierenambulance te bellen. Daar doet ze haar verhaal en krijgt dan te horen dat de plek te gevaarlijk is voor de vrijwilligers van de dierenambulance. 'Bel de brandweer maar' is hun advies.

Zo gezegd zo gedaan. Brandweer gebeld. Binnen tien minuten waren ze er al. Met een ladderwagen en een grote bus. Twee vrouwen en tien mannen sprongen uit de auto's. Niet veel later stond er een ladder tegen de boom, werd de tak afgezaagd en kon de jonge ekster worden verlost. De brandweer vroeg nog wel aan S. of zij de vogel na bevrijding wilde overnemen, maar dat was helemaal niet nodig. Met een flinke pik in de hand van de brandweerman die hem bevrijdde en een luide kreet vloog hij weg, richting mama.

zomerserie 2026 - 6 augustus - waarschuwing

De mensen die al wat langer meelezen weten dat ik eind jaren tachtig en begin jaren negentig in Londen woonde. Ik ben nog steeds geïnteresseerd in wat er in het VK speelt en lees daarom dagelijks The Guardian. De digitale versie is nog steeds gratis. Voor een kwaliteitskrant bijzonder en hoe lang dit nog kan is ook de vraag. 

Onlangs las ik een verontrustend artikel met als kop: 

About 170,000 people in England expected to die from obesity-linked heart conditions by 2035

Ook in Engeland wordt regelmatig de noodklok geluid met berichten over obesitas. In de tijd dat ik in Londen woonde waren daar al veel winkels tot laat in de avond open en was het aantal fastfoodzaken een stuk groter dan in onze grote steden. In het VK zijn veel mensen te zwaar, een hoger percentage dan bij ons. Dit geldt niet alleen voor volwassenen maar ook voor kinderen. Net als hier proberen ze er aan de andere kant van het water van alles aan te doen.

Nu wil het geval dat er in de politiek nogal wat wisselingen van de wacht zijn geweest, niet bevorderlijk voor een stabiel overheidsbeleid met een visie en plan voor de toekomst. Onlangs is er een nieuwe minister president geïnstalleerd. Een man met oog voor iedereen, een man die armoede in de stad waar hij burgemeester was met succes bestreed. Misschien ook de man die de strijd tegen de obesitasepidemie een stuk vooruit helpt? 

Hopelijk komen er vanuit het VK initiatieven waar ook wij wat aan hebben, want dit is iets waar veel landen mee te maken hebben of krijgen. Amerika en Groot-Brittannië lopen voorop, wij en andere Europese landen volgen op de voet. En als het aan de voedingsmiddelenbedrijven ligt hebben we straks tot in alle uithoeken van de wereld grote supermarkten, fastfoodketens én obesitas.

zomerserie 2026 - 5 augustus - een keer opscheppen

bakken vol bij een all you can eat

Het is al weer een poos geleden dat ik iets over mijn eetstoornis of eetproblemen in het algemeen heb geschreven. Dat heeft meerdere redenen, een daarvan is dat alles wel zo'n beetje is gezegd. Een andere reden is dat ik er minder 'diep' inzit dan pakweg een jaar geleden. 

Dat betekent niet dat het over is, zeker niet. Ik doe nog steeds heel veel dingen volgens mijn eigen regels en ik heb nog steeds heel veel gewoonten. Ik zit er alleen niet zo mee dat ik dit doe want ik heb er geen last van. Ik weet inmiddels ook dat ik niet de enige ben met eetregels en -gewoonten.

Zo hoorde ik laatst van een vriendin dat haar moeder de gewoonte had dat witlof en sperziebonen zondagse groenten waren en dat je daar appelmoes of stoofperen bij at. De man van mijn vriendin vond de combinatie van fruit en warm eten weer niks dus tijdens de zondagse maaltijd bij haar ouders was dat altijd een beetje ongemakkelijk. 

Mijn eigen eetregel, eigenlijk ook een soort gewoonte, om maar één keer op te scheppen is best een rare. De ene dag heb je gewoon meer trek dan de andere dag. En ook ben je niet meteen na het eten van je laatste hap echt verzadigd, soms weet je dat je nog wel wat lust. Of eet je die laatste paar spruitjes op, gewoon omdat ze er nog zijn. Of neem je nog wat meer omdat het gruwelijk lekker is.

Ik kan tegenwoordig steeds makkelijk een regel of gewoonte loslaten. Niet alles tegelijkertijd, daar heb ik nog moeite mee, maar het is niet zo dat er blinde paniek is als ik een keer twee avonden achtereen rijst eet. Of wanneer ik 's middags geen salade maar soep of alleen een broodje eet. 

De eetregel om maar een keer op te scheppen is nogal hardnekkig. Dat komt omdat ik niet wil overeten. Ik vertrouw wel steeds meer op mijn honger- en verzadigingssignalen, maar ben toch ook nog bang om me te vol te voelen. Zo'n gevoel leidde in het verleden vaak tot een eetbui.

Voor de avondmaaltijd thuis koken we altijd genoeg voor twee en blijft er niet vaak iets over. Blijft er wel iets over dan is dit nog lekker als kliekje later in de week en soms, als ik nog trek heb, eet ik het laatste beetje nog op.

Een ontbijtbuffet in een hotel, een 'all you can eat' of een maaltijd bij de Chinees waar volle schalen op tafel worden gezet, vind ik niet prettig. Eet ik dan niet te veel, of juist te weinig? En als ik alles wil proeven zit ik dan aan het eind van de maaltijd bomvol? Wat is normaal, wat niet? Wat doen anderen? 

Wat anderen doen is niet relevant. Iedereen is anders en iedereen eet andere hoeveelheden. Soms eet ik meer dan T. terwijl hij groter en zwaarder is dan ik en vanwege zijn werk meer energie nodig heeft dan ik. Maar als hij tussen de middag al veel heeft gegeten, of later op de dag nog een grote snack op heeft, dan hoef hij 's avonds niet zoveel meer. Ik daarentegen kom dan net uit de sportschool en heb soms honger als een paard.

Ik let tegenwoordig bij het avondeten dus ook alleen op mezelf en eet ik genoeg. Soms is dat een grote portie, soms een kleine. En als ik later toch nog trek krijg dan neem ik wat extra fruit of extra kwark. En ook dat lukt me steeds beter.

Er blijven nog genoeg dingen over die ik doe waarvan een expert zal zeggen dat het eetstoornisgedrag is. Dat is het ook, maar het zijn dingen waar ik prima mee kan leven en anderen niet tot last ben. 

zomerserie 2026 - 4 augustus - verspillen

Op het NPO radio 1 journaal van dinsdag 9 juni hoorde ik dat we al minder voedsel verspillen dan 3 jaar geleden maar dat het nog steeds niet genoeg is. Voor alle cijfers, tips en adviezen raad ik aan het artikel te lezen. 

Ik weet dat veel van de lezers op mijn blog zich bezighouden met duurzaamheid en ook met bezuinigen. Ook lees ik regelmatig dat mensen kringloopwinkels leuk vinden en daar goed kunnen slagen. Ze zijn, net als veel anderen, ook tegen het verspillen van voedsel en kopen daarom 'To Good To Go' zakjes. Zelf koop ik ook producten die op de dag van de houdbaarheidsdatum met korting worden verkocht maar zo'n pakket of tasje heb ik nooit gekocht, zie ze ook nooit ergens liggen.

Verspillen van voedsel is voor sommige mensen heel gewoon. Oud brood wordt weggegooid want het is van gisteren. Een kliekje uit de pan gaat de vuilnisbak in want morgen eten we weer wat anders. 

Verspillen van voedsel is voor anderen als vloeken in de kerk, dat doe je niet. Wij in huize Niekje bewaren bijna alles en gooien heel weinig weg. Ik durf met mijn hand op mijn hart te zeggen dat wij die 25 kilo niet halen.

Wat doen we dan?

• kliekjes eten we op, een dag of een paar dagen later;
• of kliekjes gaan in de vriezer, handig voor een snelle maaltijd op een drukke dag;
• schillen en andere afsnijdsels gaan de vriezer in om bouillon van te maken;
• brood gaat meteen de vriezer in en we pakken wat we nodig hebben;
• zuivelproducten staan nooit zo lang in de koelkast dat ze bederven;
• kaas en vleeswaren eten we op zodat ze niet kunnen bederven;
• we kijken wat we in huis hebben en maken dat op.

Tuurlijk gaat er hier ook wel eens wat de vuilnisbak in. Fruit dat is gaan rotten, kaas waar de schimmel niet meer af te snijden is, een plakje ham met groene glans. 

We hebben best veel voorraad en soms staat iets te lang in de kast. Een pak meel bijvoorbeeld. Maar ook dan proberen we er toch nog iets mee te doen mits er geen beestjes in zijn gekomen natuurlijk! 

zomerserie 2026 - 3 augustus - bril

Ik kreeg een mail van de opticien met een uitnodiging voor een gratis oogmeting ter waarde van €39 euro. In het bericht ook de mededeling dat de laatste keer al weer twee jaar geleden was. Ja, dat weet ik zelf ook wel. 

Ik besloot van de uitnodiging gebruik te maken en ik opende de link naar hun afsprakenpagina. Ik klikte op de dag en tijd die mij goed uitkwamen en de afspraak werd per mail bevestigd.

De opticien is in het centrum van de stad, op vijf minuten fietsen van huis. Ik fietste er op mijn gemak heen en onderging de oogmeting. Niet heel vervelend, maar ook niet heel leuk. Vooral de manier van praten van de jongedame die de meting uitvoerde stoorde me. Ze praatte alsof ik een klein kind dan wel debiele bejaarde was. Met zo'n stemmetje waarmee mensen ook wel tegen baby's praten. Ik was blij toen het onderzoek klaar was. 

Mijn ogen zijn ietsje achteruit gegaan. Niet veel. Wel genoeg voor een nieuwe bril, althans, dat raadde de jongedame mij aan. Nu heb ik twee jaar geleden een varifocale bril aangeschaft en daar een boel geld aan uitgegeven. Ik vind het nog iets te snel om nu weer zo'n bedrag neer te tellen. Ik wacht dus nog even. Even is in dit geval een jaar. Of misschien moet ik eens kijken wat een bril van mijn keuze bij een andere opticien kost. Er zijn er meerdere in het centrum. 

Sinds ik brildragend ben is mijn bril een zogenaamde glasbril. Een bril zonder montuur. Met mijn smalle gezicht vind ik dat zelf het mooist staan. Neutraal weliswaar, maar met make-up en oorbellen geen clash. Van het merk Silhoutte, een duur merk. Eigen merk van de opticien kan natuurlijk ook. Maar het zijn de glazen (stukje plastic) die zo duur zijn.

zomerserie 2026 - 2 augustus - op mijn bord in week 31

Het is nog steeds echt zomerweer, warm tot zeer warm. We eten veel zomerse gerechten, ook deze week weer lekkere dingen, soms uit de vriezer, soms vers gemaakt. 

maandag 27 juli 

kikkererwtenpasta (fusili van Lidl) met ratatouille (vriezer) - broccoli - ijsbergsla met komkommer

dinsdag 28 juli

Indiase dahl van rode linzen (vriezer) - bloemkool - zilvervliesrijst - naan - Romaine sla met komkommer

woensdag 29juli

volkoren pitabroodje met kipshoarma, ijsbergsla en tomaat - broccoli - Romaine sla met komkommer

donderdag 30 juli

witlofsalade met ei - gebakken aardappels

vrijdag 31 juli

Ook op mijn bord vandaag: salade van geroosterde abrikozen en burrata.

bulgursalade - falafel - geroosterde courgettes en paprika - komkommerslaatje

zaterdag 1 augustus

maaltijdsalade - zuurdesembrood met geitenkaas 

zondag 2 augustus

kipstoofpotje met courgettes en paprika - nieuwe aardappels - sla met komkommer

Ook volgende week weer lekkere zomerse gerechten op mijn bord, nu is de tijd om te genieten van de zomer en alle lekkere verse producten, het is weer najaar voor je het weet.

zomerserie 2026 - 1 augustus - oase

 

Max vindt het heerlijk om water te drinken uit een steen op ons terras. We verversen het water dagelijks. Wanneer hij naar buiten mag loopt hij in een rechte lijn op de steen af en gaat drinken.

Als Max binnen is dan komen er andere dieren op de drinksteen af. Wespen, maar ook een mees. Al een paar dagen, steeds rond een uur of vijf 's middags, komt dit vogeltje even wat drinken en een bad nemen. Niet vergeten dat ik morgen een stukje zeep en een handdoekje neerleg.

zomerserie 2026 - 31 juli - wel of toch niet betalen?

Beetje verwarrend deze twee borden. Ik fiets er iedere dag langs onderweg naar school en vraag me dan ook iedere dag af of je hier nu wel of toch niet moet betalen wanneer je parkeert. Ben je nu in Sector D of toch in Sector E? En wat zijn de regels voor Sector E? 

Er staat een parkeermeter dus ik denk dat je moet betalen. Maar als je het zou aanvechten zou je dan gelijk krijgen? 

 

zomerserie 2026 - 30 juli - gratis

Soms krijgt een bepaald onderwerp veel reacties, soms ook wanneer je zoveel reacties helemaal niet verwacht. Zo zag ik op de blog van Zuinigaan over gratis menstruatieproducten in Groningen, dat daar heel veel mensen op reageerden, met heel uiteenlopende reacties.  Ik vind het een goed initiatief. Ik heb er zelf ook een mening over, ik heb die alleen niet in een reactie bij Aaf gepost.

Op veel scholen, ook op de school waar ik werk, worden gratis verzorgingsproducten aan leerlingen en studenten gegeven. Daar zijn speciale potjes met geld voor. En dan heb ik het niet over heel grote bedragen. Bij ons op de afdeling staat een kastje met tubes tandpasta en tandenborstels. Er staan wat flacons douchegel en shampoo en er zijn deorollers en sprays. Ook ligt er pakjes maandverband en tampons. Meer is het niet. 

We delen deze verzorgingsproducten niet actief uit. Wel wordt er aan het begin van ieder schooljaar aan nieuwe klassen verteld dat we deze spullen hebben en dat ze gratis zijn. Zo een of twee keer per week komt er een meisje vragen om menstruatieproducten. En dan hoeven ze geen hele doos of pak, maar nemen ze een of twee tampons of maandverbandjes mee. Er komt wel eens iemand om shampoo of douchegel, maar dat gebeurt niet vaak. 

Heel soms neemt een docent het initiatief om een student te benaderen met de vraag of hij of zij behoefte heeft aan iets uit de kast. Dat is dan omdat we zien of ruiken dat een student zich niet goed verzorgt. Vieze tanden en lichaamsgeur vallen op. Het is niet makkelijk om zo'n vraag te stellen, daar moet de relatie goed voor zijn, de vraag moet netjes gesteld worden en voor zo'n vraag moet je een student ook altijd even apart nemen. Het kan namelijk als beledigend ervaren worden.

Mijn ervaring is dat leerlingen en studenten van deze voorziening geen misbruik maken. Gelukkig maar want wij vinden dat iedere jongere die te maken heeft met armoede thuis en deze dingen niet krijgt of zelf kan kopen bij ons moet kunnen aankloppen. Gepest worden omdat je stinkt is naar.  Als je weet dat je fris ruikt kan dat helpen om je zelfvertrouwen wat te vergroten, zowel op school als op stage. Het zit hem soms in dit soort kleine dingen.

zomerserie 2026 - 29 juli - lekker bezig

 

Het klussen gaat lekker door hier in huize Niekje! Er is al veel stucwerk gedaan, de eerste trap en een paar muren zijn geschilderd, daar waar kastjes en latjes en houtjes moesten komen zijn kastjes en latjes en houtjes gekomen. 

Ook de buitenboel aan de achterkant van het huis, daar waar we de keuken uitstappen om het dakterras op te gaan, staat weer strak in de lak en is de komende jaren weer klaar voor alle weeromstandigheden, of het nu sneeuw en regen is, of extreme hitte.

Als het klussen straks af is, de planning is eind dit jaar, dan komt er nieuwe raamdecoratie in de woonkamer en woonkeuken, koop ik voor mezelf een nieuwe stoel en komt er ook nog een nieuwe lamp boven de eettafel. Maar eerst het kluswerk.

zomerserie 2026 - 28 juli - eetherinneringen - appeltaart

foto overgenomen uit online tijdschrift  'Boodschappen'

Wat vond ik het vroeger toch saai op zondag. In de kleine stad waar ik opgroeide waren alleen de patatzaken open. En wat cafés. Als kind geen zaken waar ik naar toe ging, en als puber ook niet. Soms verveelde ik me dood. Huiswerk af, geen zin om met mijn ouders mee te gaan wandelen, niets te doen in de buurt, beste vriendin mocht op zondag niets van de lieve heer, andere vriendinnen waren ook niet altijd beschikbaar, dus moest je jezelf zien te vermaken.

Ik las graag, ook toen al. Als kind fietste ik vaak op woensdagmiddag met mama naar de bibliotheek. Twee boeken mocht je lenen, op zo'n saaie zondag kreeg ik met gemak een boek uit. Ik heb knutselen nooit leuk gevonden en toen de leeftijd waarop ik met poppen speelde voorbij was kreeg ik interesse in bakken. Ik leerde koekjes en cakes bakken. Mama liet me zien hoe een kwarktaart moest worden gemaakt en met plakjes bladerdeeg - destijds nieuw in het supermarktassortiment - maakte ik appelbollen, appelflappen en amandelbroodjes.

Toen ik nog wat ouder was, ik denk in de brugklas, ging ik ook appeltaart bakken. Ik vond dat een heel leuke bezigheid en was daar een hele zondagmiddag zoet mee. Thuis gebruikten wij nooit kant-en-klare bakmixen, alles gewoon 'from scratch'. Deeg kneden, appels schillen, vorm bekleden en als laatste natuurlijk een mooie gevlochten bovenkant maken. 

Voor Sinterklaas kreeg ik een kookboek met meer dan 200 appeltaartrecepten.  Ik heb er heel veel van gemaakt. Het boek ging ook mee toen in naar Londen vertrok. Ook daar bleef ik met veel plezier bakken. De klassieke Nederlandse appeltaart stond bij menig verjaardag op tafel. Was altijd een succes. De Engelsen bakken zelf heel andere appeltaarten. Zo'n Nederlands exemplaar vonden ze erg lekker. En als ik eerlijk ben zijn onze appeltaarten ook lekkerder dan die van hun.

En nu, nu bak ik niet vaak meer. Ik vind appeltaart nog steeds erg lekker, soms hebben we een punt van de bakker. Of de inmiddels beroemde appeltaart van Dudok. Ik maak ook wel eens een appel crumble, dat is erg weinig werk en smaakt ook lekker appeltaartig. Allemaal prima hoor, maar ze halen het niet bij mijn eigen appeltaart. Ik krijg er trek in. Ik wacht nog even, maar in het najaar ga ik er zeker weten weer eens eentje maken!

zomerserie 2026 - 27 juli - champignons

foto overgenomen van de website 'Vriendin'

Ik sprak mijn vader afgelopen vrijdag. Het was de dag waarop hij met mijn moeder trouwde, 62 jaar geleden. Ze trouwden in Delft. Mama in een blauw mantelpak met witte biesjes en witte pumps, mijn vader in een grijs kostuum. Ze zagen er mooi uit. 

Voordat er sprake was van een huwelijk was er best wat gedoe aan de kant van hun ouder(s). De ouders van mijn vader vonden mijn moeder geen goede partij, en de moeder van mijn moeder vond mijn vader geen geschikte match. Mijn ouders hadden er maling aan. Ze zetten door en trouwden.

De trouwdag zelf werd gelukkig niet verstoord door de slechte onderlinge verhoudingen. Het was een mooie zonnige dag en niets kon het geluk van mijn ouders in de weg staan.

Omdat er woningnood was hadden ze geen eigen plek, ze hospiteerden bij een oudere dame in Den Haag. Maar zodra ze konden zijn ze vertrokken naar Oudenhoorn, met mijn broer die toen net was geboren. In hun nieuwe woonplaats bouwden ze hun leven op en werd ik geboren. 

Mijn vader vertelde me dat hij op zijn trouwdag voor het eerst champignons heeft gegeten. We hebben er niet verder over doorgepraat, maar toen ik er nog wat meer over nadacht vond ik dat best bijzonder. Hij was 21 toen hij trouwde, dat is natuurlijk ook nog piepjong. Uit eten gaan gebeurde niet vaak en zelf koken deed hij nog niet.  Ook was hij nooit op vakantie geweest in het buitenland. Ik weet niet of hij überhaupt of vakantie was geweest voor hij trouwde. In ieder geval was zijn culinaire kennis toen nog heel beperkt.

Op die leeftijd had ik al wel wat meer kennis over en ervaring met producten die niet in de Nederlandse winkels en bij de lokale groenteboer te koop waren. Ik woonde toen al geruime tijd in Londen en daar waren zoveel verschillende culturen bijeen en was het aanbod in winkels, toko's en op de markt totaal anders dan in de kleine stad waar ik opgroeide. Er ging een culinaire wereld voor me open. 

Nog steeds vind ik het leuk om in het buitenland in supermarkten rond te neuzen. Maar ook in mijn eigen kleine stad en de grote stad waar ik dichtbij woon zijn nu Poolse, Aziatische, Turkse, Marokkaanse, Bulgaarse en Surinaamse winkels en toko's waar het altijd leuk zoeken naar nieuwe dingen is. Ik neem vaak iets onbekends mee en ga dan op het Internet op zoek naar informatie en recepten. 

Op het Internet is de laatste jaren steeds meer te vinden en zo ontdek ik nog regelmatig nieuwe producten en manieren van bereiden. Gelukkig is mijn vader ook niet stil blijven staan op dat gebied en kan hij al jaren heerlijk koken en probeert hij ook nu nog steeds nieuwe dingen uit.

zomerserie 2026 - 26 juli - op mijn bord in week 30

Deze week  begon met fris weer, later kregen we hogere temperaturen. De maaltijden zijn zomers. Op de markt kocht ik lekkere Frieslanders nieuwe oogst, die zijn heerlijk om te bakken. Ook eten we de spinazie die ik afgelopen weekend bij de Lidl kocht.

maandag 20 juli 

volkorenpasta - champignonroomsaus - spinazie - sla met tomaat en komkommer

dinsdag 21 juli

gebakken aardappels - witlofsla - tomatensla

woensdag 22 juli

maaltijdsalade met feta - zuurdesemvolkorenbrood

donderdag 23 juli

Thaise hete zure kippensoep (Thom Ka Gai) - volkorenbasmatirijst - komkommersla

vrijdag 24 juli

salade - brood met kroket

zaterdag 25 juli

hartige taart met tomaat, ui en feta - broccoli - gemengde salade met komkommer en radijs

zondag 26 juli

gewokte groenten - boekweitnoedels - omeletreepjes - pindasaus

Volgende week staan er ook weer peulvruchten op het menu, twee keer per week zou mooi zijn, maar ik ben al blij wanneer het een keer per week lukt. Het is ook nog niet zeker of we ons aan de planning houden, in de vakantie laten we die planning vaak los en zien we op de dag zelf wel waar we trek in hebben. 

zomerserie 2026 - 25 juli - toch niet

We krijgen ons sportschoolabonnement toch niet vergoed. De Raad van Bestuur steekt hier een stokje voor. Onze directeur is teruggefloten. Het geld mag worden uitgegeven aan professionalisering. Cursussen en workshops waardoor we beter worden in ons werk. 

Voor mij maakt het niet uit. Ik ga toch wel sporten en betaal het net zo makkelijk zelf, dat doe ik tenslotte al 20 jaar. Maar voor een paar collega's is dit een vervelende boodschap omdat zij hierdoor financieel knel komen te zitten. Zij hadden namelijk al een abonnement voor een jaar afgesloten en vooruit betaald. We krijgen excuses voor het misverstand. 

Ik heb via de mail contact opgenomen met de vakbond en stel wat vragen over deze niet heel chique gang van zaken. Ik beschrijf de casus van een collega. Ik krijg een paar dagen later een reactie van een jurist van de bond. Hij wil wat meer informatie. Inmiddels is de vakantie al begonnen en ik reageer dat ik na de vakantie de gevraagde informatie zal doorsturen. Voor nu dus nog geen idee wat de bond er van vindt.

Het argument van de RvB is dat het voor ongelijkheid zorgt wanneer er op de ene locatie wel en op de andere locatie geen sportabonnement mag worden afgesloten. Bovendien is er al een korting bij een aantal fitnesscentra in de regio. Als je niet in de regio woont heb je dus pech. Voor mij is de sportschool te ver weg om lid te worden en blijf ik bij mijn eigen sportschool fitnessen.

Wat er dan wel mag wordt niet heel expliciet genoemd, maar te denken valt aan een training gesprekstechnieken, een conferentie over jongeren en criminaliteit, een cursus over het puberbrein, omgaan met AI in het onderwijs, effectief vergaderen of gedifferentieerd lesgeven. 

Dan is ook niet duidelijk of invulling onder school- dan wel lestijd mag en kan. Of moet dat dan in privétijd? Stel ik doe een LOI cursus 'hoe schrijf ik een brief' (bestaat niet, maar even voor het idee). Moet ik die lesmodules dan op zaterdagmiddag doen, of mag ik ze ook op school, op donderdagochtend doen? En als ik heel veel uren voor de klas sta, wanneer moet ik het dan doen? Met al het voor- en nawerk van de lessen heeft de gemiddelde docent al tijd tekort. Dus ook een goede vraag lijkt me. 

Ik ga dus nogmaals nadenken over de besteding van 'mijn' 500 euro. Ik vind het zonde om het geld te laten liggen en zeker nu het op deze manier gaat wil ik niet dat het in de kas van onze scholengroep blijft liggen. Ik ga er gebruik van maken, dat weet ik zeker, ik weet nu alleen nog niet waaraan ik het uit zal geven.

zomerserie 2026 - 24 juli - klaar mee

Weken geleden op een zondagavond stond de televisie even aan op NPO1, een programma met Yvonne Jaspers. Ik was in de keuken bezig en keek niet, maar ik hoorde haar stem en meteen moest ik aan Boer Zoekt Vrouw denken. Een programma waar ik, tot twee jaar geleden, naar keek. De laatste paar seizoenen die ik zag keek ik met steeds minder plezier.

Toen ik Yvonne hoorde praten wist ik het weer. Die onnozele vragen en die zogenaamde betrokken houding. Ik kreeg er pukkeltjes van. Ik ben er klaar mee.

Waar ik ook geen zin meer in heb is B&B Vol Liefde. Daar heb ik afgelopen winter niet naar gekeken en ook deze zomer ga ik niet kijken. Meer van hetzelfde, ik ben er klaar mee.

B&B Vol Liefde keek ik niet vanaf seizoen een. Maar toen ik seizoen twee ging kijken vond ik het zo leuk dat ik seizoen een ben gaan terugkijken. Ik volgde ook een aantal deelnemers op Instagram maar ook dat interesseert met niet meer. En leuk hoor als het goed gaat, heel fijn, maar dat vind ik ook fijn voor mijn buren en collega's. Ik hoef van hen ook de ins en outs van hun relatie niet te weten.

Hoe komt het dat sommige programma's nooit gaan vervelen en andere wel? De formule van Twee Voor Twaalf is al jaren hetzelfde, toch kan ik daar naar blijven kijken. Ik kan er zelfs naar uitkijken en verheug met er nu al op dat het in september weer begint.

zomerserie 2026 - 23 juli - uit het pakket

Glasvezelbedrijf Delta heeft BBC One en BBC Two uit het basispakket gehaald. Waarom? De Belgen en de Duitsers zitten er wel in, waarom de Britten dan niet?

Vast en zeker omdat ze op die manier weer een paar euro kunnen vragen voor dat extra pakket. Nu zullen er vast veel mensen zijn die nooit naar de BBC kijken, zoals ik nooit naar een Duitse zender kijk. Naar de Belg kijk ik af en toe maar ik zou deze zenders niet missen als ze niet meer in het pakket zouden zitten.

Ik kijk regelmatig naar de BBC, neem programma's en series op. Ik vind dat ze goede televisie maken en ik vind het ook leuk om op die manier mijn Engels up-to-date te houden. Sinds ik in Engeland woonde, ruim 35 jaar geleden, is er veel veranderd in de taal. Dingen worden anders gezegd en er zijn heel veel nieuwe woorden bijgekomen. Logisch, dat is ook zo bij het Nederlands. Mensen praten nu ook ook anders dan 35 jaar geleden. 

Het liefst zou ik mijn eigen pakket samenstellen, want zenders als RTL en SBS kijk ik ook nooit, en zo zijn er nog veel meer zenders die ik niet kijk, maar waar ik wel voor betaal. Dat zou vandaag de dag toch niet zo moeilijk te organiseren moeten zijn? 

Mijn man is lid van diverse streamingsdiensten, ik kan daar ook gebruik van maken. Zelf heb ik een abonnement op NPO Start. En zo af en toe een of twee maanden Videoland. Daar word ik abonnee als er iets is dat ik graag wil zien, zoals een seizoen van Gooise Vrouwen. En nu dus ook het extra pakket bij de glasvezelleverancier.  Ik heb die paar euro daar voor over dus ik betaal nu de extra kosten om te kunnen blijven genieten van de Engelse taal en de goede BBC programma's. Maar het wordt zo wel allemaal steeds wat duurder.

zomerserie 2026 - 22 juli - zo was mijn dag

Vandaag een leuke dag gehad! Ik had een lunchdate met Lot. Inmiddels is dit al de derde zomer dat we elkaar in het echt ontmoeten. Wat begon als contact via de reacties op mijn blog, werd een echte vriendschap.

We hadden afgesproken bij een pannenkoekenrestaurant. Het begint een beetje een traditie te worden dat Lot en ik samen een pannenkoek eten. We vinden het pannenkoekenrestaurant allebei een leuke plek, er is voldoende parkeergelegenheid voor de deur, voor Lot is dat belangrijk, en de pannenkoeken zijn er heerlijk. 

Nu gaat het maar voor een deel om het eten, de gesprekken die we hebben zijn natuurlijk de belangrijkste reden dat we afspreken. En die gaan overal over. We kunnen tegenwoordig de draad weer oppakken waar we de vorige keer stopten. Hobby's, familie, werk, gezondheid, het nieuws. Er zijn eigenlijk geen dingen die we niet bespreken.

Nog een koffie om de maaltijd mee af te sluiten en dan is het al weer ver in de middag. Tijd om naar huis te gaan. Lot moet nog een eind rijden, ik nog een stuk fietsen, mét wind mee gelukkig. Geslaagde vakantiedag!

zomerserie 2026 - 21 juli - gastblog

 Dag beste mensen in Blogland, hier weer een bericht uit mijn wereld.

Het is natuurlijk leuk en aardig dat vrouwtjesmens nu vakantie heeft, maar ik vind dat nog geen reden om dan ineens alles anders te doen. Normaal staat ze even na vijf uur op, krijg ik een knuffel en als ik al op de kattenbak ben geweest mag ik ook naar buiten.  Nu moest ik wachten. Ik ben ook gewend aan mijn routines hoor! 

Het duurde en het duurde maar, ik kreeg er schoon genoeg van en ben toen toch maar even gaan kijken waar ze bleef.  Uiteindelijk kwam ze haar mand wel uit, maar zo lang blijven liggen dat zijn toch geen manieren!

Had ik jullie al eens verteld over buurtkat Bob? We zien elkaar af en toe en ik heb gemerkt dat blazen naar hem geen indruk meer op hem maakt. Het gaat iets te ver om te zeggen dat we al goede vrienden zijn, maar er is een redelijk ontspannen sfeer wanneer hij nu in de buurt komt. Ik doe mijn ding en hij doet het zijne.

Ik mag van de mensen in het grote huis 's nachts niet naar buiten, dat vind ik wel jammer. Bob mag 's nachts wel buitenspelen en soms komt hij mij halen, je zou denken dat hij nu wel weet dat ik pas in de ochtend weer wat meer vrijheid krijg.

Maar goed, als hij langskomt gaan we even door de ruit naar elkaar kijken, dat is ook leuk. Bob kan heel gekke bekken trekken en dan moet ik erg lachen. Zo hard soms dat de mensen in het grote huis er wakker van worden. Pech voor ze!

Mijn Coca Coladoos vind ik nog steeds een lekkere plek om te slapen. Maar wat een verrassing, er kwam nog een andere doos bij, op de plek van mijn pluizige pouch. Die pouch is te warm voor nu, daar ga ik over een paar maanden wel weer in. Deze nieuwe doos is top, lekker stevig en met vrij hoge randen, ik kan er wat meer in wegkruipen. Wat een fijn cadeau! Ze zijn zo kwaad nog niet, die mensen in het grote huis.