hoe zit dat?

Af en toe verbaas ik me over dingen, vraag ik me af hoe dat zit. Het zijn geen zaken die heel belangrijk zijn, integendeel, het zijn juist heel kleine dingen waar niemand echt een antwoord op heeft, of hoeft te geven. Ze gaan door mijn hoofd en zijn meestal ook snel weer vergeten. Tenzij ik er een notitie van maak om er een blog over te schrijven.

Een paar weken geleden was er een item in het nieuws over de oorlog in Oekraine. Mensen daar zaten (en zitten waarschijnlijk nog steeds) dagenlang in het donker want er is maar af en toe stroom. Een uurtje, soms wat meer. Maar nooit heel lang. En ook nooit op vaste momenten.

Het journaal was op bezoek bij een mevrouw en haar oude moeder. Moeder zat dik ingepakt, met wanten en een muts op, in haar stoel een boek te lezen met een zaklantaarn als leeslamp.

De dochter, een mevrouw van zo'n jaar of 40 schat ik, stond de journalist te woord en vertelde dat ze af en toe een paar uur stroom hebben. Ze vertelde hoe koud het is en hoe zwaar het leven is in een land in oorlog. 

Mevrouw was keurig opgemaakt. Haar haar zat netjes in de krul en zag er geverfd uit. Haar wenkbrauwen waren in mooie boogjes geëpileerd, de ogen dik opgemaakt, haar lippen opgespoten en rood geverfd en ook haar nagels zaten strak in de gellak.

En dan vraag ik me af hoe dat dan gaat. Of je dan overdag zorgt dat je er tip top uitziet en in die spaarzame momenten dat er wel stroom is snel naar de kapper en de nagelsalon gaat. Ben je in die narigheid dan nog bezig met je uiterlijk of ben je in die narigheid juist bezig met je uiterlijk?

Wat me eerst onlogisch leek, werd tijdens het schrijven van dit blog steeds logischer. Want als alles om je heen een en al ellende is, is goed voor jezelf zorgen, en dus ook zorgen dat je er onberispelijk uitziet, misschien nog het enige waardoor je een beetje positief blijft. En zo heb ik mijn eigen vraag beantwoord.

op mijn bord in week 7 / 2026

We beginnen de week met de vegetarische lasagne. Verder in deze laatste week voor de voorjaarsvakantie een paar oude bekende, makkelijk en snel.

maandag 9 februari

vegetarische lasagne - broccoli en spruitjes - groene sla met komkommer

dinsdag 10 februari

gestoofde savooiekool, wortel en ui - aardappelpuree - gehaktbal met jus - groene sla met komkommer

woensdag 11 februari

Turkse rode linzensoep - gözleme - gevulde salade

donderdag 12 februari

gebakken aardappels - rode koolsla - broccoli

vrijdag 13 februari

kliekjes: lasagne - savooiekool (met extra lepel linzen) - gözleme - börek - broccoli - sla met komkommer 

zaterdag 14 februari

noedels - groente - tempeh - pindasaus

zondag 15 februari

crunchwrap met gerookte tofu, kikkererwten, paprika, tomaat, reepjes groene kool en een spicy yoghurtsaus - rode koolsla - gestoomde groente - spinaziesla met komkommer

Volgende week ben ik vrij. Ik haal een keer erwtensoep uit de vriezer, er komt een traybake op tafel en ik ga, voor het eerst, zelf börek maken.

zo was mijn week 7 / 2026

zondag 8 februari

Het sokkelfilter van de wasdroger is versleten en moet vervangen worden, het apparaat piept als een malle. De luchtvochtigheid buiten is te hoog om was te drogen. Gelukkig is de handdoekenwas wel door de droger gedroogd. De sportwas gaat sowieso altijd op een rekje. Meteen een nieuw filter besteld. Bij Miele zelf kost het ruim 20 euro, via de winkel van ons allemaal heb ik er twee voor 7 euro. Maten kloppen. Ben benieuwd of ze ook van het goede materiaal zijn. Op de foto te zien wel. Levertijd een week of langer. Als ik het filter goed schoonmaak kan ik de droger nog wel gebruiken, maar zou fijn zijn als de filters er volgend weekend zijn, want erg veel langer gaat dit filter niet mee. 

Na het sporten duik ik de keuken in om te 'mealpreppen'.  De zon schijnt dus de stroom is gratis. Ik trek de inductieplaat uit de kast en kook aardappels, broccoli, bieten en spruitjes. Gaat in bakjes de koelkast in en kan ik volgende week gebruiken voor mijn lunchsalade en het avondeten.

Na de lunch fiets ik nog even naar het centrum. Moet een 'bij het bed bril' kopen. De leesbril die er altijd ligt is kapot. Dat krijg je als je er met maat 45 op gaat staan. Mijn 'overdag bril' is multifocaal en die laat ik altijd beneden liggen als ik naar bed ga. Als ik daar namelijk op ga staan kost het me meer dan €3,99 om een vervangende bril aan te schaffen.  Tweede bril voor €1, nu heb ik er dus ook nog een als reserve.

maandag 9 februari

Wakker van de wekker en niet eerder. Na het ontbijt weer goed aankleden en mijn gele veiligheidshesje aan want het is niet alleen koud en donker maar ook erg mistig buiten.

Op school begin ik aan een normale week, er staat niets bijzonders op de planning. In de ochtend een paar gesprekken met studenten, overleg met mijn directeur en wat administratie. 

Als ik thuis kom na het werk leeg ik de vaatwasser, die staat overdag aan om in ieder klein beetje van de zonnepanelenstroom te gebruiken. Dan ga ik sporten. Tijdens het lopen en fietsen kijk ik naar het laatste seizoen van Gooise Vrouwen. Speciaal hiervoor mijn account op Videoland weer geactiveerd. Als ik klaar ben met deze serie kijk ik ook nog het laatste seizoen van The Handmaid's Tale. Ik heb hiervoor een maand, want bij het activeren en betalen heb ik het abonnement ook meteen weer opgezegd. 

dinsdag 10 februari

Verschillende afspraken zijn afgezegd, studenten zijn ziek. Veel vrije ruimte in mijn agenda, niet heel veel te doen. Zo is het een vrij saaie dag. Zowel op het werk als buiten, waar het de hele dag grijs is. Ik besteed mijn tijd met het uploaden van intakeverslagen in digitale studentdossiers. Een klusje waar ik niet heel veel inspiratie van krijg, maar wat van tijd tot tijd wel gedaan moet worden. In verband met de privacywetgeving mag niet alles in de werkcloud blijven staan. 

Ik hoef niet te koken, T. heeft zin om iets lekkers met de savooiekool te maken. Prima hoor, dan dek ik de tafel. En lekker is het!

woensdag 11 februari

Ik heb eerst om 8 uur een bloedprikafspraak staan. Deze afspraak is om te kijken of mijn cholesterol nog wat verder omlaag is. Ik drink al sinds januari bijna geen ongefilterde koffie meer, ik let ook nog meer op wat ik eet en ik hoop dat dit zo voldoende is. Volgende week gesprek met de cardiovasculair verpleegkundige. Morgenmiddag kan ik zelf de uitslag al lezen in de app.

Ik ben vandaag later op school dan normaal en kan meteen inloggen voor mijn eerste afspraak. Deze afspraak met de Sociaal Verpleegkundige is altijd online. Zij heeft meer scholen in haar portefeuille en heel weinig tijd, dus ze kan de reistijd missen als kiespijn. Ze werkt voornamelijk vanuit huis, soms zelfs vanuit haar zomerhuis in het oosten van het land. Misschien moet ik een keertje haar kant opgaan voor ons overleg?

Na de koffiepauze ben ik examinator bij mondelingen Engels. Dit keer doe ik ze niet alleen maar samen met een collega. Wel zo gezellig.

donderdag 12 februari

Nog twee dagen en dan lekker vakantie. Iedereen is er aan toe. De weken na de kerstvakantie zijn altijd zwaar. Weinig licht, het was koud dit jaar, en geen bijzonderheden. Na de voorjaarsvakantie zit de eerste helft van het schooljaar er echt op, kijkt iedereen uit naar het voorjaar, en worden de dagen langer, dat geeft net wat meer energie. 

Vandaag vooral bezig met administratieve zaken. Het is niet heel druk, soms is dit stilte voor de storm.  Na de vakantie wordt het weer drukker. Staat mijn agenda weer vol.

Sporten na schooltijd en dan verder in mijn boek. Kreeg de tip van een collega. Een echte aanrader volgens haar. En ja, na een leesdip van een paar weken heb ik de smaak weer te pakken.  Ik heb nu een seriedip dus komt het goed uit dat ik me weer op een goed boek kan storten.

Uitslag van mijn cholesterolwaarden zijn binnen. Weer wat omlaag maar nog steeds niet genoeg. Jammer, want vanaf 1 januari ben ik nóg gezonder gaan eten en heb ik de ongefilterde koffie, op twee kopjes in het weekend, laten staan. 

vrijdag 13 februari

Bijna vakantie. Vandaag een halve werkdag. Van ons team zijn veel mensen niet op school. Ze zijn vrij, op cursus, op stagebezoek of praktijkexamens afnemen. Vandaag zijn we met ons vieren. Ik heb een afspraak met een teamleider van een ander team. Verder niets. 

Na de koffie maak ik een lijstje voor na de vakantie, leeg mijn inbox en laat mijn kantoor netjes achter. Dan vertrek ik. Via de markt naar huis. Thuis lunchen. Bed opmaken. Nog wat andere klusjes en dan chillen op de bank.  

Ik heb nog een harde mokka in de vriezer, ik snijd het gebakje doormidden en als het ontdooid is zet ik een kop thee en eet ik de helft. Ik neem geen hele, dat vind ik niet nodig en bovendien is dat natuurlijk ook niet goed voor mijn cholesterolwaarden. Matigen blijft belangrijk lijkt me. Maar een halve is net zo lekker als een hele en een prima manier om de werkweek af te sluiten. Weekend én vakantie!

zaterdag 14 februari

Valentijsdag. Als je mij een beetje kent na meer dan 800 blogs dan weet je dat we daar in huize Niekje niet aan doen. Wij houden iedere dag van elkaar (grijns)! 

Als ik opsta is de eerste was al klaar, die haal ik uit de machine en zet ik klaar om buiten te hangen zodra het licht is. De volgende was gaat er na het sporten in, alle handdoeken van een week. De sokkelfilters zijn inmiddels binnen en gelukkig zijn deze van een onbekend merk precies hetzelfde als die van Miele. De droger kan ook weer aan het werk.

's Middags zijn we blij, 2V12 is weer terug dus we gaan er lekker voor zitten. Verder wat lezen, beetje rommelen in huis, ik ruim een lade op, en ook nog bloggen. Ik hoef niets en dat voelt heerlijk. Volgende week een paar afspraken, een leuke en twee minder leuke. Verder geen grootste plannen, ik bekijk het van dag tot dag, hangt ook een beetje af van het weer, dat ziet er niet al te best uit helaas. Maar vrij zijn is fijn en ik vermaak me wel!

gastblog

Lieve mensen, ik heb weer wat leuke foto's van mezelf voor jullie dus ik dacht 'laat ik die maar meteen online zetten'.  Het gaat goed met me. Ik heb het nog steeds prima naar mijn zin in het grote huis. Omdat het richting het voorjaar gaat kan ik steeds vaker en langer naar buiten.

Ik moest een poosje geleden mijn territorium veilig stellen. Een mormel uit een huis hier in de buurt komt op ons dakterras. Ik had het natuurlijk allang geroken maar ik had de indringer nog nooit in levende lijve getroffen. Tot laatst dus. 

Ik heb mijn mannetje gestaan. Hij haalde wel een paar keer uit met wat wondjes op mijn neus tot gevolg. Ik heb ook klappen uitgedeeld, geen idee hoe hij erbij liep na onze schermutseling. Ik heb hem daarna ook niet meer gezien. Mijn wondjes zijn inmiddels genezen.

In de boom voor het huis is het een drukte van belang. Eksters, soms twee maar soms ook meer. En een herrie dat ze maken! Ze houden me uit mijn slaap en ik word er ook een beetje onrustig van. Maar goed, er zitten dubbelglas tussen de vogels en mij, dus veel kan ik niet doen en zij gelukkig ook niet. 

Tegenwoordig zit ik ook graag op het dakterras bij de buurmensen. Het is een plekje waar ik me comfortabel voel. Ik heb er ook goed overzicht over de andere terrassen. Gelukkig mag dat van de buurmensen. Ik hoor wel heel rare geluiden soms, ik wist niet goed wat ik er van moest maken, had dit soort geluiden nog nooit eerder gehoord. Vrouwtjesmens vertelde me dat het een babymens is. En dat die, net als ik, geluid maken als ze honger hebben. Ze kunnen namelijk, ook net als ik, niet zelf iets te eten pakken.

Ik heb trouwens nog iets ontdekt. De vloer van de badkamer is verwarmd in de winter. Als ik op het badmatje lig word ik langzaam gestoofd, Zo lekker! Ik lig daar 's ochtends graag. 

Als de dag erop zit en de mensen in het grote huis aan tafel gaan om te eten kruip ik nog even in mijn buidel. Ik vind het leuk om te zien wat ze doen dus blijf ik nog even wakker. Pas als ze alles op hebben en de keuken aan kant is dan vind ik het ook wel tijd om te gaan slapen. Meestal blijf ik in mijn buidel, soms ga ik met ze mee naar boven en slaap ik op hun voeteneind. Heel gezellig, vooral als het mannetjesmens zijn slaapgeluiden maakt. Dat vind ik een heel geruststellend geluid.

blik op oneindig

Onder de school is een grote fietsenstalling. De stalling is op de begane grond van een gebouw met vijf verdiepingen. Met een lange trap bereik je de ingang, die is op de eerste etage. Aan de achterkant van de school, op straatniveau, kan je via de dienstingang naar binnen. We hebben ook twee liften.

Om 7 uur gaat de fietsenstalling open. Dat doet onze facilitaire dienst. Om 20.00 uur wordt de fietsenstalling gesloten, dat wordt gedaan door de beveiliging. Die zijn vanaf 17.00 uur aanwezig. Bepaalde ruimtes zoals bijvoorbeeld de gymzalen, kooklokalen en de aula, worden verhuurd na schooltijd.

De school staat nu nog in 'het midden van nergens'.  Het gebied om de school heen is volop in ontwikkeling. Er worden flats en een hotel gebouwd. De komende jaren zullen deze bouwwerkzaamheden plaatsvinden en voor de nodige overlast zorgen. 

Er is een lange weg/fietspad/looppad vanaf het station naar de school. Een wandeling van ongeveer 10 minuten. Wanneer je bij de school aankomt zie je de lange trap naar boven én de ingang van de fietsenstalling.

Beetje idee van de lay-out? Okay, kunnen we verder.

Af en toe kom ik, wanneer ik naar huis ga, een mevrouw van mijn leeftijd tegen in onze fietsenstalling. Ze heeft altijd haar hondje bij zich, aangelijnd, en ook zeult ze een grote tas met zich mee. Ze kijkt in alle prullenbakken en in alle hoekjes en gaten in en om de fietsenstalling. Ze is op zoek naar blikjes.

Ik vertrek wat eerder dan de meeste mensen, leerlingen en studenten, en het is dus altijd vrij stil wanneer de dame en ik elkaar treffen. Een paar andere collega's hebben haar ook wel eens gezien, maar ik denk dat ik haar het vaakst zie.

De eerste keer dat ik haar zag heb ik haar niet aangesproken. Ik heb gedaan of ik haar niet zag. De daaropvolgende keer, ik had toen even navraag gedaan bij de directeur, heb ik haar wel aangesproken en zei ik haar dat ze hier niet mocht zijn. Uitgelegd dat het geen openbare ruimte is.

Ze schoot toen nogal uit haar slof en beet mij toe 'u heeft makkelijk praten met uw mooie baan en fijne spulletjes, u heeft natuurlijk een dik salaris en u hoeft uw statiegeldblikjes vast niet in te leveren om rond te komen!' 

Ik stond even met mijn mond vol tanden. Ik heb haar nogmaals netjes gezegd dat ze niet door de fietsenstalling mag lopen. Heb haar daarna een prettige middag gewenst en ben op mijn fiets gestapt en vertrokken.

Sinds die ontmoeting doe ik net alsof ik niet zie wat ze doet. Zet ik mijn blik op oneindig. Ze doet niemand kwaad, maak geen lawaai of troep. En als we toch oogcontact hebben dat knik ik vriendelijk. Want ja, ik heb inderdaad makkelijk praten met mijn fijne baan, mooie spulletjes en nul financiële zorgen, ik hoef geen blikjes te rapen om mijn inkomsten aan te vullen. 

op mijn bord in week 6 / 2026

Nom nom nom, wat hebben we weer lekker gegeten!

maandag 2 februari

volkorenpasta met spinazie en champignons in roomsaus - salade

dinsdag 3 februari

aardappelpreisoep - volkorenbrood met geitenkaas - salade

woensdag 4 februari

nasi met kipsaté - zoetzuur

donderdag 5 februari

frittata met broccoli - volkorenbrood - tomatensalade - groene sla

vrijdag 6 februari

kikkererwten met spinazie - bulgur - 1/2 börek - broccoli met feta - sla met komkommer

zaterdag 7 februari

gewokte groente - noedels - tempeh - pindasaus

zondag 8 februari

crunchwrap met vegetarische balletjes, pittige olijven, geroosterde aubergine, knoflookyoghurtsaus en ijsbergsla - broccoli en spruiten met hummus - spinaziesla met komkommer

Voor volgende week staat er al een schaal lasagne in de koelkast. Ook heb ik gisteren een savooiekool gekocht, een van mijn favorieten maar ook een die ik niet vaak in de winkels of op de markt zie liggen. Ik ga er dinsdag wat lekkers mee maken. 

zo was mijn week 6 / 2026

zondag 1 februari

Wat een troosteloze dag, geen zon en af en toe miezert het een beetje. Ik ga met een vriendin koffie drinken in de bieb. Zij woont er op loopafstand vandaan, voor mij is het 5 minuten fietsen. De vriendin is een oud-collega. We zien elkaar niet heel vaak, maar dat geldt voor al mijn vriendschappen. Sommige vriendinnen zie ik maar een keer per jaar, andere twee of drie keer. En dat is prima. Vinden zij ook.

De rest van de dag ben ik thuis. Ik kijk twee afleveringen van een serie op Netflix en ik doe een paar Engelse kruiswoordpuzzels. Houdt de geest scherp. 

Ik weet niet wat ik komende week aantrek. Ik heb weinig inspiratie. Ik denk dat het een broek-en-jasje-week wordt. Ben mijn jurkjes en vesten een beetje zat. Het is nog te vroeg om een kledingwissel te doen, dat doe ik meestal pas in maart/april. Er hangt genoeg in de kast en daar moet ik even een creatieve draai aan geven. Wat nieuwe combinaties maken moet lukken.

We doen makkelijk met eten. T. heeft trek in iets waar ik geen trek in heb dus we maken ons eigen eten. Heb ik nooit een probleem mee. Na het eten kijken we nog wat televisie en dan is het tijd om naar bed te gaan. Het weekend is voorbij.

maandag 2 februari

De eerste afspraak vandaag is met een jongeman, net 18 geworden, zijn vader en zijn reclasseerder. Na 10 weken in detentie heeft hij vandaag zijn 'terugkomgesprek'. De dame van reclassering lijkt een goede klik met de jongere te hebben. Vader is ook erg sympathiek en de student ook. Tijdens het gesprek maken we goede afspraken over het inhalen van achterstanden, zijn aanwezigheid op school en stage. De komende acht weken mag hij naar school, sporten en een bijbaantje hebben. Na deze acht weken hoort hij of hij een stapje verder mag, dan mag hij ook met 'geschikt gevonden vrienden' contact hebben. Lukt een van deze dingen niet dan gaat hij meteen terug in detentie. 

Tijdens zo'n gesprek speelt er in mijn achterhoofd natuurlijk wel de vraag wat hij gedaan heeft. 10 Weken is niet niks voor een - toen nog - minderjarige en de strenge voorwaarden plus enkelband zijn ook niet zomaar. En toch heeft hij tijdens het gesprek de gunfactor. Hij wil graag zijn niveau 4 diploma halen, is er cognitief ook toe in staat en hopelijk wordt hij niet nogmaals afgeleid en neemt hij de verkeerde afslag.

Dat herinnert me eraan dat ik hier op mijn blog nog niet verteld heb dat de jongeman die 1,5 jaar geleden in België werd opgepakt door ons is uitgeschreven. Dit omdat hij weer in detentie zat, nu voor onbekende tijd. 

De student van vandaag is de zoveelste jongere met een strafblad, helaas is dat in onze gemeente niet ongewoon, ondanks vele interventies door jongerenwerk, politie en zelf door de burgemeester in eigen persoon. 

Verder heb ik een studentbespreking en ben ik bezig met het schrijven van een beleidsstuk. 

dinsdag 3 februari

Een volle dag met de ene vergadering na de andere. Ik vind de studentbesprekingen altijd leuk om te doen. Ik zie alle collega's en hoor hoe het met alle studenten gaat. Ik maak een overzicht van alle acties die voortkomen uit deze vergaderingen en zorg dat alles wordt uitgevoerd en opgevolgd. Zelf moet ik ook een aantal dingen doen en die gaan op mijn eigen 'to-do-lijstje'.

Einde van de dag lekker sporten en als ik thuiskom weinig meer te doen. Eten staat klaar en hoeft alleen maar opgewarmd, brood in het rooster en wat sla voor erbij. 

woensdag 4 februari

Vandaag wat minder druk. Niet erg want ik heb wat dingen te doen en te organiseren. Twee korte afspraken met collega's en verder dus bureauwerk. 

's Middags fiets ik naar huis en heb ik weer het voorjaarsgevoel. De zon schijnt uitbundig en er staat bijna geen wind. De batterijen thuis zijn voor het eerst in een paar maanden ook weer met meer dan 50% gevuld. 

Ik ga lekker sporten en ook vandaag hoef ik niet voor het eten te zorgen, dat doet T. Ik heb momenteel geen leeszin, het lukt me niet om een leuk boek te vinden en daarom heb ik mijn dikke puzzelboek uit de la gehaald. Allerlei soorten puzzels en er zijn er nog genoeg te doen. De sudoko's sla ik over.

donderdag 5 februari

Vandaag een lege agenda en dat betekent dat ik deze naar eigen inzicht kan vullen. Ik maak een afspraak met een teamleider van een ander team, we hebben samen een opdracht en overleggen af en toe met elkaar om de voortgang te bespreken.

Ik help een collega die een aanmelding bij de Sociaal Verpleegkundige wil doen voor een student. Stuur wat uitnodigingen voor studievoortganggesprekken en werk mijn administratie bij.

De resterende tijd besteed ik aan het opschonen van mijn lesmappen, de fysieke en de digitale. Ik wil volgend schooljaar wat onderdelen vernieuwen en wat onderwerpen toevoegen. Nu eerst even alles wat ik heb weer ordenen, aanvullen en netjes maken. Het nieuwe schooljaar lijkt nog ver weg, maar om een goed lesprogramma te hebben is het niet handig om een paar weken voor de zomervakantie pas te beginnen. Vandaar nu al de eerste dingen gedaan. Weggooien geeft ook weer een opgeruimde kast, computer en hoofd!

vrijdag 6 februari

In de regen naar school dus regenkleding aan. De dag verloopt rustig. Ik heb in de koffiepauze een afspraak met een collega uit een ander team. We doen dit vaker en leuk om weer met elkaar bij te praten. Ze is van mijn leeftijd en er zijn wel meer overeenkomsten, zowel in de privésfeer als op het werk.  Het is fijn om ervaringen te delen.

Als ik geen gesprekken voer staat mijn deur altijd open. Wanneer ik weer in mijn kantoor aan het werk ben komen er drie leerlingen van het vmbo. Ze zijn bezig met een spel en vragen of ik meedoe. Ze ruilen spullen voor spullen, het idee is dat ze bij iedere ruil iets terugkrijgen met meer waarde.  Voor mij hebben ze een pennenset. Ik ruil deze om voor een glazen pot met dop van kurk. Die staat al jaren ongebruikt in mijn kast. De pennenset heb ik niet nodig, maar ik vind het leuk om ze verder te helpen. Ze hebben zichtbaar plezier in deze activiteit. Het is natuurlijk ook leuk om door de school te mogen lopen onder lestijd.

zaterdag 7 februari

Een zonnetje vandaag. Het wordt ook al merkbaar eerder licht en dat geeft al een beetje voorjaarsgevoel. Ik doe de ochtenddingen en ga daarna lekker sporten. Als ik weer thuis ben een boterham, koffie en weer door. Boodschappen bij de Turkse super en Lidl. Bij Lidl zijn de kolen in de aanbieding. Ik las dat er een kooloverschot is. Kom maar door, ik ben dol op kool.

Ik maak 's middags een grote pan vegetarische tomatengroentesaus. Met een deel maak ik lasagne voor maandag. Ik maak laagjes met lasagnevellen, gegrilde aubergines en de saus. Bovenop gaat bechamelsaus. Op het bord gaat er dan nog Parmezaanse kaas over.

Einde van de dag bel ik mijn vader, voor ons praatje. We hebben altijd wel wat te bespreken, van de puzzel in de krant tot de plannen van het nieuwe kabinet. 

Na het eten kijk ik een aflevering Erasmus MC. Leuk en mooi om daar achter de schermen mee te mogen kijken. Ken het ziekenhuis goed, heb er in de jaren negentig zelfs nog een paar maanden gewerkt. Voor de directeur van de Financieel Economische Dienst. Als secretaresse via een uitzendbureau. Daar heb ik geen goede herinneringen aan, was geen leuke baan. Later ben ik nog vaak in het ziekenhuis geweest, voor mezelf, maar ook op ziekenbezoek. Drie jaar geleden dagelijks met T. voor zijn behandeling.

Kop thee erbij, blokje fudge en als dat ook op is ruim ik de laatste dingen in de keuken op. Dan tijd om naar bed te gaan. 

BN & BB #1

Bekende Nederlanders en Bekende Buitenlanders. Ik heb er een aantal ontmoet in mijn leven. Volgens mij heeft iedereen wel eens een BN-er of BB-er in het wild gezien of misschien zelfs wel ontmoet. 

Ik moest hier laatst aan denken toen ik een foto in een van mijn opbergdozen tegenkwam waarop ik, samen met mr. Pieter van Vollenhoven, voor een fotograaf poseer. Aan die foto zit natuurlijk een verhaal vast. 

Nadat mijn relatie met nare ex was beëindigd kreeg ik bijstand van Slachtofferhulp. Een heel aardige mevrouw kwam me wekelijks opzoeken. Zij hielp mij met het verwerken van alle nare ervaringen door met mij te praten, heel veel te praten. Later werden de bezoeken minder frequent en op een gegeven moment was ik cliënt af. We zijn bevriend gebleven en hebben nu nog steeds contact, eens per jaar bezoek ik haar nu. Ze wordt over een paar dagen 80 en rijdt zelf geen auto meer.

Toen ik weer een leuk leven had, samen met T., en de relatie met nare ex steeds meer naar de achtergrond verdween, kreeg ik een telefoontje van de directrice van het Fonds Slachtofferhulp. Zij vroeg mij of ik bereid was om tijdens een fondsenwervingsavond een zaal met donateurs en betrokkenen te vertellen over mijn ervaringen met Slachtofferhulp. Ik zou dan eregast van mr. Pieter van Vollenhoven op Paleis Het Loo zijn. Ik zou logeren in het Bilderberghotel de Keizerskroon en alle kosten, ook van T,  zouden worden vergoed.

Nu heb ik niets met het koningshuis, dus dat was niet de reden dat ik de uitnodiging accepteerde. Wat ik wel belangrijk vond was dat het beeld dat mensen hebben van een slachtoffer van huiselijk geweld vaak niet klopt. Een hoog opgeleide jonge vrouw uit een gewoon fijn gezin is meestal niet waar mensen in eerste instantie aan denken. Zeker toen, 30 jaar geleden, niet. 

Ik kreeg vrij op school, schreef mijn speech, kocht een mooie jurk (die betaalde ik overigens zelf), T. huurde een smoking en we vertrokken naar Apeldoorn.

Alles was tot in de puntjes verzorgd en van minuut tot minuut wist ik wat ik moest doen en waar ik moest zijn. Tijdens het diner zat ik naast Pieter en hij kondigde mij aan toen ik mijn verhaal ging vertellen. In de zaal zaten ook een paar BN-ers, en verder waren er dus geldschieters.

Ik had 12 minuten spreektijd, maar ik praatte 20 minuten vol. Ik kreeg een daverende applaus, T. pinkte een traantje weg op de eerste rij. 

Toen alles achter de rug was en de gasten vertrokken waren, dronken we nog wat met een klein clubje mensen van de organisatie en het Fonds Slachtofferhulp, ergens in een kleinere ruimte van het paleis. Een soort afterparty.

Ik kan me niet meer alles van die avond herinneren, maar dat mr. Pieter van Vollenhoven een ontzettend aardige man is weet ik nog goed. 

Het evenement werd verslagen in De Telegraaf, met foto's. Een paar van die foto's ontving ik later van de fotograaf, afgedrukt en in een stevige envelop toegestuurd per post. Een leuke herinnering aan een heel bijzondere avond.

eetherinneringen - French toast

French toast, ik had geen idee wat dat was toen ik voor het eerst naar New York ging. Het waren de jaren negentig, geen Instagram, geen TikTok en geen foodblogs. Alles wat ik over New York wist had ik gelezen in een Engelstalige reisgids. In deze gids werden blueberry pancakes en French toast genoemd als echte New Yorkse ontbijtgerechten in de klassieke diners. Het leek me leuk om deze gerechten te proberen. Pannenkoeken als ontbijt? Dat had ik wel eens in een film of serie gezien. Best raar maar leek me ook wel lekker. En French toast, wat zou dat zijn?

De pannenkoeken waren dik en zompig, de ahornsiroop verdween als in een droge spons. Niet vies maar ook niet heel lekker. En de French toast bleken gewoon wentelteefjes te zijn. Niks mis met wentelteefjes, dus ik at ze me smaak op. 

Ik eet ze nu bijna nooit meer, de laatste keer was tijdens een vakantie in Frankrijk, nu ook al weer drie jaar geleden, toen T. ze voor ons ontbijt maakte van een oude baguette.

In mijn jeugd, toen ik nog op de basisschool zat, aten we tussen de middag gewone volkorenboterhammen met vleeswaren, kaas en met zoet. Soms speculaasjes, maar meestal kokosbrood, appelstroop, hagelslag of jam. Maar zo heel af en toe kregen we wentelteefjes. 

Mijn moeder maakte ze van het overgebleven witbrood dat we altijd op zaterdag aten. Dat liet ze een paar dagen liggen zodat het een beetje oud werd.  

Het was een echte traktatie. Warm op het bord met wat kaneel en kristalsuiker, zodat iedere hap knisperde van de suiker. Na twee of drie van die gebakken boterhammen zaten we goed vol. We dronken er thee of melk bij. 

Ik heb geen idee of andere kinderen van school dit ook wel eens aten, we praatten nooit over eten in de klas. Ik ging tussen de middag wel eens met vriendinnetjes mee om bij hen thuis te eten. Bij iedereen thuis werd er tussen de middag brood gegeten, behalve bij mijn beste vriendinnetje. Daar werd een warme maaltijd gegeten en werd er gebeden en uit de Bijbel voorgelezen.  Ik ging haar tussen de middag ophalen als we weer terug naar school gingen, ze woonde op de route. Soms was ik iets te vroeg en zaten ze nog aan tafel. Ik vond het altijd een beetje eng als haar vader met monotone stem voorlas. Ik mocht dan op de bank zitten en daar wachtte ik tot ze klaar waren. Bij haar at ik nooit mee.

Ik had ook andere vriendinnetjes en zij aten wel bij ons en ik bij hen. Er was een meisje waar iedere dag witbrood werd gegeten, dat vond ik heel bijzonder. Ik kon er met gemak zes op, terwijl ik thuis aan twee zelf gesneden volkorenboterhammen al genoeg had. Bij weer een ander vriendinnetje kregen we een gebakken ei op brood. Dat deden wij thuis nooit tussen de middag, dat was meer iets voor de zaterdagavond. 

Tegenwoordig zie ik allerlei wentelteefjesrecepten voorbij komen. Gemaakt van oliebollen, krentenbrood, brioche en croissants. Met allerlei zoet beleg zoals karamelsaus of aardbeien en slagroom, maar ook hartige varianten met champignons en spinazie. Wentelteefjes, leuk woord en ik denk dat ik ze binnenkort weer eens ga maken!

op mijn bord in week 5 / 2026

Ik verklapte vorige week al dat er deze week geen pasta op het menu staat. Wat aten we dan wel op maandag?

maandag 26 januari

klassieke groentesoep met balletjes - volkorenbrood met geitenkaas - sla met komkommer

dinsdag 27 januari

witlof met ham en kaassaus - gekookte aardappels

woensdag 28 januari

chili sin carne - broccoli - gemengde sla

donderdag 29 januari

tempeh in kerriesaus - roti - gewokte sperzieboontjes en taugé - zoetzuur

vrijdag 30 januari

pompoensoep - volkorenbrood met geitenkaas - groene salade met komkommer en tomaat

zaterdag 31 januari

noedels - gewokte groenten - omeletreepjes - pindasaus

zondag 1 februari

volkorenbol met makreel - coleslaw - broccoli - tomatensla

Er waren biologische preien over van een kookles en die kreeg ik mee naar huis. Vrijdag maakte ik bouillon voor de pompoensoep en meteen ook voor preisoep. Die maakte T. vandaag en staat overmorgen op het menu. Morgen eten we pasta en later in de week een gerecht met ei.

zo was mijn week 5 / 2026

zondag 25 januari

Bezig met het ontbijt en Max is buiten. Opeens hoor ik een raar geluid, een soort harde sis, ik doe de keukendeur open en verwacht dat Max naar binnen komt sprinten. Niets van dat al. Als hij tien minuten later aan de deur krabt en ik hem binnenlaat zie ik dat hij twee kleine schrammetjes op zijn neus heeft. Dat gebeurt als een buurkat Max zijn territorium wil binnentreden. Verder is er niets met hem aan de hand en huppelt hij vrolijk naar beneden om te eten en te plassen. De wondjes zijn erg klein, genezen vast heel snel.

Het is koud vandaag en als ik thuis kom van mijn bezoek aan de sportschool blijf ik de rest van de dag binnen. Het is dan wel niet glad zoals in het noorden van het land, ik heb geen zin in de kou. Bovendien heb ik geen boodschappen meer te doen en hoef ik ook nergens naar toe.

T. is ook thuis, we hebben een lummeldagje en kijken samen een mooie film 'Drie dagen vis'.

maandag 26 januari

Op school mijn laatste les aan de klas die ik dit jaar het examenvak 'voeding en beweging in de wellness' geef. De studenten leren om een cliënt te begeleiden bij een gezond eet- en beweegpatroon. Ik leg het altijd uit als een beknopte cursus tot gewichtsconsulent/leefstijlcoach. Vandaag is het een inlooples, studenten kunnen vragen komen stellen over het examen en mij hun concept behandelplan laten zien zodat zij weten op de goede weg te zijn met de opdracht.

De rest van de dag afspraken met collega's, mentoren en studenten. Een beetje van alles wat. Uit deze gesprekken komen weer werkzaamheden die ik 's middags doe. Laatste rondje mail lezen en dan naar huis. 

dinsdag 27 januari

De verzuimcoördinator is voor langere tijd afwezig en ik neem een deel van haar taken over. Ik heb een account bij DUO nodig zodat ik studenten met hoog verzuim kan melden bij de afdeling Leerplicht van de gemeente waar zij wonen. Ik deed dit lang geleden ook, toen was de verzuimcoördinator met zwangerschapsverlof, en ik moet er weer even inkomen. Vanuit ons hoofdkantoor krijg ik autorisatie om de persoonsgegevens van onze studenten te raadplegen en via het hoofdkantoor loopt mijn aanmelding bij DUO. Ik krijg vervolgens allerlei codes om in te loggen en moet drie verschillende getallen intypen voor ik in het systeem zit.

Verder heb ik de vaste vergaderingen en vliegt de dag voorbij.

woensdag 28 januari

Een lege agenda vandaag, ook wel lekker om eens een dag geen afspraken te hebben. Ik heb wel iets te doen waar ik tegenaan hik. Er neemt een collega afscheid en ik doe het afscheidswoordje. Normaal vind ik dit leuk om te doen, lukt het me ook goed om een afscheidsspeech te schrijven. Altijd met een lach en soms ook met een traan. Nu kan ik niets leuks verzinnen. De collega is een aardige man, maar ook een beetje eigenaardige snuiter. Hij heeft geen humor, doet zijn werk ook niet altijd even goed en het is verrekte lastig om hoogte van hem te krijgen. Toch moet ik aan de bak want het afscheid is morgen al!

Ik begin er aan en gelukkig lukt het me om er binnen niet al te lange tijd een aardig verhaal van te maken. Ik ben tevreden.

Onderweg naar huis nog wat boodschappen doen, voordeel van dicht bij huis wonen en op de fiets naar het werk kunnen. Geen gedoe met parkeerplek zoeken of parkeergarage in, gewoon de fiets op de standaard voor de deur van de supermarkt zetten. Al met al ben ik er nog een tien minuten mee bezig.

Als ik na het sporten thuiskom dek ik de tafel. Aan het eten hoef ik niets te doen. Dat is al klaar en hoeft alleen maar te worden opgewarmd. 's Avonds kijk ik nog een aflevering Woeste Grond, ben er bijna doorheen, en dan lekker op tijd naar bed.

donderdag 29 januari

Als ik op school aankom ga ik eerst koffie in mijn thermosfles doen, dan met de lift naar de vierde waar mijn kantoor is. Ik ben mijn sleutels vergeten dus moet ik weer naar beneden, naar de sleutelkast. Maar omdat ik moet plassen ga ik dat eerst doen. Geen sleutels dus naar de wc van de studenten. Ik doe de deur open en dit is wat ik aantref:

Is dit kunst? Is dit kattenkwaad? Is dit vandalisme? Is dit een IKEA-lamp? Ik haal het wc-papier weg en gooi het in de prullenbak. Het is in ieder geval niet duurzaam!

Vandaag heeft iedereen wat langer koffiepauze zodat we afscheid kunnen nemen van onze teamgenoot. Er is gebak van een kwaliteitsbakker en als iedereen zit en wat lekkers heeft gepakt geef ik mijn speech. Ik heb mijn blaadje niet nodig, het lukt uit mijn hoofd en de collega is zichtbaar ontroerd. We hebben een gezellig samenzijn en de collega krijgt een mooie bos bloemen en een cadeaukaart voor een concert of voorstelling. Iets waar hij zeker weten gebruik van zal maken. 

vrijdag 30 januari

Nog twee dagen januari en dan is de eerste maand van dit jaar een feit. Als ik kijk naar hoe ik me aan het begin van de maand voelde en hoe nu, dan is dat een wereld van verschil. Ik ben niet meer moe en lusteloos, ook slaap ik stukken beter. Nog wel steeds voor de wekker wakker, maar nu geen uren meer, soms een uur, soms een half uur. Nog even omdraaien en weer verder slapen lukt meestal wel, en ook als ik niet meer echt slaap, ik lig niet meer te piekeren.

Op school is het vandaag een rustige dag. Ik hoef niet heel hard te werken. Ik heb voldoende tijd voor al mijn taken en bereid een aantal dingen voor volgende week voor. Er zijn dan studentbesprekingen. Per opleiding zitten we dan met alle docenten bij elkaar en bespreken we resultaten maar ook gedrag. Denk aan hoog verzuim, vaak ziek, geen spullen. Mijn rol is een adviserende. 

Vandaag ook tijd om wat nieuwe collega's te spreken. Ik zoek ze op en vraag hoe het met ze gaat. Allemaal zijn ze nu een half jaar bij ons werkzaam en beginnen ze hun draai te vinden. Leuke gesprekken, gewoon voor de gezelligheid en in volledige vertrouwelijkheid. Mensen moeten ook hun onzekerheden kunnen uiten en willen dit vaak niet meteen bij een teamleider doen. 

Na de lunchpauze rond ik af en ga ik naar huis. Natuurlijk via de markt. Er schijnt een zonnetje en ondanks de kou is het dan toch lekker om even buiten te zijn. Thuis zet ik een pan groentesnijdsels op en maak ik bouillon. Meteen ook een pompoen, uien en knoflook roosteren in de oven zodat ik soep kan maken als de bouillon klaar is. 

Bed opmaken, was uit de droger halen en opbergen. Nieuwe was erin en machine programmeren voor vannacht. Kan het morgenochtend meteen de droger in.

Niet sporten vanmiddag, wel lezen, radio luisteren en televisie kijken. Joehoe, het is weekend!

zaterdag 31 januari

Een gezellige lunch op het programma vandaag. Na het sporten moet ik nog wat dingen thuis doen. Daarna op de fiets de laatste boodschappen voor het weekend. Als ik die gedaan heb fiets ik meteen door naar de afspraak. Vriendin T. woont in een andere gemeente, we moeten deze keer allebei 15 minuten fietsen naar de locatie waar we hebben afgesproken. Het zonnetje schijnt en ik heb het zelfs een beetje te warm in mijn winterjas en met mijn dikke wanten aan. Op zulke dagen voelt het alsof het bijna voorjaar is, ik weet dat februari, maart en zelfs april nog goed koud kunnen zijn, dus niet te vroeg juichen. Wel gewoon genieten van het moment.

Ik eet een Italiaans broodje met burrata, gedroogde tomaten, rucola, pistachekruim en rode pesto. Erg lekker. We nemen koffie na en als de lunch erop zit en we helemaal zijn bijgepraat fietsen we weer naar huis. We spreken nooit meteen iets nieuws af, maar we treffen elkaar zo'n drie keer per jaar, dus ik verwacht dat we elkaar ergens richting de zomer weer zien. 

Thuis weer een was de droger in en dan de krant lezen. De plannen van de nieuwe regering hoorde ik gisteren al op de radio en nu lees ik er meer over in de krant. Ben heel benieuwd of de plannen rondom de verhoging van de pensioenleeftijd doorgaan. Dat treft mij dan ook. Ik ben niet van plan om tot mijn aow-leeftijd te werken, maar als het verandert moet ik het financiële plan misschien wel herzien. 

's Avonds maak ik een wokgerecht met flink veel groenten en pindasaus. Snel en altijd lekker. IJs toe natuurlijk. 

hard werken

Hij heeft zijn hele leven hard gewerkt. Ik vind dat eigenlijk een heel rare zin. Maar je leest en hoort het vaak. Het wordt niet alleen over mannen gezegd, meestal wel, maar ook over vrouwen. Hard werken, wat is dat dan?

Doe je dat als je een lichamelijk zwaar beroep hebt zoals een stratenmaker of zorgmedewerker? Of als je een lichamelijk en geestelijk zwaar beroep hebt zoals een politieagent? Of wanneer je geestelijk heel moeilijke dingen moet doen zoals een medisch specialist? Ik weet het niet.

Staat hard werken gelijk aan een enorme inspanning leveren? Moet het zweet op je voorhoofd staan, moet je er rugklachten of pijn in je handen van krijgen? Of is het genoeg om iedere dag, jaar in jaar uit, naar je werk te gaan? En is veel van hetzelfde doen, dag in dag uit zoals doosjes vullen, ook hard werken? Ik weet het niet.

En kan het zo zijn dat twee mensen hetzelfde beroep uitvoeren, maar dat de een dan hard werkt en de ander niet? Is het voor een docent Engels op een gymnasium in het Gooi minder hard werken dan voor een docent Engels op een vmbo in een achterstandswijk? Ik weet het niet.

Werkt een hersenchirurg harder dan een verpleegkundige? Ik weet het niet.

Zelf zeg ik het niet meer, dat ik heel hard heb gewerkt. Ik zeg wel dat ik een drukke of volle dag heb gehad. Net zo makkelijk zeg ik dat ik weinig bijzonders te doen had als het een rustige dag is. Op de dagen dat het druk is doe ik de dingen snel, zijn mijn pauzes korter en probeer ik zo efficiënt mogelijk te werken zodat alles op tijd gedaan is. Op dagen dat het minder druk of rustig is, neem ik de tijd, praat ik tussendoor wat meer met collega's en pauzeer ik wat langer.  Werk ik dan die drukke dag hard en die rustige dag niet? Ik weet het niet.

Je kan het natuurlijk ook niet meten. Hard rijden kan je meten, maar hard werken? Ik vind het ook een beetje negatief klinken. Alsof het een hele zware dobber is (geweest). Ik zeg liever 'ik heb lekker gewerkt', want als ik veel te doen heb vind ik mijn werk het leukst.

tenen

Mark Rutte, iedere keer wanneer de beste man Engels praat trekken mijn tenen krom in mijn schoenen of pantoffels. Mijn hemel wat spreekt hij ontzettend lelijk Engels! Natuurlijk schrijft hij zijn speeches niet zelf, dus hoe zijn woordenschat is kan ik niet beoordelen. Maar zijn uitspraak! Ik kan er niet over uit. Het is in al die jaren dat hij op internationaal niveau opereert niet verbeterd. 

Had ik al eens verteld dat ik hem nog 'ken' van vroeger? Hij is een paar maanden mijn personeelsmanager geweest toen ik bij Unilever werkte. Toen zag ik hem af en toe in de personeelskantine van de vestiging op de Nassaukade in Rotterdam. Ik had overigens nooit wat met hem te maken. Unilever is een internationaal bedrijf, dus hij zal toen ook al wel regelmatig Engels gesproken hebben. 

Wat ik me afvraag is of er niet af en toe iemand is die hem in zijn oor fluistert dat hij best een cursus uitspraak kan gebruiken. Hij heeft adviseurs en vast ook vrienden die het beste met hem voor hebben. Dan wil je toch niet dat je baas/collega/vriend iedere keer zo'n enorme flater slaat wanneer hij een zaal vol mensen toespreekt? Of bij hoge pieten op bezoek gaat? Of een interview weggeeft?

Zou hij het zelf niet doorhebben? Als je zo'n slimme gast bent als hij dan weet je toch wel wat je sterke en je zwakke punten zijn. Of zou hij iedere keer weer vergeten hoe slecht zijn uitspraak van het Engels is?

op mijn bord in week 4 / 2026

Geen culinaire hoogstandjes, wel allemaal weer erg lekker!

maandag 19 januari

volkorenpasta met prei en champignons - broccoli - sla met tomaat

dinsdag 20 januari

bruine bonensoep - volkorenbrood met ham - salade

woensdag 21 januari

geroosterd groente uit de airfryer (spruitjes, pompoen, ui, champignons, knoflook, tomaat) - bulgur - hummus - börek - salade

donderdag 22 januari

gebakken aardappels - witlofsla

vrijdag 23 januari

noedels - gewokte groente - tempeh - pindasaus

zaterdag 24 januari

pompoensoep - volkorenbrood met geitenkaas  - salade - broccoli

zondag 25 januari

geroosterde groente uit de airfryer (spruitjes, ui, paprika, tomaat, knoflook) - bulgur - hummus - börek - salade (bijna hetzelfde als woensdag dus)

De ovenschotel voor dinsdag al deels gemaakt, de losse onderdelen staan in de koelkast. We eten ook een keer kipkerrie met roti en  iets met bonen. Morgen geen pasta, slaan we een keer over deze week. 

zo was mijn week 4 / 2026

zondag 18 januari

Vandaag is net als veel zondagen gevuld met niets bijzonders. En toch ben ik er druk mee. Rondje sportschool, wasje draaien, was opruimen, nog een wasje draaien en op het rekje hangen. 

Koffie met kruidkoek en dan op de fiets naar de toko om taugé voor vanavond te halen. Het is zulk lekker weer dat ik op mijn gemakje naar een de toko in de grote stad fiets, is niet heel ver, maar net lekker om wat langer buiten te zijn. 

's Middags ben ik thuis en maak ik de bouillon voor de soep die we 's avonds eten en blog ik nog wat. Dan kijken we samen een paar afleveringen van een serie.

Op een zonnige dag merk je goed dat de dagen al weer langer worden. Die donkere dagen zijn gezellig, maar die moeten niet te lang duren wat mij betreft.

Ik maak de soep af met lekker veel verse groente en wat tofu. Na het eten keuken opruimen en spullen voor morgen alvast klaarzetten. Het weekend zit er weer op. 

maandag 19 januari

Wel weer voor de wekker wakker, maar ik blijf liggen en voel me verder prima, heel weinig last van mijn tintelende armen. Ik voel me steeds wat beter. 

fietstas met lunch voor vandaag

Ontbijt en lunch maken. Dan tas inpakken en lippenstift en mascara op het smoeltje. Klaar voor de werkdag. Ontbijten en op pad.

Overleg met een mentor over haar klas. De collega is nog relatief nieuw en niet alles loopt, voor haar gevoel, lekker. We bespreken alle studenten en komen samen tot de conclusie dat het best goed gaat in de klas. 

Voor de koffiepauze heb ik een uitgebreid telefoongesprek met een moeder over haar zoon. Hij wil stoppen met zijn opleiding. Ik vertel haar welke stappen de ouder(s) van een 18- min student moeten nemen en wat de school doet. Goed gesprek en moeder kan aan de slag. Ik noteer alles in het dossier van de student.

Dan mijn les en daarna is het alweer pauze, soms lijkt het alsof er maar heel weinig tijd tussen de twee pauzes zit. 

dinsdag 20 januari 

Ik weet inmiddels 100% zeker dat de vermoeidheid waar ik vanaf begin december last van had, veroorzaakt werd door het vitamine D tekort. Iedere eerste van de maand neem ik twee ampullen vitamine D. Dit was jaren geleden het advies van de huisarts. Ik had toen ook veel klachten en na bloedonderzoek bleek ik een ernstig tekort te hebben. Ik viel in die periode een paar keer van mijn fiets, viel van de trap en was ontzettend moe. Dat was nu weer het geval en toen uit mijn bloedonderzoek bleek dat ik weer een tekort had keek ik in mijn doosje en zag ik dat ik de ampullen van december was vergeten. Ik heb weer een kuur gekregen en per dag merkte ik vooruitgang. Nu ben ik weer net zo fit als ik gewend ben. En dat is een hele opluchting, want ik begon me al van alles in mijn hoofd te halen.

Geen bijzonderheden vandaag. T. heeft lekkere bruine bonensoep gemaakt en met wat brood en sla is dat een heerlijke maaltijd. En ik hoef niets te doen, ook fijn!

woensdag 21 januari

Een rustige werkdag. Een afspraak met de Sociaal Verpleegkundige (SVP). Er zijn wat nieuwe aanmeldingen, veelal studenten die 'niet lekker in hun vel zitten' en daardoor ook op school problemen hebben met het volgen van de lessen en stagelopen. De SVP nodigt studenten uit op het spreekuur om hierover met ze te praten. Soms volgt daaruit een advies zoals bijvoorbeeld minder stage-uren op een dag. We nemen alle dossiers die bij haar liggen samen door.

's Middags nog een korte vergadering en wat tijd om mijn administratie te doen. Momenteel bezig met een overzicht waarop ik in kaart breng welke studenten hun opleiding voortijdig stoppen en waarom. Voor ons interessant want met deze informatie kunnen wij de dingen die wij doen misschien verbeteren of veranderen. Feedback krijgen we ook van de studentenraad, maar alle informatie op dit gebied is welkom.

donderdag 22 januari

Eerst naar de tandarts. Een controle-afspraak dus ik ben snel weer buiten en daarna meteen door naar school. Nog tijd voor koffie en dan mijn eerste vergadering.

Tweede helft van de ochtend spreek ik drie studievertragers. Allemaal hebben ze zo hun redenen waarom ze langer over hun opleiding doen, wisselend van problemen op stage tot gezondheidsproblemen. Veel studenten vinden het lastig om hun eigen aandeel te zien. Stageproblemen liggen bijna altijd bij het stagebedrijf. Het feit dat de student vaak te laat komt of zich ziekmeldt vergeten ze voor het gemak maar even. 

Ook gezondheidsproblemen worden ingezet, niet altijd terecht. Een beetje verkouden en het wordt al snel griep genoemd en is dan reden voor een week of meer thuisblijven en uitzieken. En dat dan een paar keer per jaar. Vermoeidheid wordt ook vaak genoemd. Studenten hebben het druk, willen leuke dingen doen, hebben een bijbaantje, gaan uit, maken het vaak ook doordeweeks laat en dan is afmelden op school aantrekkelijk. Ik maak afspraken met de studenten en zal de komende maanden hun trajecten weer monitoren.

's Middags sporten en dan thuis lekker niksen, T. maakt het eten vandaag. We kijken samen een aflevering van de nieuwe serie van Ruben Terlou.

vrijdag 23 januari

Veel te doen in de ochtend. Er moeten een aantal schorsingsbrieven gemaakt worden en de bijbehorende herstelgesprekken moeten worden gepland. De studenten die worden geschorst hebben zich misdragen tijdens een excursie naar een museum. Dit is vrij nieuw voor ons allemaal, de meeste mbo-studenten gedragen zich prima en als verantwoordelijke jongvolwassenen. Er zijn helaas uitzonderingen en soms komt dit ook door de onderlinge dynamiek in een klas. Wil iemand graag stoer doen en dan willen anderen daar niet voor onder doen. In dit geval zijn het drie meisjes die zich niet kunnen gedragen.  Ik zie ook steeds vaker meisjes in het nieuws die dingen doen die niet deugen. Het zijn echt niet altijd jongens.

Ik ga lunchen bij een nieuw zaakje in onze kleine stad. Het zaakje is open sinds december vorig jaar en de eigenaresse is een oud-collega van ons. Ik ga er samen met een collega toe. De lunchroom loopt heel goed, het is druk en we moeten even wachten op een plekje. Het eten is heerlijk en de sfeer goed.

van mijn collega krijg ik een bos mooie tulpen

Na de lunch ga ik nog even naar de markt en dan door naar huis. Een vroegertje vandaag. Thuis de was in de droger en het afgehaalde bed opmaken. Ik heb verder niets te doen en kan op de bank neerploffen. Weekend!

zaterdag 24 januari

Ik word wakker omdat Max op bed springt. Meestal doet hij dit als we gaan slapen en dan krult hij zich op ons voeteneind op. Nu komt hij tussen ons in en besnuffelt eerst mijn hoofd en dan het hoofd van T. Ik denk dat hij wil dat er iemand opstaat!

Ik geef Max zijn pil en dan mag hij naar buiten. Het is nog donker maar dat vindt hij prima. Omdat het koud is staat hij wel al binnen 10 minuten aan de deur te krabben. De portier - ik - laat hem snel binnen. Ik vul zijn brokjes bij en ververs zijn water.  Dan zet ik thee, begin ik het havermoutpapproces en ruim ik wat op, rommel ik wat en lees ik een paar blogs. 

Het is een heerlijke winterdag. Koud maar zonnig. Ik ga sporten en houd het kort. Ben er inmiddels aan gewend en het voelt niet meer ongemakkelijk. Weer thuis neem ik lekkere bonenkoffie. Was uit de machine en op het rek, volgende was in de machine. Dan boodschappen doen. Het is lekker op de fiets.

's Middags ben ik vooral druk met blogs schrijven, ik zet er een paar klaar voor volgende week en schrijf dit weekoverzicht af. Plan het weekmenu voor week 6 en maak de bestellijst van de Jumbo vast aan. Die kan ik nog tot donderdagavond wijzigen maar het meeste staat er al goed in.  Serie kijken en lekker eten. IJs toe natuurlijk!

gastblog

Hallo luitjes!

Het is nog niet zo heel lang geleden dat jullie iets van mij hebben gehoord maar ik vond het leuk om toch weer even wat te schrijven. 

Ik heb de feestdagen, met name Oud & Nieuw,  weer overleefd. Tijdens het vuurwerkgeweld heb ik het wel zwaar gehad hoor! Toen ik voor het eerst in dit grote huis Oudejaarsavond meemaakte ben ik in de schuur gaan zitten. Tijdens de afgelopen jaarwisseling vond ik een prettig plekje onder het kookeiland. 

Toen de festiviteiten voorbij waren en alles weer rustig was, dacht ik dat ik wel weer lekker buiten kon spelen. Maar toen viel er ineens sneeuw! Ik heb natuurlijk geen zin in koude en natte poten, dus ik ben maar binnen gebleven. Vond dat wel heel jammer, want niets zo lekker als even een frisse neus halen en lekker brak water drinken uit de bakjes en schaaltjes op het terras. Maar goed, het was echt veel en veel te koud en te nat!

Gelukkig staat mijn pouch weer in de woonkamer, man man man wat is dat ding  lekker warm. Als ik in die mand in slaap val dan kunnen de mensen in het grote huis me de eerste uren maar beter niet wakker maken want dan ben ik niet aanspreekbaar. 

Tegenwoordig krijg ik af en toe een gedroogd visje. Ik had eerst geen idee wat het was, heb ik het toen maar een beetje door de keuken heen en weer gevoetbald. Toen bleek dat ik het kan eten. Ik vind het leuk om het helemaal stuk te bijten en dan later pas op te eten.  

Ik houd het kort deze keer, ga weer een tukje doen. En dromen over de zomer, wanneer ik weer lekker de hele dag in het zonnetje kan liggen!

wie is toch die man?

Ik Vertrek XL is een serie waarin we twee verschillende gezelschappen die gaan emigreren naar het buitenland volgen. Een gezin met twee kinderen en een mannenstel gaan met z'n allen naar Frankrijk. Een ander gezin met twee, later drie, kinderen en een (schoon)moeder, gaan naar Oostenrijk.

De (schoon)moeder heet Margriet en heeft pas verkering gekregen met Piet, een gepensioneerde timmerman. Piet komt regelmatig in beeld en steeds als ik hem zag dacht ik 'waar ken ik die man toch van?' Het bleef me bezighouden en toen ik halverwege aflevering twee was besloot ik het op te zoeken.

Ik vroeg het aan Google en ja hoor, het klopt dat ik hem ken. Hij is in 2024 kandidaat geweest in B&B Vol Liefde. Hij ging op bezoek bij Ted, een dame in Griekenland die op zoek was naar de liefde. Piet kwam en ging, Ted en Piet waren geen match. En nu zit deze zelfde Piet dus in een ander televisieprogramma. Hoe bijzonder is dat? Twee keer in korte tijd op televisie, in twee totaal verschillende programma's.

Okay, B&B Vol Liefde, die snap ik. Je geeft je op en je weet van te voren dat je gekozen kan worden en dan met je giechel op de televisie komt. 

Maar Ik Vertrek, als aanhangsel van iemand die daar niet de hoofdrol in speelt, die je via een dating app leert kennen, zonder dat je weet dat deze dame gefilmd wordt voor een televisieprogramma, dat vind ik opmerkelijk.

Piet is een prima kerel, een nuchtere gast, spreekt zijn talen niet, maar adviseert de het klussende echtpaar dat het een lieve lust is. Volgens mij doet hij verder niet zoveel, is een soort figurant in het hele verhaal. Piet trekt, om het maar zo te zeggen, geen volle zalen, maar begint ondertussen wel een bekende Nederlander te worden. Ben dan toch ook wel benieuwd wat hij er zelf allemaal van vindt.

Inmiddels ben ik halverwege de aflevering van afgelopen vrijdag en zien we dat de relatie tussen Piet en Margriet geen stand heeft gehouden. Ze zijn geen liefjes meer maar vrienden. Piet was sowieso niet naar Oostenrijk verhuisd begrijp ik ook, dat was hem afgeraden door derden. Wat gaat Piet doen nu hij weer vrijgezel is? Zal hij binnenkort weer in een televisieprogramma opduiken? Of wacht, ik weet het al, hij krijgt natuurlijk zijn eigen programma!