fotoserie - 3 - zuur

 

De laatste zoetzure komkommer gegeten en dus was het weer de hoogste tijd voor een nieuwe voorraad. Ik maak het zonder recept want heel moeilijk is het niet. Ik snijd twee komkommer door midden en schraap het zaad eruit. Dan snijd ik er repen van. Per pot een komkommer, een rode ui in halve ringen en een teen knoflook in schijfjes. Andere groenten erbij kan ook, ik had nog een zielige wortel liggen.  

Half water, half azijn in een pan, paar eetlepels suiker en een theelepel zout, 8 kruidnagels, 8 pimentkorrels, rode peper, paar schijfjes verse gember en wat kardamompeulen. Alles aan de kook brengen en de suiker laten oplossen. 

De gevulde potten afvullen met het water-azijnmengsel, deksel erop en laten afkoelen. De koelkast in en minimaal een dag wachten voor gebruik. Blijft weken goed en wordt steeds lekkerder.

fotoserie - 2 - week 11

Ik wist niet wat ik hoorde toen ik naar deze podcast luisterde. Week 5 zonder wijf en week 11 voor jezelf. Het is niet eens iets nieuws, maar voor mij dus wel. Ik bevind met duidelijk niet in de kringen waar deze week 11 wél bekend is. 

Wanneer ik AI raadpleeg lees ik dat in week 5 zonder wijf mannen met hun vriendengroep gaan skiën of snowboarden zonder hun vrouwen. Die week wordt er veel op de lange latten gestaan en veel tijd doorgebracht met drinken en feesten.

Week 11 is in de volksmond een week is van zelfreflectie, maar kan het ook een mannen- of vrouwenweek zijn waar het vriendengroepje nog één keer gaat skiën of snowboarden voor het winterseizoen weer ten einde is. Daarnaast is het week om even alle verplichtingen los te laten en te gaan voor je eigen geluk.

Dat dit voor bepaalde groepen mensen inhoudt dat ze hun trouwring afdoen en vervolgens een losbandige week hebben waarin ze vreemdgaan, want het is tenslotte hún week, daarvan had ik werkelijk nog nooit gehoord. Ik heb er verder geen oordeel over, mensen moeten lekker doen waar ze zin in hebben, ik kan niet achter de voordeur kijken en wie weet is het voor sommigen het geheime ingrediënt om hun relatie leuk te houden.

Wintersport is niet mijn ding, misschien dat ik er daarom nooit van heb gehoord?

fotoserie - 1 - half 8

Iedere ochtend ben ik net even voor half 8 boven, op de vierde verdieping van ons schoolgebouw. Ik ben een van de eersten. Op maandag is het kantoor voor mij alleen, op dinsdag en donderdag zit onze NT2 docent tegenover mij, op woensdag en vrijdag deel ik het kantoor met onze jeugd- en gezinsspecialist. Beide collega's, respectievelijk een vrouw en een man, zijn fijne mensen waar ik een goede werkrelatie mee heb.

Ik vertrek tussen 07.05 en 07.10 uur en ben ongeveer tien minuten later op school. Dan pak ik koffie en neem ik de lift naar mijn kantoor. Niemand controleert, maar ik wil niet later dan 07.30 mijn laptop aanzetten. En dat lukt 99 van de 100 dagen. 

plaatjes en praatjes

Elke dag een foto in april. Een idee van Ilona van de blog Gewoon Iloon. Vind ik een leuk idee en ga ik ook doen. 

Ik heb een vrij oude mobiele telefoon en daar maak ik niet de beste foto's mee. Ook ben ik geen goede fotograaf en let ik niet op compositie, lichtval en meer van dat soort dingen. Dus verwacht geen prachtige foto's, maar gewoon een praatje bij een plaatje.

Morgen de eerste foto, met tekst, in een reeks van 30.

op mijn bord in week 13 / 2026

Deze week aten we nog samen, volgende week ben ik een week alleen. Niet alles ging zoals gepland, maar lekker was het allemaal wel. Ik heb geen foto's gemaakt, zal proberen om dat komende week wel te doen. 

maandag 23 maart

volkoren penne met prei en champignons (in room) - broccoli - sla met komkommer

dinsdag 24 maart

börek  (laatste stuk uit de vriezer) - broccoli - gemengde sla

woensdag 25 maart

nasi - kip saté met pindasaus - zoetzure komkommer

donderdag 26 maart

gebakken aardappels - broccoli - sla met komkommer en tomaat

vrijdag 27 maart

brood met makreel - gemengde sla

zaterdag 28 maart

gewokte groenten - tarwenoedels - tempeh - pindasaus

zondag 29 maart

bord vol lekkers: falafel, geroosterde tomaten en uien, bulgur, bloemkool met spicy chili oil, stukje börek, yoghurtknoflooksaus - radijsjes - sla met komkommer

Volgende week staan er wat dingen uit de vriezer op het menu. Kleine kliekjes, laatste porties. Die wil ik opmaken. 

zo was mijn week 13 / 2026

zondag 22 maart

T. staat samen met mij op. Normaal gesproken is hij niet zo vroeg op zondag. Het is al lekker licht en ook niet zo mistig als gisterochtend. T. gaat werken, ik ga sporten. Na het sporten de was buiten hangen, bieten, eieren, broccoli en pasta koken voor komende week en ook weer buiten koffie drinken. Voorlopig voor het laatst want de voorspelling is dat het kouder wordt volgende week. 

Dan naar de bieb waar het laatste boek van Anna Enquist voor me klaarligt. Ik vind haar een bijzonder goede auteur en heb alles van haar gelezen. Als ik weer thuis ben kan ik nog een uurtje in de zon buiten zitten met mijn boek. Blote armen en benen, weer vitamine D opnemen. Ondertussen staat er een pan met water en snijdsels (ui, peen, prei, knoflook, selderij - uit een zak uit de vriezer) op de inductieplaat. Met de bouillon maak ik straks pompoensoep.

Lunchen, vaatwasser aan en binnen verder lezen want nu staat er geen zon meer op ons terras en dan is het toch nog behoorlijk fris.

Later op de middag nog een prei in dunne reepjes in de bouillon, als de prei zacht is de geroosterde pompoen uit de vriezer erbij en dan de staafmixer erin. Niet te fijn malen, ik wil nog wel wat textuur, het moet geen heel gladde soep worden.

Ook nog kleding voor de week uitzoeken, dan tafeldekken, eten verder afmaken en aan tafel. Zo is ook deze dag alweer bijna afgelopen, en daarmee ook het weekend.

maandag 23 maart

Op school geen drukke dag, tussen de bedrijven door fiets ik naar het ziekenhuis voor mijn afspraak met de neuroloog. Fijn gesprek en wat aanpassingen aan de medicatie. Ergens in mei een belafspraak om te bespreken hoe het dan gaat.

Op school koffiepauze en daarna mijn overleg met de directeur. Hij is ad interim en heeft nog vier weken te gaan, na de meivakantie start onze nieuwe directrice. Ik heb altijd leuke gesprekken met de a.i. en zal het samen sparren missen. 

Na de lunchpauze worden de deelnemers aan de Malagareis bekend gemaakt. De student met de enkelband is geen deelnemer. Ik hoor dat zijn gedrag op school, ondanks de enkelband, nogal te wensen overlaat en dat hij daarom niet meegenomen is in de loting. Voor een van de begeleiders een opluchting, zij was fel tegenstander van zijn deelname. Een andere begeleider haalt zijn schouders op. Hij was voorheen jongerenwerken en heeft voor hetere vuren gestaan.

Einde van de dag sporten en daarna snel verder lezen in het boek 'Het einde van Erna Ankersmit'. T. zorgt voor het eten, ik maak de sla en dek de tafel. Gezellig weer samen eten. 

dinsdag 24 maart

Op dinsdagochtend heb ik altijd dezelfde vergaderingen. Samen met mijn zorgcollega's bespreek ik de een aantal studenten die een extra zorgbehoefte hebben. De lijst is wekelijks anders, er kunnen studenten af, daar gaat het dan goed mee, en er komen studenten bij. We kijken wat nodig is om een student verder te helpen. 

Ook bijeenkomst van de plaatsingscommissie, er worden in deze tijd van het jaar veel intakegesprekken gevoerd met studenten die na de zomervakantie bij ons beginnen.

Tenslotte nog een ingelast overleg met mijn directeur. Ons hoofdkantoor, de afdeling financiën, heeft een prognose nodig voor het aantal studenten op alle verschillende opleidingen en niveaus voor de jaren 2026 tot en met 2030. Voor 2026 is het makkelijk, die prognose staat klaar en werk ik wekelijks bij. Voor de jaren daarna is het lastiger. Ik heb wel een idee, gebaseerd op aantallen van de afgelopen jaren en de eerder gemaakte prognoses voor de komende jaren. Kwestie van bijstellen en het betere gokwerk. Na ruim een uur hebben we alles ingevuld en kan het Excelbestand retour naar de financiële mensen. 

's Middags wat administratie dan naar huis. Het is nog lekker buiten maar begint al te waaien. Ik ga lekker sporten en daarna maak ik mijn eigen eten. We wijken van de planning af, komt vandaag beter uit.

woensdag 25 maart

Stevige wind en een paar spetters onderweg naar school. Een uur later regent het hard en een paar collega's komen kletsnat binnen. 

In de ochtend twee vergaderingen, daarna heb ik geen afspraken meer en tijd voor andere dingen. Mijn pauzedienst, een rondje om de school om te kijken of er geen gekke dingen gebeuren, kan doorgaan, het is net droog op dat moment. Wel erg koud, maar een frisse neus halen is toch best lekker. Er staat een handjevol studenten buiten te roken maar die veroorzaken geen overlast. 

Aaghh! We hebben muizen in school! Het is geen pure chocoladehagelslag op het aanrecht in ons keukentje van onze afdeling, het zijn muizenkeuteltjes!

donderdag 26 maart

Onstuimig weer. Ik moet er even tussenuit voor een afspraak buiten de deur en krijg zowel heen als terug een hagelbui op mijn fietshelm. Tussen alle buien en buitjes door schijnt de zon.

Gesprek met een student met enkelband, zijn moeder en zijn reclasseerder. Hij - het zijn tot nu toe altijd jongens - doet het goed op school, hij houdt zich aan zijn afspraken, volgt alle lessen, is bezig met een inhaalslag en ook is de stageplek tevreden. Vanaf volgende week worden zijn regels versoepeld en mag hij buiten school met vrienden, die vooraf worden gescreend door iemand van reclassering, afspreken. Tot nu toe is hij in zijn vrije tijd thuis. Hij kijkt er erg naar uit om weer een sociaal leven te hebben. Over twee weken mag zijn enkelband er ook af. Nu maar hopen dat hij nooit meer de fout in gaat.

vrijdag 27 maart

Bijna niemand op school. De helft van het team heeft cursus, er zijn wat parttimers en er is een zieke. Niet erg zo'n vrijdag met maar een paar mensen. Ik heb administratie te doen maar er is dan ook wat meer tijd om te pauzeren en wat te kletsen met elkaar.

Eind van de dag gaan T. en ik naar buren wat verderop in de straat. Zij verhuizen morgen naar een ander deel van het land en we zwaaien ze uit. Ik verwacht niet dat we contact houden, we zien ze nu ook erg weinig. Soms een praatje in de straat en T. doet af en toe een klusje voor ze.  Ze zijn een stuk jonger dan wij en hebben twee kleine kinderen. We wensen ze veel succes met het nieuwe huis en de nieuwe banen.

zaterdag 28 maart

Als ik naar de sportschool vertrek stapt T. in de auto om naar Frankrijk te rijden. Ik ben de komende week in mijn uppie. Lunchafspraak met een vriendin gaat niet door, zij moet naar haar moeder. Afspraak nu over twee weken.

Ik doe wat ik altijd doe na het sporten. Eerst koffie met een boterham, vandaag niet buiten want daar is het echt te koud voor. Dan rondje boodschappen en als ik daar van terug ben kan de was buiten naar buiten want er komt geen regen meer aan. Althans, dat is wat de buienradarapp voorspelt. 

Ik heb geen afspraken vandaag en vind het wel even lekker om alleen te zijn. Sowieso vind ik dat niet erg, zeker niet wanneer ik moet werken. Ik ben met mijn vader en spreek af om eerste paasdag bij hem koffie te drinken. Hij heeft nog geen plannen.

Dan in de middag wat bloggen, lezen, puzzelen en televisie kijken. Ik heb nog veel opnames die ik wil kijken. Omdat ze van de BBC zijn kan dat alleen op de televisie thuis. Ideaal om te doen als ik alleen thuis ben. 

Zo nog even alles aan kant, ovenklok vast een uur vooruit zetten, de overige apparaten doen dat zelf en ten slotte controleren of de boel op slot is. Dan naar bed.

BN & BB #3

Ted Turner, misschien weet je meteen wie dit is, maar ik verwacht het niet. Ted Turner is de oprichter van CNN. En in die hoedanigheid heb ik hem ontmoet, alhoewel ontmoeten hier een groot woord is. Hoe zat dat dan?

Na wat uitzendwerk in Londen vond ik een echte baan. We leven dan eind jaren tachtig. Ik mocht aan de slag als receptioniste/secretaresse bij The Cable Authority. Een overheidsorganisatie belast met het toekennen van vergunningen aan bedrijven om kabeltelevisie in het land aan te leggen. Daarnaast bewaakte de Authority het aanbod van kabeltelevisie. Er was een Controller of Programming en een Controller of Advertising. Voor deze laatste werkte ik als zijn secretaresse. Ook zat ik in mijn eerste jaar achter de receptiebalie van ons piepkleine kantoor. 

Er kwamen veel fietskoeriers met videobanden van programma's en reclames die ter controle moesten worden bekeken bij mijn balie. Er kwamen ook andere bezoekers, hele delegaties van kabelbedrijven die hun bedrijf kwamen promoten, programmamakers en andere belanghebbenden. De telefoon stond ook niet stil. Een leuke, drukke en leerzame baan.

Op een dag stond er een grote Amerikaan met cowboyhoed op voor mijn balie. Van een gesprek was natuurlijk geen sprake, hij werd verwacht en de secretaresse van de Director General kwam al aanlopen. De enige reden dat ik deze ontmoeting heb onthouden was omdat ik onder de indruk was van de cowboyhoed. Ik wist niet dat mensen die echt droegen, dacht dat dat aan Hollywood films was voorbehouden. Ik vond het dan ook erg apart dat iemand zo'n hoed droeg en al helemaal dat hij hem pas afzette toen hij in het kantoor van de baas was aangekomen. Maar goed, als je Ted Turner bent dan kan je natuurlijk doen waar je zelf zin in hebt.

Volgende keer geen BB-er maar een BN-er. 

permanent

Angry old wife schreef een blog met de titel permanent. Toen ik het las dacht ik dat het over de krullen in het haar zou gaan. Dat bleek niet zo te zijn. Aaf van Zuinigaan dacht hetzelfde en schreef vervolgens ook een blogje met in de titel het woord permanent, bij haar ging het wel over kapsels. Sindsdien zit het woord in mijn hoofd en komen er allerlei herinneringen terug.

Mijn moeder had prachtig steil haar, ik heb dat haar van haar. Maar dat weet ik alleen van foto's waar ze als meisje op te zien is. Foto's van mijn moeder als tiener heb ik nooit gezien. Ze trouwde op haar 23e met mijn vader, niet in het wit en met een kek hoedje op, passend bij haar mantelpakje. Ik zie daar niet goed hoe haar kapsel is. Op foto's die daarna genomen zijn, door mijn vader, een enthousiast amateurfotograaf, heeft ze geen steil haar, ze heeft grove krullen, of misschien moet ik zeggen slagen in haar haar. 

Ik weet dat ze iedere zoveel weken naar de kapper ging en dan nam ze een permanent. Als dat nog vers was waren het vrij compacte krullen. Ik vond het er een beetje stijfjes uitzien. Een week of wat later zag het er dan wel weer wat natuurlijker uit. Haar wassen betekende daarna een lange föhnsessie. Door de regen fietsen betekende een plastic haarkapje en zwemmen betekende een badmuts. Want het haar mocht absoluut niet nat worden.

En toen kreeg ze op haar 39e voor het eerst kanker. En door de behandeling verdween haar haar. Ze ging een pruik dragen. Een pruik die heel veel op haar kapsel leek. Een dure pruik want mama wilde er tiptop uit blijven zien. Je moest dan ook echt goed kijken om te zien dat het een pruik was.

In de jaren daarna was ze afwisselend wat beter en dan weer ziek. Uitzaaiingen en behandelingen volgden elkaar in de elf jaar tot haar dood op. 

De laatste maanden van haar leven, ze wist dat het op ging houden, besloot ze geen pruik meer te dragen. Omdat ze geen chemotherapie meer kreeg groeide haar haar weer terug. Maar heel anders dan voorheen. Het was blond, terwijl mijn moeder altijd een brunette was, en heel fijn. Maar ook heel mooi. Ze droeg dit korte witte koppie met verve, ze zag er zelfs hip uit! Ik heb haar nooit kunnen vragen waarom ze in hemelsnaam al die jaren een permanent had gehad. 

En ik? Ik heb het zelf een keer geprobeerd. Na mijn relatiebreuk met nare ex ging ik de dingen doen die ík wilde. Daar hoorde ook een ander uiterlijk bij. Ik liet mijn haar groeien, het was mijn hele leven al kort, en ik nam een permanent. Een keer, daarna nooit weer. Ik vond het niet mooi en het stond me ook niet vond ik.  Ik liet het al vrij snel weer kort knippen en heb het zeker nog tien jaar kort tot heel kort gedragen. Nu is het lang en voorlopig laat ik dat zo. Lang en steil. 

op mijn bord in week 12 / 2026

Ik heb weer heel lekker gegeten deze week. Hollandse pot, maar ook gerechten, of onze variatie daarop, uit andere windstreken. De planning ging op de schop omdat T. griep kreeg aan het begin van de week.

maandag 16 maart

börek (vriezer, opgepiept in de airfryer) - broccoli - sla met tomaat en komkommer

dinsdag 17 maart

bordje vol: zilvervliesrijst, tempeh, gekookt ei, sperzieboontjes, geroosterde pompoen, broccoli, spinazie. satésaus - komkommer

woensdag 18 maart

netjes gepresenteerd voor de foto

alles op mijn bord

witlof met ham en kaassaus uit de oven - gebakken aardappels - sla met komkommer

donderdag 19 maart

bord vol lekkers: gerookte tofu, broccoli, gestoofde spinazie, peultjes, geroosterde tomaten en ui, feta,  bulgur -  sla met komkommer

vrijdag 20 maart

volkorenpita met makreel - broccoli - salade met tomaat en komkommer

zaterdag 21 maart

pizza primavera - salade   (uit eten bij de pizzeria)

zondag 22 maart

pompoensoep - zelfgebakken volkorendesembrood met kruidenboter - salade met komkommer en tomaat

Volgende week staat er een maaltijd met rookworst op het programma. Ook eten we een rijstgerecht en iets met prei. 

zo was mijn week 12 / 2026

zondag 15 maart

We staan samen op want T. gaat vanmorgen werken. Zo gaat dat als je zzp-er bent. Je deelt je eigen werktijd en -dagen in. Ik ga sporten en net als gisteren gaan we samen de deur uit.

Als ik thuiskom hang ik de was buiten. Het is mijn sportkleding van afgelopen week. Deze spullen doe ik nooit in de droger. 's Winters gaat het op een rekje, maar als het even kan hang ik het buiten op. Het droogt vrij snel en na een uur kan ik het al weer opvouwen en in de kast leggen.

Omdat het zonnig is en ik op de gratis stroom de inductieplaat kan aanzetten maak ik dingen klaar voor het eten voor komende week. Ik kook groente en aardappels en maak een saus. Dinsdag slechts een kwestie van de ovenschotel samenstellen en in de oven schuiven.  

's Middags gaan we op kraamvisite. Het baby'tje, een meisje, is de dag na mijn verjaardag geboren. Het is een schattig kindje en ze zit gedurende de visite bij mij op schoot te kirren en te lachen. 

Weer thuis is het etenstijd en omdat we soep met brood en een eenvoudige salade eten staat het eten in no time op tafel.

Nog even opruimen, journaal kijken, kleding voor de werkweek uitzoeken en dan ben ik weer klaar voor de nieuwe week. 

maandag 16 maart

Ik word een paar minuten voor het wekalarm wakker. Ontbijt maken, lunch maken, blogs lezen tijdens het eten van mijn havermoutpap en dan de deur uit.

Zodra ik op school ben en met mijn koffie achter de laptop zit bel ik de tandarts. Het is een grote praktijk en mijn eigen tandarts heeft deze week geen tijd, een andere wel dus ik maak de afspraak voor morgen. Komt goed uit, morgen geen werkafspraken die ik moet verzetten. 

T. is niet lekker en gaat vroeg naar bed, ik eet alleen. Gelukkig hebben we voldoende in huis voor snelle, makkelijke en gezonde maaltijden voor een persoon. Ook kan ik altijd wel wat bedenken met de dingen die we hebben zonder dat ik eerst nog boodschappen moet doen.

dinsdag 17 maart

We hebben een ontwikkelochtend. Het eerste deel ben ik aanwezig en is ook nog eens nuttig. Het tweede deel gaat over hybride werken (zowel thuis als op de werkplek werken) en de leiding wil weten hoe ons team over dit onderwerp denkt. De cao zegt dat hier afspraken over gemaakt moeten worden en die hebben wij nog niet. Ik vind ook dit een nuttig en interessant onderwerp maar kan er dus niet bij zijn. Zelf vind ik thuiswerken niet ideaal, ik ben het liefst op school.

De tandarts zorgt dat de afgebroken hoektand wordt voorzien van een nieuwe vulling en mijn tand ziet eruit als nieuw. De tandarts, een vriendelijke jonge vrouw, vertelt me dat dit wel een paar jaar zo kan blijven zitten. Een kroon op termijn is wel het advies. Donderdag moet ik naar mijn eigen tandarts voor een andere, minder dringende, klacht en ik zal het dan met haar bespreken.

De uitzondering bevestigt de regel want na het bezoek aan de tandarts ga ik naar huis om thuis te werken. Ik heb een half verdoofde mond en kan niet goed en netjes eten en drinken en sla de gezamenlijke lunch op school over. Ik slurp koffie naar binnen en eet mijn boterham in stukjes. Dan doe ik wat werk en wanneer de verdoving zo goed als uitgewerkt is lunch ik. 

pompoen, ui, knoflook, gemberpoeder, komijnpoeder, korianderpoeder, peper en olie, half uur op 200 graden hete lucht

soep in een zak, niet van Unox maar van mevrouw Niekje

Omdat ik toch thuis ben, de zon schijnt en ik ontdek dat de pompoen in de koelkast plekjes krijgt, besluit ik om deze te roosteren in de oven. Samen met een ui, knoflook en kruiden. Voor nu gaat de zak de vriezer in, binnenkort maak ik er soep mee. Dan nog de laatste werkdingen, e-mails lezen en beantwoorden, daarna omkleden om te gaan sporten.

T. ligt met koorts op bed, het leek even goed te gaan maar vannacht toch ineens 39 graden. Ik eet 's avonds alleen, de planning van het weekmenu gaat op de schop deze week. 

woensdag 18 maart

In het NS station van onze kleine stad is een stemlokaal. Het is op mijn route en open vanaf 6 uur, dus ik kan voor school al mijn stem uitbrengen. Voor ik vertrek nog snel een foto van het ID-bewijs van T gemaakt en de stempas van de volmacht voorzien. Ik ben meteen aan de beurt en ik stem vandaag voor twee. Het kost me een paar minuten.

Na de gezamenlijke start, duurt meestal 10 minuten, heb ik een overleg met vijf collega's. Het is een geen gemakkelijk gesprek, dingen lopen niet lekker in de communicatie richting team en studenten en als gespreksleider moet ik zorgen dat het gesprek eerlijk en open is en blijft en dat iedereen ruimte krijgt om te spreken en feedback te geven. Als het na een uur klaar is ben ik opgelucht maar ook moe. 

Daarna nog een kort overleg over een student met een hoorprobleem en ernstige woordblindheid. Welke voorzieningen zijn er om hem door zijn examens heen te loodsen en hoe moet de begeleiding van de docenten eruit zien? Dit zijn de leukere kanten van mijn werk: iemand die door velen als kansloos wordt gezien toch de kans geven.

Na de koffiepauze heb ik mijn ontwikkelgesprek. Het heeft, zoals ik had verwacht, niet heel veel om het lijf. Ik krijg wat complimenten, kan mijn zegje doen over mijn huidige werkzaamheden en waar ik over vijf jaar ben hoef ik niet eens op in te gaan. Ik doe mijn werk nog steeds naar ieders tevredenheid, ook die van mijzelf, ervaar genoeg autonomie en ben een prima teamspeler zonder dat ik daar heel erg mijn best voor doe. Mijn ziekteverzuim is het laagst van het hele team, ook best iets om trots op te zijn als een-na-oudste van het team!

T. eet nog steeds niet mee, ik ga nu toch maar de dingen die als deels bereid de koelkast staan voor mezelf klaarmaken. Geen verkeerde beslissing want het is weer heerlijk.

donderdag 19 maart

Vandaag veel administratief werk, prognose bijwerken, verzuimmeldingen doen, inlezen in een nieuw te beoordelen examen en ook weer voorbereidingen doen voor mijn lessen voor volgend jaar. 

Het verschil in temperatuur om zeven uur 's ochtends en in de middag, als ik naar huis fiets, is zo'n 10 graden. Wanten gaan de tas in, die heb ik niet nodig.

Ik fiets langs de toko een neem soto ajam mee voor T. Hij heeft nog steeds weinig trek maar moet natuurlijk wel wat eten. Soto ajam is zijn favoriete soep, normaal maakt hij dit zelf maar dat gaat nu niet. Ik ga sporten en maak einde van de dag wat lekkers te eten voor mezelf. Ik kijk deel twee van Rust en Vreugd. Vind het aardig, meer ook niet. 

vrijdag 20 maart

Het is heel erg stil op school, het is Suikerfeest en een aantal collega's en studenten zijn vrij. Ook zijn er collega's naar een cursus en er is er een ziek. We zijn met een klein clubje. Ik heb geen afspraken maar wel erg veel losse administratieve dingen te doen. Ik stort me op mijn werk want ik wil alles af hebben vandaag. Volgende week staat er veel in de agenda. De periode tot aan de zomervakantie is altijd druk. De zomervakantie lijkt nu ook nog ver weg, maar door vakantie en vrije dagen zijn er toch niet zo heel veel werkdagen meer. 

Na het werk fiets ik langs de markt en neem ik een en ander mee. Dan door naar huis, werkkleding uit, bed opmaken, en vaatwasser legen. Dan klaar met mijn taken voor vandaag en aan het weekend beginnen.

zaterdag 21maart

Geen zon, beetje mistig. Weerbericht voorspelt later op de ochtend zon. Ik wacht niet met wassen maar zet de machine aan. Kan de was naar buiten wanneer ik terug ben van de sportschool.

We ontbijten samen, T. voelt zich weer beter en gaat vandaag werken. Ik ga sporten. 

boompje met knoppen

de eerste bewoners van de bee & bee dienen zich aan

koffie in 't zonnetje

Er is zuurdesembrood, T. maakt dat zo af en toe en ik neem er een snee van bij mijn koffie. Geroosterd en met pindakaas. Dat zoiets simpels zo lekker kan zijn. Inmiddels schijnt de zon en voor het eerst dit jaar zit ik even buiten om mijn koffie te drinken en wat zonlicht te absorberen.

Er gaat weer een was de machine in en dan op de fiets naar het centrum voor wat laatste boodschappen. Heerlijk om nu buiten te zijn. 

's Avonds hebben we allebei zin in pizza en we besluiten om naar de pizzeria in de wijk te gaan. Even bellen om te vragen of er plek is, we kunnen een half uur later komen. Het is vijf minuten lopen en drie kwartier later zitten we te eten. Gezellig en lekker.

mee, ja of nee?

In de lunchpauze vorige week een stevige maar interessante discussie tussen de collega's. In mei vindt er een studiereis naar Malaga plaats. Vanuit de overheid wordt het gestimuleerd om studenten in het mbo de kans op een buitenlandervaring te geven.  

Ieder jaar vinden er diverse korte en langere buitenlandreizen plaats. Onze studenten zijn al in België, Duitsland (Berlijn), Spanje (Malaga) en diverse plaatsen in Griekenland en Turkije geweest. Daar leren ze dingen over de cultuur, ze kijken op een school of ze doen een echte stage. Er zijn altijd maar een bepaald aantal plekken beschikbaar. Reizen worden via posters in de school en informatiesessies in de klas bij de studenten bekend gemaakt. Studenten mogen zich dan aanmelden. Er zijn echter wel wat voorwaarden om mee te mogen.

Zo mag je geen schorsing op je naam hebben, je mag geen studieachterstand hebben en je mag geen hoog ongeoorloofd verzuim hebben. 

Studenten melden zich niet massaal aan, maar voor iedere reis zijn er altijd genoeg gegadigden waardoor er soms ook moet worden geloot. Aan de studiereis naar Malaga mogen 12 studenten deelnemen. Er zijn inmiddels al meer dan 12 aanmeldingen, volgende week is de sluitingsdatum.

Een van de studenten die kenbaar heeft gemaakt mee te willen heeft een enkelband. Over enkelbanden en school schreef ik al eerder een blog. 

Los van het feit of deze student van de rechter of reclassering toestemming krijgt om de grens over te gaan en hoe hij dan door de detectiepoortjes op de vliegvelden komt, vinden we dit een lastige aanmelding.

In het team zijn verschillende meningen, ook onder de begeleidende collega's. Zo zijn er mensen in het team die vinden dat hij mee mag. Hij voldoet aan de voorwaarden want op school gaat het goed. Wat er buiten school is gebeurd mag niet meetellen, daar heeft de rechter al een straf voor opgelegd.

Er zijn ook collega's die vinden dat hij niet in aanmerking komt omdat hij een enkelband heeft. Zij vinden dat een veroordeling en een straf best gevolgen mag hebben in zijn leefwereld. Een geval 'wie zijn billen brandt...' Bovendien zijn zij van mening dat het goed mogelijk is dat hij tijdens deze reis misschien niet het gewenste gedrag zal vertonen. Hij heeft een behoorlijk zware straf gehad en dat was niet omdat hij een rolletje drop heeft gestolen. 

De collega's die vinden dat hij wel mee mag zeggen dan dat alle andere studenten net zo goed onaangepast gedrag kunnen vertonen tijdens zo'n reis, en uit ervaring weten we dat dit klopt. Het zijn en blijven jongeren die zonder ouderlijk toezicht een poosje van huis zijn, een leeftijd hebben waarbij ze experimenteren met van alles en nog wat, op school maar ook buiten school. Met een groep op reis gaan brengt altijd risico's met zich mee.

Ik ben benieuwd naar het vervolg. Jullie vast ook.

tip van het jaar

Ik heb zondag een tip gekregen waarvan ik nu al weet, nog voor het einde van het eerste kwartaal van dit jaar, dat dit dé tip van het jaar is. 

In mijn weekoverzicht van week 11 vertelde ik dat ik heel weinig auto rijd en dus ook zelden moet tanken en dat ik me daardoor nooit kan herinneren aan welke kant van de auto de benzinedop zich bevindt.

Petra reageerde en vertelde dat bij haar auto een pijltje staat naast het icoonje van de benzinepomp op haar dashboard. Misschien had ik dat ook? Ik beloofde haar dat ik zou kijken.

Zondag ging ik een ritje maken en warempel.... bij mij op het dashboard stond er óók een pijltje naast het icoontje van de benzinepomp! Nooit eerder op gelet en als ik het al heb gezien dan heb ik me nooit eerder afgevraagd waarom dat tekentje er stond. Niemand, ook mijn Londense rij-instructeur niet, heeft me hier ooit op gewezen. 

Zou dit iets zijn waarvan iedereen op de hoogte is behalve ik? Hoe dan ook, ik ben blij dat ik het weet. Wat ontzettend handig!

Dank je wel Petra!

op mijn bord in week 11 / 2026

Deze week hebben we de kookbeurten goed verdeeld en ook weer wat uit de vriezer gehaald.

maandag 9 maart

volkorenpasta met geroosterde tomaten en verse basilicum - broccoli - sla met komkommer

dinsdag 10 maart

captain's dinner - broccoli - sla met komkommer

woensdag 11 maart

börektaart - peultjes - broccoli - sla met tomaat en komkommer

donderdag 12 maart

rotimaaltijd: kousenband, taugé, gekookte aardappel, rotiplaat, gekookt ei - zoetzure komkommer

vrijdag 13 maart

crunchwrap met falafel - broccoli - sla met tomaat en komkommer

zaterdag 14 maart

rijstnoedels - gewokte groenten (ui, taugé, verse gember, knoflook, wortel, paprika en savooiekool) - omeletreepjes - pindasaus

zondag 15 maart

pompoensoep - volkorenbrood met feta, zongedroogde tomaat en basilicum - sla met komkommer

De ovenschotel voor dinsdag is vandaag al in losse onderdelen gekookt, hoeft alleen nog in elkaar gezet te worden. En als het gaat zoals gepland eten we twee keer peulvruchten volgende week. 

zo was mijn week 11 / 2026

zondag 8 maart

Internationale Vrouwendag. Ik ben blij dat het bestaat ook al doe ik zelf niets met deze dag. Misschien zou ik dat wel moeten doen. Maar wat dan? Daar zou ik me in moeten verdiepen.

Weer een mistige ochtend. Het is licht maar daar is ook alles mee gezegd. De thermometer geeft zes graden aan. Als ik de radio aanzet om naar Vroege Vogels te luisteren hoor ik het weerbericht. Het wordt beter maar pas vanmiddag. 

paar hapjes genomen, pil niet

De pillen die Max voor zijn epilepsie krijgt hebben kiparoma en moeten dus een lekker hapje zijn. Maar Max heeft al een tijdje geen zin meer om zijn pil op te eten. Dat is nieuw. Het lukt ons wel om de pil in zijn bek te stoppen, soms moet dat een paar keer omdat hij hem gewoon weer eruit wipt met zijn tong. Omdat hij eens per week natvoer krijgt en dat altijd meteen opeet, verstoppen we zijn pil nu in een lepeltje natvoer. Dat werkt helaas maar af en toe. Soms eet hij er omheen, soms negeert hij het smakelijke snackje volledig. Vanmorgen kijkt hij ook niet en duurt het meer dan een uur voor hij het bordje leeg eet. 

Ik ga na het ontbijt sporten en als ik daar van terug ben en mijn koffie op heb pak ik de auto voor een ritje omdat ik moet zorgen dat de accu van de auto opgeladen blijft. Ik ga meteen tanken, dat doe ik ook maar een paar keer per jaar en ik vergeet iedere keer aan welke kant de tankdop zit!

Daarna, wel op de fiets, nog even naar de bieb. Het is inmiddels zonnig. Dan lunchen en vervolgens op de inductieplaat mijn groente voor mijn lunchsalade koken. Ook kook ik broccoli voor bij het eten en alvast de pasta voor morgen. De gratis stroom optimaal benutten en zo min mogelijk gas gebruiken.

's Middags niet veel om handen. Kleding voor de week uitzoeken, laatste was opvouwen en opbergen, bloggen, Podium Klassiek kijken en wat lekkers te eten maken voor mezelf. 't Weekend is weer voorbij.

maandag 9 maart

Ik heb een afspraak met student R. Hij volgt een niveau vier opleiding maar ondanks veel hulp en ondersteuning lukt het hem niet om richting afronding te gaan. Hij zit geestelijk en lichamelijk niet goed in zijn vel. Externe hulp is nu ook betrokken maar ondanks alle afspraken en begeleiding moet ik hem vandaag vertellen dat wij hem gaan uitschrijven. 

Onze maatschappelijk werker is bij het gesprek aanwezig, net als zijn mentor. R. brengt zijn moeder mee. Tijdens het gesprek zegt R. zo'n vier tot vijf keer dat hij nu net zo lief zelfmoord pleegt, want wat moet hij anders. Hij heeft een studieschuld en ziet niet hoe hij dit ooit kan afbetalen. Onze maatschappelijk werker vertelt hem dat hij een kwijtschelding kan aanvragen. Dit is niet eenvoudig, maar mogelijk. Niet mijn expertise dus er wordt een vervolgafspraak gemaakt.

Ik ken R. al vanaf zijn start bij ons en de keren dat ik hem spreek, soms in het voorbijgaan op de gang, zegt hij dit soort dingen. Zijn moeder verblikt of verbloost als hij dit zegt tijdens het gesprek niet. Wij ook niet. Wanneer het gesprek is afgerond, gelukkig met goede afspraken, praat ik na met de twee collega's. Hebben we het juiste gedaan en gezegd? Ja, dat hebben we. Meer dan we gedaan hebben kunnen we niet doen. R. heeft professionele hulp nodig. Wij zijn een school. Ondanks het vervelende gevoel na zo'n gesprek moet ik dit afsluiten. 

dinsdag 10 maart

Na een drukke ochtend met diverse vergaderingen heb ik een gezellige lunch met een collega die ik al een poosje niet heb gesproken. Op een of andere manier lopen we elkaar mis, is hij ook druk en werkt hij regelmatig thuis. Ik ken hem nu al 14 jaar en we werkten tien jaar nauw samen. We hebben uitgebreid bijgepraat over ons werk, over thuis, hij over zijn jonge kinderen en over de komende vakanties. Ik hoef niet met iedereen zo'n nauwe band, maar met sommige collega's ontstaat dat en dat is heel leuk. 

woensdag 11 maart

Ik heb mijn weekoverleg met de directeur. Ik bespreek student R. en we komen tot de conclusie dat onze ondersteuning goed en toereikend is voor de gemiddelde student. Voor studenten die extra zorg nodig hebben moeten specialisten ingeschakeld worden, dat is niet onze taak noch onze expertise.

Ik vervang de verzuimcoördinator en heb in mijn agenda op woensdagochtend tijd geblokkeerd om verzuimtaken te doen. Zoals controleren of collega's aan- en afwezigheid tijdens de lessen invullen in het roosterprogramma. Ik doe dit door middel van steekproeven. Daarnaast is er een klassenoverzicht waar hoog verzuim wordt geregistreerd, hier kijk ik ook naar en indien nodig neem ik contact op met de student en soms ook ouders. Ook kan ik Leerplicht een melding sturen. Het is een boel werk en moet zorgvuldig gebeuren. Het nalopen van de registraties en de collega's aanspreken wanneer het niet op orde is is minder leuk maar moet wel gebeuren. 

donderdag 12 maart

Als ik de deur uitga is het licht en zelfs al een beetje zonnig. Geen volle agenda, een overleg en na de lunchpauze mondelingen Engels. Ik heb tijd voor administratie en begin ook alvast aan mijn lesmap voor volgend schooljaar. Van iedere les wil ik de theorie en de vragen en opdrachten up-to-date maken. Daar heb ik natuurlijk nog genoeg tijd voor, maar ik wil alvast een beginnetje maken. 

Ik eet alleen vandaag en maak voor mezelf een lekkere Surinaamse maaltijd. Na het eten kijk ik naar Bed en Breakfast en ga ik op tijd naar bed, ben moe en heb al een paar dagen een beetje zere keel. Net geen keelpijn maar het zit er tegenaan. 

vrijdag 13 maart

Harde wind, de fietspaden liggen vol met grote takken, onderweg zie omgewaaide hekken en kliko's. Ik heb wind mee en ben sneller dan normaal op school. Halverwege begint het te regenen maar gelukkig blijft het bij een paar spetters.

Vandaag maken de studenten van een van onze klassen, samen met een paar docenten, een lunch voor zo'n 20 ouderen uit de wijk. Dit doen we ieder jaar en het is leuk om te zien hoe zorgzaam de studenten zijn en hoe de ouderen hier op reageren. 

Als ik weer naar huis ga miezert het nog, toch stop ik even op de markt. Mijn keel is beter, T. heeft het nu en ook een beetje koorts. Hij gaat eind van de middag naar bed. Ik ga op vrijdag niet meer sporten dus ik begin het weekend in mijn eentje. Ik maak weer wat lekkers te eten voor mezelf, T. heeft alleen maar trek in soep en gelukkig heeft hij nog een paar porties van zijn lekkere bruine bonensoep in de vriezer. 

Tijdens het eten bijt ik in mijn crunchwrap. Die is niet heel hard en na een paar happen, ik heb hem bijna op, hoor ik toch een krak. Niet het kraken van wrap helaas. Mijn hoektand linksboven breekt af. Deze tand is al eens gevuld en ik zie een stuk van de vulling zitten. Waarschijnlijk een scheurtje en daardoor niet meer stevig. De tandarts heeft het bij de controle niet gezien. Kan me niet herinneren wanneer deze tand gevuld is, zal lang geleden zijn. 

Het doet geen pijn. Wel voorzichtig zijn nu, want als er nog meer afbreekt en de vulling ook los komt dan gaat het wel pijn doen want dan komen de wortels bloot te liggen. Ik kan me werkelijk geen jaar herinneren zonder tandartsgedoe. Bruggen, kronen, implantaten. Dit wordt ook een kroon, dat weet ik zeker. Maandagochtend meteen de tandarts bellen.

zaterdag 14 maart

Ik ben vroeg wakker, ben onrustig en heb erg veel last van mijn brandende armen. Ook stress vanwege de afgebroken tand. Ik slaap niet meer en voel me niet fit als ik opsta. 

Druilerig weer. T. moet boodschappen doen voor zijn werk. Ik ga tegelijk met hem de deur uit en fiets naar de sportschool. Daar doe ik een kort rondje. Daarna koffie en een boterham en dan ga ik zelf ook nog wat boodschappen doen. Naast de gebruikelijke supermarkten ook nog even naar de Hema en ook fiets ik langs de bloemenkraam. We gaan morgen op kraamvisite, ik koop een cadeautje voor de baby en een bos tulpen voor de ouders. 

's Middags geen plannen, we kijken de eerste aflevering van Rust en Vreugd en we lummelen wat. Ik vind het leuk, T. is minder enthousiast. Misschien iets te veel een vrouwenserie? Het is nog wat tam, maar ik verwacht dat het nog op gang moet komen. Ik kook weer voor mezelf, dat is vaste prik op zaterdag. IJs toe ook. Na het journaal van acht uur kijken we 2V12 waarbij we op het puntje van onze stoel zitten bij de heren die een derde ronde spelen. Daarna gaat de tv uit en is de zaterdag voor ons voorbij.

zoektocht

Vorig jaar zijn we de zoektocht naar een fijn vakantiehuis erg laat gestart. Met als gevolg dat er geen vakantiehuizen meer waren die aan onze eisen en wensen voldeden. Toen hebben we besloten om die zomer niet op vakantie te gaan.  En dat was prima. Ik heb me niet verveeld, als ik het me goed herinner was het ook vaak lekker weer. Toch hebben we zin om dit jaar wel weg te gaan.

De zoektocht naar een vakantiewoning begon dan ook eerder dit jaar, eind februari ging ik er voor het eerst voor zitten. Zo'n 20 woningen geselecteerd omdat deze op het eerste gezicht er leuk uitzagen, groot genoeg waren, met alle voorzieningen die wij belangrijk vinden en ook nog op een plek waar we graag naar toe willen. Bij nadere inspectie voldeden ze toch niet. Weer verder zoeken, maar ook toen niets gevonden.

Zondagmiddag vroeg T. aan mij of ik het erg vond om naar een eerder bezocht vakantieadres te gaan. We hadden tenslotte een heleboel fijne vakanties in mooie en geschikte vakantiehuizen gehad de afgelopen jaren. Wat mij betreft prima, ik hoef niet iedere keer naar een andere plek. T. herinnerde zich een huis in Frankrijk. We zochten het op, het was nog vrij in onze weken, we stuurden een mail en op maandag was alles in kannen en kruiken en nu is onze vakantie geboekt.

Het huis heeft alles wat we willen, de omgeving is schitterend. Mooie dorpen en steden maar ook natuur. We rijden er in twee dagen heen dus ik ga nog op zoek naar een leuk hotel voor de heenreis en eentje voor de terugreis.

Heen delen we de route in twee gelijke delen. Terug gaan we op zaterdag een lang stuk rijden en op zondag een korter stuk, zodat we rond het middaguur thuis zijn. Hebben we de tijd om alles weer uit te pakken en op te ruimen en de eerste was te draaien. Vinden we allebei fijn. Maar eerst natuurlijk op vakantie!

piz

Het is een bestaande afkorting en staat voor Pensioen In Zicht. Iemand vertelde mij dit en toen ik het in de zoekmachine invoerde kwamen er inderdaad veel sites naar boven die iets doen met of schrijven over piz.

Het zijn voornamelijk websites van bedrijven die cursussen, trainingen en zelfs workshops in het buitenland organiseren voor mensen, eventueel samen met partner, die niet ver van hun pensioen verwijderd zijn. Het schijnt dat je dan in een groot diep zwart eng gat valt en slechts met behulp van een cursus uit dit gat kan komen. 

Vorige week sprak ik een kennis op de sportschool. Ze is een vrouw van bijna 67 en heeft een partner die een paar jaar jonger is dan zij. Zij werkt vier dagen, de partner heeft onlangs zijn ontslag ingediend en is nu even thuis. Hij betaalt dit zelf. Hij heeft een eigen huis en ze verblijven zowel bij haar als bij hem. Ze eten meestal bij haar thuis. Wanneer hij bij haar is doet hij niet veel. Als zij 's ochtends het eten klaar legt dan zet hij het 's avonds op. 

Ze vertelde dat zich zich groen en geel ergert wanneer zij aan het eind van de werkdag, na ook nog een half uur fietsen, thuiskomt en partner met een biertje voor de tv zit. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, maar helemaal eerlijk is het niet. Hij heeft voor een paar maanden sabbatical gekozen omdat hij zijn werk echt vreselijk vond. En dat hij zijn kostbare tijd nu vult met niksnutterij is aan hem. 

Dat zij hiervan baalt snap ik ook wel hoor, ze is moe als ze thuiskomt en het zou fijn zijn als hij voor alles zorgde tijdens haar afwezigheid. Maar vooraf hebben ze daar geen afspraken over gemaakt heb ik begrepen. Zij verwacht dat hij ineens heel andere dingen doet dan voorheen, waarschijnlijk heeft hij geen idee dat zij dit verwacht. 

Ik las laatst ook ergens, weet niet meer waar, over een net gepensioneerde man die de hele ochtend YouTube filmpjes zit te kijken. De vrouw des huizes vindt dit niet leuk. Ook dat snap ik wel. Zeker als je gewend bent dat je alleen thuis bent, of in een leeg huis thuiskomt na je werk en dan wat tijd voor je zelf hebt. 

Wanneer mensen met pensioen gaan is dit natuurlijk een enorme verandering in het leven, ook in het leven van de partner als die er is. En dat gaat dus niet bij iedereen even makkelijk. Ik ken gelukkig ook voorbeelden van mensen waarbij het vanaf dag een al goed ging, mensen met hobby's en een groot sociaal netwerk. Zij hebben vaak een vollere agenda na het pensioen dan ervoor. 

Een paar jaar geleden was T. door omstandigheden een poosje thuis. Ik vond dat ook lastig. De taakverdeling was niet de reden. Die is bij ons al heel lang hetzelfde. Ik doe een paar dingen in huis, T. doet de rest, de verdeling is denk ik 20/80. Toch was het ineens anders en dat hebben we besproken. Waarom vond ik het lastig, wat kon ik daar aan doen, wat kon hij daar aan doen? 

Het zat in vrij kleine dingen. Ik ben soms niet meteen toe aan een gesprek als ik na mijn werk thuiskom. Dan zit mijn hoofd nog vol, heb ik een dag lang veel gepraat en moet ik echt even ontspannen. Ik ga natuurlijk naar de sportschool maar ik ben ook altijd even thuis en heb dan mijn routine. En zo waren er wat punten waar we toen afspraken over hebben gemaakt. Vaak zijn het aannames en verwachtingen waardoor er ergernis en frustratie ontstaan. Gooi het op tafel, praat erover, spreek het uit. En dan kan je daarna afspraken maken. Bij ons werkte dat goed.

Zou het echt zo simpel zijn? Dan moet ik misschien een carrière als PIZ coach overwegen!

op mijn bord in week 10 / 2026

Weer een heerlijke eetweek, met vlees- en vegetarische gerechten. Gezond en gevarieerd.

maandag 2 maart

volkoren penne met champignons en geroosterde courgette in roomsaus - sla met tomaat en komkommer

dinsdag 3 maart

savooiekoolstoof - aardappelpuree - rookworst - sla met komkommer

woensdag 4 maart

Indische groentesoep - rijst - pittige tempeh - zoetzure komkommer

donderdag 5 maart

gebakken aardappels - gepocheerd ei - rode koolsla - broccoli - groene sla met tomaat

vrijdag 6 maart

aardappelpreisoep - volkorenbrood met kipfilet - broccoli - groene sla met komkommer

zaterdag 7 maart

rijstnoedels - gewokte groente - pittige tempeh - pindasaus - zoetzure komkommer

zondag 8 maart

crunchwrap met gerookte tofu, ijsbergsla, tomaat en yoghurtsaus - rode koolsla - broccoli - groene sla met komkommer

Het menu voor volgende week staat natuurlijk al vast, we beginnen met pasta, we eten een keer kip en ook haal ik börek uit de vriezer.

 

zo was mijn week 10 / 2026

zondag 1 maart

Vandaag heb ik weinig zin om te bloggen. Ik vraag me af waarom ik iedere week aan de wereld prijsgeef wat ik allemaal doe. Vandaag is zo'n dag waarop ik erg weinig uitvoer. Waarom zo iemand dat willen lezen? Ik ben vroeg wakker, heb last van mijn armen, voel me niet heel fit. Toch ga ik sporten, daarna voel ik me wat beter. 

Ik fiets nog even naar de Lidl, de emmertjes pindakaas zijn in de aanbieding. Ik vind de huismerkpindakaas van Lidl erg lekker. Die van het A-merk vond ik nooit lekker. Huismerk van Appie is ook wel okay, maar niet zo vaak in de aanbieding. Ik koop een emmertje gewone en een emmertje met stukjes noot.

T. hangt mij accu aan de oplader. Duurt lang maar uiteindelijk kan ik weer rijden. Even in de gaten houden of er niets 'lekt' waardoor deze accu, net een jaar oud, zo snel leeg is.

Wat voorbereidingen voor het eten voor volgende week. Bakjes met gestoomde groenten in de koelkast voor de lunch, alvast een schaaltje aardappelpuree voor dinsdag en spruitjes en broccoli voor vanavond. Alles kan op zonnepanelenstroom dus daar even van profiteren.

Halverwege de middag betrekt het en wordt het weer fris. Ik kijk wat Amerikaanse nieuwsuitzendingen op You Tube en lees het laatste nieuws in de kranten. Ik blijf graag op de hoogte maar wil er niet de hele dag mee bezig zijn. Als ik bij ben ga ik een aflevering van een serie kijken. Ook nog wat puzzelen in een puzzelboekje. Mijn manier van ontspannen. Hoor op de radio dat Boer Zoek Vrouw weer begint vanavond. Dit seizoen, net als vorig seizoen, kijk ik niet. Ik heb Winter Vol Liefde ook niet gezien. Ik ben klaar met deze programma's. De lol is er af, de formule té bekend.

Ik zet mijn wekker een uur later, morgen geen werkdag.

maandag 2 maart

Geen uur later maar drie kwartier later dan normaal sta ik op. Ik maak ontbijt en ook alvast mijn salade en een snee roggebrood met kaast voor de lunch. Mijn boterham met pindakaas gaat in een apart doosje, die neem ik straks mee. 

Eerst heb ik zelf een afspraak bij de huisarts. Dat gaat goed, ik dacht iets te hebben maar dat heb ik niet. Gelukkig. Dan terug naar huis en koffie in de thermos, boterham in de tas en samen met mijn auto - de accu is vol en de auto rijdt weer - naar de grote stad. Daar een paar afspraken die de hele ochtend in beslag nemen. Tussendoor een paar keer wachten maar gelukkig niet heel lang. 

Rond half twee zijn we weer thuis, ik eet mijn lunch en ga daarna lekker sporten. Even wat ontspanning na een enerverende dag. Daarna de krant lezen en dan lekker verder in mijn boek. T. zorgt voor het eten, ik hoef alleen maar tafel te dekken. 

dinsdag 3 maart

Fietsverlichting is nog nodig, maar mijn gele hesje draag ik niet meer. Fris maar niet koud, het waait ook nauwelijks, dus een prima ritje naar school.

De ochtend is gevuld met vergaderingen, de middag met mondelingen Engels.
Een van de studenten wil zijn mondeling presenteren herkansen, vorige keer net een zes. Hij heeft een hoger cijfer nodig omdat zijn gemiddelde voor Engels - het gaat dan om presenteren, gesprek voeren, lezen, luisteren en schrijven - om in aanmerking te komen voor de Herman Brood Academie. Dan nog is een plek niet gegarandeerd want er zijn meer aanmeldingen dan plaatsen.

Verbeterpunten heeft hij niet gevraagd, zijn Powerpointpresentatie met dezelfde fouten als vorige keer is ook niet verbeterd. Toen nam ik examen alleen af en nam ik het op de spraakrecorder op mijn telefoon op. Nu ben ik samen met een collega. De presentatie is een exacte kopie van de eerste ronde. Zelfs de woorden die hij toen niet kon uitspreken, zoals colleagues, lukten nu weer niet. Mijn collega vond het niet eens een voldoende waard! Bij het invullen van de beoordeling kwam er nu een vijfenhalf uit. Een halve punt minder dan vorige keer.  

We vragen hem na afloop hoe hij zich heeft voorbereid. Hij vertelt dat hij weinig tijd had omdat hij moest werken in het weekend en eerlijk gezegd was hij het ook vergeten. Zijn moeder had hem aan de herkansing moeten herinneren gisteren. Kennelijk toch niet de hoogste prioriteit. 

woensdag 4 maart

Op weg naar buiten, voor mijn surveillancerondje om de school samen met mijn college, betrappen we op de vierde etage een vmbo-leerling met een vape in het jongenstoilet. Hij stond net nog in het zicht en ook de rookpluimpjes waren zichtbaar. Vapen in school is natuurlijk uit den boze, ook is het voor de leerlingen niet toegestaan om in dit deel van de school te komen als ze hier niets te zoeken hebben.

Ik open de deur van de toiletruimte en vraag netjes of de jongeman naar buiten komt. Dat doet hij en vervolgens neemt hij de benen, roejts roejts de trappen af. Sneller dan twee dames van achter in de vijftig. Bovendien heb ik helemaal geen zin om te gaan rennen... ben niet gek!

We vragen de camerabeelden op en al gauw weet de conciërge wie het is. Mentor en teamleider informeren, leerling wordt geschorst en kan pas terugkomen na een gesprek met ouders op school. 

donderdag 5 maart

Donderdag is een dag met veel vaste afspraken. Samen met een collega spreek ik wat studenten, ik heb een overleg met de plaatsingscommissie en in de middag neem ik weer samen met een collega mondelingen af. Tussendoor de gebruikelijke andere taken. 

Eind maart, begin februari start ik met het in kaart brengen van de aantallen studenten die er op 1 oktober 2026, een van de twee teldata in het mbo-onderwijs, staan ingeschreven bij een van onze opleidingen. Deze prognose bevat cijfers van de huidige studenten min de studenten die voor 1 oktober hun diploma behalen en het aantal dat we verwachten nog in te schrijven. Deze prognose werk ik wekelijks bij zodat de directeur altijd de meest recente cijfers kan doorgeven aan de Raad van Bestuur.

Deze getallen zijn belangrijk voor de formatie. Moeten er docenten bijkomen, kunnen tijdelijke aanstellingen verlengd of vast worden of moeten er misschien mensen weg? Ik doe dit nu al zo lang ik bij deze organisatie werkzaam ben, ik ben ook de enige die dit jaarlijks in kaart brengt en heb inmiddels zoveel ervaring dat ik ook behoorlijk goed kan voorspellen hoeveel studenten er nog bijkomen tussen nu en de start van het nieuwe schooljaar. Leuk werk vind ik dit.

vrijdag 6 maart

Het is al lekker op de fiets, licht en niet koud. Ik stop even op de markt bij de aardappelboer omdat ik vanmiddag wat later klaar ben en de markt dan al aan het opruimen is. 

Op school eerst even koffie met wat collega's en dan een overleg met leerplichtambtenaar, doorstroomcoach, verpleegkundige, psycholoog, maatschappelijk werker en jongerenwerker. We beginnen met mededelingen vanuit de verschillende disciplines en daarna bespreken we studenten waar diverse problematieken spelen. We bespreken wat er speelt en wat er moet worden gedaan en wie wat doet. Als school kunnen we veel maar we zijn ook gebonden aan wet- en regelgeving. Daarnaast hebben wij ook niet voor alles expertise in huis. Dit overleg vind ik altijd erg nuttig en bovendien is het leuk om ook weer eens de externen te zien en even gezellig met elkaar te kletsen na afloop.

's Middags ook weer mondelinge examens en aan het eind van de middag ben ik moe maar voldaan. Leuke werkweek gehad en nu zin in het weekend.

zaterdag 7 maart

Mistig vanmorgen, jammer, ik ik doe het beddengoed in de wasmachine en hoop dat de mist optrekt en ik de was buiten kan hangen wanneer ik terugkom van de sportschool.

Helaas blijft het de hele dag zo. De hoeslakens gaan op een rekje. De handdoekenwas gaat de droger in. Morgen nog een was en misschien kan die wel naar buiten. 

Tijdens het ontbijt lees ik wat blogs en ik zie ook de reacties op mijn reactie bij Zuinigaan. Het gaat over betalen met OV Chip en OV-pay. Ik stel Aaf een vraag en meteen komt er een reactie van iemand die allerlei problemen opsomt wanneer je je telefoon of bankpas gebruikt. Hij/zij suggereert zelfs dat je banksaldo ineens op kan zijn. Ja, zo ken ik er ook nog wel een paar.

Toch nog even over betalen met pas of telefoon. Ik doe alles met mijn pasje, heb wel wat cash in mijn portemonnee maar dat gebruik ik bijna niet. Ik kom ook af en toe in winkels of horeca (bijvoorbeeld 't Vlaamsch Broodhuys) waar met cash betalen niet mogelijk is. Je kan er van vinden wat je wil, het is zo en zal vast nog wel toenemen. Er is een generatie die geen cash gebruikt, de Alpha generatie (blog over deze generatie volgt binnenkort) en die alles digitaal betalen. Het is natuurlijk maar net wat je gewend bent en wat je normaal vindt. 

Rustige dag verder. Boodschappen, lezen, bloggen, puzzelen en 2V12 kijken. 

artikel 22

In onze grondwet, in artikel 22 1, staat het volgende: 'De overheid treft maatregelen ter bevordering van de volksgezondheid.'

Op woensdag 25 februari was obesitasprofessor Jaap Seidell te gast bij het programma 'Tijd voor Max".  Hij kwam zijn laatste boek 'Grenzen aan de gulzigheid' promoten. Nu ben ik al geruime tijd fan van deze man. Hij is regelmatig te gast in programma's waar hij op een duidelijke manier uitleg geeft over gezonde voeding en de risico's die een ongezonde leefstijl met zich meebrengt. Hij vertelt waarom we eten zoals we eten en waarom we bewegen, of juist niet. Hij schrijft stukjes in kranten en boeken over dit onderwerp en ook hij maakt een podcast voor de website 'I'm a foodie'. 

In het tafelgesprek ging het over betutteling. Toevallig stond er een paar dagen eerder een artikel in NRC waarin het ook over betutteling ging en waarom het eigenlijk raar is dat we vinden dat de overheid ons betuttelt op het gebied van onze gezondheid. 

We vinden het vervelend dat we horen wat we wel en niet mogen eten. Maar zo gaat het helemaal niet. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Maar wanneer we het hebben over betutteling dan hebben we het eigenlijk mis. De overheid heeft een grondwettelijke taak om te zorgen dat wij een gezond leven kunnen leiden. 

Denk aan het rookverbod. Dit is ingevoerd om ons tegen longkanker en andere ziektes te beschermen. Rubber tegels in de speeltuin zodat je kind niet meteen een schedelbreuk oploopt bij een val uit het klimrek. Autogordels om want die redden levens. En tijdens de coronapandemie werden er ook allerlei maatregelen getroffen - en ik wil hier verder in het midden laten of dit de juiste en de beste maatregelen waren - om ons te beschermen tegen een virus waar mensen aan kwamen te overlijden.

Allemaal maatregelen die we heel normaal vinden en  over het algemeen toejuichen. Waarom wordt er dan zo raar gedaan over eten? Ook op dat gebied heeft de overheid de taak om voor een gezonde leefomgeving te zorgen. Dat de overheid hier weerstand vindt van grote voedingsproducenten is deels waarom het niet altijd en overal goed lukt. Dat is jammer want ik begrijp dat er nog veel winst te behalen valt bij een goede aanpak. Er zijn al jaren plannen, doelen en een visie, maar er is kennelijk meer nodig dan mooie plannen. Of dit nieuwe kabinet hier een verschil zal maken, de tijd zal het leren.