zondag 1 september
The day after (de dag na de eetbui) en ik sta op met een enorme zin om het anders te gaan doen. Ik heb niet best geslapen maar ga naar de sportschool. Daar zorgen mijn vrienden dopamine en endorfine voor een goed gevoel. Het zonnetje schijnt en ook dat helpt.
Er is niets te doen vandaag, behalve een was, en die hoef ik alleen maar buiten te hangen en daarna op te vouwen en op te ruimen. Ik lees mijn boek uit en begin aan een nieuw boek.
Nieuw kleurtje op mijn nagels, kleding voor morgen klaar hangen en alvast kijken wat ik de rest van de week kan aantrekken. 's Middags ga ik door mijn kratten met schoenen. Er zijn paren die ik al jaren niet heb gedragen, die kunnen wel weg. Andere schoenen moeten naar de schoenmaker. Ik weet nu weer wat ik heb en welke schoenen ik de komende weken wil dragen. Het weggooien/wegbrengen naar de kringloop doe ik een andere keer.
Eten gaat goed vandaag en voor de zoveelste keer denk ik dat het nu wel zal lukken, ik voel me enorm strijdlustig.
maandag 2 september
Vandaag is er een nieuwe collega, ik heb de hele dag tijd vrijgemaakt om haar in te werken. Helaas is er geen laptop, heeft ze nog geen eigen e-mail of werkaccount en kan ik haar alleen nog maar wat dingen laten zien en vertellen. Na het eerste helft van de ochtend ronden we af en gaat ze naar huis. Mijn teamleider is druk in contact met het hoofdkantoor, want daar had alles geregeld moeten zijn.
Later op de dag maak ik wat dingen in orde zodat we morgen toch samen aan de slag kunnen, zelfs als er nog geen laptop is. Als je nieuw bent wil je graag beginnen en zijn dit soort situaties echt niet okay!
Ik heb zelf verder nog een boel administratieve klussen en ben de hele dag lekker bezig.
dinsdag 3 september
De ventilatie in het deel van de school waar mijn kantoor is, is nog steeds kapot. Ik zit achter mijn bureau en na een kop koffie staat het zweet op mijn voorhoofd. Ik pak mijn rolkoffer in - aka mijn mobiele kantoor - en zoek een koelere plek op. Dat is toch wel het voordeel van werken met een laptop.
Ondanks het warme weer eten we 's avonds stamppot rauwe andijvie, en eigenlijk is dat best lekker.
woensdag 4 september
In de ochtend verzet ik bergen werk, het voelt goed om zo ontzettend productief te zijn. In de middag doe ik ook veel, maar de druk is even van de ketel, de belangrijkste dingen zijn gedaan.
Ik ga sporten en na het sporten heb ik niets te doen, T. kookt, dus ik kan bloggen, de krant lezen en verder in mijn boek.
donderdag 5 september
Een enorm drukke ochtend, een aantal vergaderingen en ook nog administratief werk dat niet kan blijven liggen tot morgen.
's Middags hebben we een bijeenkomst met het team, een vervolg op een eerdere bijeenkomst en ik wil hier graag bij zijn. Het is een lange middag en daardoor kan ik niet naar de sportschool. Dat schuurt een beetje, maar minder dan ik ik had verwacht. Morgen kan ik het compenseren en ben ik 's middags vrij. Een fijn vooruitzicht.
vrijdag 6 september
Naast het bijhouden van een weekoverzicht heb ik een tabblad aangemaakt waarin ik wat meer opschrijf over wat zich afspeelt in mijn eetstoornishoofd. Ik wil daar niet iedere keer een hele blog over schrijven, maar het is voor mij wel prettig om er toch iets van op te schrijven. En soort eetstoornisdagboekje. met als titel 'zomaar wat gedachten'.
Vandaag dus een korte dag op school. Door de drukte ben ik onrustig en steeds erg vroeg wakker. Ik heb er nog geen last van, voel me best goed, dus ik accepteer het maar voor nu. Ook vandaag is het druk maar ik heb me verheugd op mijn vrije middag en ik vertrek al voor de lunch. Mijn les voor maandagochtend heb ik klaar en de dingen die deze week af moeten zijn, zijn af.
zaterdag 7 september
Ik word niet van de wekker wakker maar net iets eerder. ik heb heerlijk geslapen. Na het ontbijt ga ik naar de sportschool voor mijn vaste rondje. Terwijl ik loop en fiets kijk ik naar B&B vol liefde en verbaas ik mij enorm over Thijz. Ik vind dat hij erg onbeholpen en horkerig doet. Ik snap zijn twijfel, natuurlijk weet je van te voren niet of een relatie stand houdt, maar waarom doet zo'n gast dan mee aan dit programma!
Na de koffie pak ik de fiets en ga ik wat boodschappen doen, even de aanbiedingen inslaan bij de Lidl zoals pindakaas en noten, bij de Turkse super neem ik groente, fruit, geitenkaas en olijven mee en bij de 'gezondheidswinkel' twee zakken losse kamillethee en ronde korrel zilvervliesrijst. Deze laatste is voor een collega die nieuwsgierig naar deze rijst.
's Middags doe ik een eerste laagje verse nagellak op, lees ik de NRC, schrijf ik dit stukje en kijk ik een aflevering van 'de modellenmythe' over maat zero. Wat een wereld leven die mooie meiden in om mee te kunnen blijven doen aan de catwalkshows. Curvy is nog steeds niet in en zo te zien zal het dat ook nooit echt worden als het aan de modehuizen ligt.
T. en ik zijn blij dat Twee Voor Twaalf weer terug is, na het journaal kijken we de eerste helft van de aflevering van gisteren, morgen de tweede helft.
