Sommige mensen zie je op televisie en als je ze dan een keer in het echt ziet dan vallen ze niet heel erg op, of weet je niet precies waar je ze van kent, dat komt dan later pas. Dit was het geval met Tom Egberts.
Ik werkte nog bij Unilever op de Nassaukade in Rotterdam, eind jaren negentig. We deden erg veel leuke dingen met alle medewerkers van het bedrijf, het geld leek er tegen de plinten te klotsen. Zo gingen we een keer met een grote groep medewerkers met een paar touringcars naar Amsterdam. Daar zouden we onder andere een rondleiding krijgen door de Arena. Wat er verder op het programma stond, ik zou het niet meer weten, maar het was vast iets met eten en nog een feestje na afloop. Want zo ging dat toen.
Ik werkte er nog niet heel lang maar kende al veel mensen van het bedrijf, echter nog niet iedereen. In de bus zat ik bij de mensen van de afdeling waar ik werkte want dat waren de mensen die ik al wel goed kende. Aangekomen bij de Arena stroomden de bussen leeg en gingen we de Arena in. Eerst kregen we koffie en werd er een en ander verteld over het gebouw en de voetbalclub Ajax. Voetbal had en heeft niet mijn interesse en toen ik naar het toilet moest vond ik het een goed idee om voor de rondleiding nog even snel te gaan, de rest van de uitleg geloofde ik wel.
Toen ik terugkwam van het toilet was iedereen verdwenen, de rondleiding was al begonnen. Ze waren vast nog maar net weg en bovendien was ik niet de enige die nog even naar het toilet was gegaan, toch?
Ik besloot op eigen houtje achter de groep aan te gaan. Best een groot gebouw trouwens, welke kant zijn ze opgegaan, met welke trap? Hé, een bekende! Die is ook vast naar de groep op zoek. Ik snel op hem af en spring naast hem op de roltrap. 'Hebben ze jou ook achtergelaten?' Een verbaasde blik was het antwoord. 'Ik denk niet dat je mij moet hebben, maar jouw groep is die kant op'. 'Oh, ik dacht dat je bij onze groep hoorde, maar dan heb ik me vergist, sorry'.
Bovenaan de trap ga ik naar rechts, hij naar links. Een paar treden lager op de rolstrap stond een collega en die vraagt aan me wat Tom Egberts tegen me zei. Tom Egberts, natuurlijk, daarom kwam hij me zo bekend voor!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten