zo was mijn week 5 / 2026

zondag 25 januari

Bezig met het ontbijt en Max is buiten. Opeens hoor ik een raar geluid, een soort harde sis, ik doe de keukendeur open en verwacht dat Max naar binnen komt sprinten. Niets van dat al. Als hij tien minuten later aan de deur krabt en ik hem binnenlaat zie ik dat hij twee kleine schrammetjes op zijn neus heeft. Dat gebeurt als een buurkat Max zijn territorium wil binnentreden. Verder is er niets met hem aan de hand en huppelt hij vrolijk naar beneden om te eten en te plassen. De wondjes zijn erg klein, genezen vast heel snel.

Het is koud vandaag en als ik thuis kom van mijn bezoek aan de sportschool blijf ik de rest van de dag binnen. Het is dan wel niet glad zoals in het noorden van het land, ik heb geen zin in de kou. Bovendien heb ik geen boodschappen meer te doen en hoef ik ook nergens naar toe.

T. is ook thuis, we hebben een lummeldagje en kijken samen een mooie film 'Drie dagen vis'.

maandag 26 januari

Op school mijn laatste les aan de klas die ik dit jaar het examenvak 'voeding en beweging in de wellness' geef. De studenten leren om een cliënt te begeleiden bij een gezond eet- en beweegpatroon. Ik leg het altijd uit als een beknopte cursus tot gewichtsconsulent/leefstijlcoach. Vandaag is het een inlooples, studenten kunnen vragen komen stellen over het examen en mij hun concept behandelplan laten zien zodat zij weten op de goede weg te zijn met de opdracht.

De rest van de dag afspraken met collega's, mentoren en studenten. Een beetje van alles wat. Uit deze gesprekken komen weer werkzaamheden die ik 's middags doe. Laatste rondje mail lezen en dan naar huis. 

dinsdag 27 januari

De verzuimcoördinator is voor langere tijd afwezig en ik neem een deel van haar taken over. Ik heb een account bij DUO nodig zodat ik studenten met hoog verzuim kan melden bij de afdeling Leerplicht van de gemeente waar zij wonen. Ik deed dit lang geleden ook, toen was de verzuimcoördinator met zwangerschapsverlof, en ik moet er weer even inkomen. Vanuit ons hoofdkantoor krijg ik autorisatie om de persoonsgegevens van onze studenten te raadplegen en via het hoofdkantoor loopt mijn aanmelding bij DUO. Ik krijg vervolgens allerlei codes om in te loggen en moet drie verschillende getallen intypen voor ik in het systeem zit.

Verder heb ik de vaste vergaderingen en vliegt de dag voorbij.

woensdag 28 januari

Een lege agenda vandaag, ook wel lekker om eens een dag geen afspraken te hebben. Ik heb wel iets te doen waar ik tegenaan hik. Er neemt een collega afscheid en ik doe het afscheidswoordje. Normaal vind ik dit leuk om te doen, lukt het me ook goed om een afscheidsspeech te schrijven. Altijd met een lach en soms ook met een traan. Nu kan ik niets leuks verzinnen. De collega is een aardige man, maar ook een beetje eigenaardige snuiter. Hij heeft geen humor, doet zijn werk ook niet altijd even goed en het is verrekte lastig om hoogte van hem te krijgen. Toch moet ik aan de bak want het afscheid is morgen al!

Ik begin er aan en gelukkig lukt het me om er binnen niet al te lange tijd een aardig verhaal van te maken. Ik ben tevreden.

Onderweg naar huis nog wat boodschappen doen, voordeel van dicht bij huis wonen en op de fiets naar het werk kunnen. Geen gedoe met parkeerplek zoeken of parkeergarage in, gewoon de fiets op de standaard voor de deur van de supermarkt zetten. Al met al ben ik er nog een tien minuten mee bezig.

Als ik na het sporten thuiskom dek ik de tafel. Aan het eten hoef ik niets te doen. Dat is al klaar en hoeft alleen maar te worden opgewarmd. 's Avonds kijk ik nog een aflevering Woeste Grond, ben er bijna doorheen, en dan lekker op tijd naar bed.

donderdag 29 januari

Als ik op school aankom ga ik eerst koffie in mijn thermosfles doen, dan met de lift naar de vierde waar mijn kantoor is. Ik ben mijn sleutels vergeten dus moet ik weer naar beneden, naar de sleutelkast. Maar omdat ik moet plassen ga ik dat eerst doen. Geen sleutels dus naar de wc van de studenten. Ik doe de deur open en dit is wat ik aantref:

Is dit kunst? Is dit kattenkwaad? Is dit vandalisme? Is dit een IKEA-lamp? Ik haal het wc-papier weg en gooi het in de prullenbak. Het is in ieder geval niet duurzaam!

Vandaag heeft iedereen wat langer koffiepauze zodat we afscheid kunnen nemen van onze teamgenoot. Er is gebak van een kwaliteitsbakker en als iedereen zit en wat lekkers heeft gepakt geef ik mijn speech. Ik heb mijn blaadje niet nodig, het lukt uit mijn hoofd en de collega is zichtbaar ontroerd. We hebben een gezellig samenzijn en de collega krijgt een mooie bos bloemen en een cadeaukaart voor een concert of voorstelling. Iets waar hij zeker weten gebruik van zal maken. 

vrijdag 30 januari

Nog twee dagen januari en dan is de eerste maand van dit jaar een feit. Als ik kijk naar hoe ik me aan het begin van de maand voelde en hoe nu, dan is dat een wereld van verschil. Ik ben niet meer moe en lusteloos, ook slaap ik stukken beter. Nog wel steeds voor de wekker wakker, maar nu geen uren meer, soms een uur, soms een half uur. Nog even omdraaien en weer verder slapen lukt meestal wel, en ook als ik niet meer echt slaap, ik lig niet meer te piekeren.

Op school is het vandaag een rustige dag. Ik hoef niet heel hard te werken. Ik heb voldoende tijd voor al mijn taken en bereid een aantal dingen voor volgende week voor. Er zijn dan studentbesprekingen. Per opleiding zitten we dan met alle docenten bij elkaar en bespreken we resultaten maar ook gedrag. Denk aan hoog verzuim, vaak ziek, geen spullen. Mijn rol is een adviserende. 

Vandaag ook tijd om wat nieuwe collega's te spreken. Ik zoek ze op en vraag hoe het met ze gaat. Allemaal zijn ze nu een half jaar bij ons werkzaam en beginnen ze hun draai te vinden. Leuke gesprekken, gewoon voor de gezelligheid en in volledige vertrouwelijkheid. Mensen moeten ook hun onzekerheden kunnen uiten en willen dit vaak niet meteen bij een teamleider doen. 

Na de lunchpauze rond ik af en ga ik naar huis. Natuurlijk via de markt. Er schijnt een zonnetje en ondanks de kou is het dan toch lekker om even buiten te zijn. Thuis zet ik een pan groentesnijdsels op en maak ik bouillon. Meteen ook een pompoen, uien en knoflook roosteren in de oven zodat ik soep kan maken als de bouillon klaar is. 

Bed opmaken, was uit de droger halen en opbergen. Nieuwe was erin en machine programmeren voor vannacht. Kan het morgenochtend meteen de droger in.

Niet sporten vanmiddag, wel lezen, radio luisteren en televisie kijken. Joehoe, het is weekend!

zaterdag 31 januari

Een gezellige lunch op het programma vandaag. Na het sporten moet ik nog wat dingen thuis doen. Daarna op de fiets de laatste boodschappen voor het weekend. Als ik die gedaan heb fiets ik meteen door naar de afspraak. Vriendin T. woont in een andere gemeente, we moeten deze keer allebei 15 minuten fietsen naar de locatie waar we hebben afgesproken. Het zonnetje schijnt en ik heb het zelfs een beetje te warm in mijn winterjas en met mijn dikke wanten aan. Op zulke dagen voelt het alsof het bijna voorjaar is, ik weet dat februari, maart en zelfs april nog goed koud kunnen zijn, dus niet te vroeg juichen. Wel gewoon genieten van het moment.

Ik eet een Italiaans broodje met burrata, gedroogde tomaten, rucola, pistachekruim en rode pesto. Erg lekker. We nemen koffie na en als de lunch erop zit en we helemaal zijn bijgepraat fietsen we weer naar huis. We spreken nooit meteen iets nieuws af, maar we treffen elkaar zo'n drie keer per jaar, dus ik verwacht dat we elkaar ergens richting de zomer weer zien. 

Thuis weer een was de droger in en dan de krant lezen. De plannen van de nieuwe regering hoorde ik gisteren al op de radio en nu lees ik er meer over in de krant. Ben heel benieuwd of de plannen rondom de verhoging van de pensioenleeftijd doorgaan. Dat treft mij dan ook. Ik ben niet van plan om tot mijn aow-leeftijd te werken, maar als het verandert moet ik het financiële plan misschien wel herzien. 

's Avonds maak ik een wokgerecht met flink veel groenten en pindasaus. Snel en altijd lekker. IJs toe natuurlijk. 

hard werken

Hij heeft zijn hele leven hard gewerkt. Ik vind dat eigenlijk een heel rare zin. Maar je leest en hoort het vaak. Het wordt niet alleen over mannen gezegd, meestal wel, maar ook over vrouwen. Hard werken, wat is dat dan?

Doe je dat als je een lichamelijk zwaar beroep hebt zoals een stratenmaker of zorgmedewerker? Of als je een lichamelijk en geestelijk zwaar beroep hebt zoals een politieagent? Of wanneer je geestelijk heel moeilijke dingen moet doen zoals een medisch specialist? Ik weet het niet.

Staat hard werken gelijk aan een enorme inspanning leveren? Moet het zweet op je voorhoofd staan, moet je er rugklachten of pijn in je handen van krijgen? Of is het genoeg om iedere dag, jaar in jaar uit, naar je werk te gaan? En is veel van hetzelfde doen, dag in dag uit zoals doosjes vullen, ook hard werken? Ik weet het niet.

En kan het zo zijn dat twee mensen hetzelfde beroep uitvoeren, maar dat de een dan hard werkt en de ander niet? Is het voor een docent Engels op een gymnasium in het Gooi minder hard werken dan voor een docent Engels op een vmbo in een achterstandswijk? Ik weet het niet.

Werkt een hersenchirurg harder dan een verpleegkundige? Ik weet het niet.

Zelf zeg ik het niet meer, dat ik heel hard heb gewerkt. Ik zeg wel dat ik een drukke of volle dag heb gehad. Net zo makkelijk zeg ik dat ik weinig bijzonders te doen had als het een rustige dag is. Op de dagen dat het druk is doe ik de dingen snel, zijn mijn pauzes korter en probeer ik zo efficiënt mogelijk te werken zodat alles op tijd gedaan is. Op dagen dat het minder druk of rustig is, neem ik de tijd, praat ik tussendoor wat meer met collega's en pauzeer ik wat langer.  Werk ik dan die drukke dag hard en die rustige dag niet? Ik weet het niet.

Je kan het natuurlijk ook niet meten. Hard rijden kan je meten, maar hard werken? Ik vind het ook een beetje negatief klinken. Alsof het een hele zware dobber is (geweest). Ik zeg liever 'ik heb lekker gewerkt', want als ik veel te doen heb vind ik mijn werk het leukst.

tenen

Mark Rutte, iedere keer wanneer de beste man Engels praat trekken mijn tenen krom in mijn schoenen of pantoffels. Mijn hemel wat spreekt hij ontzettend lelijk Engels! Natuurlijk schrijft hij zijn speeches niet zelf, dus hoe zijn woordenschat is kan ik niet beoordelen. Maar zijn uitspraak! Ik kan er niet over uit. Het is in al die jaren dat hij op internationaal niveau opereert niet verbeterd. 

Had ik al eens verteld dat ik hem nog 'ken' van vroeger? Hij is een paar maanden mijn personeelsmanager geweest toen ik bij Unilever werkte. Toen zag ik hem af en toe in de personeelskantine van de vestiging op de Nassaukade in Rotterdam. Ik had overigens nooit wat met hem te maken. Unilever is een internationaal bedrijf, dus hij zal toen ook al wel regelmatig Engels gesproken hebben. 

Wat ik me afvraag is of er niet af en toe iemand is die hem in zijn oor fluistert dat hij best een cursus uitspraak kan gebruiken. Hij heeft adviseurs en vast ook vrienden die het beste met hem voor hebben. Dan wil je toch niet dat je baas/collega/vriend iedere keer zo'n enorme flater slaat wanneer hij een zaal vol mensen toespreekt? Of bij hoge pieten op bezoek gaat? Of een interview weggeeft?

Zou hij het zelf niet doorhebben? Als je zo'n slimme gast bent als hij dan weet je toch wel wat je sterke en je zwakke punten zijn. Of zou hij iedere keer weer vergeten hoe slecht zijn uitspraak van het Engels is?

op mijn bord in week 4 / 2026

Geen culinaire hoogstandjes, wel allemaal weer erg lekker!

maandag 19 januari

volkorenpasta met prei en champignons - broccoli - sla met tomaat

dinsdag 20 januari

bruine bonensoep - volkorenbrood met ham - salade

woensdag 21 januari

geroosterd groente uit de airfryer (spruitjes, pompoen, ui, champignons, knoflook, tomaat) - bulgur - hummus - börek - salade

donderdag 22 januari

gebakken aardappels - witlofsla

vrijdag 23 januari

noedels - gewokte groente - tempeh - pindasaus

zaterdag 24 januari

pompoensoep - volkorenbrood met geitenkaas  - salade - broccoli

zondag 25 januari

geroosterde groente uit de airfryer (spruitjes, ui, paprika, tomaat, knoflook) - bulgur - hummus - börek - salade (bijna hetzelfde als woensdag dus)

De ovenschotel voor dinsdag al deels gemaakt, de losse onderdelen staan in de koelkast. We eten ook een keer kipkerrie met roti en  iets met bonen. Morgen geen pasta, slaan we een keer over deze week. 

zo was mijn week 4 / 2026

zondag 18 januari

Vandaag is net als veel zondagen gevuld met niets bijzonders. En toch ben ik er druk mee. Rondje sportschool, wasje draaien, was opruimen, nog een wasje draaien en op het rekje hangen. 

Koffie met kruidkoek en dan op de fiets naar de toko om taugé voor vanavond te halen. Het is zulk lekker weer dat ik op mijn gemakje naar een de toko in de grote stad fiets, is niet heel ver, maar net lekker om wat langer buiten te zijn. 

's Middags ben ik thuis en maak ik de bouillon voor de soep die we 's avonds eten en blog ik nog wat. Dan kijken we samen een paar afleveringen van een serie.

Op een zonnige dag merk je goed dat de dagen al weer langer worden. Die donkere dagen zijn gezellig, maar die moeten niet te lang duren wat mij betreft.

Ik maak de soep af met lekker veel verse groente en wat tofu. Na het eten keuken opruimen en spullen voor morgen alvast klaarzetten. Het weekend zit er weer op. 

maandag 19 januari

Wel weer voor de wekker wakker, maar ik blijf liggen en voel me verder prima, heel weinig last van mijn tintelende armen. Ik voel me steeds wat beter. 

fietstas met lunch voor vandaag

Ontbijt en lunch maken. Dan tas inpakken en lippenstift en mascara op het smoeltje. Klaar voor de werkdag. Ontbijten en op pad.

Overleg met een mentor over haar klas. De collega is nog relatief nieuw en niet alles loopt, voor haar gevoel, lekker. We bespreken alle studenten en komen samen tot de conclusie dat het best goed gaat in de klas. 

Voor de koffiepauze heb ik een uitgebreid telefoongesprek met een moeder over haar zoon. Hij wil stoppen met zijn opleiding. Ik vertel haar welke stappen de ouder(s) van een 18- min student moeten nemen en wat de school doet. Goed gesprek en moeder kan aan de slag. Ik noteer alles in het dossier van de student.

Dan mijn les en daarna is het alweer pauze, soms lijkt het alsof er maar heel weinig tijd tussen de twee pauzes zit. 

dinsdag 20 januari 

Ik weet inmiddels 100% zeker dat de vermoeidheid waar ik vanaf begin december last van had, veroorzaakt werd door het vitamine D tekort. Iedere eerste van de maand neem ik twee ampullen vitamine D. Dit was jaren geleden het advies van de huisarts. Ik had toen ook veel klachten en na bloedonderzoek bleek ik een ernstig tekort te hebben. Ik viel in die periode een paar keer van mijn fiets, viel van de trap en was ontzettend moe. Dat was nu weer het geval en toen uit mijn bloedonderzoek bleek dat ik weer een tekort had keek ik in mijn doosje en zag ik dat ik de ampullen van december was vergeten. Ik heb weer een kuur gekregen en per dag merkte ik vooruitgang. Nu ben ik weer net zo fit als ik gewend ben. En dat is een hele opluchting, want ik begon me al van alles in mijn hoofd te halen.

Geen bijzonderheden vandaag. T. heeft lekkere bruine bonensoep gemaakt en met wat brood en sla is dat een heerlijke maaltijd. En ik hoef niets te doen, ook fijn!

woensdag 21 januari

Een rustige werkdag. Een afspraak met de Sociaal Verpleegkundige (SVP). Er zijn wat nieuwe aanmeldingen, veelal studenten die 'niet lekker in hun vel zitten' en daardoor ook op school problemen hebben met het volgen van de lessen en stagelopen. De SVP nodigt studenten uit op het spreekuur om hierover met ze te praten. Soms volgt daaruit een advies zoals bijvoorbeeld minder stage-uren op een dag. We nemen alle dossiers die bij haar liggen samen door.

's Middags nog een korte vergadering en wat tijd om mijn administratie te doen. Momenteel bezig met een overzicht waarop ik in kaart breng welke studenten hun opleiding voortijdig stoppen en waarom. Voor ons interessant want met deze informatie kunnen wij de dingen die wij doen misschien verbeteren of veranderen. Feedback krijgen we ook van de studentenraad, maar alle informatie op dit gebied is welkom.

donderdag 22 januari

Eerst naar de tandarts. Een controle-afspraak dus ik ben snel weer buiten en daarna meteen door naar school. Nog tijd voor koffie en dan mijn eerste vergadering.

Tweede helft van de ochtend spreek ik drie studievertragers. Allemaal hebben ze zo hun redenen waarom ze langer over hun opleiding doen, wisselend van problemen op stage tot gezondheidsproblemen. Veel studenten vinden het lastig om hun eigen aandeel te zien. Stageproblemen liggen bijna altijd bij het stagebedrijf. Het feit dat de student vaak te laat komt of zich ziekmeldt vergeten ze voor het gemak maar even. 

Ook gezondheidsproblemen worden ingezet, niet altijd terecht. Een beetje verkouden en het wordt al snel griep genoemd en is dan reden voor een week of meer thuisblijven en uitzieken. En dat dan een paar keer per jaar. Vermoeidheid wordt ook vaak genoemd. Studenten hebben het druk, willen leuke dingen doen, hebben een bijbaantje, gaan uit, maken het vaak ook doordeweeks laat en dan is afmelden op school aantrekkelijk. Ik maak afspraken met de studenten en zal de komende maanden hun trajecten weer monitoren.

's Middags sporten en dan thuis lekker niksen, T. maakt het eten vandaag. We kijken samen een aflevering van de nieuwe serie van Ruben Terlou.

vrijdag 23 januari

Veel te doen in de ochtend. Er moeten een aantal schorsingsbrieven gemaakt worden en de bijbehorende herstelgesprekken moeten worden gepland. De studenten die worden geschorst hebben zich misdragen tijdens een excursie naar een museum. Dit is vrij nieuw voor ons allemaal, de meeste mbo-studenten gedragen zich prima en als verantwoordelijke jongvolwassenen. Er zijn helaas uitzonderingen en soms komt dit ook door de onderlinge dynamiek in een klas. Wil iemand graag stoer doen en dan willen anderen daar niet voor onder doen. In dit geval zijn het drie meisjes die zich niet kunnen gedragen.  Ik zie ook steeds vaker meisjes in het nieuws die dingen doen die niet deugen. Het zijn echt niet altijd jongens.

Ik ga lunchen bij een nieuw zaakje in onze kleine stad. Het zaakje is open sinds december vorig jaar en de eigenaresse is een oud-collega van ons. Ik ga er samen met een collega toe. De lunchroom loopt heel goed, het is druk en we moeten even wachten op een plekje. Het eten is heerlijk en de sfeer goed.

van mijn collega krijg ik een bos mooie tulpen

Na de lunch ga ik nog even naar de markt en dan door naar huis. Een vroegertje vandaag. Thuis de was in de droger en het afgehaalde bed opmaken. Ik heb verder niets te doen en kan op de bank neerploffen. Weekend!

zaterdag 24 januari

Ik word wakker omdat Max op bed springt. Meestal doet hij dit als we gaan slapen en dan krult hij zich op ons voeteneind op. Nu komt hij tussen ons in en besnuffelt eerst mijn hoofd en dan het hoofd van T. Ik denk dat hij wil dat er iemand opstaat!

Ik geef Max zijn pil en dan mag hij naar buiten. Het is nog donker maar dat vindt hij prima. Omdat het koud is staat hij wel al binnen 10 minuten aan de deur te krabben. De portier - ik - laat hem snel binnen. Ik vul zijn brokjes bij en ververs zijn water.  Dan zet ik thee, begin ik het havermoutpapproces en ruim ik wat op, rommel ik wat en lees ik een paar blogs. 

Het is een heerlijke winterdag. Koud maar zonnig. Ik ga sporten en houd het kort. Ben er inmiddels aan gewend en het voelt niet meer ongemakkelijk. Weer thuis neem ik lekkere bonenkoffie. Was uit de machine en op het rek, volgende was in de machine. Dan boodschappen doen. Het is lekker op de fiets.

's Middags ben ik vooral druk met blogs schrijven, ik zet er een paar klaar voor volgende week en schrijf dit weekoverzicht af. Plan het weekmenu voor week 6 en maak de bestellijst van de Jumbo vast aan. Die kan ik nog tot donderdagavond wijzigen maar het meeste staat er al goed in.  Serie kijken en lekker eten. IJs toe natuurlijk!

gastblog

Hallo luitjes!

Het is nog niet zo heel lang geleden dat jullie iets van mij hebben gehoord maar ik vond het leuk om toch weer even wat te schrijven. 

Ik heb de feestdagen, met name Oud & Nieuw,  weer overleefd. Tijdens het vuurwerkgeweld heb ik het wel zwaar gehad hoor! Toen ik voor het eerst in dit grote huis Oudejaarsavond meemaakte ben ik in de schuur gaan zitten. Tijdens de afgelopen jaarwisseling vond ik een prettig plekje onder het kookeiland. 

Toen de festiviteiten voorbij waren en alles weer rustig was, dacht ik dat ik wel weer lekker buiten kon spelen. Maar toen viel er ineens sneeuw! Ik heb natuurlijk geen zin in koude en natte poten, dus ik ben maar binnen gebleven. Vond dat wel heel jammer, want niets zo lekker als even een frisse neus halen en lekker brak water drinken uit de bakjes en schaaltjes op het terras. Maar goed, het was echt veel en veel te koud en te nat!

Gelukkig staat mijn pouch weer in de woonkamer, man man man wat is dat ding  lekker warm. Als ik in die mand in slaap val dan kunnen de mensen in het grote huis me de eerste uren maar beter niet wakker maken want dan ben ik niet aanspreekbaar. 

Tegenwoordig krijg ik af en toe een gedroogd visje. Ik had eerst geen idee wat het was, heb ik het toen maar een beetje door de keuken heen en weer gevoetbald. Toen bleek dat ik het kan eten. Ik vind het leuk om het helemaal stuk te bijten en dan later pas op te eten.  

Ik houd het kort deze keer, ga weer een tukje doen. En dromen over de zomer, wanneer ik weer lekker de hele dag in het zonnetje kan liggen!

wie is toch die man?

Ik Vertrek XL is een serie waarin we twee verschillende gezelschappen die gaan emigreren naar het buitenland volgen. Een gezin met twee kinderen en een mannenstel gaan met z'n allen naar Frankrijk. Een ander gezin met twee, later drie, kinderen en een (schoon)moeder, gaan naar Oostenrijk.

De (schoon)moeder heet Margriet en heeft pas verkering gekregen met Piet, een gepensioneerde timmerman. Piet komt regelmatig in beeld en steeds als ik hem zag dacht ik 'waar ken ik die man toch van?' Het bleef me bezighouden en toen ik halverwege aflevering twee was besloot ik het op te zoeken.

Ik vroeg het aan Google en ja hoor, het klopt dat ik hem ken. Hij is in 2024 kandidaat geweest in B&B Vol Liefde. Hij ging op bezoek bij Ted, een dame in Griekenland die op zoek was naar de liefde. Piet kwam en ging, Ted en Piet waren geen match. En nu zit deze zelfde Piet dus in een ander televisieprogramma. Hoe bijzonder is dat? Twee keer in korte tijd op televisie, in twee totaal verschillende programma's.

Okay, B&B Vol Liefde, die snap ik. Je geeft je op en je weet van te voren dat je gekozen kan worden en dan met je giechel op de televisie komt. 

Maar Ik Vertrek, als aanhangsel van iemand die daar niet de hoofdrol in speelt, die je via een dating app leert kennen, zonder dat je weet dat deze dame gefilmd wordt voor een televisieprogramma, dat vind ik opmerkelijk.

Piet is een prima kerel, een nuchtere gast, spreekt zijn talen niet, maar adviseert de het klussende echtpaar dat het een lieve lust is. Volgens mij doet hij verder niet zoveel, is een soort figurant in het hele verhaal. Piet trekt, om het maar zo te zeggen, geen volle zalen, maar begint ondertussen wel een bekende Nederlander te worden. Ben dan toch ook wel benieuwd wat hij er zelf allemaal van vindt.

Inmiddels ben ik halverwege de aflevering van afgelopen vrijdag en zien we dat de relatie tussen Piet en Margriet geen stand heeft gehouden. Ze zijn geen liefjes meer maar vrienden. Piet was sowieso niet naar Oostenrijk verhuisd begrijp ik ook, dat was hem afgeraden door derden. Wat gaat Piet doen nu hij weer vrijgezel is? Zal hij binnenkort weer in een televisieprogramma opduiken? Of wacht, ik weet het al, hij krijgt natuurlijk zijn eigen programma! 

op mijn bord in week 3 / 2026

Ik at een paar dagen alleen, maakte vers eten maar haalde ook een paar keer iets uit de vriezer.

maandag 12 januari

Thaise groene curry met oa spruitjes, taugé, ui en tofu - zilvervliesrijst

dinsdag 13 januari 

limabonen met prei en tomaat (vriezer) - bulgur - broccoli - sla met komkommer

woensdag 14 januari 

kikkererwtentomatenstoof (vriezer) - gestoofde spinazie met feta - gepofte aardappel - auberginebörek (snack van AH)  - sla met komkommer 

donderdag 15 januari

erwtensoep - volkorenbrood met casselerrib - sla met tomaat en komkommer

vrijdag 16 januari 

uit eten met T. bij de pizzeria

zaterdag 17 januari

noedels - gewokte groente -omeletreepjes - pindasaus

zondag 18 januari

Thaise groentesoep met tofu - rijst - zoetzure komkommer 

Al weer een week voorbij, de planning voor volgende week staat klaar, de meeste boodschappen zijn in huis en de kookbeurten verdeeld.

zo was mijn week 3 / 2026

zondag 11 januari 

Ik ben weer te vroeg wakker en ik draai me nog even om. Ik slaap niet meer. Ik sta op mijn normale tijd op en ga naar beneden. Doe het rustig aan. Maak mijn ontbijt, verzorg Max en lees wat blogs. Ik voel me gelukkig iets beter dan gisterochtend. Ik ga naar de sportschool voor een korte sessie. Ik probeer wat te minderen en dat lukt al een paar weken best goed. 

Thuis kopje koffie uit het espresso-apparaat met een plakje kruidkoek. Ik het kader van het te hoge cholesterol drink ik liever geen ongefilterde koffie meer. Dit kopje is het eerste kopje in een week. Later op de ochtend neem ik een kop thee en eet ik een boterham met pindakaas. Dan de dikke jas aan, joggingbroek over mijn maillot en op de fiets naar het centrum voor een paar boodschappen bij de Hema.

De rest van de dag thuis, want nog een keer naar buiten met deze kou, de gevoelstemperatuur is -10 zegt de app, is geen aantrekkelijk idee. De rest van de middag lezen, bloggen, televisie kijken, kleding voor de werkweek uitzoeken en laatste was opvouwen en opruimen.

Ik voel me de hele dag niet heel fit, het nare gevoel, alsof de huid van mijn onderarmen verbrand is, het prikt en doet pijn, is er de hele dag. De medicatie lijkt niet te helpen. Ben aan het twijfelen of ik het nog blijf slikken of niet, dan moet ik het afbouwen. Pas medio maart een afspraak met de neuroloog. Wat een getob.

maandag 12 januari

Ja hoor, half vier wakker en daarna kan ik niet meer slapen. Ik voel me niet best als ik opsta. Gelukkig heb ik genoeg te doen op school en de afleiding is fijn. Mijn eerste les na de kerstvakantie. In de planner staat dat vandaag de examenopdracht wordt besproken. 2 Studenten zijn op tijd, 2 komen een half uur te laat, de rest komt niet. Ik bespreek de opdracht twee keer. Ik stuur de hele klas alle documenten per mail en geef iedereen de gelegenheid om volgende week vragen te stellen. Er zijn nog twee lessen in dit blok. In het volgende blok geef ik geen les meer en moeten de studenten zelfstandig met de examenopdracht aan de slag. 

Na de lunchpauze heb ik nog een bespreking en daarna is het tijd om naar huis te gaan. Wat een verschil in temperatuur, heerlijk dat het niet meer zo koud is. 

Ik maak een Thaise curry, daar heb ik al een paar dagen heel veel trek in. Ik ben alleen met eten en ik vind het dan leuk om dingen te maken waar T. niet zo van houdt. Vind het ook niet erg om er wat tijd in te steken. Het is heerlijk.

Na het eten kijk ik naar het journaal en aansluitend een aflevering van Woeste Grond, heerlijk even wat anders dan de narigheid in de wereld. Daarna naar bed.

dinsdag 13 januari

Weer voor de wekker wakker, maar nu niet om half vier, maar om half vijf. Ik moet stoppen met kijken hoe laat het is. Nu lukt het me wel om nog even rustig te blijven liggen zonder piekeren. Ik merk bij het opstaan dat ik me wat fitter voel dan de afgelopen dagen of zelfs weken. Ik denk nu dat het komt door de extra dosis vitamine D (2 ampullen) van afgelopen zaterdag.

Op school de hele ochtend vergaderingen. Na de lunchpauze geen afspraken, wat dingen afronden en naar huis. Ik ga even kort sporten en wanneer ik weer thuis ben heb ik tijd voor wat lezen, met Max spelen en televisie kijken. Eten komt uit de vriezer, hoef alleen nog maar een paar aardappeltjes te koken voor de puree. 

woensdag 14 januari

Als ik beneden komt brand het licht boven de eettafel. Ik weet zeker dat ik die lamp heb uitgedaan na het eten. De klok van de magnetron staat te knipperen en de ovenklok geeft een andere tijd aan dan het is. Ik vermoed een stroomstoring in de nacht, maar het is dan wel heel vreemd dat de verlichting boven de tafel aan is. Koelkast en vriezer zijn goed koud. Ik maak me verder maar niet druk. Op school hoor ik van een collega dat er inderdaad gedurende een paar uur in onze wijk geen stroom was. 

In de ochtend een kennismakingsgesprek met een doorstroomcoach, een gemeenteambtenaar die jongeren van 18+ die uitvallen op school begeleidt, uit de grote gemeente naast onze gemeente. Ze bezoek alle scholen waar zij bij betrokken is. Een gezicht bij een stem of emailadres is altijd leuk. 

Na de koffiepauze moet ik voor een boodschap naar de andere kant van de stad. Ik kom op de route langs de dierenarts en neem voor Max zijn pillen mee. Ik heb mijn wanten aan en ik krijg het warm onderweg, het lijkt wel lente. 

T. is gisteren naar het noorden van het land vertrokken en komt pas vrijdagmiddag thuis. Ik eet dus alleen. Ik heb nog wat lekkers in de vriezer en maak er met wat verse groente een lekkere maaltijd van. Pak ook meteen een portie erwtensoep zodat dat kan ontdooien.

donderdag 15 januari

Slapen gaat stukken beter, ik voel me weer normaal en niet zo ontzettend moe. Dat maakt een werkdag ook een stuk plezieriger. Deze dag is behoorlijk gevuld en vliegt voorbij. Een deel van de tijd is het wachten op studenten die niet komen opdagen voor hun afspraak. Dat betekent dat er vervolgacties zijn die ook weer werk opleveren. Zo blijf ik van de straat.

De erwtensoep opwarmen, een lekkere tosti maken, wat sla en ik zit weer te smikkelen. Alleen eten is niet gezellig, maar de radio staat aan en ik surf wat over het net. 

vrijdag 16 januari

Eerste vergadering van vandaag is een overleg met een aantal externen waar ik regelmatig, soms meerdere keren per week, telefonisch of per email contact heb. Nu zitten we met een aantal verschillende disciplines bij elkaar: schoolmaatschappelijk werk, schoolpsycholoog, leerplichtambtenaar en sociaal verpleegkundige, jongerenwerken en doorstroomcoach. Dit is een bijeenkomst die ik 6 keer per jaar bij ons organiseer. We bespreken dan met elkaar jongeren waarbij de schoolloopbaan om meer dan een reden niet goed loopt. We kijken welke opties er zijn en wie wat kan doen. Daarnaast wisselen we informatie uit over zaken zoals veranderende wetgeving en regels rondom bijvoorbeeld verzuim, kwalificatieplicht en subsidies. Een waardevolle bijeenkomst.

Dan koffiepauze en daarna een lastig gesprek met een student met autisme en zijn ouders. De student heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt en kan na ruim drie jaar bij ons bijna afstuderen. Er is nog een struikelblok en dat is de laatste praktijkopdracht. Hiervoor heeft hij een stageplek nodig en die is nog steeds niet gevonden. Er zijn wel plekken maar die durven de begeleiding niet aan en de plekken die de begeleiding wel kunnen bieden hebben momenteel geen plek omdat ze zelf met personele problemen kampen. Goed gesprek en gelukkig ook goede afspraken gemaakt.

Dan lunchpauze en even gezellig kletsen. Voor ik naar huis ga mijn administratie, de notulen en het gespreksverslag, in orde maken en dan sluit ik moe maar tevreden alles af en ben ik weg.

T. is er al en we besluiten dat we gezellig bij onze favoriete pizzeria gaan eten. Geen verkeerde beslissing, ik geniet van mijn pizza. Thuis nog even wat fruit en een kop thee en dan lekker onder de schapenwol. Weekend!

zaterdag 17 januari

eerste ronde klaar, druiven en banaan erdoor

Opstaan, eerst Max verzorgen dan eigen ontbijt maken. Dat is niet meteen klaar, ik vind het lekker als het even heeft gestaan en dik is, dik zodat de lepel rechtop blijft staan. Nog een keer kort opwarmen want het moet ook niet koud zijn. Ik eet het meestal pas een uur nadat ik ben opgestaan.

eindproduct, mét schep cottagecheese

Even de boodschappenlijstjes per winkel in orde maken en dan is het tijd om te eten. Daarna naar de sportschool. Ik houd het kort, heb nog meer te doen vandaag.

We zetten alle ramen en de keukendoor open, het lijkt buiten wel lente. Dan doen we samen het huishouden. Daarna lunchen en dan door naar de kapper. Ik ben er iets voor tijd en drink daar een kopje koffie voor ik aan de beurt ben. Het is mijn tweede kopje ongefilterde koffie deze week. En daar blijft het bij. Ik mis het gelukkig niet. Ik drink nog wel steeds een beker oploskoffie per dag, dat is ook niet goed voor het cholesterol, maar die zou ik wel missen. Verder houd ik het bij filterkoffie op school, niet zo lekker maar te doen en beter voor mij.

Mijn haar is een paar centimeter korter, ziet er weer netjes uit en ik kan er weer maanden tegen. Onderweg naar huis stop ik even bij het museum in de stad, daar koop ik nog wat mooie ansichtkaarten. Langs de Hema, ook op de route, voor een nieuwe fietstas (met 30% korting!) en een zakje paaseitjes met koffiesmaak (mijn favoriet!). Tja... waarom ook niet dacht ik.

Onderweg naar huis is het nog steeds zonnig en heel zacht, ik zie mensen zichtbaar genieten. Doe ik zelf ook.

familie

Het voelt een beetje raar om hier over familie te schrijven, ik heb namelijk geen idee wie er meelezen. Ik schrijf dan wel onder een andere naam, mijn foto staat erbij en ook is door wat ik schrijf misschien te achterhalen wie ik ben. Komen mensen bij mij terecht als ze me via mijn blognaam op Internet opzoeken? Sta ik in hun algoritme met mijn Instagramaccount omdat ik ze in mijn digitale telefoonboek heb staan? Alles is immers gelinkt door grootmacht Google. 

Daarom ben ik hier toch wat terughoudend over. Het is tenslotte niet okay om van anderen hun hele hebben en houden op het Internet te zetten. Toch een klein beetje informatie over mijn familie.

Ik heb een vader van 83, een broer van 60 en ik had natuurlijk ook een moeder, zij overleed aan de gevolgen van borstkanker toen zij net 50 was.

Met de familie aan mijn vaders kant is al meer dan 30 jaar geen contact. Mijn vader is de middelste van drie jongens. Mijn beide ooms hebben kinderen en vast ook klein- en misschien ook wel achterkleinkinderen. Ik zou het niet weten. Google levert weinig op. Ik weet dat mijn ene oom nog leeft, ik weet ook dat zijn zoons goed terecht zijn gekomen. Maar de informatie op facebook is inmiddels ook al weer oud dus hoe het nu zit, geen idee. Ook geen behoefte om daar meer over te weten.

Met de familie van mijn moeder is het contact ook altijd ingewikkeld geweest. Dat kwam door haar moeder, mijn leuke oma.  Want als oma was ze geweldig, maar als moeder heeft ze heel rare en nare dingen gedaan. Mijn moeder heeft een een jongere broer en jongere zus. Met mijn oom heb ik heel af en toe contact, met mijn tante niet, behalve die ene keer, 20 jaar geleden, toen ik haar heb opgezocht. Van mijn tante uit kwam er nooit wat. Ze heeft, weet ik, ook het contact met haar broer verbroken. 

En toen ineens, nu een aantal maanden geleden, een appje om 9 uur in de ochtend, terwijl ik aan het werk ben. Tante vraagt hoe het met me is. Ze vertelt dat haar man vorig jaar is overleden en dat ze gaat verhuizen naar een kleinere woning in een andere stad.  Als ik van de verbazing ben bijgekomen, een paar dagen later, reageer ik. Ik vertel een en ander over mezelf. Een week later krijg ik weer een berichtje. Ze is door haar leeftijd en het overlijden van haar man gaan nadenken over haar familie en wil weer contact. Ook vraagt ze of ik nog contact heb met mijn oom en of ik zijn gegevens kan doorgeven. 

Met name dat laatste schiet bij mij in het verkeerde keelgat. Ik ben toch niet verantwoordelijk voor het herstellen van deze band? De vraag en het bericht gaan dagenlang door mijn hoofd. Ik stel mezelf de vragen 'is dit goed voor mij, vind ik dit leuk en wat wil ik' en telkens moet ik deze vragen met nee beantwoorden. Nee, ik wil dit niet, nee, ik vind dit niet leuk en nee, dit is niet goed voor mij. Ik krijg er stress van, ik ga erover piekeren, ik ga me schuldig voelen, ik ga me zorgzaam opstellen en verantwoordelijk voelen.

En dus heb ik mijn tante een briefje gestuurd waarin ik haar vertel dat ik nooit een band heb gehad, vroeger toen ik klein was niet, toen mama ziek was niet, na het overlijden van mama niet en dat ik er nu, na al die jaren, geen behoefte aan heb.

Was dat makkelijk om te doen? Nee. Was het een opluchting toen ik het had gedaan? Ja. 

schermtijd

In de NRC van 10 januari stond een artikel over schermtijd en ouderen. We mopperen veel over 'de jeugd' en hun verslaving aan telefoon en tablet, maar nu lees ik dat er ook een groep ouderen is met een schermverslaving. 

Wat ik ook lees is dat alle ouderen vaak over een kam geschoren worden, maar dat iedere oudere, door de lange levenservaring, uniek is. Dus niet alle ouderen zijn digibeet. Dus niet alle ouderen vallen voor phisingmails of oplichters aan de voordeur. 

Er is een groep ouderen die uren achter hun scherm zitten en de mogelijkheden, zoals bijvoorbeeld beeldbellen, ten tijde van de coronapandemie hebben ontdekt. Ook TikTok, Instagram en YouTube zijn populair onder ouderen. 

Ik kan me er best iets bij voorstellen. Misschien ben je veel alleen, zit je op je kamer in een verzorgingshuis of gewoon thuis in je eigen makkelijke stoel. Iss je sociale kring klein en krijg je weinig aanloop. Of is de deur uitgaan lastig. Slecht weer zoals de afgelopen week is ook een goede reden om lekker binnen te blijven.

Vroeger was er alleen de televisie. Die stond dan de hele dag aan. Vanwege de bewegende beelden en het geluid. Maar daar is niet altijd iets leuks te zien. Horoscopen, geheugentraining, ochtendgymnastiek en verder overdag veel herhalingen. 

Nee, dan YouTube, daar kan je de op ieder moment leuke en interessante dingen zien. Een stadswandeling door een stad in binnen- of buitenland die je niet kent, of juist wél kent. Optredens van artiesten van toen en nu. Kattenfilmpjes tot je geen kat meer kan zien. Koken, klussen, tsunami's, aardbevingen, en andere natuurverschijnselen. Noem een willekeurig onderwerp en het is te vinden op You Tube.. 

TikTok en Instagram, net zo leuk. Korte filmpjes en ook hier voor jong en oud en voor elk wat wils. Begin ergens en voor je het weet ben je een uur of uren verder. 

Ik val er soms ook aan ten prooi. Vooral op YouTube. Ik kijk er nieuws uit Amerika, volg een paar koks, wat modemensen en heb zo nog wat favorieten. Als ik iets wil weten zoek ik het op Internet op en vaak kom ik dan terecht bij YouTube. 

Dat ouderen deze sociale media weten te vinden en gebruiken, daar is natuurlijk helemaal niets mee mis. Het kan de tijd wat sneller laten gaan, kijken en luisteren is misschien makkelijker dan lezen, je bent snel op de hoogte van wat er allemaal speelt en het verdrijft vast ook de eenzaamheid voor een deel. 

Het wordt pas een probleem wanneer de ouderen, net als de jongeren (en iedereen daar tussenin)  alles wat ze zien geloven. Wanneer ze adviezen van influencers gaan opvolgen die ronduit slecht voor hun gezondheid zijn. Of voor hun portemonnee, of voor hun geestelijke welbevinden. 

Ik hoor nog niet bij de ouderen, maar mijn vader en zijn vriendin wel. Mijn vader heeft geen smartphone. Ook geen smart televisie. Zijn vriendin wel. Wanneer ik haar (en hem) een appje stuur zorg ik ervoor dat het niet om iets belangrijks of urgents gaat, soms duurt het namelijk meer dan een dag voor ik antwoord krijg. Na het lezen van het artikel in NRC ben ik daar wel blij om, het betekent dat ze niet de hele dag met de telefoon bezig zijn. Gelukkig niet, die twee zijn vaak op pad en hebben het daarvoor veel te druk.

op mijn bord in week 2 / 2026

Ik was bijna vergeten deze blog te schrijven. Gelukkig heb ik mijn Excelsheet met alle maaltijden om even te spieken, want als ik het uit mijn hoofd moet doen weet ik soms niet meer wat we hebben gegeten. 

maandag 5 januari

vegetarische lasagne - broccoli - sla

dinsdag 6 januari

sperzieboontjes - varkenswang - aardappelpuree - komkommermayoslaatje

woensdag 7 januari

volkorenpita met vegetarische balletjes - coleslaw - broccoli - gewone sla

donderdag 8 januari

boerenomelet - volkorenbrood - gevulde salade

vrijdag 9 januari

volkorenbol met tonijnsalade (tonijn, mayo, mais, olijven, ui, augurk)  - sperzieboontjes - sla met tomaat en komkommer

zaterdag 10 januari

gewokte groenten - rijstnoedels - tempeh - pindasaus

zondag 11 januari

pompoensoep - volkorenbrood met kaas - sla met tomaat en komkommer

Volgende week eet ik een paar dagen alleen. Ik weet nog niet precies wat ik ga maken, ik heb trek in een Thaise groene curry dus de kans is groot dat die op het menu komt.

zo was mijn week 2 / 2026

zondag 4 januari

Een witte wereld wanneer ik opsta en de luxaflex open. Ziet er mooi uit maar ik zit er echt niet op te wachten. Na het ontbijt weer de stevige wandelschoenen, de dekbedjas en wanten aan en naar de sportschool. 

Het sneeuwt heel af en toe en naarmate de dag voorbij gaat is er steeds vaker zon. Ik zie het toch somber in voor morgenochtend. Hopelijk zijn de de wegen en fietspaden goed begaanbaar.

Ik maak lasagne voor morgen en kook wat groenten voor in mijn lunchsalade volgende week. Ook alvast mijn kleding uitzoeken voor het werk. Morgen beginnen we met een nieuwjaarsding. Eerste een alcoholvrij drankje, dan iets gezelligs, namelijk een 'escaperoom'.  Drie keer raden wie daar geen zin in heeft. Ik ga niet naar mijn werk om spelletjes te doen. En teambuilding? Doe ik daar al 16 jaar vijf dagen per week. 

Rest van de dag nog lezen, bloggen, Ricky Gervais' laatste show op Netflix kijken. Lekker wokgerecht op het menu. Op tijd naar bed voor de vroege wekker morgenochtend.

maandag 5 januari

De vroege wekker, maar ik ben al even wakker. Toch altijd een beetje spanning na een vakantie en nu ook vanwege het weer. Opstaan, dingen doen die gedaan moeten worden en als het dan tijd is de wandelschoenen aan, helm op, dekbedjas én fluorescerend hesje aan en met de fiets naar buiten. De stoep voor het huis ligt vol met sneeuw, de rijbaan (we wonen aan de hoofdstraat van de wijk) is goed schoon gereden. Fietsend naar school, geen enkele keer hoef ik af te stappen. Af en toe voel ik mijn achterwiel een beetje schuiven, maar ik kom zonder vallen aan.

Het proosten en de activiteit beginnen pas om half 10. Ik ben er iets later dan normaal, maar wel voor half 8. Er zijn al collega's die helpen met het opzetten van de activiteit maar de meeste mensen komen pas veel later. Ik ga mijn les nog even voorbereiden en mijn email openen. 

Ik doe niet actief mee aan het spel. In mijn clubje zijn een aantal fanatiekelingen en die doen al het puzzelwerk. Ik zit erbij en kijk ernaar, samen met nog een paar leden van ons groepje. Gelukkig is iedereen daar okay mee.

Halverwege de ochtend, de sneeuw valt in dikke vlokken, worden de studenten via de roosterapp op de hoogte gebracht van de lesuitval, voor velen is het lastig om op school te komen. Na de ochtendactiviteiten krijgt ook het personeel toestemming om naar huis te gaan. Samen met een paar collega's blijf ik nog een uurtje en lunchen we met elkaar. Daarna gaat iedereen huiswaarts, voor het weer slechter wordt. De zon schijnt uitbundig en op veel plekken zijn de straten helemaal schoon. Op andere plekken is het juist weer spekglad. Voorzichtig fietsen, goed kijken en weer kom ik zonder vallen thuis. 

Ik ga nog even sporten en als ik weer thuis ben kan de schaal met lasagne de oven in. In de tussentijd de krant lezen, sla maken, broccoli koken en dan aan tafel.  De eerste werkdag van het jaar is een feit.

dinsdag 6 januari

Mijn wandelschoenen staan klaar want vandaag ga ik niet fietsen. Er ligt verse sneeuw dus het stapt lekker door. Ik zie meer mensen lopen en veel minder mensen fietsen dan normaal. Op school gaat alles door, maar een aantal collega's en studenten hebben last van afgelaste treinen, bussen en andere sneeuwperikelen. 

Verder is het eigenlijk een normale werkdag met wat vaste vergaderingen, nog wat bijkletsen en twee gezellig pauzes. Wanneer ik naar huis ga schijnt de zon en is de sneeuw op een aantal plaatsten verdwenen. Het is lekker wandelen. 

woensdag 7 januari

Vandaag neem ik de hele dag mondelinge examens Engels af, mits de school open is. Als er om 7 uur code rood is blijven we dicht. Er is geen code rood dus om 7 uur stap ik de deur uit. Heel dik ingepakt want het waait stevig en het sneeuwt inmiddels. De sneeuwlaag wordt dikker en dikker en wanneer ik bij school ben zak ik er tot mijn enkels in. 

aangekomen op mijn werk

natte schoenen uit, droge schoenen aan

beginnen met koffie

Naar boven, alle lagen afpellen, koffie drinken en dan weer naar beneden. Gelukkig zijn er meer collega's. Ik installeer me in het lokaal waar de examens zijn en wacht op de kandidaten. Nummer 1 en 2 zijn er niet, nummer 3 en 4 komen wel. Ik neem de examens alleen af en neem alle gesprekken op. Och wat zijn ze zenuwachtig, maar wat doen ze het goed, ik heb ontzettend leuke gesprekken en zie en hoor mooie presentaties.

Na de koffiepauze komen er nog vier studenten en ook deze jongelui slagen met vlag en wimpel voor dit onderdeel van hun opleiding.

We lunchen met het kleine clubje collega's dat wel naar school is gekomen. 

We zijn als enige school in de gemeente open staat er op een lokale website te lezen. De school gaat vandaag wel wat eerder dicht en collega's krijgen gelegenheid om veilig, en voor sommigen voor de files, naar huis te gaan. Ik loop terug naar huis. Trek mijn warme pantoffelsokken aan en ga de rest van de middag de deur niet meer uit. 

Aan het begin van de avond zie ik dat het dooit, er valt sneeuw van auto's en daken en ook de bomen zijn niet meer wit. Fijn, denk dat ik morgen weer kan fietsen.

donderdag 8 januari

Het klopt, de fietspaden zijn voor 99% schoon en nergens is het nog glad en ik kan weer normaal fietsen zonder bang te zijn om te vallen.

De laatste dag mondelingen, iedereen komt en ik ben er de weer de hele dag mee zoet. Aan het eind van de dag ben ik blij dat het erop zit voor vandaag. Het is leuk maar intensief omdat ik de gesprekken alleen doe, samen met een spraakrecorder, en ik dus het gesprek op gang moet houden en ook nog na afloop de beoordeling in moet vullen. Slechts een paar onvoldoendes, deze studenten mogen het examen herkansen.

Ik ben blij wanneer het tijd is om naar huis te gaan. Morgen alweer vrijdag, zo'n week, en zeker deze rare sneeuwweek, vliegt om. Ik ga nog even kort sporten, 15 minuten fietsen en wat krachttraining.  We eten makkelijk maar wel lekker en na het eten kijk ik nog naar het journaal en dan ga ik naar bed. Heb verder weinig energie en ben moe.

vrijdag 9 januari  

Al dagen ben ik heel vroeg wakker, vandaag ook. Ik slaap dan niet meer, door de brandende pijn aan armen en benen. Ik ben moe wanneer ik wakker word, zie erg tegen het opstaan op en het duurt veel langer voor ik een beetje op gang ben. Echt heel naar vind ik het, en hoe vaker het gebeurt, hoe meer ik tegen de nacht opzie. 

Het regent wanneer ik naar school ga, regenbroek aan, mijn dekbedjas is waterdicht en ik draag waterdichte wanten over mijn handschoenen. Ik kom niet heel verregend aan gelukkig. Neem koffie  mee naar boven en daar aangekomen laat ik mijn mokje vallen. Kapot! Gelukkig heb ik er nog een. In dezelfde kleur. 

Ik heb een vergadering met twee collega's en daarna het laatste mondeling van deze week. Studente is mooi op tijd, goed voorbereid en haalt een mooi cijfer. Ik doe mijn administratie en dan ik het lunchpauze. Iedereen is moe, het was mede door het rare weer een pittige week en we kijken allemaal uit naar het weekend. Spannend hoe het weer er in het weekend uitziet, krijgen we hier weer sneeuw? 

Ik ga onderweg naar huis nog wat boodschappen doen, niet alles, de rest hoop ik morgen te doen. Mocht dat niet lukken doordat het weer roet in het eten strooit, dan heb ik het meeste in huis. 

 

zaterdag 10 januari

Ik ben niet zo vroeg wakker als de afgelopen dagen, maar nog wel ruim voor de wekker. Even naar de wc en dan terug naar bed. Ik slaap niet meer, teveel teveel last van de brandende pijn in mijn armen. Wanneer ik weer op de wekker kijk is het tijd. Ik sta op. En besluit dat ik nergens zin in heb en kruip weer in bed. Een uur later sta ik wel op en dan voel ik me wat beter, nog niet heel uitgerust maar goed genoeg.

 Een dun laagje sneeuw op de daken van de auto's, gelukkig geen dik pak sneeuw. De straten zijn schoon.

Ik ga toch even sporten ondanks mijn vermoeidheid. Ik doe de helft van wat ik normaal doe. Net genoeg om wat gelukshormonen, endorfine, aan te maken. Een lekkere warme douche en dan snel door de kou naar huis.

Ik heb nog een paar boodschappen nodig dus ik pak de fiets en ga even naar de Turkse super. Daar is de losse taugé heel vers, zijn de kroppen Romaine sla lekker groot en zijn er nog wat andere dingen die ik hier graag koop. Daarna weer snel terug naar huis want het is bitterkoud buiten.

Verder blijf ik binnen en binge ik een paar afleveringen Woeste Grond, kijk ik ook twee afleveringen Ik Vertrek XL en luister ik naar de radio terwijl ik mijn weekoverzicht schrijf. 

T. moet maandag richting het noorden van het land voor een opdracht. Hij gaat er vanuit dat het kan, ik betwijfel het. Met de temperaturen zoals ze nu zijn zal de sneeuw daar niet weg zijn.

Verder weinig bijzonders uitgespookt vandaag, lekker lummeldagje.

dit of dat - zomer of winter?

Net als veel mensen denk ik dat ik hier geen keus kan maken. Ben zelf niet zo van de extremen. Te warm niet goed, te koud al helemaal niet. Bij koud weer, tien graden of minder, krijg ik wintervingers. Als de temperatuur onder de vijf graden zakt heb ik wintervingers twee punt nul. Dik, rood, blaasjes, bultjes, kloofjes, scheurtjes en pijn pijn pijn! Sneeuw is voor mij slecht weer. Gladheid ook. Het is vreselijk op de fiets, met de auto ook geen pretje. Vorst en een strak blauwe lucht, nou vooruit, dat mag.

Warm weer vind ik prima, maar ook daar een kanttekening. Niet te warm alsjeblieft. Nu zijn wij de gelukkige bezitters van zonnepanelen en hebben we airconditioning op de slaapverdieping. Dus de zomers met overdag een temperatuur van 35 graden, waarbij de thermometer in de slaapkamer 's avonds nog 30 graden aantikte, zijn voorbij. Met de opwarming van de aarde komen dit soort warme dagen steeds vaker voor. Goed insmeren als je de deur uit gaat en zoveel mogelijk de zon vermijden. 

Blijven de lente en de herfst over. Allebei top. Begin van de lente kan het nog koud zijn, daar kan je je op kleden. Buiten is al een groene waas en wanneer het dan wat warmer wordt komt de natuur uit in frisse groene kleuren. Lammetjes, kuikentjes, narcissen, krokussen. Heerlijk om met zulk weer door de polder te fietsen of door de stad te lopen. De eerste paar keer op een terras, geen heel dikke kleding meer aan. Lente is fijn.

Ik ben geboren in de herfst en mocht altijd op mijn verjaardag mijn nieuwe winterjas aan. Inmiddels groei ik niet meer jaarlijks uit mijn jas en heb ik al een paar jaar dezelfde jassen, maar mijn verjaardag (of een datum nabij mijn geboortedag) is nog wel steeds het moment waarop ik mijn winterjas aantrek.

Het wordt steeds eerder donker, het regent en het waait. Als ik naar mijn werk moet en het regent dan kleed ik me goed aan. En door zo'n bui fietsen is niet leuk, maar zo erg is het nu ook weer niet. De harde wind, daar heb ik wel een pesthekel aan. Die heb ik namelijk altijd tegen. De herfst begint mooi, de bladeren aan de bomen verkleuren eerst voor ze eraf vallen. Dan komt er een stevige storm en is er van de kleurenpracht niets meer over, zien we alleen nog kale takken en weet je dat de winter niet lang meer op zich laat wachten.

Ondanks het minder mooie weer is de herfst mijn favoriete seizoen. Ik denk vooral omdat er dan lekkere stoofpotjes op tafel komen, ik jarig ben, ik van maillots, jurkjes en vesten houd en we veel meer binnenshuis zijn en het daar gezellig maken. 

toename

Wat een slecht nieuws. Er is een toename van kinderen met obesitas. Arme kinderen, nu al voor het leven getekend. Iedereen weet inmiddels wel dat het voor niemand leuk is om te zwaar te zijn. Het is niet goed voor de gezondheid, daarnaast hebben mensen met overgewicht ook vaak last van psychische klachten en is het in het sociale verkeer ook geen een pretje om dik te zijn. En als dat lastig is voor volwassenen, stel je dan eens voor hoe het is voor een kind.

Ik ga er voor het gemak maar even van uit dat geen enkele ouder wil dat zijn kind ongezond is, onzeker over het uiterlijk en slachtoffer van pesterijen en scheldpartijen. Je kind op dieet zetten is ook geen leuke optie. Je kan je ook afvragen in hoeverre de ouders het kunnen voorkomen. Bij heel jonge kinderen heb je als ouder nog invloed, maar zodra de kinderen pubers worden, eigen geld hebben, de deur uitgaan en hun bammetjes in de eerste de beste prullenbak gooien....hoeveel invloed heb je dan nog?

Zoals in het artikel te lezen is wordt er een beroep gedaan op de overheid, er moet een stevig preventiebeleid komen. Dat lijkt mij ook. Anders blijft het dweilen met de kraan open.

In een poging het groeiend aantal kinderen met obesitas terug te dringen is er in het Verenigd Koninkrijk met ingang van dit jaar een verbod op 'junk food' reclame voor 21.00 uur 's avonds. Dat daarmee niet alles is opgelost weten ze daar ook, maar het is een begin.

op mijn bord in week 1 / 2026

De eerste eetweek van het nieuw jaar 2026. Ook nog een staartje van 2025. Geen voornemens om gezond te gaan eten, dat deden we al, dus komen onze vaste gerechten terug en eten we ook weer makkelijke maaltijden.

maandag 29 december

volkorenpasta met tomatenpaprikasaus - broccoli - sla met komkommer

dinsdag 30 december

traybake: spruitjes, pompoen, ui, knoflook, paprika - bulgur  met feta en olijven - sla met tomaat en komkommer

woensdag 31 december

erwtensoep met rookworst - desemvolkorenbrood met casselerrib - sla met komkommer en tomaat

donderdag 1 januari

andere helft van de traybake -  desemvolkorenbrood met feta en olijven - gemengde salade - broccoli

vrijdag 2 januari 

vegetarische balletjes* in zoetzure saus - zilvervliesrijst - gewokte spitskool, wortel en ui

zaterdag 3 januari

volkorenbol met makreel - spitskoolsalade - broccoli

zondag 4 januari

rijstnoedels - gewokte groente - pittige tempeh - pindakokossaus

*De vegetarische balletjes waren een poos geleden in de aanbieding, ik had ze nog nooit gegeten en was nieuwsgierig. Lekkere bite en met mijn zelfgemaakte zoetzure saus een goede combinatie.

Dit jaar heb ik iedere eerste maandag van de maand alvast lasagne in het menu in mijn Excelbestand gezet. Morgen dus lasagne, vandaag gemaakt. Dinsdag een AVG'tje, ook een keer peulvruchten en waarschijnlijk iets met ei.

zo was mijn week 1 / 2026

zondag 28 december

Een gewone zondag hier. Na het ontbijt naar de sportschool. Thuis koffie en een boterham en dan even naar het centrum van de stad voor een boodschap. Wanneer ik weer thuis ben maak ik een lekkere tomatenpaprikasaus voor over de pasta. Genoeg voor twee keer dus ook een bakje maken om in de vriezer te doen. 

Ik ben momenteel in twee boeken bezig, nog geen een heeft het 'wauw-effect' dus ik zoek een nieuw boek uit om te downloaden op mijn tablet. Ik begin erin maar ook deze weet me (nog) niet te boeien. Ik leg de tablet weg en ga de een na laatste aflevering van Oogappels kijken. 

's Avonds eet ik mijn pompoensoep, die is goed gelukt. 

maandag 29 december

In de ochtend ben ik in het centrum van de stad bij een winkel die biologische groente en fruit en andere producten verkoopt. Ik haal biologische spliterwten voor de erwtensoep die ik morgen ga maken. Bij het weggaan zeg ik vriendelijk 'prettig weekend'. Terwijl ik het zeg realiseer ik me dat het pas maandag is! De winkelmevrouw en ik moeten er allebei om lachen, iedereen is door de feestdagen een beetje kwijt welke dag het is. 

Een sombere dag en pas rond vier uur komt er nog wat zonlicht van boven en zie ik wat blauw. Maar dat verdwijnt snel en binnen een uur is het donker. Ik zit lekker op de bank te lezen en T. kijkt wat tv. Mijn beurt om het eten te maken, de saus is al klaar dus alles staat vrij snel op tafel. 

dinsdag 30 december

erwtensoep in de maak

Erwtensoep maken. Voor morgen. Ik maak een vegetarische variant, naar een recept van Karin Luiten. Niet voor acht personen, maar voor vier. Als de pan met soep klaar is denk ik dat we er makkelijk drie keer van kunnen eten. Ik maak porties, twee bakken in de vriezer, een in de koelkast voor morgenavond. 

Op mijn bezoek aan de sportschool na kom ik vandaag niet meer buiten. Nu niets nodig, morgen nog even casselerrib halen voor op brood bij de snert, dan neem ik meteen nog een paar oliebollen mee. 

T. heeft 's middags vrij dus we zijn lekker thuis en doen verder niet veel. Ik maak een traybake voor mezelf, heb daar al een paar dagen trek in, T. haalt iets uit de vriezer. 

woensdag 31 december

Vandaag is het de hele dag door een geknal van jewelste. Hier in de stad is een vuurwerkverbod, dat is al een paar jaar zo maar daar heeft een deel van de inwoners maling aan. Na het sporten fiets ik naar het centrum voor een paar oliebollen. Bij de kraam, met de prijs voor beste oliebollen van Nederland, staat een rij met een wachttijd van meer dan een uur. De banketbakker op de hoek van het winkelcentrum verkoopt ook lekkere oliebollen dus dit jaar haal ik ze daar. 

Verder zijn we vandaag thuis en blijven we thuis. 's Middags komt vriendin J. thee drinken en we eten een oliebol. Als de visite weg is kijken we de film 'voor de meisjes'. Erg goed acteerwerk en een spannend verhaal.

We eten erwtensoep en na het eten kijken we televisie. We blijven niet op tot middernacht. Max verstopt zich onder het kookeiland en komt daar niet meer vandaan. Hij zit er zodanig onder dat we niet goed bij hem kunnen. 

Oordoppen in die, zo blijkt later, absoluut niet werken, en dan slapen. 

donderdag 1 januari

Om twaalf uur breek het vuurwerk echt goed los. Mooi siervuurwerk maar ook veel harde knallen.  T. en ik gaan om en om naar beneden om even bij Max te kijken. Aaien lukt niet, maar misschien helpt het als hij ons ziet en onze stem hoort.  Het vuurwerk duurt tot twee uur, daarna is het ook echt stil. Het is een onrustige nacht, ik slaap wel maar ben ook lang wakker van het lawaai. Ik heb mijn wekker een half uur later dan normaal gezet, maar als het tijd is draai ik me toch nog een half uurtje om.

Als ik uit bed stap komt Max naar boven, hij heeft trek en vind natuurlijk dat ik veel te lang in bed ben blijven liggen. Zo te zien is hij okay en zijn opgewekte zelf. 

We kijken samen naar de oudejaarsconference. Aardig maar niet heel sterk vinden wij. Het is buiten niet erg aantrekkelijk dus we gaan niet wandelen zoals we van plan waren. T. heeft wat klusjes te doen en ik bak een kruidkoek. 

Na de lunch nog wat bloggen en lezen en einde van de dag de speciale aflevering van Twee Voor Twaalf. En de laatste oliebol van dit seizoen bij de thee.

vrijdag 2 januari

Begin van de dag doen we samen wat huishoudelijke klusje en daarna ga ik naar de markt. Het is even droog, de straten zijn nog glibberig met natte sneeuwprut. Ik fiets voorzichtig. Op de terugweg, ik kan nergens schuilen, gaat het heel hard hagelen. Getsie! Na dit korte boodschappenrondje kan ik gelukkig binnen blijven, de rest van de dag vallen er af en aan hagel- en natte sneeuwbuien.

's Middags tijd voor thee, kruidkoek en een paar afleveringen 'Woeste Grond'. Ik vind het een steeds leukere serie worden en voor mij mogen er jaarlijks twee seizoenen van komen. 

zaterdag 3 januari

Vandaag weer naar de sportschool, gisteren nam ik vrij. Ik kleed me dit aan, haal mijn wandelschoenen met goede profielzolen tevoorschijn en stap de sneeuw in. De fiets laat ik staan en ook geen zin om de auto eerst helemaal sneeuwvrij te maken. Daar ben ik langer mee bezig dan met de reis zelf. 

Onderweg nog een hagelbui op mijn knar, maar ik heb mijn capuchon op en ben weer erg blij met mijn dekbedjas. Ik heb het niet koud. Ondanks de weersomstandigheden is het druk. Iedereen die binnenkomt wenst de andere aanwezigen een gelukkig nieuwjaar. 

Wanneer ik naar huis loop is het droog, de stoepen liggen vol met sneeuwdrab, de straten waar de auto's rijden ook. Thuis drink ik koffie en maak ik een la van het kookeiland schoon en ruim ik hem opnieuw in.

Na de koffie schijnt de zon, ik besluit dat ik mijn rondje boodschappen wel kan doen. Heb voor het eten van vanavond en morgen nog een en ander nodig. Ik waag het erop. Halverwege de wordt het erg donker en gaat het hagelen. Ik schuil onder een afdak en wacht tot de bui over is. 

Verder blijft het gelukkig droog. Fietsen is geen pretje, overal drabbige sneeuw. Boodschappen binnen en ik hoef de deur niet meer uit. Even gezellig bellen met papa, dan lunchen en daarna was uit de droger opbergen. Omdat ik verder niets meer hoef te doen, of wil doen, ga ik de krant lezen, weekmenu plannen en boodschappen bestellen. 

Ik ben alleen en maak een lekker broodje voor mezelf. Na het eten maak ik ook mijn ijscoupe met slagroom en advocaat en die eet ik op terwijl ik geniet van de laatste aflevering van Oogappels. 

Morgen laatste vakantiedag, maandag weer aan de slag.