raar

Is het ineens afgelopen, het dagelijks bloggen. Voelt best raar. Morgenochtend niet meteen als eerste naar de reacties kijken. Niet alvast kijken wel blog ik klaar zal zetten voor vanavond. Niet nog even een korte blog typen omdat ik toch alle tijd ervoor heb, het is immers vakantie. Nee, niks, niemendal, heel kaal en raar.

Volgende week heb ik natuurlijk weer veel minder tijd in de ochtend om met mijn blog bezig te zijn. Voor ik op mijn werk ben kan ik nog wel even kijken, maar zo vroeg reageert er bijna niemand. Onder werktijd is er soms wel even een moment om wat te doen, in de pauze of als ik op een afspraak wacht, maar dat zijn uitzonderingen, ik ben tenslotte aan het werk. En wat ik natuurlijk niet wil is dat de arbeidsinspectiereageerder meteen in de pen klimt om een reactie te plaatsen over mijn werkethos (knipoog).

Dus een beetje gas terug, minder frequent bloggen. Alhoewel? Ik schreef al dat het steeds makkelijker wordt om dagelijks iets te plaatsen wanneer je eenmaal in het ritme zit. Zou dat het succes van dagelijks bloggen zijn? Wie het weet mag het zeggen. 

Goede voornemens heb ik niet, maar ik zou het leuk vinden als het me lukt om het ritme nog even vol te houden. Voorbeelden genoeg van mensen die dat doen en die schrijven toch steeds weer stukjes die ik, en volgens mij velen met mij, met plezier lezen.

Kijk, toch weer gelukt om ook vandaag een blog te plaatsen!