schermtijd

In de NRC van 10 januari stond een artikel over schermtijd en ouderen. We mopperen veel over 'de jeugd' en hun verslaving aan telefoon en tablet, maar nu lees ik dat er ook een groep ouderen is met een schermverslaving. 

Wat ik ook lees is dat alle ouderen vaak over een kam geschoren worden, maar dat iedere oudere, door de lange levenservaring, uniek is. Dus niet alle ouderen zijn digibeet. Dus niet alle ouderen vallen voor phisingmails of oplichters aan de voordeur. 

Er is een groep ouderen die uren achter hun scherm zitten en de mogelijkheden, zoals bijvoorbeeld beeldbellen, ten tijde van de coronapandemie hebben ontdekt. Ook TikTok, Instagram en YouTube zijn populair onder ouderen. 

Ik kan me er best iets bij voorstellen. Misschien ben je veel alleen, zit je op je kamer in een verzorgingshuis of gewoon thuis in je eigen makkelijke stoel. Iss je sociale kring klein en krijg je weinig aanloop. Of is de deur uitgaan lastig. Slecht weer zoals de afgelopen week is ook een goede reden om lekker binnen te blijven.

Vroeger was er alleen de televisie. Die stond dan de hele dag aan. Vanwege de bewegende beelden en het geluid. Maar daar is niet altijd iets leuks te zien. Horoscopen, geheugentraining, ochtendgymnastiek en verder overdag veel herhalingen. 

Nee, dan YouTube, daar kan je de op ieder moment leuke en interessante dingen zien. Een stadswandeling door een stad in binnen- of buitenland die je niet kent, of juist wél kent. Optredens van artiesten van toen en nu. Kattenfilmpjes tot je geen kat meer kan zien. Koken, klussen, tsunami's, aardbevingen, en andere natuurverschijnselen. Noem een willekeurig onderwerp en het is te vinden op You Tube.. 

TikTok en Instagram, net zo leuk. Korte filmpjes en ook hier voor jong en oud en voor elk wat wils. Begin ergens en voor je het weet ben je een uur of uren verder. 

Ik val er soms ook aan ten prooi. Vooral op YouTube. Ik kijk er nieuws uit Amerika, volg een paar koks, wat modemensen en heb zo nog wat favorieten. Als ik iets wil weten zoek ik het op Internet op en vaak kom ik dan terecht bij YouTube. 

Dat ouderen deze sociale media weten te vinden en gebruiken, daar is natuurlijk helemaal niets mee mis. Het kan de tijd wat sneller laten gaan, kijken en luisteren is misschien makkelijker dan lezen, je bent snel op de hoogte van wat er allemaal speelt en het verdrijft vast ook de eenzaamheid voor een deel. 

Het wordt pas een probleem wanneer de ouderen, net als de jongeren (en iedereen daar tussenin)  alles wat ze zien geloven. Wanneer ze adviezen van influencers gaan opvolgen die ronduit slecht voor hun gezondheid zijn. Of voor hun portemonnee, of voor hun geestelijke welbevinden. 

Ik hoor nog niet bij de ouderen, maar mijn vader en zijn vriendin wel. Mijn vader heeft geen smartphone. Ook geen smart televisie. Zijn vriendin wel. Wanneer ik haar (en hem) een appje stuur zorg ik ervoor dat het niet om iets belangrijks of urgents gaat, soms duurt het namelijk meer dan een dag voor ik antwoord krijg. Na het lezen van het artikel in NRC ben ik daar wel blij om, het betekent dat ze niet de hele dag met de telefoon bezig zijn. Gelukkig niet, die twee zijn vaak op pad en hebben het daarvoor veel te druk.