HIS AND HERS
Man en vrouw met dezelfde jas, dezelfde afritsbroek of dezelfde comfortabele schoenen. Of alle drie. Ik vind dat stom.
Ze zijn niet meer jong, ook nog niet heel oud. Zestigplussers. Vaak op de fiets, maar ook wel wandelend. In de duinen of een bos. Nooit in het centrum van een stad. Zij met pittig kort haar, hij ook. Of kaal, hij dan.
Ze zijn al heel lang samen, misschien al wel sinds de middelbare school. De kinderen zijn al enige jaren de deur uit. Ze hebben geen huisdieren want dat zijn handenbindertjes. Ze gaan heel vaak op pad. Voor een paar dagen, af en toe ook wat langer. Ze hebben een fietsenrek achter op de auto. Ze hebben ook een caravan of een camper.
Ze lijken steeds meer op elkaar. Dat hebben ze niet door. Het ging ook gewoon vanzelf. Bij de ANWB was er een aanbieding, 2e jas voor de helft van de prijs. Zo begon het. En het waren toch gewoon sportieve jacks?
Na de jas kwam de afritsbroek. Ook heel praktisch tijdens een paar dagen weg. Dan hoef je niet én je lange én je korte broek mee te nemen. Scheelt een boel gesjouw met tassen en koffers.
Hij had zulke fijne schoenen gekocht, ze liepen heerlijk. Misschien ook wel wat voor haar met haar moeilijke voeten. Haar hakken lagen al eeuwen achterin de kast. Comfort werd steeds belangrijker. Ja, ze zijn er ook in haar maat! Heerlijk lopen ze, dat moet ze inderdaad toegeven.
Allebei een mooie fiets gekocht, met dubbele fietstassen. Allebei dezelfde fiets, voor hem ook zonder stang, wel zo handig. En natuurlijk dezelfde tassen, staat wel zo netjes. Ook weer korting bij afname van twee. Het zijn e-bikes, want de benen doen wat minder mee dan vroeger. Maar zo kunnen ze nog lange fietstochten maken. Met een paar tussenstops. Voor koffie met appeltaart. Suikerzakjes gaan mee naar huis, die komen vast nog wel eens van pas.
Vroeger ging ze naar de kapper, daar liet ze haar haren verven. Toen kwam Corona en vonden ze een kapster die aan huis komt. In het begin ook nog om te verven want die eerste grijze haren wilde ze nog niet zien. Maar de uitgroei leek wel steeds sneller terug te komen. Kort knippen en dan zo snel mogelijk de verf laten uitgroeien. Nu komt de kapster nog steeds aan huis maar is ze zo klaar. Hop even de nek van meneer uitscheren, eigenlijk hetzelfde bij mevrouw, haar kapsel verschilt niet veel van dat van hem.
Met de haarverf ging ook de gezichtsverf de deur uit. Toch wel een boel gedoe iedere dag. En als je aan het fietsen bent wil je je toch geen zorgen maken om je lippenstift? Nee hoor, nergens voor nodig. Scheelt ook weer gesjouw met toilettassen. Daar hebben ze er dan ook nog maar een van, doen ze samen mee. Wel zo praktisch.
Aan het begin van de digitalisering hebben ze samen een e-mailadres genomen, het zou zo'n vaart wel niet lopen met dat internet. Dat e-mail adres gebruiken ze nog steeds. Ze hebben namelijk geen geheimen voor elkaar. En ook dit is natuurlijk wel zo praktisch.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten