Hoi lieve mensen, ik heb even behoefte om in de spreekwoordelijke pen te klimmen. Niet dat ik iets heel belangrijks te vertellen heb, maar toch moet er mij even iets van het hart. Ik ben een poosje alleen geweest in het grote huis.
Ik voelde al nattigheid toen we nog met ons drieën waren, de twee mensen en ik. Ze waren druk in de weer met tassen, kratten en een koffer. In mijn herinnering belooft dat nooit veel goeds. En dat klopte. Ze gingen samen de deur uit en ze kwamen niet, zoals ze normaal wél doen, terug. Meestal is het mannetjesmens gedurende de dag wel even thuis, het vrouwtjesmens is altijd een hele dag de hort op. Nu bleven ze samen weg.
Ik heb me natuurlijk wel gered met een slaapje hier, slaapje daar, hapje brokjes en wat slokjes water. Maar echt goed voelde het niet.
Eind van de dag hoorde ik de voordeur opengaan dus ik ben toch maar gaan kijken of zij het waren. Maar het was de buurvrouw. Die ken ik goed dus ik was niet bang. Ze schijnt een sleutel te hebben en ook alles van mijn medicijnen te weten. We hebben even geknuffeld en gelukkig mocht ik van haar ook nog even buitenspelen. Na een half uurtje ging ze weer naar huis en was ik weer alleen. Ik ben lekker breeduit op de bank van het vrouwtjesmens gaan liggen slapen.
De volgende ochtend wéér die buurvrouw! Gelukkig snapt zij precies wat ik nodig heb en is ze heel lief voor me. Ik miste de twee mensen uit het grote huis al wat minder.
Ik houd erg van routines en gelukkig doet de buurvrouw geen onverwachte dingen. Na twee dagen wist ik ook wat haar routine was en kon ik er al rekening mee houden. Ik ben rustig bovenaan de trap gaan zitten wachten zodat ik haar netjes kon begroeten bij binnenkomst. en trof ze me niet half in slaap en met 'just out of bed hair' aan. Ik heb manieren geleerd.
Het heeft even geduurd voor de mensen uit het grote huis weer terug waren. Ik vind het toch wel fijn dat ze er weer zijn want zij laten me veel langer buiten blijven dan de buurvrouw. En buitenspelen is toch wel het leukste dat er is!
NB: de foto's zijn gemaakt met de beveiligingscamera's en daarom niet van topkwaliteit.
Gelukkig ben je heel goed verzorgd en natuurlijk is de buurvrouw ook heel lief, maar je eigen mensen mis je toch.
BeantwoordenVerwijderenWel leuk dat er foto's van je zijn zodat ook jouw gedragingen zijn vastgelegd.
Het probleem is dat jij een kat bent die niet gewend is om aan een lijntje buiten te gaan en daar uit gelaten te worden en je behoeftes te doen.
Wij gaan met Sienna naar een huis met een hek erom zodat zij veilig alleen buiten kan zijn, maar een kat zoals jij zou wel op het idee kunnen komen om over het hek te springen en dan ben je heel ver van huis en kan je echt de weg niet terug vinden.
Voor jou is thuis blijven het beste. Gelukkig duurt het weer een jaar voor een volgende vakantie , zo heet dat als je eigen en lieve personeel weg is, en kan je voorlopig weer rustig slapen en spelen en wat je maar wilt, wel voorzichtig op de dakrand hoor!
Nee, een lijntje om mijn nek lijkt me vreselijk. Maar ik mag nu ook alleen naar buiten als ik al op de bak ben geweest om mijn behoefte te doen. Ik heb nu een tag, dus als ik de weg kwijt raak kunnen ze me met hun telefoon weer vinden. Maar ik zal voorzichtig zijn en dicht bij huis blijven! 😻
VerwijderenAh Max, fijn dat je aardig bent geweest voor je zorgzame buurvrouw. Nu maar weer genieten van het langer buiten zijn.
BeantwoordenVerwijderenJa, en gelukkig is het niet meer zo warm, dan wil ik eigenlijk alleen maar slapen! 😻
VerwijderenKan me voorstellen Max, dat dit raar is. Waarom moeten die mensen zo raar doen met al die spullen weg sjouwen de trap af en dan wegblijven en al die spullen meer omhoog sjouwen? Dat gaan wij katten nooit snappen. Maar je hebt wel een heel lekker trappenhuis voor je alleen, lekker op en neer, of hou je daar niet van? Een mauw van Rosie en haar zus uit Toronto.
BeantwoordenVerwijderenJa, dat gezeul met spullen inderdaad! Echt raar hoor, heb je hier een huis ga je met je spullen naar een ander huis. Ik ga niet eens proberen om het te begrijpen!
VerwijderenJa, soms ren ik inderdaad graag de trappen op en af! Dag meisjes! 😻
Ik zal me even voorstellen: ik ben Doerak, ik ben de buurkat van blogger Aaf. Mijn vrouwtje laat mij altijd uit aan de lijn, en zo speel ik ook in de tuinen. Overigens ben ik ook een goede waakpoes, ik jaag alle katten direct uit mijn tuin, want die is van mij en niet van een ander!
BeantwoordenVerwijderenIk vind die lijn prima, ik verdwaal nooit en ik kan altijd de weg naar de voordeur of achterdeur terugvinden. Die lijn had ik al vanaf dat ik 10 weken oud was. In huis niet hoor, alleen buiten!
Fijn dat je mensen nu weer terug zijn, dat is veel gezelliger! Kun je ook weer lekker op schoot zitten!
Hi, ik ben wel okay met de buurtkat Bob, die mag wat mij betreft wel hier komen, we kennen elkaar nu. Verder zijn er eigenlijk op mijn stukje geen andere katten, lekker rustig dus! Zo'n lijn heb ik niet maar ik kan ook niet echt ver, overal is omheind. Dan moet ik hele rare fratsen uithalen en daar heb ik weinig behoefte meer aan. Een keer gedaan en was geen succes.
VerwijderenGisteren niet op schoot gezeten maar in de linnenkast, op de een na onderste plank. Ze waren me kwijt maar er lag daar een lekker wintervest en ik had even zin in een dutje in het donker. Laat nou net die schuifdeur op een kier staan! Kon ik er zo, huppekee, in! Man netjesmens deed de kast dicht, wist niet dat ik er in lag. Vrouwtjesmens ging me zoeken en vond me gelukkig. Anders had ik daar de hele nacht moeten blijven en dat was de bedoeling niet. 😻