zomerserie 2026 - 7 augustus - ladderwagen

Een luid gepiep, geritsel en gefladder wanneer ik mijn fiets bij de sportschool in het rek zet. Ik kijk omhoog om te zien waar het vandaan komt. Net om het hoekje en een beetje uit het zicht staat een grote boom. Een paar meter boven mij, in die boom, zie ik een jonge ekster die verwoede pogingen doet om weg te vliegen. Ik hoor dat zijn moeder het jong van een afstand zit aan te moedigen. Weer probeert hij weg te komen om vervolgens op zijn kop aan de tak te blijven hangen. Dan zie ik wat er mis is. Hij zit met een draad die om zijn pootje gewikkeld is, vast aan een tak. Het lukt hem niet om los te komen.

Ik weet niet wat ik moet doen. De sportschool is nog dicht, maar ik denk ook niet dat ik daar iets vind. Als ze al iets van een trap hebben is het een keukentrap, geen trap die een paar meter lang is. En dan nog, wat kan ik dan doen? De boom staat ook nog eens op erg schuin aflopend stuk, een paar meter lager is het water van de rivier.

Er zijn wat meer mensen gekomen maar die gaan naar binnen zodra de voordeur van het slot is. Ik vertel aan medesporter S., zelf een dierenvriendin weet ik, wat ik net zag en ook zij gaat kijken. We weten niet zo goed wat te doen en besluiten te gaan sporten. Het zit mij niet lekker, maar ook S. vindt het maar niks. Zij besluit de dierenambulance te bellen. Daar doet ze haar verhaal en krijgt dan te horen dat de plek te gevaarlijk is voor de vrijwilligers van de dierenambulance. 'Bel de brandweer maar' is hun advies.

Zo gezegd zo gedaan. Brandweer gebeld. Binnen tien minuten waren ze er al. Met een ladderwagen en een grote bus. Twee vrouwen en tien mannen sprongen uit de auto's. Niet veel later stond er een ladder tegen de boom, werd de tak afgezaagd en kon de jonge ekster worden verlost. De brandweer vroeg nog wel aan S. of zij de vogel na bevrijding wilde overnemen, maar dat was helemaal niet nodig. Met een flinke pik in de hand van de brandweerman die hem bevrijdde en een luide kreet vloog hij weg, richting mama.