zomerserie 2026 - 5 augustus - een keer opscheppen

bakken vol bij een all you can eat

Het is al weer een poos geleden dat ik iets over mijn eetstoornis of eetproblemen in het algemeen heb geschreven. Dat heeft meerdere redenen, een daarvan is dat alles wel zo'n beetje is gezegd. Een andere reden is dat ik er minder 'diep' inzit dan pakweg een jaar geleden. 

Dat betekent niet dat het over is, zeker niet. Ik doe nog steeds heel veel dingen volgens mijn eigen regels en ik heb nog steeds heel veel gewoonten. Ik zit er alleen niet zo mee dat ik dit doe want ik heb er geen last van. Ik weet inmiddels ook dat ik niet de enige ben met eetregels en -gewoonten.

Zo hoorde ik laatst van een vriendin dat haar moeder de gewoonte had dat witlof en sperziebonen zondagse groenten waren en dat je daar appelmoes of stoofperen bij at. De man van mijn vriendin vond de combinatie van fruit en warm eten weer niks dus tijdens de zondagse maaltijd bij haar ouders was dat altijd een beetje ongemakkelijk. 

Mijn eigen eetregel, eigenlijk ook een soort gewoonte, om maar één keer op te scheppen is best een rare. De ene dag heb je gewoon meer trek dan de andere dag. En ook ben je niet meteen na het eten van je laatste hap echt verzadigd, soms weet je dat je nog wel wat lust. Of eet je die laatste paar spruitjes op, gewoon omdat ze er nog zijn. Of neem je nog wat meer omdat het gruwelijk lekker is.

Ik kan tegenwoordig steeds makkelijk een regel of gewoonte loslaten. Niet alles tegelijkertijd, daar heb ik nog moeite mee, maar het is niet zo dat er blinde paniek is als ik een keer twee avonden achtereen rijst eet. Of wanneer ik 's middags geen salade maar soep of alleen een broodje eet. 

De eetregel om maar een keer op te scheppen is nogal hardnekkig. Dat komt omdat ik niet wil overeten. Ik vertrouw wel steeds meer op mijn honger- en verzadigingssignalen, maar ben toch ook nog bang om me te vol te voelen. Zo'n gevoel leidde in het verleden vaak tot een eetbui.

Voor de avondmaaltijd thuis koken we altijd genoeg voor twee en blijft er niet vaak iets over. Blijft er wel iets over dan is dit nog lekker als kliekje later in de week en soms, als ik nog trek heb, eet ik het laatste beetje nog op.

Een ontbijtbuffet in een hotel, een 'all you can eat' of een maaltijd bij de Chinees waar volle schalen op tafel worden gezet, vind ik niet prettig. Eet ik dan niet te veel, of juist te weinig? En als ik alles wil proeven zit ik dan aan het eind van de maaltijd bomvol? Wat is normaal, wat niet? Wat doen anderen? 

Wat anderen doen is niet relevant. Iedereen is anders en iedereen eet andere hoeveelheden. Soms eet ik meer dan T. terwijl hij groter en zwaarder is dan ik en vanwege zijn werk meer energie nodig heeft dan ik. Maar als hij tussen de middag al veel heeft gegeten, of later op de dag nog een grote snack op heeft, dan hoef hij 's avonds niet zoveel meer. Ik daarentegen kom dan net uit de sportschool en heb soms honger als een paard.

Ik let tegenwoordig bij het avondeten dus ook alleen op mezelf en eet ik genoeg. Soms is dat een grote portie, soms een kleine. En als ik later toch nog trek krijg dan neem ik wat extra fruit of extra kwark. En ook dat lukt me steeds beter.

Er blijven nog genoeg dingen over die ik doe waarvan een expert zal zeggen dat het eetstoornisgedrag is. Dat is het ook, maar het zijn dingen waar ik prima mee kan leven en anderen niet tot last ben.