Vorige week begon ik de challenge om mijn eetregels aan te pakken. Het gaat redelijk want heel moeilijk maak ik het mezelf nog niet. Ik hoop dat ik er steeds meer tegelijkertijd kan uitdagen, net zo lang tot het geen uitdaging meer is. Challenge & repeat, dat schijnt te kunnen werken om gewoonten aan te leren en af te leren.
Izerina van de blog Onder de mijmerboom vroeg me of ik nog weet wanneer de eerste regel kwam. Ik heb hierover nagedacht en eerlijk gezegd heb ik geen idee meer hoe en wanneer die regels zijn ontstaan. Ik weet nog wel dat ik ze niet had. Het leek me interessant om er wat dieper op in te gaan. Om ze toe te lichten en misschien om er zo ook achter te komen hoe het is begonnen en waarom ik ze heb.
Ik heb heel veel regels en een aantal hebben te maken met tijd. Zo eet ik mijn ontbijt op een vaste tijd. De meeste mensen doen dat omdat je in de ochtend een vaste routine hebt. Of dat nu komt door kinderen die je nodig hebben, huisdieren die uitgelaten moeten worden of gewoon omdat je zelf baat hebt bij regelmaat zodat je op tijd op je werk komt. Maar het merendeel van deze mensen zullen om ongeveer x uur ontbijten. En dat is niet hoe ik het doe.
Mijn routine is - op werkdagen - als volgt: De wekker gaat om 05.30 uur. Dan sta ik op en poets ik mijn tanden, was mijn gezicht en kleed ik me aan. Mijn kleren liggen natuurlijk al klaar. Douchen heb ik 's avonds gedaan. Dan ga ik naar beneden en zet ik de radio aan. Ik zet de theepot klaar en zet mijn voorgeweekte havermout in de magnetron. Om exact 05.45 uur druk ik op start én doe ik kokend water in de theepot. De magnetron is na 5 minuten klaar en dan roer ik mijn pap goed door. De pap is dan nog niet klaar.
Ik leeg de vaatwasser en wanneer dat gebeurd is ga ik mijn lunch klaarmaken. Om exact 06.00 uur gaat de magnetron met mijn pap weer aan voor 5 minuten en schenk ik thee in mijn beker. Ik snijd wat groente voor mijn salade, pak wat voorgekookte groente uit de bakjes die klaarstaan in de koelkast en stel ik mijn lunchsalade samen. Ik smeer een boterham die ik beleg met kaas. Lunch klaar!
Ik pak mijn make-up mandje, doe het tafellicht aan en ga aan tafel zitten. Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste in het land? Make-up klaar!
Ik drink mijn thee en wanneer dit op is, is het meestal tijd voor de laatste ronde pap in de magnetron. Zo niet dan wacht ik tot het exact 06.20 uur is. Ik schenk mijn tweede beker thee in, neem mijn pap mee naar de eettafel, klap mijn laptop open en ga mijn privé-e-mail en wat websites lezen. Om 06.40 uur mag ik mijn eerste hap pap. Ja, ik wacht tot het zo laat is. Wanneer de pap op is drink ik mijn thee en dan is het tijd om naar mijn werk te gaan.
Ik stap rond 7.05/7.10 uur op de fiets, afhankelijk van wat ik nog doe voor ik vertrek. Soms heb meteen na het opstaan een was in de droger gedaan en vouw ik deze nog even op en leg ik alles netjes in de wasmand. Of ik moet nog even mijn regenpak aantrekken als het erg vies weer is. Dan fiets ik naar school.
Ik kom aan op school en vul mijn thermosje met koffie. Maak een kletspraatje met wat andere vroege vogels en ga dan naar de vierde verdieping waar mijn kantoor is. Jas uit, tas uitpakken en spullen klaarleggen, handtas in de kast, kast op slot, laptop open, radio aan, e-mailprogramma en agenda open en beginnen met lezen en verwerken van e-mails. Tussen 07.30 en 08.00 drink ik mijn koffie. Daarna ga ik naar de tweede verdieping waar mijn team om 08.10 uur de dagelijkste startbijeenkomst heeft. Dit duurt tot ongeveer 8.30 uur. Daarna beginnen de lessen, vergaderingen en andere activiteiten.
In het weekend en vakanties thuis heb ik dezelfde routine, alleen is dan mijn startmoment later en sla ik het make-up ritueel over.
Ik snap dat er nu mensen zijn die denken dat ik knettergek ben en zich afvragen waarom ik dit zo doe en waarom ik het zo moeilijk vind om het niet te doen. Noem het de eetstoornis, noem het OCD, noem het wat je wilt. Ik vind het prettig. Ik kan het anders doen, ik weet dat ik dat kan, ik weet dat er dan niets ergs gebeurd, ik weet dat het nergens voor nodig is, maar ik heb geen zin om het anders te doen.
Met name in tijden van drukte en spanning, of na een eetbui, vind ik deze vaste routine (en al die andere routines die ik heb) heel fijn en rustgevend. Bovendien is het zo'n vaste routine dat ik er niet meer bij nadenk. Iemand die mij ziet zou ook niet zien dat ik dit doe.
Ook hiervoor/hiermee ben ik bij psychologen terecht gekomen. Maar ondanks alle goede adviezen en gesprekken ben ik de enige die dit kan aanpakken en daarvoor moet ik het eerst echt willen. Intrinsieke motivatie heet dat. En die is er niet voldoende.
Het malle is dat ik het elders, tijdens een vakantie bijvoorbeeld, wel kan veranderen, maar zodra ik dan weer thuis ben duik ik lekker terug in mijn vaste ritme!
