Vandaag, tijdens het eten van een eenvoudige maar lekker maaltijd, namelijk Duitse bratkartoffeln, sperzieboontjes en sla, realiseerde ik me dat het morgen 1 juni is en dat vandaag dus een ideale eetbuidag geweest zou zijn. De laatste jaren was de eerste van de maand altijd een dag waarop ik weer opnieuw begon met 'clean eating', een schone lei, een nieuw begin, met goed mijn best doen om me aan alle eetregels te houden en vooral niet te lekker en te veel te eten.
Voorafgaand aan zo'n eerste dag van de maand was de laatste dag van de maand, vandaag dus, een dag waarop ik voor een allerlaatste keer even helemaal los kon gaan en alle lekkere dingen kon eten die ik daarna weer heel lang, en zeker niet zomaar, niet zou mogen eten van mezelf. Het zou een eetbuiavond kunnen zijn, maar ook een eetbuidag.
Eetbuidagen kwamen niet vaak voor, maar waren fijn op het moment dat ik ze had. Maar terwijl ik zo'n hele dag aan het bingen was wist ik ook goed dat ik me na afloop zowel lichamelijk als geestelijk heel slecht zou voelen. Dat ik 's nachts niet goed zou slapen en de volgende dag niet optimaal zou functioneren op mijn werk. Om maar niet te spreken van de inspanning die ik dan ook nog moest leveren op de sportschool.
Een eetbui, maar niet vanwege eetbuidrang, maar vanwege een datum op de kalender. Het is vandaag niet in me opgekomen, het was een dag als alle andere en dat geeft me een heel goed gevoel. Ik hoef morgen niet restrictief te eten, ik hoef niet af te beulen op de sportschool, ik ga zo lekker slapen en hoef niet bang te zijn dat ik zweetaanvallen krijg. Ik kan morgen gewoon opstaan en naar mijn werk gaan en met focus en plezier de dingen doen die ik moet doen. Wat is een eetbuivrij leven toch fijn. In het begin miste ik ze nog wel eens, maar nu niet meer en ik durf er steeds meer vanuit te gaan dat de eetbuien voorgoed verleden tijd zijn.
dagen aaneengesloten eetbuivrij: 73
sportschool : loopband 30 minuten - fiets 30 minuten - 4 krachtoefening gedaan
fietsen buiten: 15 minuten
