In mijn jeugd, nu zo'n 45 jaar geleden, aten we wel eens 'sla'. Het woord salade werd volgens mij nog niet gebruikt, in ieder geval bij ons thuis niet. Als er sla gegeten werd dan was dat in de zomer. Ik kan me niet herinneren dat er 's winters sla op tafel stond, ook niet als bijgerecht. Zo'n zomermaaltijd bestond dan altijd uit gebakken krieltjes en kropsla met een gekookt eitje, komkommer, tomaat en slasaus uit een fles.
Sla was, toen ik niet meer thuis woonde, lang geen onderdeel van mijn eetpatroon. Noch wanneer ik zelf eten maakte, noch wanneer ik bij anderen of in een restaurant at. Salades stonden in Nederland en Engeland niet op de menukaarten destijds.
Salade als maaltijd ben ik pas gaan eten toen ik ging samenwonen met T. nu ook al weer 22 jaar geleden. Hij heeft mijn allereerste maaltijdsalade klaargemaakt. Ik weet nog dat hij voorstelde om salade niçoisete eten en ik me afvroeg wat dat was. Ik had werkelijk geen idee. En dan geen gebakken aardappels maar brood erbij, nog zoiets raars!
Wat er op tafel kwam was een mooie grote schaal met daarin sla en dan bovenop de sla tomaat, komkommer, augurk, appel, gekookte aardappel, gekookt ei, sperzieboontjes en tonijn uit blik. Erbij een heerlijke dressing en stevig witbrood met een knapperige korst. Zo had ik nog nooit sla gegeten!
We zijn 22 jaar verder en nog steeds is deze salade een vast onderdeel van ons voorjaars- en zomermenu. Inmiddels heb ik ook andere maaltijdsalades ontdekt en eet ik deze ook wel in het najaar en de winter. Uiteindelijk kan je overal een maaltijdsalade mee samenstellen, koud maar ook lauw. Met brood, gebakken aardappels, pasta of bulgur. De variaties zijn oneindig. Maar de salade niçoise van T. blijft toch wel mijn favoriete zomersalade!
