 |
| (nog geen Mevrouw) Niekje, 4 jaar |
Het is natuurlijk hartstikke leuk om naar jeugdfoto's van jezelf te kijken. Sowieso is het leuk om af en toe door fotoalbums te bladeren. Foto's van vroeger en ook nog foto's van wat minder lang geleden. Inmiddels komen er geen albums meer bij. Ik fotografeerde altijd al weinig en nu maak ik af en toe een kiekje met mijn telefoon. Ik heb geen behoefte meer om ze af te drukken, ik bewaar ze op mijn telefoon.
In de albums bewaar ik foto's van baby tot volwassen vrouw van veertig/vijfenveertig. Daarna stopt het. Ik zit daar niet mee. Waar ik wel mee zit is het feit dat ik niet weet wat ik met die albums aan moet. We hebben geen kinderen. Ook zijn er geen andere, jongere familieleden die het misschien leuk vinden om foto's van mij en T. te hebben na onze dood.
Daarnaast wil ik niet dat er foto's van mij en mijn familieleden gaan rondzwerven. Ze mogen weggegooid worden als ik er niet meer ben. Liever gooi is ze natuurlijk zelf weg, dan weet ik zeker dat ze weg zijn. Maar wanneer doe je zoiets?
Ik keek onlangs weer in de albums en ik weet precies welke foto's we hebben. Daar hoef ik niet ieder jaar de krat voor open te doen. Misschien heb ik zin om over vijf of tien jaar nog eens te kijken. Of niet. Zou ik ze missen als ze er nu al niet meer waren? Ik denk het niet. Maar nu weggooien voelt ook niet goed.
Voorlopig staat de krat niet in de weg dus laat ik het maar zo. Misschien plaats ik hier af en toe nog een foto uit de oude doos, mijn vader was toen ik klein was tenslotte een enthousiaste hobby fotograaf met een eigen doka. En er zitten heel leuke foto's tussen. De meeste met een verhaal. Zoals deze. Ik ben hier vier jaar en wilde maar al te graag poseren voor mijn vader, mét een staartje, een kwikje heette dat toen.
Geen idee wat een kwikje is, wel leuke foto met die bolle wangen.
BeantwoordenVerwijderenZoals ik al eens schreef heb ik geen afgedrukte foto's meer, allemaal die ik het waard vond gescand en weggegooid. Ik kon overleggen met dochter natuurlijk en zij hoefde ze ook niet.
Ik heb ook nooit gehouden van opgehangen of in lijstjes gezette foto's.
Een kwikje is zo'n piepklein staartje, of twee. Ik vroeg dan 'mag ik een kwikje' en dan deed mijn moeder dit. Nee hier ook geen foto's aan de muur.
VerwijderenGrappig, ik heb ook geen foto's aan de muur. En dat terwijl er veel dierbaren overleden zijn afgelopen 12 jaar en ik zelfs foto's met lijstje erom heen van die overleden mensen cadeau heb gekregen. Maar die zijn niet aan mijn muur gekomen. Mijn broer, nu sinds 2 jaar ook weduwnaar, was getrouwd, mijn zus is ooit getrouwd en na 10 jaar gescheiden. Ikzelf en mijn overleden lief zijn nooit getrouwd. Op de buffetkast van mijn ouders stonden twee trouwfoto's, die van mijn broer en zijn vrouw en die van mijn zus en haar nu ex. Van mijn stond er niks.. ik was niet getrouwd. Heb ik nooit wat van gezegd. Vond het ook zo raar staan altijd, ouders die pronken met trouwfoto's van hun kinderen.. maar misschien zoek ik er teveel achter, het is en was een traditie, besef ik.
VerwijderenHeb je broers, zussen, neefjes, nichtjes die het misschien leuk vinden? Die zitten natuurlijk niet te wachten op een stapel fotoalbums maar misschien een enkele heel leuke foto van vroeger zoals deze kleuterfoto.
BeantwoordenVerwijderenNee, er zijn geen mensen die dit misschien leuk vinden.
VerwijderenWat een lieve foto! Ach ja, het kwikje...
BeantwoordenVerwijderenJe kunt aangeven in je testament dat degene die je bezittingen erft (een persoon, een instelling) foto's en evt andere zaken moet vernietigen. Zelf vertrouw ik erop dat bv het Rode Kruis dat ook doet en dat m'n familie foto's niet in een bak op de rommelmarkt terecht komen.
Annemaria
Ik heb wel goede doelen in mijn testament staan, maar dit soort dingen niet. Goede tip om zoiets op die manier te regelen.
VerwijderenJe kunt op de krat/doos zeggen dat je graag wil dat de foto's vernietigd worden na jullie overlijden. Er is een boek dat heet 'opruimen voor je doodgaat' van Margareta Magnusson. Ik haalde er wel zinnige tips uit.
BeantwoordenVerwijderenErg leuke jeugdfoto van jou.
Ik heb wel iets liggen waarin je van alle kan noteren voor na je dood. Moet ik nog doen, is een flinke map. Daar zit vast ook iets bij om dit in op te nemen. Het heet Digitale Organiser voor het Leven. Maar ik zet het in ieder geval op de krat, goede tip! Boek zal ik ook eens bekijken, is vast wel bij de bieb te leen.
VerwijderenDank je wel voor het compliment!
Dit meisje past zo in een jeugdboek! Ze kijkt alsof ze het volgende avontuur al heeft verzonnen.
BeantwoordenVerwijderenHihi... leuk!
VerwijderenIk zit hier ook met een hoop fotoboeken. Ik wou een aantal foto's digitaliseren voor mijn zoon, zeker de vakantie albums met hem. Maar de rest? Een klus waar ik nog tegenaan hik.
BeantwoordenVerwijderenIk snap het, maar misschien kan je zoon gewoon wat foto's uitkiezen en meenemen? De rest kan je dan wegdoen.
VerwijderenEen leuke foto! Het brengt mij op het idee ook eens wat oude foto's te publiceren op mijn blog. Uit het boek van mijn oma Aaf. Mensen die al héél lang dood zijn en waarvan ik voor het merendeel niet weet wie het zijn. Wat erg jammer is! Ik had het graag geweten, ook doordat ik een uitgebreide stamboom heb en bij de meeste voorouders geen gezicht heb.
BeantwoordenVerwijderenDank je! Dat lijkt mij niet zo heel interessant, mensen die ik niet ken op oude foto's. Toen mijn oma lang geleden overleed vroeg mijn tante of ik nog foto's wilde hebben maar wilde ik niet. Allemaal mensen die ik niet kende en heel veel oude foto's.
VerwijderenWat je ook kan doen is op een regenachtige herfstdag de albums bekijken en van alle foto's die je de moeite waard vindt, opnieuw een foto maken met je mobieltje.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt mobiele telefoons die een goede fotokwaliteit hebben, of zelfs kunnen scannen. (Een eenvoudige scan app is Clearscan.)
Alle foto's in je mobieltje en daarna eventueel digitaal op je laptop overzetten. In een mapje en klaar ben je. Mocht je telefoon het plotseling begeven of zoek raken, dan staan ze op je laptop.
Albums de deur uit, ruimte in het huis en ruimte in je hoofd.
Dat zou ik ook kunnen doen. Misschien is dat het meest voor de hand liggende. Leuk klusje voor als ik met pensioen ben. Dan heb alle tijd en vind ik het misschien ook een mooi moment om eens te gaan wegdoen. Ook andere dingen. Hierover binnenkort ook nog een blog.
Verwijderen