zo was mijn week 9 / 2026

zondag 22 februari

Storm en regen onderweg naar de sportschool. Wanneer ik mijn programma heb afgerond en weer naar huis fiets is het gelukkig droog. Ik heb geen plannen vandaag en net als ik bedenk dat ik wel even naar de bieb kan fietsen begint het te stortregenen. 

Ik lees mijn boek uit en download een nieuw boek, een tip van een collega. Haar vorige tip was erg mooi en meestal vinden we dezelfde boeken goed. Ben benieuwd naar dit boek. 

Als T. klaar is in de keuken kook ik wat dingen zoals eieren en sperziebonen voor mijn lunchsalade en broccoli voor bij het avondeten. Ik haal pompoensoep uit de vriezer voor vanavond en ook alvast wat dikke plakken volkorendesembrood voor bij de soep. 

Kleding uitzoeken voor de komende werkweek, bloggen, nog wat lezen en de docuserie 'Sterk' verder kijken. 

's Avonds lekker eten, toetje gemaakt met een restjes opgeklopte slagroom waar ik wat oploskoffie aan toevoeg zodat het mokkaroom is, karamelvla en stukjes cake. 

Op tijd naar bed want morgen gaat de vroege wekker weer.

maandag 23 februari

Ik ben ruim voor de wekker wakker maar ik kijk niet meteen hoe laat het is. Wanneer ik dat wel doe is het bijna tijd om op te staan. Hopelijk lukt het me vanaf morgen weer om door te slapen, dan is de spanning van de eerste werkdag na de vakantie er af.

Ik ga vroeg van huis en het is nog donker. Maar ik hoor wel vogels fluiten en dat maakt me blij. Wanneer ik bijna bij school ben zie ik de horizon met de grote stad en al een heel klein beetje ochtendlicht. We gaan de goede kant op.

Een afspraak die niet doorgaat, mijn standaardoverleg met de directeur en na de lunch een afspraak met een studente die een aantal vragen heeft over haar examenopdracht. Ze is goed begonnen, doet de juiste dingen maar is wat onzeker. We nemen het examen samen door en ook laat ik haar wat voorbeelden zien van eerder gemaakte examens. Nu is het de bedoeling dat ze de opdracht zelfstandig verder maakt en eind april bij mij inlevert. 

Als we klaar zijn is het voor mij tijd om naar huis te gaan. Het is lekker buiten ondanks een harde wind. Fijn dat de kou voorlopig weg is.

Thuis omkleden en naar de sportschool. Kijk een aflevering van 'The Handmaid's Tale' op Videoland. Ik heb het abonnement tot 9 maart dus ik kan de serie makkelijk afkijken, ben nu op de helft. Het is weer spannend en ik ben erg benieuwd naar het eind.

Thuis zorg ik voor het eten, ik maak salade en schuif de ovenschotel de oven in. Tafel dekken en we kunnen eten. 

dinsdag 24 februari

Vandaag kan ik een uur langer slapen. Het lukt ook, wel wat voor de wekker wakker maar niet zo vroeg als gisteren. Ik heb een afspraak buiten school en die begint om half 9. Dezelfde reistijd als naar school, maar nu de andere kant op. Ik ga dus precies een uur later dan normaal de deur uit. Weer die vogels en nu is ook al licht. Heerlijk.

Het overleg is interessant, clubje collega's van andere scholen van ons bestuur, we doen allemaal deels hetzelfde werk. Iedereen op zijn of haar manier en ook de studentenpopulaties van de scholen waar we werken zijn heel verschillend. Goed om kennis en ervaringen uit te wisselen.

Na het overleg fiets ik naar school waar ik na de pauze twee afspraken heb met studenten met studievertraging.  Ik luister naar het verhaal van de studente die al sinds november niet meer in beeld is en nu eindelijk, na een aantal uitnodigingen, op gesprek komt. Zij heeft last gehad van een lijst aan narigheid: verstandskiezen eruit met ontstekingen tot gevolg, een miskraam, diagnose reuma en ook nog financiële problemen thuis. 

De tweede afspraak is met een jongeman die al sinds de kerstvakantie zijn afspraken niet nakomt en ook van de radar bleef. Ook hier een opsomming van redenen waarom het allemaal niet lukt. Vanwege het gebrek aan contact en dus aan samenwerking met ons krijgt hij zijn eerste waarschuwing. Hij belooft in actie te komen. Over vier weken de volgende evaluatie. 

woensdag 25 februari

Om vier uur wakker en ik draai me nog een keer om. Vijf minuten later - voor mijn gevoel dan - schrik ik wakker van mijn alarm. Meteen uit de veren. Max ligt op het voeteneind tussen ons in. Beide mannen slapen gewoon door. Ik vind dat prima, ik geniet van de eerste anderhalf uur alleen in de ochtend. Geen pratende man, geen miauwende kat. 

Verschillende afspraken met collega's in de ochtend en in de middag een sessie 'examenopdrachten beoordelen'.  Ik het mbo worden zogenaamde 'keuzedelen' gegeven. Deze zijn bedoeld als extraatje bij een studie. Er is een enorm aanbod van keuzedelen waarvan wij er een aantal aanbieden. Omdat de school de bijbehorende examens niet allemaal zelf kan maken zijn uitgeverijen van onderwijsmaterialen in dit gat gesproken. Scholen, ook wij, kunnen deze examens dan inkopen. Nu is de ene aanbieder de andere niet en wij schotelen niet klakkeloos zo'n examen aan een student voor. Wij beoordelen de examens eerst op geschiktheid. 

Past het bij het kwalificatiedossier (beroep), zijn de vragen en opdrachten duidelijk, is de tijd die ervoor staat goed, zit er een goede beoordelingsmatrijs bij en meer van zulke vragen. Pas nadat twee personen er individueel naar hebben gekeken en dan samen ook nog eens volgt er een beoordeling. Positief, dan mag het examen ingekocht worden, als de uitslag negatief is dan gaat het terug naar de examencommissie. De opmerkingen worden bekeken en met de uitgever besproken of er wordt naar een andere uitgeverij uitgekeken. En dat tot er een goed examen ligt. 

Ik vind het leuk werk want je moet er nauwkeurig en taalvaardig voor zijn. De collega waar ik mee samenwerk is een aardige jongeman die er net zo inzit als ik, we werken dan ook goed samen. 

Ik ben nog aan het sporten als de tandarts belt. Mijn kroon is klaar en morgen is er ruimte in de agenda van de tandarts. Kan ik morgen in plaats van 12 maart?

donderdag 26 februari

Na het ochtendoverleg en mijn eerste vergadering fiets ik naar de tandarts. Fijn dat de kroon geplaatst kan worden. De noodkroon zat er nog goed op maar daar hoef ik nu niet nog twee weken mee rond te lopen. De tandarts is bijna een half uur fietsen, gelukkig is het heerlijk weer. De behandeling duurt ook een half uur en ik ben mooi op tijd terug voor mijn volgende afspraak op school. 

's Avonds maakt T. zijn nasi met kipsaté. Smullen!

vrijdag 27 februari

Wat gebeurt er??!! Oh, het is de wekker. Dat is lang geleden! Ik sta meteen op, fit en energiek. Goed slapen is zo fijn.

Weer wat meer licht buiten. De markt is nog in opbouw, maar bij de grote groente- en fruitkraam kan ik al terecht en ik neem een tas met 2 kilo sperziebonen voor €1,50 mee. Ook 4 grote paprika's voor €1 en een kilo courgettes voor €2. 

Op school heb ik wat vaste afspraken en ben ik druk met administratieve werkzaamheden. 

Thuis doe ik allereerst de was in de droger. Daarna trek ik mijn spijkerbroek en colbertje uit, doe wat makkelijks aan en ga dan het bed opmaken. Als de was droog is ruim ik deze op. Dan zijn mijn taakjes voor vandaag klaar en begint mijn weekend. 

's Avonds eet ik alleen en ik maak iets met tofu waar ik T. geen plezier mee doe maar wat ik wel graat eet. Ook maak ik een lekker toetje voor mezelf met blanke vla, cake en frambozenpuree. 

Na het eten kijk ik het tweede en laatste deel van de serie 'The hunt for Raoul Moat', een waargebeurd verhaal, onlangs uitgezonden op de Belgische TV. Ik herinner me nog wel het nieuws destijds, een echte man hunt. Heel spannend!

zaterdag 28 februari

Als ik beneden kom eerst de was uit de machine en in de droger. Vaatwasser legen en Max verzorgen. Het is inmiddels licht buiten. Niet zonnig. 

Na het sporten drink ik koffie en dan besluit ik de auto te pakken om een rondje te rijden zodat de accu opgeladen blijft. Helaas, geen leven meer in de auto. T. heeft vandaag geen tijd maar kan morgen de accu opladen. Gelukkig heb ik geen afspraken en de auto niet nodig.

Ik ga boodschappen doen. Het lijkt droog maar het miezert en ik kom behoorlijk nat thuis. Afdrogen en opdrogen en dan lunchen.

Ik wil al twee weken een nieuwe bak sticky tempeh maken. De eerste keer dat ik dit maakte was het lekker, maar niet helemaal naar mijn zin. Tijd voor een herkansing. Het recept in de link heb ik niet letterlijk gevolgd, ik geef altijd mijn eigen draai aan recepten.

Tempeh in blokjes snijden, met wat olie husselen en 3 x 5 minuten in de airfryer.

Uitje en knoflook fruiten.

Sojasaus, ketjap manis, sambal badjak, gembersiroop en palmsuiker erbij en een beetje inkoken.

Tempeh in de pan en goed omscheppen zodat alles een laagje saus krijgt.

Beetje afkoelen en dan een portie apart houden voor vanavond en de rest in een diepvriesbak. Voldoende voor een aantal weken.

Het portie dat niet de vriezer ingaat eet ik bij mijn noedels, ik ben tevreden over het resultaat.

Eind van de middag kijken we 2V12, kop thee erbij en wat te knabbelen. Altijd een gezellig moment. Verder puzzel ik wat, lees ik de zaterdagkrant, wat blogs en mijn boek. Buiten blijft het wisselvallig en er staat veel wind. Prima binnenzitweer!

BN & BB #2

Richard Branson. Baas van Virgin. Multimiljardair. Ooit begonnen met een platenlabel en een winkel in Londen, The Virgin Record Store. Dat was in de jaren zeventig. In de jaren tachtig kwam daar een luchtvaartmaatschappij bij. Ook heeft hij een eigen eiland waar je een villa kan boeken voor een kleine twintigduizend dollar. Je kan ook het hele eiland huren, prijs in overleg. 

Heb ik hem ontmoet? Nee, dat niet. Ik ben wel ooit eens tegen hem aangelopen. Letterlijk.

Ik was aan het winkelen in het centrum van Londen in de tijd dat ik in Londen woonde. Oxford Street, de meeste mensen die wel eens in Londen zijn geweest kennen deze straat. Een heel lange winkelstraat met alle bekende Engelse warenhuizen en winkels. Ook The Virgin Mega Store had hier in die tijd een vestiging.

Op het moment dat ik die winkel passeerde stapte Richard Branson net uit een taxi die hem voor de deur van zijn eigen winkel afzette. Hij wilde mij ontwijken. Ik wilde hem ontwijken. En zo gebeurde het dat we allebei een stap vooruit, een stap achteruit en weer een stap vooruit deden en met elkaar in botsing kwamen.

Spectaculaire ontmoeting niet waar? 

NB: Zoals zoveel rijken en beroemdheden komt Richard Branson komt voor in de Epstein Files. Hij heeft hier commentaar op gegeven.

hoe doe je dat? - lesgeven (slot)

Teruglezen vanaf het begin? 

Klik op de delen: Deel 1 / Deel 2 / Deel 3 / Deel 4 / Deel 5

Lesgeven, hoe doe je dat? Dat is een lastige vraag. Zoals je kon lezen in de delen 1 tot en met 5 over dit onderwerp, heb ik al een lange carrière in het onderwijs achter de rug. Op een paar lessen na ging het altijd goed. Op de meeste werkplekken heb ik fijne collega's gehad en goede coördinatoren, teamleiders en directeuren. Werkte en werk ik met plezier in het onderwijs.

Ik heb niet het idee dat ik op de lerarenopleiding (deeltijd, twee avonden per week, vier jaar lang) heb geleerd hoe het is om voor de klas te staan. 30 Jaar geleden was de opleiding anders dan nu. Nu wordt er veel meer aandacht aan pedagogiek gegeven. Ik had dat een lesuur per week. De rest van de lessen leerden we Engels. 

Het lesgeven zelf heb ik geleerd door het te doen. In het diepe springen en zwemmen. En ieder jaar weer terugblikken en bedenken 'wat kan beter, wat blijf ik doen'. En dan ben je toch ineens meer dan 25 jaar verder. Kom je oud-leerlingen tegen met hun eigen kinderen en wordt je steeds vaker uitgenodigd voor pensioenborrels en -recepties.

In mijn beginjaren op mijn huidige werkplek gaf ik iedere dag les, ik was mentor van de eerstejaars, coördinator van een opleiding, docent Engels en economie en had daarbij nog wat andere taken. Werkdagen waren lang maar leuk. De school stond nog in de kinderschoenen en er moesten veel dingen worden opgestart, ontwikkeld en uitgedacht. Dit deed ik samen met een klein team collega's, waarvan de meeste nog jonger dan ik en onervaren.

Als snel nam ik de rol van kartrekker en niet veel later werd ik studieleider. Geen lid van de directie, nog steeds wat uren als docent, maar ook veel andere taken. Ik was organisatorisch en beleidsmatig betrokken bij het doorontwikkelen en de groei van onze school.

Druk druk druk en toen ik dit zo'n 8 jaar had gedaan kwam er een burn-out. Die duurde vier maanden en een zomervakantie. Na de zomervakantie kwam ik terug om te re-integreren. Die maanden thuis waren goed om te bedenken hoe ik verder wilde en hoe niet. 

Voor het eerst in mijn werkende leven had ik ook een slechte relatie met mijn leidinggevende. Een mevrouw in de laatste jaren van haar carrière met een enorme geldingsdrang. Ik voelde me constant onder druk staan. Dat, en wat persoonlijke issues, hadden de burn-out veroorzaakt. En toen trok ik heel stoute schoenen aan.

In een ander team, met een andere teamleider, waren heel veel taken die niet bij een persoon waren ondergebracht. Ik zag mogelijkheden om deze taken beter en gestructureerde uit te voeren en daarvoor vond ik mijzelf de ideale persoon. Dus ik stuurde een open sollicitatie aan deze teamleider. Heel toevallig iemand waar ik eerder ook al mee had samengewerkt maar beiden in andere functies. 

Na wat gesprekken met diverse betrokkenen in de organisatie kon ik overstappen naar het andere team, én het takenpakket zoals ik voorgesteld had gaan uitvoeren. Tot de dag van vandaag doe ik dat nog steeds. Het is heel afwisselend werk, naast lesgeven ben ik op heel veel terreinen betrokken bij studenten, opleidingen, andere teams en zelfs zaken die extern spelen. Geen dag is hetzelfde en nog dagelijks leer ik bij. Hoe mijn baan er over een jaar uitziet? Geen idee, het kan altijd veranderen, maar dat zie ik dan wel weer. Ik moet nog wat jaren werken tot mijn aow-leeftijd, maar dat was ik niet van plan. Ik kan en wil eerder stoppen. Maar voor nu zit ik hier nog goed.

op mijn bord in week 8 /2026

Ik heb deze week voor het eten gezorgd want ik had vakantie en T. niet. Op donderdag voor het eerst zelf Turkse börek gemaakt. Was erg goed gelukt!

maandag 16 februari

traybake: spruitjes, ui en knoflook, pompoen, paprika - bulgur - hummus - gevulde salade

dinsdag 17 februari

erwtensoep (vriezer) - brood met casselerrib - salade met tomaat

woensdag 18 februari

kipshoarma - gemengde salade - broccoli

donderdag 19 februari

börek - gemengde salade

vrijdag 20 februari

crunchwrap met restje traybake en feta - gemengde gestoomde groente met hummus - sla

zaterdag 21 februari

noedels - gewokte groente - tempeh - pindasaus

zondag 22 februari

pompoensoep- volkorenbrood met kipfilet en augurk - salade

Volgende week zijn we weer aan het werk. Minder tijd om te koken en dus staat er al eten in de koelkast voor morgenavond. T. heeft voor dinsdag al iets voorbereid en we eten nog een keer soep uit de vriezer. 

zo was mijn week 8 / 2026

zondag 15 februari

Stralend zonnig maar oh wat is het koud! Ik ga lekker sporten. Meestal is het druk op zondag, vandaag niet. Misschien zijn er mensen met vakantie. Niemand die ik ken is carnaval vieren dus dat kan het niet zijn.

Na het sporten maak ik apple crumble. Ik heb nog een portie rauwe crumble in de vriezer en aangezien ik wat oude voorraad op wil maken uit de vriezer maak ik dit kleine beetje vandaag op. 

Dan nog even naar de stad voor een boodschap en een kop koffie in de bieb en wat tijdschriften lezen. Terug tegenwind en omdat de zon ook niet meer schijnt is het voor mijn gevoel nog kouder.

Wanneer ik thuis ben realiseer ik me dat ik mijn auto al weer weken niet gebruik. Omdat ik de komende dagen een paar keer weg moet en ik misschien met de auto moet gaan als het slecht weer is, pak ik de sleutel om te kijken of alles het nog doet. 

Nee, niets doet het meer. Accu leeg? Ik vermoed van wel. Gelukkig heb ik nog steeds recht op Ford Assist. Iedere keer bij een onderhoudsbeurt krijg ik weer een jaar gratis hulp. Ik bel het nummer en geef wat gegevens door aan een chatbot. Ik krijg een sms met een link waarin staat dat mijn melding is gedaan en dat ik over ongeveer 45 minuten geholpen wordt. Nog geen half uur later zie ik een enorme auto met oplegger de straat inkomen. De chauffeur, een vriendelijke man van mijn leeftijd, stapt uit en geeft aan eerst even de accu te controleren. Die is leeg. Opladen lukt nu wel. Vorige keer was de accu kapot, nu niet. Met de opgeladen accu ga ik meteen een stuk rijden. Even vol gas een deel van ring om grote stad moet genoeg zijn. Morgenochtend voor de zekerheid nog even kijken of alles nog werkt. En in mijn 'to do app' een melding zetten dat ik iedere twee weken in het weekend even een stukje ga rijden. 

Na de lunch is het grijs buiten en een uur later gaat het sneeuwen. Bah, geen zin in. Gelukkig hoef ik nergens naar toe, vanmiddag niet en morgen ook niet. Ik hoop dat de sneeuw snel weg is.

Rest van de dag blog ik, lees ik en puzzel ik. 's Avonds maak ik wat lekkers te eten voor mezelf, dat doet T. ook. Ik eet iets met tofu, hij een biefstukje.

Nog even samen televisie kijken en dan zit ook deze dag er weer op.

maandag 16 februari

Als ik beneden kom zie ik dat het niet meer wit is buiten, wat een opluchting. Ik ga sporten en ik ben nog geen vijf minuten thuis als het heel hard gaat regenen. Kort daarna is het zonnig en blauw. Zo gaat het een groot deel van de dag. Tussen de buien door fiets ik even naar het centrum voor een boodschap bij de Hema. 

Na de lunch ga ik de deur niet meer uit en doe ik niet veel. Lezen en het avondeten voorbereiden. Ik maak met een pot kikkererwten hummus voor een paar keer (invriezen gaat heel goed) en maak de groente voor de traybake alvast klaar. Die gaan in een plastic zak. Daar giet ik voor het de oven ingaat nog olie over. Ook voeg ik specerijen toe. Ik schud en kneed alles goed door elkaar voor ik het op de bakplaat stort.

De eerste vakantiedag zit er al weer op. Zelfs als je een beetje lummelt gaat de tijd snel.

dinsdag 17 februari 

Een dag met veel wind en afwisselend zon en felle buien. In de ochtend eerst sporten. Aan het eind van de ochtend doe ik nog een paar boodschappen en fiets dan naar mijn leuke afspraak van deze week: een lunchafspraak met Lot. Ik heb tegenwind en moet zelf een keer, op de dijk, afstappen. We eten gezellig samen een pannenkoek en praten weer over van alles en nog wat. Ineens is het laat en Lot wil graag voor de files naar huis anders hadden we er gerust nog een uur gezeten. Genoeg om over te praten.

woensdag 18 februari

De dag begint met de eerste vervelende afspraak deze week: een bezoek aan de tandarts. Een kies onderin, helemaal achterin, is gevuld. Zo'n 20 tot 25 jaar geleden inmiddels. In de vulling zit een scheur dus moet de vulling eruit. Er blijft te weinig kies over om stevig genoeg te zijn voor een nieuwe vulling en daarom moet er een kroon op. Vandaag de voorbehandeling. Happen in 'cement' is er niet meer bij. Er wordt een 3D-scan gemaakt van mijn gebit en de kronenmaker kan met dit digitale gebit een prachtige kroon maken. Kost wat maar dan heb je ook wat. De behandeling duurt een uur.

Als ik thuis kom kan ik gelukkig gewoon eten en drinken, geen last van de verdoving. Ik neem een beker koffie en een boterham en ga dan nog een uurtje sporten.

Het is een heerlijk zonnige dag. Wel koud. De thuisbatterijen stromen aardig vol dus we kunnen gratis vaatwassen na de lunch.

's Middags ruim ik mijn kledingkast op. Ik weet het, het is nog lang geen voorjaar, maar toch berg ik alvast wat dingen op die ik dit seizoen niet meer wil dragen. Er hangt nog genoeg dat ik wel kan en wil dragen en ik pak ook nog wat dingen uit mijn kledingdozen die voor einde winter en begin voorjaar zijn. 

donderdag 19 februari

Nee hè? Natte sneeuw als ik opsta! Het het stopt niet. Ik kleed me goed aan om te gaan sporten. Wanneer ik mijn rondje gedaan heb en weer terug naar huis ga is de natte sneeuw overgaan in een soort regenachtige hagel. De rest van de ochtend blijf ik binnen en doe ik wat huishoudelijke klusjes.

Na de lunch maak ik een grote schaal börek. Nooit eerder gemaakt en eerst een stuk of tien YouTube filmpjes bekeken om te zien hoe het in de Turkse keuken wordt gemaakt. Ik houd me aan geen enkel recept maar maak het uit de losse pols. De hoeveelheden heden zijn niet zo spannend, de manier van bereiden vind ik wel belangrijk. Ik kies voor de 'dompelmanier'. Stukken yufkadeeg onderdompelen in het ei-melk-olie-yoghurtmengsel. Het resultaat is zoals ik had verwacht en had gehoopt!

Vandaag heb een telefonisch consult met de cardiovasculair verpleegkundige om mijn laatste bloedonderzoek te bespreken. Ze is tevreden, in een half jaar tijd is mijn cholesterol met meer dan de helft omlaag. De medicatie doet zijn werk en ik hoef geen hogere dosis te nemen. 

vrijdag 20 februari

Vroeg uit de veren voor vervelende afspraak nummer 2: het bevolkingsonderzoek borstkanker. Het is op een locatie in de grote stad, ik kom er al jaren en het is in het centrum. Kan ik het combineren met wat winkelbezoeken nu ik er toch ben. Wordt het toch nog een leuke ochtend. Het is gelukkig droog, het het is een eind fietsen. Ja, kan ook de auto pakken, maar vind dat teveel gedoe. Drukte, parkeren lastig en met de fietsen ben ik veel sneller bij de winkels waar ik wil zijn.

Ik ben veel te vroeg maar wel meteen aan de beurt. Iedere keer is het weer een onaangename verrassing hoeveel pijn zo'n foto maken doet. De vier foto's zijn goed en scherp en ik kan weer huiswaarts. Maar eerst even langs de Groene Passage en daarna door naar de Aziatische supermarkt. Alle artikelen op mijn lijstje doe ik in mijn fietstassen en dan ga ik terug naar huis. Ik heb tegenwind en het is een stuk onaangenamer dan op de heenweg. Ondanks mijn dikke wanten en warme schoenen heb ik pijn in mijn vingers en tenen als ik thuiskom. Koffie en een boterham met pindakaas om weer op krachten te komen.

Daarna even snel heen en weer naar de markt. Een drukke boel nu het vakantie is. Kom een paar bekenden tegen, koop groente en aardappels en fiets dan ook maar meteen langs de Lidl. Meeste boodschappen in huis nu, morgen nog even naar de Turkse supermarkt.

zaterdag 21 februari

Ik ben enorm vroeg wakker en val niet meer in slaap. Voel me niet heel fit maar sta toch maar op. 

Kat verzorgen, ontbijt maken, vaatwasser legen, ontbijten. Max wil naar buiten ondanks de regen. Hij houdt het heel snel voor gezien en komt weer binnen. 

Vandaag is Max precies twee jaar bij ons. Ik blijf het bijzonder vinden hoe een mens zich kan hechten aan zo'n beest. Voor mij de eerste keer dat ik een huisdier heb dus een heel nieuwe ervaring.

Na het sporten maak ik het eten voor maandag, kan de koelkast in en maandag de oven in om op te warmen en voor een lekker korstje.

Dan nog even naar de Turkse super, het is gestopt met regenen en miezeren en de temperatuur is een stuk aangenamer dan gisteren. Van mijn fietstocht gisteren heb ik nu enorme last van wintervinger en -tenen. Daarom neem ik na de lunch een heerlijk voetenbad. Nagels verzorgen en daarna lekker een vetje op de voeten smeren.

's Middags kijken we natuurlijk 2V12 en verder lees ik wat en kijk ik nog een paar aflevering van 'Sterk' een serie over mensen die de sportschool bezoeken of op een andere manier aan sport doen, zoals buitenzwemmers. Leuk want hier zie je dat er geen standaard sportschooltype is, het is een bonte verzameling mensen, van jong tot oud en naast gezondheid hebben de meeste mensen ook nog een andere motivatie om te bewegen. Trauma's en verdriet verwerken komt veel voor. De sportschool is dan de plek om dingen even te vergeten. Even uit je hoofd zoals ze dat tegenwoordig noemen. Ik snap dat wel.

Nou ja! Volgende week woensdag wordt het 16 graden en misschien tikt de thermometer wel de 20 graden aan in een deel van het land. Heerlijk voor de mensen die volgende week voorjaarsvakantie hebben. En natuurlijk ook voor ons, de mensen die maandag weer aan het werk moeten want iedereen snakt naar het voorjaar.

type 2

Vroeger kende ik een paar mensen met suikerziekte. Toen wist ik nog niet dat dit ook diabetes wordt genoemd. Het waren een tante, maar ook kinderen op school en op de zwemclub. Zij hadden 'iets' waardoor ze in een risicogroep vielen. Hoe het precies zat wist ik niet. En ik wist al helemaal niet dat er twee soorten zijn, type 1 en type 2. Voor veel mensen is dit nog steeds niet heel bekend terrein en wordt het daarom ook wel uitgelegd als suikerziekte (type 1, vaak in de jeugd begonnen) en ouderdomsdiabetes (ja, de naam zegt het al, op latere leeftijd ontstaan).

Type 2 wordt een steeds bekendere aandoening. Deze maand nog hoorde en las ik erover in het nieuws. Uit onderzoek blijkt dat een groep van 400.000 mensen deze vorm van diabetes heeft zonder het te weten. En deze aandoening is het gevolg van een ongezonde leefstijl. Overgewicht, ongezonde voeding en te weinig bewegen dragen allemaal bij aan het risico deze vorm van diabetes te ontwikkelen.

Weer een reden om gezond te leven. Minder bewerkte voeding te eten, meer te bewegen. Maar ook een reden voor de overheid om maatregelen in te voeren om het mensen makkelijker te maken om gezonder te eten en meer te bewegen.

Dat we niet meer terug kunnen naar hoe het vroeger was lijkt me logisch. De supermarkt in ons dorp had twee paden. De grotere supermarkt in een buurgemeente had er wat meer, maar het aanbod was in vergelijking met vandaag de dag minder dan de helft. Omdat er veel minder (ultra)bewerkt voedsel was moest je veel meer zelf koken. Snacken was geen werkwoord. Bewegen deden we ook meer, iedereen fietste naar school. Ook als je ver weg woonde. Twee auto's in een gezin was uitzonderlijk. 

Nu is al dat voedsel er wel, zijn er e-bikes en staan de auto's bij ons in de straat zelfs op de stoep geparkeerd, zoveel auto's zijn er. Gemak dient de mens. En die mens gaat echt niet ineens alles anders doen. Veel mensen wel hoor, maar ook heel veel niet denk ik. De verleidingen zijn groot en eten is 24/7 aanwezig en bereikbaar. 

De voedingsmiddelen industrie zal niet stoppen met het produceren van bewerkt voedsel. En dus zullen de supermarkten het blijven verkopen.

De sportscholen worden niet ineens aantrekkelijk en goedkoop. Op de gewone fiets door weer en wind als je een e-bike in de schuur of auto voor de deur hebt staan wordt niet ineens hip. 

We kennen vast ook allemaal de voorbeelden van verstokte rokers die na een bypass of andere nare ingreep of aandoening toch weer gaan roken. De hoge prijzen en de onaantrekkelijke verpakking doen daar niets aan af. Alcohol wordt nog steeds door velen gezien als iets gezelligs, bij een feestje of aan het eind van de werkweek. Alsof je niet kan feesten of ontspannen zonder. 

Ik vraag me echt af of het nog mogelijk is om het tij te keren en de welvaartsziekten waar steeds meer mensen aan lijden terug te dringen. 

hoe zit dat?

Af en toe verbaas ik me over dingen, vraag ik me af hoe dat zit. Het zijn geen zaken die heel belangrijk zijn, integendeel, het zijn juist heel kleine dingen waar niemand echt een antwoord op heeft, of hoeft te geven. Ze gaan door mijn hoofd en zijn meestal ook snel weer vergeten. Tenzij ik er een notitie van maak om er een blog over te schrijven.

Een paar weken geleden was er een item in het nieuws over de oorlog in Oekraine. Mensen daar zaten (en zitten waarschijnlijk nog steeds) dagenlang in het donker want er is maar af en toe stroom. Een uurtje, soms wat meer. Maar nooit heel lang. En ook nooit op vaste momenten.

Het journaal was op bezoek bij een mevrouw en haar oude moeder. Moeder zat dik ingepakt, met wanten en een muts op, in haar stoel een boek te lezen met een zaklantaarn als leeslamp.

De dochter, een mevrouw van zo'n jaar of 40 schat ik, stond de journalist te woord en vertelde dat ze af en toe een paar uur stroom hebben. Ze vertelde hoe koud het is en hoe zwaar het leven is in een land in oorlog. 

Mevrouw was keurig opgemaakt. Haar haar zat netjes in de krul en zag er geverfd uit. Haar wenkbrauwen waren in mooie boogjes geëpileerd, de ogen dik opgemaakt, haar lippen opgespoten en rood geverfd en ook haar nagels zaten strak in de gellak.

En dan vraag ik me af hoe dat dan gaat. Of je dan overdag zorgt dat je er tip top uitziet en in die spaarzame momenten dat er wel stroom is snel naar de kapper en de nagelsalon gaat. Ben je in die narigheid dan nog bezig met je uiterlijk of ben je in die narigheid juist bezig met je uiterlijk?

Wat me eerst onlogisch leek, werd tijdens het schrijven van dit blog steeds logischer. Want als alles om je heen een en al ellende is, is goed voor jezelf zorgen, en dus ook zorgen dat je er onberispelijk uitziet, misschien nog het enige waardoor je een beetje positief blijft. En zo heb ik mijn eigen vraag beantwoord.

op mijn bord in week 7 / 2026

We beginnen de week met de vegetarische lasagne. Verder in deze laatste week voor de voorjaarsvakantie een paar oude bekende, makkelijk en snel.

maandag 9 februari

vegetarische lasagne - broccoli en spruitjes - groene sla met komkommer

dinsdag 10 februari

gestoofde savooiekool, wortel en ui - aardappelpuree - gehaktbal met jus - groene sla met komkommer

woensdag 11 februari

Turkse rode linzensoep - gözleme - gevulde salade

donderdag 12 februari

gebakken aardappels - rode koolsla - broccoli

vrijdag 13 februari

kliekjes: lasagne - savooiekool (met extra lepel linzen) - gözleme - börek - broccoli - sla met komkommer 

zaterdag 14 februari

noedels - groente - tempeh - pindasaus

zondag 15 februari

crunchwrap met gerookte tofu, kikkererwten, paprika, tomaat, reepjes groene kool en een spicy yoghurtsaus - rode koolsla - gestoomde groente - spinaziesla met komkommer

Volgende week ben ik vrij. Ik haal een keer erwtensoep uit de vriezer, er komt een traybake op tafel en ik ga, voor het eerst, zelf börek maken.

zo was mijn week 7 / 2026

zondag 8 februari

Het sokkelfilter van de wasdroger is versleten en moet vervangen worden, het apparaat piept als een malle. De luchtvochtigheid buiten is te hoog om was te drogen. Gelukkig is de handdoekenwas wel door de droger gedroogd. De sportwas gaat sowieso altijd op een rekje. Meteen een nieuw filter besteld. Bij Miele zelf kost het ruim 20 euro, via de winkel van ons allemaal heb ik er twee voor 7 euro. Maten kloppen. Ben benieuwd of ze ook van het goede materiaal zijn. Op de foto te zien wel. Levertijd een week of langer. Als ik het filter goed schoonmaak kan ik de droger nog wel gebruiken, maar zou fijn zijn als de filters er volgend weekend zijn, want erg veel langer gaat dit filter niet mee. 

Na het sporten duik ik de keuken in om te 'mealpreppen'.  De zon schijnt dus de stroom is gratis. Ik trek de inductieplaat uit de kast en kook aardappels, broccoli, bieten en spruitjes. Gaat in bakjes de koelkast in en kan ik volgende week gebruiken voor mijn lunchsalade en het avondeten.

Na de lunch fiets ik nog even naar het centrum. Moet een 'bij het bed bril' kopen. De leesbril die er altijd ligt is kapot. Dat krijg je als je er met maat 45 op gaat staan. Mijn 'overdag bril' is multifocaal en die laat ik altijd beneden liggen als ik naar bed ga. Als ik daar namelijk op ga staan kost het me meer dan €3,99 om een vervangende bril aan te schaffen.  Tweede bril voor €1, nu heb ik er dus ook nog een als reserve.

maandag 9 februari

Wakker van de wekker en niet eerder. Na het ontbijt weer goed aankleden en mijn gele veiligheidshesje aan want het is niet alleen koud en donker maar ook erg mistig buiten.

Op school begin ik aan een normale week, er staat niets bijzonders op de planning. In de ochtend een paar gesprekken met studenten, overleg met mijn directeur en wat administratie. 

Als ik thuis kom na het werk leeg ik de vaatwasser, die staat overdag aan om in ieder klein beetje van de zonnepanelenstroom te gebruiken. Dan ga ik sporten. Tijdens het lopen en fietsen kijk ik naar het laatste seizoen van Gooise Vrouwen. Speciaal hiervoor mijn account op Videoland weer geactiveerd. Als ik klaar ben met deze serie kijk ik ook nog het laatste seizoen van The Handmaid's Tale. Ik heb hiervoor een maand, want bij het activeren en betalen heb ik het abonnement ook meteen weer opgezegd. 

dinsdag 10 februari

Verschillende afspraken zijn afgezegd, studenten zijn ziek. Veel vrije ruimte in mijn agenda, niet heel veel te doen. Zo is het een vrij saaie dag. Zowel op het werk als buiten, waar het de hele dag grijs is. Ik besteed mijn tijd met het uploaden van intakeverslagen in digitale studentdossiers. Een klusje waar ik niet heel veel inspiratie van krijg, maar wat van tijd tot tijd wel gedaan moet worden. In verband met de privacywetgeving mag niet alles in de werkcloud blijven staan. 

Ik hoef niet te koken, T. heeft zin om iets lekkers met de savooiekool te maken. Prima hoor, dan dek ik de tafel. En lekker is het!

woensdag 11 februari

Ik heb eerst om 8 uur een bloedprikafspraak staan. Deze afspraak is om te kijken of mijn cholesterol nog wat verder omlaag is. Ik drink al sinds januari bijna geen ongefilterde koffie meer, ik let ook nog meer op wat ik eet en ik hoop dat dit zo voldoende is. Volgende week gesprek met de cardiovasculair verpleegkundige. Morgenmiddag kan ik zelf de uitslag al lezen in de app.

Ik ben vandaag later op school dan normaal en kan meteen inloggen voor mijn eerste afspraak. Deze afspraak met de Sociaal Verpleegkundige is altijd online. Zij heeft meer scholen in haar portefeuille en heel weinig tijd, dus ze kan de reistijd missen als kiespijn. Ze werkt voornamelijk vanuit huis, soms zelfs vanuit haar zomerhuis in het oosten van het land. Misschien moet ik een keertje haar kant opgaan voor ons overleg?

Na de koffiepauze ben ik examinator bij mondelingen Engels. Dit keer doe ik ze niet alleen maar samen met een collega. Wel zo gezellig.

donderdag 12 februari

Nog twee dagen en dan lekker vakantie. Iedereen is er aan toe. De weken na de kerstvakantie zijn altijd zwaar. Weinig licht, het was koud dit jaar, en geen bijzonderheden. Na de voorjaarsvakantie zit de eerste helft van het schooljaar er echt op, kijkt iedereen uit naar het voorjaar, en worden de dagen langer, dat geeft net wat meer energie. 

Vandaag vooral bezig met administratieve zaken. Het is niet heel druk, soms is dit stilte voor de storm.  Na de vakantie wordt het weer drukker. Staat mijn agenda weer vol.

Sporten na schooltijd en dan verder in mijn boek. Kreeg de tip van een collega. Een echte aanrader volgens haar. En ja, na een leesdip van een paar weken heb ik de smaak weer te pakken.  Ik heb nu een seriedip dus komt het goed uit dat ik me weer op een goed boek kan storten.

Uitslag van mijn cholesterolwaarden zijn binnen. Weer wat omlaag maar nog steeds niet genoeg. Jammer, want vanaf 1 januari ben ik nóg gezonder gaan eten en heb ik de ongefilterde koffie, op twee kopjes in het weekend, laten staan. 

vrijdag 13 februari

Bijna vakantie. Vandaag een halve werkdag. Van ons team zijn veel mensen niet op school. Ze zijn vrij, op cursus, op stagebezoek of praktijkexamens afnemen. Vandaag zijn we met ons vieren. Ik heb een afspraak met een teamleider van een ander team. Verder niets. 

Na de koffie maak ik een lijstje voor na de vakantie, leeg mijn inbox en laat mijn kantoor netjes achter. Dan vertrek ik. Via de markt naar huis. Thuis lunchen. Bed opmaken. Nog wat andere klusjes en dan chillen op de bank.  

Ik heb nog een harde mokka in de vriezer, ik snijd het gebakje doormidden en als het ontdooid is zet ik een kop thee en eet ik de helft. Ik neem geen hele, dat vind ik niet nodig en bovendien is dat natuurlijk ook niet goed voor mijn cholesterolwaarden. Matigen blijft belangrijk lijkt me. Maar een halve is net zo lekker als een hele en een prima manier om de werkweek af te sluiten. Weekend én vakantie!

zaterdag 14 februari

Valentijsdag. Als je mij een beetje kent na meer dan 800 blogs dan weet je dat we daar in huize Niekje niet aan doen. Wij houden iedere dag van elkaar (grijns)! 

Als ik opsta is de eerste was al klaar, die haal ik uit de machine en zet ik klaar om buiten te hangen zodra het licht is. De volgende was gaat er na het sporten in, alle handdoeken van een week. De sokkelfilters zijn inmiddels binnen en gelukkig zijn deze van een onbekend merk precies hetzelfde als die van Miele. De droger kan ook weer aan het werk.

's Middags zijn we blij, 2V12 is weer terug dus we gaan er lekker voor zitten. Verder wat lezen, beetje rommelen in huis, ik ruim een lade op, en ook nog bloggen. Ik hoef niets en dat voelt heerlijk. Volgende week een paar afspraken, een leuke en twee minder leuke. Verder geen grootste plannen, ik bekijk het van dag tot dag, hangt ook een beetje af van het weer, dat ziet er niet al te best uit helaas. Maar vrij zijn is fijn en ik vermaak me wel!

gastblog

Lieve mensen, ik heb weer wat leuke foto's van mezelf voor jullie dus ik dacht 'laat ik die maar meteen online zetten'.  Het gaat goed met me. Ik heb het nog steeds prima naar mijn zin in het grote huis. Omdat het richting het voorjaar gaat kan ik steeds vaker en langer naar buiten.

Ik moest een poosje geleden mijn territorium veilig stellen. Een mormel uit een huis hier in de buurt komt op ons dakterras. Ik had het natuurlijk allang geroken maar ik had de indringer nog nooit in levende lijve getroffen. Tot laatst dus. 

Ik heb mijn mannetje gestaan. Hij haalde wel een paar keer uit met wat wondjes op mijn neus tot gevolg. Ik heb ook klappen uitgedeeld, geen idee hoe hij erbij liep na onze schermutseling. Ik heb hem daarna ook niet meer gezien. Mijn wondjes zijn inmiddels genezen.

In de boom voor het huis is het een drukte van belang. Eksters, soms twee maar soms ook meer. En een herrie dat ze maken! Ze houden me uit mijn slaap en ik word er ook een beetje onrustig van. Maar goed, er zitten dubbelglas tussen de vogels en mij, dus veel kan ik niet doen en zij gelukkig ook niet. 

Tegenwoordig zit ik ook graag op het dakterras bij de buurmensen. Het is een plekje waar ik me comfortabel voel. Ik heb er ook goed overzicht over de andere terrassen. Gelukkig mag dat van de buurmensen. Ik hoor wel heel rare geluiden soms, ik wist niet goed wat ik er van moest maken, had dit soort geluiden nog nooit eerder gehoord. Vrouwtjesmens vertelde me dat het een babymens is. En dat die, net als ik, geluid maken als ze honger hebben. Ze kunnen namelijk, ook net als ik, niet zelf iets te eten pakken.

Ik heb trouwens nog iets ontdekt. De vloer van de badkamer is verwarmd in de winter. Als ik op het badmatje lig word ik langzaam gestoofd, Zo lekker! Ik lig daar 's ochtends graag. 

Als de dag erop zit en de mensen in het grote huis aan tafel gaan om te eten kruip ik nog even in mijn buidel. Ik vind het leuk om te zien wat ze doen dus blijf ik nog even wakker. Pas als ze alles op hebben en de keuken aan kant is dan vind ik het ook wel tijd om te gaan slapen. Meestal blijf ik in mijn buidel, soms ga ik met ze mee naar boven en slaap ik op hun voeteneind. Heel gezellig, vooral als het mannetjesmens zijn slaapgeluiden maakt. Dat vind ik een heel geruststellend geluid.

blik op oneindig

Onder de school is een grote fietsenstalling. De stalling is op de begane grond van een gebouw met vijf verdiepingen. Met een lange trap bereik je de ingang, die is op de eerste etage. Aan de achterkant van de school, op straatniveau, kan je via de dienstingang naar binnen. We hebben ook twee liften.

Om 7 uur gaat de fietsenstalling open. Dat doet onze facilitaire dienst. Om 20.00 uur wordt de fietsenstalling gesloten, dat wordt gedaan door de beveiliging. Die zijn vanaf 17.00 uur aanwezig. Bepaalde ruimtes zoals bijvoorbeeld de gymzalen, kooklokalen en de aula, worden verhuurd na schooltijd.

De school staat nu nog in 'het midden van nergens'.  Het gebied om de school heen is volop in ontwikkeling. Er worden flats en een hotel gebouwd. De komende jaren zullen deze bouwwerkzaamheden plaatsvinden en voor de nodige overlast zorgen. 

Er is een lange weg/fietspad/looppad vanaf het station naar de school. Een wandeling van ongeveer 10 minuten. Wanneer je bij de school aankomt zie je de lange trap naar boven én de ingang van de fietsenstalling.

Beetje idee van de lay-out? Okay, kunnen we verder.

Af en toe kom ik, wanneer ik naar huis ga, een mevrouw van mijn leeftijd tegen in onze fietsenstalling. Ze heeft altijd haar hondje bij zich, aangelijnd, en ook zeult ze een grote tas met zich mee. Ze kijkt in alle prullenbakken en in alle hoekjes en gaten in en om de fietsenstalling. Ze is op zoek naar blikjes.

Ik vertrek wat eerder dan de meeste mensen, leerlingen en studenten, en het is dus altijd vrij stil wanneer de dame en ik elkaar treffen. Een paar andere collega's hebben haar ook wel eens gezien, maar ik denk dat ik haar het vaakst zie.

De eerste keer dat ik haar zag heb ik haar niet aangesproken. Ik heb gedaan of ik haar niet zag. De daaropvolgende keer, ik had toen even navraag gedaan bij de directeur, heb ik haar wel aangesproken en zei ik haar dat ze hier niet mocht zijn. Uitgelegd dat het geen openbare ruimte is.

Ze schoot toen nogal uit haar slof en beet mij toe 'u heeft makkelijk praten met uw mooie baan en fijne spulletjes, u heeft natuurlijk een dik salaris en u hoeft uw statiegeldblikjes vast niet in te leveren om rond te komen!' 

Ik stond even met mijn mond vol tanden. Ik heb haar nogmaals netjes gezegd dat ze niet door de fietsenstalling mag lopen. Heb haar daarna een prettige middag gewenst en ben op mijn fiets gestapt en vertrokken.

Sinds die ontmoeting doe ik net alsof ik niet zie wat ze doet. Zet ik mijn blik op oneindig. Ze doet niemand kwaad, maak geen lawaai of troep. En als we toch oogcontact hebben dat knik ik vriendelijk. Want ja, ik heb inderdaad makkelijk praten met mijn fijne baan, mooie spulletjes en nul financiële zorgen, ik hoef geen blikjes te rapen om mijn inkomsten aan te vullen. 

op mijn bord in week 6 / 2026

Nom nom nom, wat hebben we weer lekker gegeten!

maandag 2 februari

volkorenpasta met spinazie en champignons in roomsaus - salade

dinsdag 3 februari

aardappelpreisoep - volkorenbrood met geitenkaas - salade

woensdag 4 februari

nasi met kipsaté - zoetzuur

donderdag 5 februari

frittata met broccoli - volkorenbrood - tomatensalade - groene sla

vrijdag 6 februari

kikkererwten met spinazie - bulgur - 1/2 börek - broccoli met feta - sla met komkommer

zaterdag 7 februari

gewokte groente - noedels - tempeh - pindasaus

zondag 8 februari

crunchwrap met vegetarische balletjes, pittige olijven, geroosterde aubergine, knoflookyoghurtsaus en ijsbergsla - broccoli en spruiten met hummus - spinaziesla met komkommer

Voor volgende week staat er al een schaal lasagne in de koelkast. Ook heb ik gisteren een savooiekool gekocht, een van mijn favorieten maar ook een die ik niet vaak in de winkels of op de markt zie liggen. Ik ga er dinsdag wat lekkers mee maken. 

zo was mijn week 6 / 2026

zondag 1 februari

Wat een troosteloze dag, geen zon en af en toe miezert het een beetje. Ik ga met een vriendin koffie drinken in de bieb. Zij woont er op loopafstand vandaan, voor mij is het 5 minuten fietsen. De vriendin is een oud-collega. We zien elkaar niet heel vaak, maar dat geldt voor al mijn vriendschappen. Sommige vriendinnen zie ik maar een keer per jaar, andere twee of drie keer. En dat is prima. Vinden zij ook.

De rest van de dag ben ik thuis. Ik kijk twee afleveringen van een serie op Netflix en ik doe een paar Engelse kruiswoordpuzzels. Houdt de geest scherp. 

Ik weet niet wat ik komende week aantrek. Ik heb weinig inspiratie. Ik denk dat het een broek-en-jasje-week wordt. Ben mijn jurkjes en vesten een beetje zat. Het is nog te vroeg om een kledingwissel te doen, dat doe ik meestal pas in maart/april. Er hangt genoeg in de kast en daar moet ik even een creatieve draai aan geven. Wat nieuwe combinaties maken moet lukken.

We doen makkelijk met eten. T. heeft trek in iets waar ik geen trek in heb dus we maken ons eigen eten. Heb ik nooit een probleem mee. Na het eten kijken we nog wat televisie en dan is het tijd om naar bed te gaan. Het weekend is voorbij.

maandag 2 februari

De eerste afspraak vandaag is met een jongeman, net 18 geworden, zijn vader en zijn reclasseerder. Na 10 weken in detentie heeft hij vandaag zijn 'terugkomgesprek'. De dame van reclassering lijkt een goede klik met de jongere te hebben. Vader is ook erg sympathiek en de student ook. Tijdens het gesprek maken we goede afspraken over het inhalen van achterstanden, zijn aanwezigheid op school en stage. De komende acht weken mag hij naar school, sporten en een bijbaantje hebben. Na deze acht weken hoort hij of hij een stapje verder mag, dan mag hij ook met 'geschikt gevonden vrienden' contact hebben. Lukt een van deze dingen niet dan gaat hij meteen terug in detentie. 

Tijdens zo'n gesprek speelt er in mijn achterhoofd natuurlijk wel de vraag wat hij gedaan heeft. 10 Weken is niet niks voor een - toen nog - minderjarige en de strenge voorwaarden plus enkelband zijn ook niet zomaar. En toch heeft hij tijdens het gesprek de gunfactor. Hij wil graag zijn niveau 4 diploma halen, is er cognitief ook toe in staat en hopelijk wordt hij niet nogmaals afgeleid en neemt hij de verkeerde afslag.

Dat herinnert me eraan dat ik hier op mijn blog nog niet verteld heb dat de jongeman die 1,5 jaar geleden in België werd opgepakt door ons is uitgeschreven. Dit omdat hij weer in detentie zat, nu voor onbekende tijd. 

De student van vandaag is de zoveelste jongere met een strafblad, helaas is dat in onze gemeente niet ongewoon, ondanks vele interventies door jongerenwerk, politie en zelf door de burgemeester in eigen persoon. 

Verder heb ik een studentbespreking en ben ik bezig met het schrijven van een beleidsstuk. 

dinsdag 3 februari

Een volle dag met de ene vergadering na de andere. Ik vind de studentbesprekingen altijd leuk om te doen. Ik zie alle collega's en hoor hoe het met alle studenten gaat. Ik maak een overzicht van alle acties die voortkomen uit deze vergaderingen en zorg dat alles wordt uitgevoerd en opgevolgd. Zelf moet ik ook een aantal dingen doen en die gaan op mijn eigen 'to-do-lijstje'.

Einde van de dag lekker sporten en als ik thuiskom weinig meer te doen. Eten staat klaar en hoeft alleen maar opgewarmd, brood in het rooster en wat sla voor erbij. 

woensdag 4 februari

Vandaag wat minder druk. Niet erg want ik heb wat dingen te doen en te organiseren. Twee korte afspraken met collega's en verder dus bureauwerk. 

's Middags fiets ik naar huis en heb ik weer het voorjaarsgevoel. De zon schijnt uitbundig en er staat bijna geen wind. De batterijen thuis zijn voor het eerst in een paar maanden ook weer met meer dan 50% gevuld. 

Ik ga lekker sporten en ook vandaag hoef ik niet voor het eten te zorgen, dat doet T. Ik heb momenteel geen leeszin, het lukt me niet om een leuk boek te vinden en daarom heb ik mijn dikke puzzelboek uit de la gehaald. Allerlei soorten puzzels en er zijn er nog genoeg te doen. De sudoko's sla ik over.

donderdag 5 februari

Vandaag een lege agenda en dat betekent dat ik deze naar eigen inzicht kan vullen. Ik maak een afspraak met een teamleider van een ander team, we hebben samen een opdracht en overleggen af en toe met elkaar om de voortgang te bespreken.

Ik help een collega die een aanmelding bij de Sociaal Verpleegkundige wil doen voor een student. Stuur wat uitnodigingen voor studievoortganggesprekken en werk mijn administratie bij.

De resterende tijd besteed ik aan het opschonen van mijn lesmappen, de fysieke en de digitale. Ik wil volgend schooljaar wat onderdelen vernieuwen en wat onderwerpen toevoegen. Nu eerst even alles wat ik heb weer ordenen, aanvullen en netjes maken. Het nieuwe schooljaar lijkt nog ver weg, maar om een goed lesprogramma te hebben is het niet handig om een paar weken voor de zomervakantie pas te beginnen. Vandaar nu al de eerste dingen gedaan. Weggooien geeft ook weer een opgeruimde kast, computer en hoofd!

vrijdag 6 februari

In de regen naar school dus regenkleding aan. De dag verloopt rustig. Ik heb in de koffiepauze een afspraak met een collega uit een ander team. We doen dit vaker en leuk om weer met elkaar bij te praten. Ze is van mijn leeftijd en er zijn wel meer overeenkomsten, zowel in de privésfeer als op het werk.  Het is fijn om ervaringen te delen.

Als ik geen gesprekken voer staat mijn deur altijd open. Wanneer ik weer in mijn kantoor aan het werk ben komen er drie leerlingen van het vmbo. Ze zijn bezig met een spel en vragen of ik meedoe. Ze ruilen spullen voor spullen, het idee is dat ze bij iedere ruil iets terugkrijgen met meer waarde.  Voor mij hebben ze een pennenset. Ik ruil deze om voor een glazen pot met dop van kurk. Die staat al jaren ongebruikt in mijn kast. De pennenset heb ik niet nodig, maar ik vind het leuk om ze verder te helpen. Ze hebben zichtbaar plezier in deze activiteit. Het is natuurlijk ook leuk om door de school te mogen lopen onder lestijd.

zaterdag 7 februari

Een zonnetje vandaag. Het wordt ook al merkbaar eerder licht en dat geeft al een beetje voorjaarsgevoel. Ik doe de ochtenddingen en ga daarna lekker sporten. Als ik weer thuis ben een boterham, koffie en weer door. Boodschappen bij de Turkse super en Lidl. Bij Lidl zijn de kolen in de aanbieding. Ik las dat er een kooloverschot is. Kom maar door, ik ben dol op kool.

Ik maak 's middags een grote pan vegetarische tomatengroentesaus. Met een deel maak ik lasagne voor maandag. Ik maak laagjes met lasagnevellen, gegrilde aubergines en de saus. Bovenop gaat bechamelsaus. Op het bord gaat er dan nog Parmezaanse kaas over.

Einde van de dag bel ik mijn vader, voor ons praatje. We hebben altijd wel wat te bespreken, van de puzzel in de krant tot de plannen van het nieuwe kabinet. 

Na het eten kijk ik een aflevering Erasmus MC. Leuk en mooi om daar achter de schermen mee te mogen kijken. Ken het ziekenhuis goed, heb er in de jaren negentig zelfs nog een paar maanden gewerkt. Voor de directeur van de Financieel Economische Dienst. Als secretaresse via een uitzendbureau. Daar heb ik geen goede herinneringen aan, was geen leuke baan. Later ben ik nog vaak in het ziekenhuis geweest, voor mezelf, maar ook op ziekenbezoek. Drie jaar geleden dagelijks met T. voor zijn behandeling.

Kop thee erbij, blokje fudge en als dat ook op is ruim ik de laatste dingen in de keuken op. Dan tijd om naar bed te gaan. 

BN & BB #1

Bekende Nederlanders en Bekende Buitenlanders. Ik heb er een aantal ontmoet in mijn leven. Volgens mij heeft iedereen wel eens een BN-er of BB-er in het wild gezien of misschien zelfs wel ontmoet. 

Ik moest hier laatst aan denken toen ik een foto in een van mijn opbergdozen tegenkwam waarop ik, samen met mr. Pieter van Vollenhoven, voor een fotograaf poseer. Aan die foto zit natuurlijk een verhaal vast. 

Nadat mijn relatie met nare ex was beëindigd kreeg ik bijstand van Slachtofferhulp. Een heel aardige mevrouw kwam me wekelijks opzoeken. Zij hielp mij met het verwerken van alle nare ervaringen door met mij te praten, heel veel te praten. Later werden de bezoeken minder frequent en op een gegeven moment was ik cliënt af. We zijn bevriend gebleven en hebben nu nog steeds contact, eens per jaar bezoek ik haar nu. Ze wordt over een paar dagen 80 en rijdt zelf geen auto meer.

Toen ik weer een leuk leven had, samen met T., en de relatie met nare ex steeds meer naar de achtergrond verdween, kreeg ik een telefoontje van de directrice van het Fonds Slachtofferhulp. Zij vroeg mij of ik bereid was om tijdens een fondsenwervingsavond een zaal met donateurs en betrokkenen te vertellen over mijn ervaringen met Slachtofferhulp. Ik zou dan eregast van mr. Pieter van Vollenhoven op Paleis Het Loo zijn. Ik zou logeren in het Bilderberghotel de Keizerskroon en alle kosten, ook van T,  zouden worden vergoed.

Nu heb ik niets met het koningshuis, dus dat was niet de reden dat ik de uitnodiging accepteerde. Wat ik wel belangrijk vond was dat het beeld dat mensen hebben van een slachtoffer van huiselijk geweld vaak niet klopt. Een hoog opgeleide jonge vrouw uit een gewoon fijn gezin is meestal niet waar mensen in eerste instantie aan denken. Zeker toen, 30 jaar geleden, niet. 

Ik kreeg vrij op school, schreef mijn speech, kocht een mooie jurk (die betaalde ik overigens zelf), T. huurde een smoking en we vertrokken naar Apeldoorn.

Alles was tot in de puntjes verzorgd en van minuut tot minuut wist ik wat ik moest doen en waar ik moest zijn. Tijdens het diner zat ik naast Pieter en hij kondigde mij aan toen ik mijn verhaal ging vertellen. In de zaal zaten ook een paar BN-ers, en verder waren er dus geldschieters.

Ik had 12 minuten spreektijd, maar ik praatte 20 minuten vol. Ik kreeg een daverende applaus, T. pinkte een traantje weg op de eerste rij. 

Toen alles achter de rug was en de gasten vertrokken waren, dronken we nog wat met een klein clubje mensen van de organisatie en het Fonds Slachtofferhulp, ergens in een kleinere ruimte van het paleis. Een soort afterparty.

Ik kan me niet meer alles van die avond herinneren, maar dat mr. Pieter van Vollenhoven een ontzettend aardige man is weet ik nog goed. 

Het evenement werd verslagen in De Telegraaf, met foto's. Een paar van die foto's ontving ik later van de fotograaf, afgedrukt en in een stevige envelop toegestuurd per post. Een leuke herinnering aan een heel bijzondere avond.