je en tje

Rokje, truitje, jurkje, vriendinnetje, collegaatje, koffietje. Er zijn veel woorden waar we tegenwoordig je en tje achter zetten. 

Ik weet niet of het een vrouwending is. Ik hoor vrouwen wel zeggen dat ze een bedrijfje hebben. Een man zal eerder zeggen dat hij zijn eigen bedrijf heeft, ook al is het kleinschalig en zijn er geen medewerkers.

Van sommige woorden vind ik zo'n verkleinwoord vreselijk maar ik betrap mezelf erop dat ik het ook wel eens doe bij bepaalde woorden.

Je zal mij nooit horen praten over een vriendinnetje als het om een volwassen vrouw gaat. Mijn collega's zijn ook allemaal volwassen en dus geen collegaatjes. Ook drink ik koffie en geen koffietje. Soms drink ik koffie uit een kopje, soms uit een kop maar meestal uit een beker. Nooit uit een bekertje tenzij het van papier is.

Ik draag wel jurkjes, rokjes, truitjes en vestje. Maar ook jurken, rokken, truien en vesten. Voor mij is het verschil hier duidelijk. Bij tassen en tasjes kan iedereen zich wel wat voorstellen. Bij kleding is dat misschien wat lastiger.

Jurken draag ik meestal wanneer het koud is. Ze zijn van dikke stof en hebben driekwart of lange mouwen. Zodra ik het heb over jurkjes dan zijn dat dunnere varianten, met korte of zonder mouw, geschikt voor warmer weer. Voor rokjes en truitjes geldt hetzelfde. Vestjes zijn kort en dun, vesten zijn lang en dik. Nou gaat dit niet altijd op, soms is een winterjurk een jurkje omdat het net op de knie valt en ook 's zomers gedragen kan worden. 's Winters draag ik het dan met een dik vest. En een dik vest kan ook kort zijn, maar een vestje is nooit lang.

Dan heb je ook nog allerlei soorten schoeisel. Schoentjes en schoenen? Dat onderscheid maak ik niet. Ik heb alleen maar schoenen, ik draag tenslotte maat 45 en dan kan ik niet van schoentjes praten.

Maar voor laarzen gaat dit niet op. Want laarzen zijn lang en laarsjes zijn kort. 

Is het nog een beetje te volgen?

In ieder geval zijn het mooie voorbeelden van hoe leuk en ingewikkeld taal kan zijn.