Paarse vrijdag, ik heb er weinig van gemerkt op school. Er is wel veel publiciteit vandaag, ik hoorde er een paar keer over op de radio, zowel vanmorgen als vanavond. Ik begrijp ook dat het verplaatst wordt naar oktober omdat het voor scholen met de sinterklaas- en kerstdrukte in december allemaal wat veel is waardoor deze dag niet de aandacht krijgt die het verdient.
Op mijn school waren er een paar docenten die een paarse trui of paarse sokken hadden aangetrokken. Ik heb niets paars in de kast en moet eerlijk zeggen dat ik er vanmorgen ook niet aan heb gedacht.
Zelf ben ik er niet actief mee bezig, terwijl ik wel vind dat er aandacht moet zijn voor de lhbti-gemeenschap. Ook bij ons op school zitten er leerlingen en studenten die onderdeel uitmaken van deze gemeenschap net als een paar collega's. Ik merk niet dat zij gediscrimineerd worden, maar ik weet donders goed dat pestgedrag en discriminatie in het geniep plaatsvinden. Dat jongeren dat vaak ook niet durven melden uit angst voor repercussies. En misschien worden collega's ook wel anders behandeld.
Het is wel duidelijk: hier spreekt een witte vrouw van middelbare leeftijd die leeft in haar eigen bubble zonder enige connectie met de lhbti-gemeenschap. Daardoor heb ik makkelijk praten, vind ik het geen probleem dat er geen aandacht aan is gegeven op mijn werkplek en was het voor mij een dag als alle andere. Reden te meer dat deze dag blijft bestaan denk ik zo!
Hoe het op scholen en andere plekken waar jongeren komen is weet ik ook niet geen ervaring mee.
BeantwoordenVerwijderenWel op werkplek waar ik 25 jaar werkte. Internationale organisatie met alle soorten relatievormen en soorten mensen werkten uit verschillende delen vd wereld. Bijzonder om mee te maken hoe soepel alles ging.
Een keer een ervaring die voor de man in transitie niet goed liep. Hij/zij (of is het het tegenwoordig) kwam als uitzendkracht op mijn kamer als vrouw gekleed. Alles was heel open en ook met mij en andere 2 kamergenotes was erover gesproken en ik vond dat zij niet op een beter kantoor terecht kon komen. Het was heel druk qua werk (anders heb je geen uitzendkracht nodig) en we maakten even een welkompraatje en gaven ook aan dat we het erg druk hadden. Bij de koffie over koetjes en kalfjes gepraat waar ze best aan mee deed, zo snel ga je niet verder vragen natuurlijk. Lunch ging ze even buiten wandelen, kwam weer terug met trillende handen en we na half uur stond ze op en liep kamer uit waar ik net terugkwam en zag haar naar de lift lopen en weggaan. Ze kon het helaas toch niet aan om met teveel mensen (vrouwen) op een kamer te zijn hoorden we later. Vond het zo naar voor haar want het was echt goed gekomen als zij ook wat meer in staat was geweest er wat van te maken.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat ook in een welwillende organisatie en met mensen die alles accepteerden het vanuit hen ook niet goed kan gaan.
Ja, jammer dat het niet is gelukt. En dat zal zeker niet aan jou gelegen hebben, ik ken je als een hartelijke warme vrouw die openstaat voor anderen!
VerwijderenPrecies!
BeantwoordenVerwijderen❤️
VerwijderenJuist dat onzichtbare pesten en discrimineren is moeilijk te veranderen
BeantwoordenVerwijderenJa, dat is echt moeilijk aan te pakken zeker nu het ook steeds meer anoniem en online kan.
VerwijderenHet is langs me heen gegaan, paarse vrijdag. Wat is de wereld moeilijk voor deze mensen, steeds meer.
BeantwoordenVerwijderenJa, je zou verwachten dat het makkelijker wordt.
Verwijderen