Zuinigaan schreef deze maand een blog over de ideale maten, of beter gezegd over de niet zo ideale maten.
Niemand heeft heeft natuurlijk de ideale maten, als ze al bestaan. Wat bij ons als ideaal wordt gezien, is in een ander werelddeel verre van ideaal.
Ideaal bestaat voornamelijk in de mode-industrie. Ontwerpers maken hun ontwerpen voor modellen die op de catwalk lopen. Modellen met maat 34-36, oftewel 0 - 4. 0! Nul! Maat nul!! Besta je dan nog??
Een klein deel van de mensheid voldoet aan dit beeld en een klein deel van de mensheid wil aan dit beeld voldoen. Daar zitten meisjes bij die een loopbaan als model ambiëren. En natuurlijk ook vrouwen die denken dat ze niet meetellen als ze niet voldoen aan het schoonheidsideaal.
Volgens mij zijn de meeste meisjes en vrouwen niet bezig met het krijgen van zo'n modellenlichaam. Waar ik wel veel mensen naar zie streven is een fit en gezond lichaam. En ja, dat moet ook aan bepaalde voorwaarden voldoen. Stevige ronde billen, borsten niet te groot en niet te klein. Gespierde bovenbenen en armen, maar ook weer niet zo gespierd dat het er mannelijk uitziet. Voor mannen gelden weer andere idealen.
Het is, kortom, maar net tot welke groep je je voelt aangetrokken, zo wil je er dan uitzien. Tot je wat ouder wordt en erachter komt dat het allemaal niet echt heel veel uitmaakt hoe je lichaam eruit ziet en dat je blij mag zijn dat je gezond, mobiel en fit bent om te werken, te zorgen, te ontspannen en te genieten.
De lezers die al wat langer op dit blog meelezen weten dat ik veel sport en gezond eet. Maar ook dat ik een verstoorde relatie met eten heb. Mij ging het ooit om een paar kilo's minder. Dat lukte. Nu wil ik die kilo's eraf houden. Niet omdat ik model wil worden, wel om dat ik me wat prettiger voel in een slank lichaam. Geen buik die in de weg zit als ik me buk om mijn schoenen aan te trekken. Want dat was het geval toen ik maat 44/46 had, met uitschieters naar maat 48.
Ja, ik heb nu maat 38/40. Zouden zomaar idealen maten kunnen zijn. Maar met een lengte van 1.88m is dat niet zo. Alles is te kort. En met schoenmaat 45 kom ik ook niet op de catwalk.
In de loop der jaren is kleding ook wel veranderd. Toen ik jong was en 1.78 waren broeken altijd te kort, nu heb je ze in meerdere lengte maten. Het was toen een verademing dat er spijkerbroeken waren zonder zoom en lekker lang, kon je ze zelf zomen.
BeantwoordenVerwijderenBij alle gewichten die ik heb gehad was het altijd boven 1-2 maten kleiner dan onderaan. Dat maakte dan wel dat een leuk setje niet te vinden was, of te strak vanonder of te wijd van boven.
Ach er zijn ergere dingen. Mijn schoenmaakt is van 41 naar heeel breed 43 gegaan.
Ieder lichaam is anders en ook verandert het constant. Nu zijn er gelukkig veel winkels - vooral online - met kleding voor lange mensen, daar kan ik goed terecht als ik iets nodig heb. Schoenen lukt gelukkig ook, zelfs schoenen met hakken of leuke laarzen. Ik heb keus genoeg.
VerwijderenEn aan de sokken is het ook te merken, maat 39-42 is me tegenwoordig na een paar wasbeurten al te krap. Ze passen dan nog wel maar eind van de dag heb ik koude voeten van afknellen. Dus nu maar maat 43-46 voor sokken.
VerwijderenIk heb gelukkig niet zo vaak last van koude voeten.
VerwijderenTriest soms die fixatie op gewicht . Ik kom regelmatig een meisje tegen tijdens het wandelen. Anorexia. Ze vertelde dat ze probeerde minder dwangmatig te wandelen. Helaas we zien elkaar nog vaak.
BeantwoordenVerwijderenAch wat naar. Hopelijk zie je haar volgend jaar minder vaak.
VerwijderenDie focus op uiterlijk moet maar eens afgelopen zijn. Iedereen is mooi.
BeantwoordenVerwijderenEens!
VerwijderenMijn heupen zijn maat 44 en mijn taille, voor zover daar sprake van is, is maat 50. Bovenmaat is maat 48. Dat maakt zoeken naar kleding van hals naar knie, bijvoorbeeld jassen en jurken, lastig. Getailleerd kan niet, slim fit is ook geen goed idee. Bij voorkeur een A-model.
BeantwoordenVerwijderenIk heb een blogje in de maak, getiteld "Geen ideale maten deel II". Dat gaat o.a. daar over, vooral naar aanleiding van mijn zoektocht naar een nieuwe winterjas.
Bij mij zijn mouwen vaak te kort, ben ik inmiddels aan gewend. Maar met mijn lengte is het verder ook vrij lastig, te kort en te ruim.
VerwijderenOndanks de body positivity is de maatstaf nog steeds dun, dunner, dunst. De maten van kleding zijn ook anders geworden, op Vinted kocht ik een half jaar geleden een King Louie jurkje in maat S, te groot terwijl ik nu (vrijwel hetzelfde model) maat S heb van de huidige collectie. Dat het dun zijn nog steeds 'beter' is heb ik de afgelopen 1,5 jaar ondervonden ca. 22 kilo afgevallen en nu pas ik soms in kindermaten (vervelend). Daarvoor droeg ik 40-42 en was volgens mijn BMI ok. Nu hoor ik 'wat zie je er goed uit' 'staat je goed' etc. etc. terwijl ik die mening bepaald niet deel, was zelfs 'bang' voor de fotograaf én de foto in de krant, maar vond het uiteindelijk nog meevallen. Het enige voordeel is dat ik einde zomer 2 sweatshirts kocht van een outdoormerk in maat 164, dezelfde print als voor volwassenen maar goedkoper. Geen kleding maar wel vreemd (mijn mening). We waren toe aan wat nieuwe dekbedovertrekken en tot mijn verwondering heeft Ikea alleen 1.40-2.00 terwijl onze dekbedden (niet van Ikea) 2.20 zijn. Helemaal eens met Judy, 'iedereen is mooi' maar tegenwoordig zijn duckface lippen een 'must' of meisjes en vrouwen met (zoals ik ze noem) hertenwimpers:-)
BeantwoordenVerwijderenMooi geschreven Ilona, ik weet dat het zo is, en we moeten vooral, als vrouwen onder elkaar, ver blijven van complimenten over iemands lichaam vind ik zelf. Ik zeg liever dat iemands haar mooi zit, of dat ze een leuke kleur nagellak op heeft. Ja, iedereen is mooi van zichzelf en als je jezelf een beetje verzorgt dan zie je er wat mij betreft al prima uit. De duckface gaan we, ben ik bang, steeds meer zien.
Verwijderen