Dag beste mensen in Blogland, hier weer een bericht uit mijn wereld.
Het duurde en het duurde maar, ik kreeg er schoon genoeg van en ben toen toch maar even gaan kijken waar ze bleef. Uiteindelijk kwam ze haar mand wel uit, maar zo lang blijven liggen dat zijn toch geen manieren!
Had ik jullie al eens verteld over buurtkat Bob? We zien elkaar af en toe en ik heb gemerkt dat blazen naar hem geen indruk meer op hem maakt. Het gaat iets te ver om te zeggen dat we al goede vrienden zijn, maar er is een redelijk ontspannen sfeer wanneer hij nu in de buurt komt. Ik doe mijn ding en hij doet het zijne.
Maar goed, als hij langskomt gaan we even door de ruit naar elkaar kijken, dat is ook leuk. Bob kan heel gekke bekken trekken en dan moet ik erg lachen. Zo hard soms dat de mensen in het grote huis er wakker van worden. Pech voor ze!
Mijn Coca Coladoos vind ik nog steeds een lekkere plek om te slapen. Maar wat een verrassing, er kwam nog een andere doos bij, op de plek van mijn pluizige pouch. Die pouch is te warm voor nu, daar ga ik over een paar maanden wel weer in. Deze nieuwe doos is top, lekker stevig en met vrij hoge randen, ik kan er wat meer in wegkruipen. Wat een fijn cadeau! Ze zijn zo kwaad nog niet, die mensen in het grote huis.







Geen opmerkingen:
Een reactie posten