zomerserie 2026 - 28 juli - eetherinneringen - appeltaart

foto overgenomen uit online tijdschrift  'Boodschappen'

Wat vond ik het vroeger toch saai op zondag. In de kleine stad waar ik opgroeide waren alleen de patatzaken open. En wat cafés. Als kind geen zaken waar ik naar toe ging, en als puber ook niet. Soms verveelde ik me dood. Huiswerk af, geen zin om met mijn ouders mee te gaan wandelen, niets te doen in de buurt, beste vriendin mocht op zondag niets van de lieve heer, andere vriendinnen waren ook niet altijd beschikbaar, dus moest je jezelf zien te vermaken.

Ik las graag, ook toen al. Als kind fietste ik vaak op woensdagmiddag met mama naar de bibliotheek. Twee boeken mocht je lenen, op zo'n saaie zondag kreeg ik met gemak een boek uit. Ik heb knutselen nooit leuk gevonden en toen de leeftijd waarop ik met poppen speelde voorbij was kreeg ik interesse in bakken. Ik leerde koekjes en cakes bakken. Mama liet me zien hoe een kwarktaart moest worden gemaakt en met plakjes bladerdeeg - destijds nieuw in het supermarktassortiment - maakte ik appelbollen, appelflappen en amandelbroodjes.

Toen ik nog wat ouder was, ik denk in de brugklas, ging ik ook appeltaart bakken. Ik vond dat een heel leuke bezigheid en was daar een hele zondagmiddag zoet mee. Thuis gebruikten wij nooit kant-en-klare bakmixen, alles gewoon 'from scratch'. Deeg kneden, appels schillen, vorm bekleden en als laatste natuurlijk een mooie gevlochten bovenkant maken. 

Voor Sinterklaas kreeg ik een kookboek met meer dan 200 appeltaartrecepten.  Ik heb er heel veel van gemaakt. Het boek ging ook mee toen in naar Londen vertrok. Ook daar bleef ik met veel plezier bakken. De klassieke Nederlandse appeltaart stond bij menig verjaardag op tafel. Was altijd een succes. De Engelsen bakken zelf heel andere appeltaarten. Zo'n Nederlands exemplaar vonden ze erg lekker. En als ik eerlijk ben zijn onze appeltaarten ook lekkerder dan die van hun.

En nu, nu bak ik niet vaak meer. Ik vind appeltaart nog steeds erg lekker, soms hebben we een punt van de bakker. Of de inmiddels beroemde appeltaart van Dudok. Ik maak ook wel eens een appel crumble, dat is erg weinig werk en smaakt ook lekker appeltaartig. Allemaal prima hoor, maar ze halen het niet bij mijn eigen appeltaart. Ik krijg er trek in. Ik wacht nog even, maar in het najaar ga ik er zeker weten weer eens eentje maken!