 |
| foto overgenomen van de website 'Vriendin' |
Ik sprak mijn vader afgelopen vrijdag. Het was de dag waarop hij met mijn moeder trouwde, 62 jaar geleden. Ze trouwden in Delft. Mama in een blauw mantelpak met witte biesjes en witte pumps, mijn vader in een grijs kostuum. Ze zagen er mooi uit.
Voordat er sprake was van een huwelijk was er best wat gedoe aan de kant van hun ouder(s). De ouders van mijn vader vonden mijn moeder geen goede partij, en de moeder van mijn moeder vond mijn vader geen geschikte match. Mijn ouders hadden er maling aan. Ze zetten door en trouwden.
De trouwdag zelf werd gelukkig niet verstoord door de slechte onderlinge verhoudingen. Het was een mooie zonnige dag en niets kon het geluk van mijn ouders in de weg staan.
Omdat er woningnood was hadden ze geen eigen plek, ze hospiteerden bij een oudere dame in Den Haag. Maar zodra ze konden zijn ze vertrokken naar Oudenhoorn, met mijn broer die toen net was geboren. In hun nieuwe woonplaats bouwden ze hun leven op en werd ik geboren.
Mijn vader vertelde me dat hij op zijn trouwdag voor het eerst champignons heeft gegeten. We hebben er niet verder over doorgepraat, maar toen ik er nog wat meer over nadacht vond ik dat best bijzonder. Hij was 21 toen hij trouwde, dat is natuurlijk ook nog piepjong. Uit eten gaan gebeurde niet vaak en zelf koken deed hij nog niet. Ook was hij nooit op vakantie geweest in het buitenland. Ik weet niet of hij überhaupt of vakantie was geweest voor hij trouwde. In ieder geval was zijn culinaire kennis toen nog heel beperkt.
Op die leeftijd had ik al wel wat meer kennis over en ervaring met producten die niet in de Nederlandse winkels en bij de lokale groenteboer te koop waren. Ik woonde toen al geruime tijd in Londen en daar waren zoveel verschillende culturen bijeen en was het aanbod in winkels, toko's en op de markt totaal anders dan in de kleine stad waar ik opgroeide. Er ging een culinaire wereld voor me open.
Nog steeds vind ik het leuk om in het buitenland in supermarkten rond te neuzen. Maar ook in mijn eigen kleine stad en de grote stad waar ik dichtbij woon zijn nu Poolse, Aziatische, Turkse, Marokkaanse, Bulgaarse en Surinaamse winkels en toko's waar het altijd leuk zoeken naar nieuwe dingen is. Ik neem vaak iets onbekends mee en ga dan op het Internet op zoek naar informatie en recepten.
Op het Internet is de laatste jaren steeds meer te vinden en zo ontdek ik nog regelmatig nieuwe producten en manieren van bereiden. Gelukkig is mijn vader ook niet stil blijven staan op dat gebied en kan hij al jaren heerlijk koken en probeert hij ook nu nog steeds nieuwe dingen uit.
Vroeger waren bij ons in de buurt verschillende champignonkwekerijen en mijn ouders gingen daar ieder weekend champignons halen toen ik klein was. Nog altijd lust ik heel erg graag champignons en de liefde ervoor is echt in mijn kindertijd ontstaan. De kwekerijen zijn er trouwens allang niet meer.
BeantwoordenVerwijderenWij zijn natuurlijk weer een volgende generatie, voor mij waren champignons ook geen onbekende in mijn jeugd. Ik vind ze ook erg lekker trouwens!
VerwijderenLeuk verhaal over je ouders en laatste speciaal over je creatieve vader. Hij is helemaal met de veranderende tijd meegegaan.
BeantwoordenVerwijderenMijn ouders, en vooral mijn moeder waren niet zo van verandering. Ze hadden tot hun 85e nog nooit chinees gegeten! Mijn verjaardag vierde ik hun laatste jaren bij hen en heb toen simpele Chinese gerechten laten bezorgen. Ze vonden het gelukkig erg lekker. Maar zelf halen of maken deden ze echt niet meer.
Altijd een AGVtje en vooral met veel roomboter, er gingen wel 2 pakje per week door. En ze zijn niet aan hart- of vaatziektes overleden.
Mijn ouders gingen na hun trouwen wel uit eten, altijd aan het eind van de maand naar een Indonesisch restaurant in Den Haag. Twee pakjes!!!!!!!
VerwijderenGroenten als paprika, broccoli en ook champignons heb ik pas na 1964 voor het eerst gegeten. Die groenten waren in de eerste 12 jaren van mijn leven bij een gewone groentenzaak niet te vinden en ook niet op de markt.
BeantwoordenVerwijderenIk kan me daarom goed voorstellen dat je vader in 1964 voor het eerst champignons at. Dat was voor die tijd een slecht verkrijgbare groente.
Dat is nu zó anders!
In de jaren die jij omschrijft wisten veel mensen ook niet beter, behalve misschien mensen die naar het buitenland reisden, die kenden ook andere groenten en fruit dan toen gangbaar waren in Nederland. Ja, wij hebben zo ontzettend veel keus, zeker in de grote steden.
VerwijderenJa zo ging dat soms. Ik weet nog dat mijn moeder de kiwi ontdekte. Ze ging het wel onmiddellijk proberen.
BeantwoordenVerwijderenJa, leuk is dat, gewoon proberen!
VerwijderenIk herken dat wel van je vader. In die tijd lagen er alleen Nederlandse produkten in de winkels in kleinere plaatsen. Als kind at ik soms bij een Indonesisch vriendinnetje. Heerlijk,die aparte dingen
BeantwoordenVerwijderenMijn vader woonde in Den Haag maar zijn ouders waren niet heel creatief, op geen enkel gebied. Hij at ook wel bij anderen maar kennelijk nooit eerder champignons. Mijn ouders gingen na hun trouwen wel uit eten, bij een Indonesisch restaurant. Vind mijn vader nog steeds lekker en doet hij nu ook nog wel als hij in Den Haag is.
VerwijderenDan moeten jouw ouders in 1964 getrouwd zijn? De mijne in 1960, in Zwijndrecht. Mijn moeder was ook een mooie bruid, jurk was zelf genaaid, zo ging dat vroeger. Hoe zag je vader er die dag uit? Mijn vader was in pak en had een hoed gehuurd maar er is maar 1 foto van die dag waar hij hem op op heeft. De rest van de dag nam hij die mee in de hand. Dat pakje van je moeder klinkt ook heel mooi.
BeantwoordenVerwijderenDat klopt Ina, 1964. Mijn moeder droeg geen jurk, weet ik van foto's. Mijn vader in een pak, geen hoed. Kan me nu even niet voor de geest halen of mijn moeder iets op haar hoofd had. Het pakje van mijn moeder heeft ook nog wat jaren in de kast gehangen toen ik kind was, en de pumps in een doos. Vond ik natuurlijk prachtig!
Verwijderenha Niekje, mijn moeder was een topkok (vind ik!) en toen we een inwonende gast kregen is ze "schijngehakt" gaan maken voor de vegetariër. Iets met haver en ei. Dat was rond 1960 best wel vooruitstrevend, vind ik.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes!
Dat was zeker vooruitstrevend Marlou! En lijkt me nu nog steeds lekker!
VerwijderenChampignons, paprika, broccoli, dat waren groenten waar ik door een studerende brus in de jaren 80 kennis mee maakte. Avocado nog weer later, en veel fruitsoorten idem dito.
BeantwoordenVerwijderenWat ik me nog herinner is dat je nooit lekkere perziken kon kopen in die tijd. Ze waren ofwel bikkelhard ofwel begonnen te schimmelen. We aten altijd nederlands fruit, aangevuld met citrus. Tegenwoordig heb ik eigenlijk nooit dat perziken en nectarines zo snel bederven. Alleen met de hondsdagen sla ik het zachte fruit even over.
Champignons en paprika al toen ik nog thuis woonde, broccoli weet ik niet meer wanneer ik dat voor het eerst at, avocado echt pas jaren negentig denk ik, of nog later. Perziken ook in mijn jeugd, maar herinner ik me niet veel van. Wel veel aalbessen, pruimen, kersen en aardbeien. En nectarines, wanneer kwamen die? Ik kocht vier weken geleden anderhalve kilo nectarines bij Lidl. De laatste liggen nu op de fruitschaal en zijn allemaal super rijp en lekker geworden, geen rotte plek gezien. Zegt natuurlijk ook wat over de bestrijdingsmiddelen realiseer ik me nu). Hier is inmiddels veel te koop, maar kom je in andere landen dan zie je op de markt nog steeds onbekende groenten en fruit, hoe verder je gaat, hoe meer onbekende dingen.
VerwijderenWat leuk die beschrijvingen van wat je ouders aan hadden. Mijn ouders zijn in 67 getrouwd. Vader in jacquet met hoge hoed en mijn moeder in een witte gekochte japon. Er is nog een leuke foto waar mijn moeder uit de hoed van mijn vader komt.
BeantwoordenVerwijderenIk kan mij niet herinneren wanneer ik voor het eerst champignons gegeten heb, ik denk ergens in de jaren 80 pas, het was er gewoon niet in het dorp waar ik woonde. Daarbij was mijn moeder niet heel creatief in de keuken en kwam er veel van de volkstuin.
Jouw ouders waren ook een mooi bruidspaar! En met humor! Ik heb heel veel eetherinneringen, maar er zijn net zoveel dingen die ik ook niet meer goed voor de geest kan halen. Broccoli bijvoorbeeld, wanneer gingen we dat eten? En courgettes, waren die er in onze jeugd? Volgens mij niet, terwijl ze het prima doen in een Nederlandse moestuin.
Verwijderen