fotoserie - 18 - zo was mijn week 16 / 2026

zondag 12 april

Wanneer ik op de sportschool ben, op de loopband, begin ik aan de serie 'A woman of substance' op NPO Start. De actrice die bij velen bekend is als Vera, speelt is hier in een totaal andere rol. Ook wel eens leuk.

Na de sportschool drinken T. en ik samen koffie, buiten in het zonnetje. Veel knoppen, bloesem, bijtjes en vogels. Een gezellige boel. Ook Max geniet duidelijk van het weer en alle reuring. Dan een ritje naar de bieb waar ik wat tijdschriften lees en nog een koffie drink. Even naar AH voor een aanbieding uit de Bonus Box en ook nog naar het Kruidvat. 

Ik maak weer wat dingen klaar op de inductieplaat, dat kan de koelkast in als het is afgekoeld en staat dan klaar voor mijn lunchsalades. Terwijl de boel opstaat zit ik buiten. Het is fris maar in het zonnetje is het lekker.

De dag verloopt verder rustig. Ik hang mijn kleding voor volgende week klaar, ik schrijf wat blogjes en ik keutel wat rond in huis.
 

maandag 13 april

De laatste week voor de meivakantie. Ik heb geen drukke dag vandaag, maar de rest van de week staat de agenda vol.

Online afspraak om 9 uur met een oud-studente. Zij heeft de opleiding niet afgerond en wil nu, 6 jaar later, alsnog haar diploma halen. Dat kan en vandaag is haar eerste dag. Ze gaat alles zelfstandig afronden, ook mijn vak, en ik vertel haar wat de bedoeling is en welke aanpak ik in gedachten heb. Het is een leuk gesprek, studente heeft er zin in en is nu, in tegenstelling tot toen, wel gemotiveerd. We maken afspraken en ik stuur haar de eerste benodigde documenten.

Na de pauze gesprek met de directeur. Het laatste gesprek met deze ad interim directeur. Na de vakantie start onze nieuwe. Het is een leuk gesprek, fijne kerel om mee samen te werken en ook persoonlijk is er wel een klik. Jammer dat hij stopt, maar ik heb de indruk, na een korte ontmoeting met de nieuwe directeur, dat ik met haar ook wel door een deur kan. Dat moet nog blijken maar aan mij zal het niet liggen.

dinsdag 14 april

Een late start want ik begin de dag met een overleg in mijn eigen wijk. Dat start pas om 9 uur en ik ga deze keer niet eerst naar school. Dus ik kan wat later opstaan en zelfs nog even een boodschap doen voor ik naar de vergadering ga. De supermarkt en de vergaderlocatie zijn in dezelfde straat.

Na het overleg wel snel door naar school. Deze week zijn er weer studentenbesprekingen waar ik bij moet zijn. Na een kop koffie start de eerste en na de lunchpauze meteen door naar de volgende. 

woensdag 15 april

Mijn alarm maakt me wakker, heerlijk, aan een stuk door slapen is zo lekker. 

Op school vraag ik aan mijn collega of hij het okay vindt wanneer ik mijn bureau een kwartslag draai. Tip van Astrid en ook Liesbeth haar reactie zette me aan het denken. Misschien is het wel leuk om ook te zien wat er buiten gebeurt. 

mijn bureau nu een kwartslag gedraaid

Collega gaat akkoord, hij vindt alles prima, deze man is zo ontzettend relaxed, om jaloers op te zijn. Ik ga aan de slag en met hulp van mijn collega staat de boel binnen een kwartier anders. De rest van de ochtend heb ik regeldingen en zit ik op mijn 'nieuwe' plek. Het bevalt me goed moet ik zeggen.

donderdag 16 april

Voor ik vertrek programmeer ik de wasmachine, met een zonnige dag in het vooruitzicht maak ik graag gebruik van de gratis stroom.  

De dag begint met een serie gesprekken met langstudeerders. Van de 8 genodigden komen er 3, er is een ziekmelding en van de anderen is er geen bericht. Na de vakantie nogmaals uitnodigen zodat ik afspraken kan maken over de afronding van de opleiding. 

Dan wat regeldingen en na de lunch krijgen we een lezing van Barend Last. Zijn verhaal is interessant, het gaat over AI en AI in het onderwijs. De lezing duurt een uur en dus komt er maar een klein deel aan bod, desalniettemin is het erg leerzaam. 

Thuis nog even de was uit de wasmachine halen en in de droger doen. Nog steeds genoeg zon en de warmtepompdroger is laag in energieverbruik. Dan door naar de sportschool. Nog een werkdag te gaan en dan heb ik vakantie. Daar kijk ik wel naar uit. 

vrijdag 17 april

Ik ben weer voor de wekker wakker, is niet erg, ik ben uitgerust. Neuropatische klachten zijn verminderd, weet nu niet of het de medicatie is, de hogere temperaturen of een combinatie van beide. Wat het ook is, doordat de klachten zijn afgenomen voel ik me echt stukken beter.

Ik zit heerlijk op mijn nieuwe plek. Voelt alsof ik veel meer ruimte heb. Komt door het wijde uitzicht.

Vandaag de laatste studentenbespreking en plaatsingscommissie. Studenten die wachten op een reactie na hun intakegesprek wil ik niet laten wachten tot na de meivakantie. Ik kan me zo goed voorstellen hoe spannend het is. Ik ben sowieso van snel afhandelen als het kan. Mensen niet langer laten wachten dan nodig. Ik houd daar zelf ook niet van.

Na de lunch met de aanwezige collega's ruim ik mijn spullen op en ga ik naar huis. Ik heb meivakantie!

Thuis gaat het beddengoed in de wasmachine, maak ik het bed op, haal ik de vaatwasser leeg en doe ik ook nog een rondje boodschappen. Daar heb ik morgen geen tijd voor, dan ga ik naar de grote stad voor een lunchafspraak.

Ik eet alleen en maak een bord met allerlei lekkers voor mezelf klaar. Smullen! Nog even tv kijken en dan lekker slapen.

zaterdag 18 april

Voor ik naar de sportschool ga verzorg ik Max en ook mijn eigen inwendige mens. De zon schijnt. Ik kijk al dagen op Buienradar en telkens verandert de regenbui. Is het droog wanneer ik naar de grote stad fiets? Al dagen is het antwoord nee, maar vanmorgen ziet het er naar uit dat het lukt. 

De lunchdate met M. (zij van Saxenda) is altijd iets om naar uit te kijken. We kennen elkaar al zo lang en weten meteen de draad van het gesprek weer op te pakken. Relaties, werk, familie, gezondheid, ouder worden, politiek. Geen onderwerp wordt vermeden. We eten bij een leuk zaakje in de wijk achter het station van de grote stad. Het eten is lekker en de afspraak ontzettend gezellig. 

M. vertelt dat Saxenda bij haar niet meer werkt en ze sinds januari Mounjaro gebruikt. Ze koopt dit online en betaalt dit uit eigen zak. Het kost haar vijfhonderd euro per maand. Ze valt inmiddels weer heel langzaam af en de zogenaamde foodnoise is verdwenen. Het is voor haar, met obesitas, een lijdensweg en dit lijkt nu de enige oplossing. Een dure, maar zij heeft het er voor over.

Terug naar huis heb ik wind tegen maar geen regen, wel is het een stuk frisser. Gelukkig zitten mijn handschoenen in mijn fietstas. Als ik thuiskom de was in de droger en de molton matrasovertrek aan de lijn buiten. Krant lezen, bloggen en wat tv kijken. Lekker eten en ijs toe. Prima afsluiting van een leuke dag.