Vorige week schreef ik al over het incident waarbij ik tijdens een bezoek aan de kapper flauw viel. Vandaag val ik nog een keer flauw.
Het is zomervakantie en we rijden over de snelweg in Frankrijk. We gaan terug naar huis. Op de heenweg en tijdens de vakantie reed de bestelbus, met al heel wat kilometers op de teller, nog goed. Op de terugweg krijgt de auto kuren. Ik rijd nooit zelf in deze bus, als het moet kan ik het, maar T. zit tijdens de vakanties achter het stuur.
Ik merk aan T. dat hij iets aan de auto merkt. In het begin laat hij er nog niet zoveel over los. Maar als je iemand al ruim 40 jaar kent dan heb je er weinig voor nodig om een gezichtsuitdrukking of een kleine verandering in gedrag te kunnen lezen.
De auto rijdt niet lekker, wat het precies was weet ik niet meer, maar T. maakt zich zorgen. De auto klinkt ook niet lekker meer en nu begin ik me ook zorgen te maken.
We rijden inmiddels op de ring rond Parijs. Het warm, het is druk, ik krijg het warm, ik maak me druk. De auto gaat steeds raarder doen, ik zelf ga me ook steeds ongemakkelijker voelen. We rijden langzaam op de rechterbaan. Ik zeg nog tegen T. dat ik me niet okay voel. Hij heeft zijn aandacht bij de weg en het drukke verkeer en heeft niet door dat ik me echt niet goed voel. En toen was er niets meer.
Als ik weer bij kom staan we op de vluchtstrook. Ik hang in mijn gordel en heb ook deze keer in mijn broek geplast. T. opent de deur en helpt me uit de auto. Ik ga in de snikhete zon in de berm zitten. T. haalt de gevarendriehoek uit de auto en helpt me in een fluorescerend geel veiligheidshesje.
Wat er daarna allemaal volgde is een lang verhaal. Na een boel geregel, heel veel wachten en nog veel meer gedoe zijn we zijn thuisgekomen, mét de auto op aan aanhanger. Een rit van acht uur met een paar plaspauzes. Om 3 uur 's nachts waren we thuis. Doodmoe maar blij en opgelucht.
Ik weet nu dat ik flauw kan vallen wanneer ik heel erg schrik of heel erg veel paniek ervaar. Ik kan dan een paar dingen doen, soms kan ik het flauwvallen voor zijn, maar niet altijd. Ik zeg het wel meteen als ik het voel aankomen, dan weet de ander in ieder geval wat er aan de hand is.
Wat een verhaal. Het is altijd spannend om de rondweg bij Parijs te rijden, met of zonder gedoe met de auto, gelukkig zijn wij er nog nooit zelf gestrand maar als ik een auto op de vluchtstrook zie staan heb ik altijd medelijden met de inzittenden.
BeantwoordenVerwijderenVaak waren we er tussen 12 en 13 uur als we van de Dordogne kwamen, en hadden we lunch. Vlak voor Parijs haalde ik dan op een parkeerplek/tankstation alles wat nodig was in een tas naar voren en maakte ik de stokbroodjes klaar. Meestal reed het toch langzaam en was het een fijne afleiding. Als het erg druk was keek ik wel eens op Google maps en namen we en afslag en reden wegen langs de snelweg, ging vaak heel goed maar we kwamen ook wel eens in wijken waar je niet zou willen uitstappen.
Ja, het is natuurlijk een enorme drukte. Ik wil niet rijdend eten in de auto, wij stoppen altijd om even de tijd te nemen. T. eet net zo makkelijk achter het stuur maar ik vind dat niet prettig. Dit jaar gaan we via Reims en slaan we Parijs over. Gelukkig hebben we nu een redelijk nieuwe auto, pas twee jaar oud, dus ik verwacht geen rare dingen!
VerwijderenOef. Ik zou me daar ook niet heel fijn bij gevoeld hebben, hoor. Wel slim om het meteen te melden als het aan voelt komen.
BeantwoordenVerwijderenMeestal ben ik niet alleen als het gebeurt en ook is het gelukkig al weer even geleden.
VerwijderenWat een angstige ervaring en dat op de ringweg
BeantwoordenVerwijderenJa, dan ben ik kennelijk zo angstig dat dit het gevolg is.
VerwijderenWat een afschuwelijke ervaring moet dat zijn geweest. Nog erger dan in je vorige verhaal.
BeantwoordenVerwijderenJa, dit was wel de meest vervelende situatie die ik heb meegemaakt.
VerwijderenWat een schrik achteraf. Gelukkig hing je gewoon in de gordels en ben je niet lelijk gevallen. En ook met de bus kwam het goed, met behulp van een aanhanger. Geen nare crash!
BeantwoordenVerwijderenJa, ik lag half op de bodem van de bestelbus maar heb me niet bezeerd. Ja kan wel zeggen dat het allemaal heel goed is afgelopen, had nog veel slechter gekund.
Verwijderen