 |
| foto overgenomen uit online tijdschrift 'Boodschappen' |
Wat vond ik het vroeger toch saai op zondag. In de kleine stad waar ik opgroeide waren alleen de patatzaken open. En wat cafés. Als kind geen zaken waar ik naar toe ging, en als puber ook niet. Soms verveelde ik me dood. Huiswerk af, geen zin om met mijn ouders mee te gaan wandelen, niets te doen in de buurt, beste vriendin mocht op zondag niets van de lieve heer, andere vriendinnen waren ook niet altijd beschikbaar, dus moest je jezelf zien te vermaken.
Ik las graag, ook toen al. Als kind fietste ik vaak op woensdagmiddag met mama naar de bibliotheek. Twee boeken mocht je lenen, op zo'n saaie zondag kreeg ik met gemak een boek uit. Ik heb knutselen nooit leuk gevonden en toen de leeftijd waarop ik met poppen speelde voorbij was kreeg ik interesse in bakken. Ik leerde koekjes en cakes bakken. Mama liet me zien hoe een kwarktaart moest worden gemaakt en met plakjes bladerdeeg - destijds nieuw in het supermarktassortiment - maakte ik appelbollen, appelflappen en amandelbroodjes.
Toen ik nog wat ouder was, ik denk in de brugklas, ging ik ook appeltaart bakken. Ik vond dat een heel leuke bezigheid en was daar een hele zondagmiddag zoet mee. Thuis gebruikten wij nooit kant-en-klare bakmixen, alles gewoon 'from scratch'. Deeg kneden, appels schillen, vorm bekleden en als laatste natuurlijk een mooie gevlochten bovenkant maken.
Voor Sinterklaas kreeg ik een kookboek met meer dan 200 appeltaartrecepten. Ik heb er heel veel van gemaakt. Het boek ging ook mee toen in naar Londen vertrok. Ook daar bleef ik met veel plezier bakken. De klassieke Nederlandse appeltaart stond bij menig verjaardag op tafel. Was altijd een succes. De Engelsen bakken zelf heel andere appeltaarten. Zo'n Nederlands exemplaar vonden ze erg lekker. En als ik eerlijk ben zijn onze appeltaarten ook lekkerder dan die van hun.
En nu, nu bak ik niet vaak meer. Ik vind appeltaart nog steeds erg lekker, soms hebben we een punt van de bakker. Of de inmiddels beroemde appeltaart van Dudok. Ik maak ook wel eens een appel crumble, dat is erg weinig werk en smaakt ook lekker appeltaartig. Allemaal prima hoor, maar ze halen het niet bij mijn eigen appeltaart. Ik krijg er trek in. Ik wacht nog even, maar in het najaar ga ik er zeker weten weer eens eentje maken!
Hee... dat kookboek heb ik.ooit aan mijn zus kado gegeven voor haar verjaardag. Ze zat toen op het kmbo, afdeling brood en banket. Kmbo bestaat nu niet meer.
BeantwoordenVerwijderenWat leuk dat je het boek nog kan herinneren. Ik denk dat ik het niet meer heb, waarschijnlijk naar de kringloop, maar misschien nog ergens in de opslag. Stonden ook hele 'rare' recepten in, maar ook veel lekkere!
VerwijderenToen mijn moeder in 1964 zwanger was van mijn zus was ik 14 en had van oma de basis baktechnieken geleerd. Een paar maanden lang bakte ik op zaterdag een appeltaart, dat was zwangerschapscraving van mijn moeder dat eten, al kenden we toen het woord cravings nog niet
BeantwoordenVerwijderenEen gewone simpele van gelijke delen boter-suiker-bloem en appel is kleine blokjes en een mooi rasterwerkje erop dat vond ik zo leuk om te doen en ook de bodem en randen netjes maken.
Vorige week kwamen oudste dochter van H via Calais naar ons en hadden in een supermarkt daar een franse appeltaart meegenomen, hele dunne bodem en mooie plakjes erop, was en is erg lekker, we hebben nog 2 stukken in de vriezer.
Zo'n Franse maakte ik ook wel, lekker snel klaar en ook erg lekker. Nog lekkerder met een beetje banketbakkersroom op de bodem. Maar dan is het weer geen traditionele Franse denk ik. Niet erg. Grappig dat je moeder zo'n trek had in appeltaart toen ze je zusje verwachtte.
Verwijderenoh ja,alleen de patatzaak open. Daar kocht ik wel een stiekem iets. Oh foei,dat mocht niet van de Heer.
BeantwoordenVerwijderenIn de Voorstraat Schats, daar kwamen we nooit, wel eens op het Ruggeplein. Voor ons was zondag geen speciale dag, maar wij kwamen heel zelden bij de patatzaak. Als kind vond ik dat ook een beetje 'eng' want er hingen jongens met brommers rond.
VerwijderenPrecies wat je schrijft: Gewoon zelf het deeg maken, het zijn de lekkerste appeltaarten. En dan lekker in de oven.... ik ruik het bijna..! Misschien maar eens op zoek naar goede appeltaart-appeltjes....
BeantwoordenVerwijderenIk gebruik nooit alleen maar goudreinetten, maar een mix van jonagold, elstar en soms een goudreinette. Die laatste niet te rijp, dat wordt pap, maar een groene, voor het zuurtje.
VerwijderenPrecies zoals je schrijft, de appeltaart gewoon "from scratch" is het lekkerste! Ik herinner mij dat er nog rozijnen in gingen (?)
BeantwoordenVerwijderenEn dan in de oven... ik ruikt het bijna! Toch maar eens, op zoek naar appeltaart-appeltjes. Want een appeltaart smaakt vast ook bij 36 graden nog lekker..
Ja, ook rozijnen! En als het helemaal fancy mag dan een laagje amandelspijs op de bodem. Appelstaart is ook bij warm weer lekker, net als Italiaans roomijs ook bij koud weer lekker is. Sommige dingen kan je altijd eten. 😉
VerwijderenWaarom wachten tot de herfst?
BeantwoordenVerwijderenMarijke
Omdat appeltaart voor mij onlosmakelijk verbonden is met het najaar en de winter. Nu is het tijd voor aardbeiengebak en kwarktaart met nectarines of aardbeien.
Verwijderen"maar bij warm weer ook lekker"
VerwijderenZoals ik al zei, ik vind het bij het najaar horen. Tuurlijk, ik spuug er niet op! Als er nu een stuk voor me neergezet zou worden zou ik het met smaak opeten, bolletje ijs erbij.... mmm... Maar dat betekent niet dat ik in de zomer appeltaart ga bakken. Bovendien is het wel heel erg warm, dan smelt het deeg weg en kan je er niet fatsoenlijk mee boetseren.
VerwijderenIk kan me van thuis niet echt appeltaart herinneren, maar heb ze zelf vaak gemaakt. Met zo’n vlechtwerkje en dan wat abrikozenjam warm maken en eroverheen smeren, dan glom hij mooi!
BeantwoordenVerwijderenDie abrikozenjam maakte het inderdaad helemaal af!
VerwijderenO heerlijk, nee niks uit een pakje. Het recept van mijn moeder smaakt me nog altijd het lekkerst. Geen nagestreken deeg dus de korst is mat. Eerlijk gezegd vind ik de appeltaart van Dudok maar zozo. In verhouding te veel appel, het deeg is saai en taai en glimt je tegemoet. Aan de andere kant: ook die eet ik met plezier op.
BeantwoordenVerwijderenWat grappig, dat is precies wat ik er ook van vind. Zwaar overschat die van Dudok, maar als ie er is zeg ik ook geen nee 🤣. Eigen baksel van moeders of vaders zijn altijd het lekkerst toch?
VerwijderenHeerlijk zelfgemaakte appeltaart. Mijn moeder bakte eindeloos veel appeltaarten om uit te delen, als bedankje of zomaar voor de gezelligheid. Zelf bak ik ook regelmatig een appeltaart maar ook meer in de herfst of winter. In de zomer bak ik niet veel, ik eet dan liever een ijsje.
BeantwoordenVerwijderenIk vind bakken ook niet echt een zomerding, misschien een citroencake oid, maar in ieder geval geen appeltaart. Dat is een najaars- en wintergebak. Ijs lust ik altijd! 😉
VerwijderenMijn vader had een banketbakketsopleiding gedaan, al is hij later, mede vanwege de oorlog, iets heel anders gaan doen. Maar thuis was hij de taartenbakker! Ik heb zijn talent er voor niet geërfd.
BeantwoordenVerwijderenHeel fijn zo'n papa!! Jammer dat je het zelf niet zo goed kan, maar je hebt vast andere talenten.
Verwijderen